INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki z o.o. przedstawione we wniosku z dnia 21 sierpnia 2008r. (data wpływu 25 sierpnia 2008r.), uzupełnionym pismem w dnia 13 listopada 2008r.
(data wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania sprzedaży prawa użytkowania wieczystego dwóch działek oraz własności budynku posadowionego na jednej z tych działek - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 25 sierpnia 2008r. został złożony ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 13 listopada 2008r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie opodatkowania sprzedaży prawa użytkowania wieczystego dwóch działek oraz własności budynku posadowionego na jednej z tych działek.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Spółka z o.o. w dniu 7 stycznia 1994r. zawarła z Klubem Sportowym "X" umowę sprzedaży, na podstawie której Spółka Sp. z o.o. kupiła od Klubu Sportowego przysługujące mu spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego, a transakcja nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Pawilon handlowy będący przedmiotem ww. umowy sprzedaży został wybudowany w 1985r. z własnych środków i własnym staraniem przez Klub Sportowy "X".
Spółka z o.o. na podstawie Uchwały Zarządu Spółdzielni Mieszkaniowej "XX" numer 23/94 z dnia 24 stycznia 1994r. została przyjęta w poczet członków prawnych Spółdzielni oraz uzyskała przydział lokalu użytkowego własnościowego. Dnia 16 sierpnia 2005r. Spółka z o.o. zawarła ze Spółdzielnią Mieszkaniową XX z siedzibą w B. , Akt notarialny - Umowę sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu, który to został opodatkowany podatkiem od towarów i usług stawką 22% oraz przeniesienia własności budynku, który to nie został opodatkowany podatkiem od towarów i usług.
Na podstawie powołanej wyżej umowy Spółka nabyła od Spółdzielni Mieszkaniowej XX przysługujące Spółdzielni od 7 stycznia 1994r., prawo użytkowania wieczystego działek gruntu numer 135/17 i 157/17 stanowiących własność Gminy B. Od czasu nabycia przedmiotowej nieruchomości zabudowanej, nakłady podwyższające wartość nieru¬chomości (bez remontów bieżących m. in. naprawa pokrycia dachowego, malowanie i inne prace przywracające pierwotny stan budynku) nie przekroczyły 30% wartości budynku.
Obecnie spółka przygotowuje się do sprzedaży ww. pawilonu, który to nabyła w 1994r. jako spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, natomiast w 2005r. nabyła użytkowanie wieczyste gruntu, na którym stoi budynek i spółdzielnia przeniosła na spółkę prawo własności ww. pawilonu, przy czym tylko sprzedaż wieczystego użytkowanie gruntu była opodatkowana 22% podatkiem VAT. Wezwaniem z dnia 6 listopada 2008r. tut.
Organ wezwał Wnioskodawcę o uzupełnienie wniosku poprzez wskazanie: co było przedmiotem nabycia według umowy zawartej w dniu 7 stycznia 1994r. pomiędzy Wnioskodawcą, a Klubem Sportowym (Wnioskodawca wskazał, że na podstawie umowy najpierw, nabył spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego, a następnie, że przedmiotem umowy był pawilon handlowy), co będzie przedmiotem zbycia, czy w sprawie będącej przedmiotem wniosku występuje sprzedaż działki niezabudowanej, jeśli tak to jakie jest przeznaczenie tej działki zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego, studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego, decyzją o warunkach zabudowy, przedstawienie własnego stanowiska w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego w przypadku wystąpienia sprzedaży działki niezabudowanej.
Wnioskodawca pismem z dnia 13 listopada 2008r. uzupełnił zdarzenie przyszłe w następujący sposób: Spółka z o.o. w dniu 7 stycznia 1994r. zawarła z Klubem Sportowym „X” umowę sprzedaży, na podstawie aktu notarialnego Repetytorium A numer 74/1994 „Umowa Sprzedaży”, z którego wynika, iż Klubowi Sportowemu „X” przysługuje Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego o powierzchni 449,66 m2 (czterysta czterdzieści dziewięć 66/100 metra kwadratowego), położonego w „Pawilonie E" znajdującym się w B. stanowiącym własność Spółdzielni Mieszkaniowej „XX" w B. Klub Sportowy „X" sprzedaje wyżej opisane spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością w B. Przedstawiciele strony sprzedającej potwierdzają, że cała cena w kwocie 1.016.000.000 złotych została przez stronę kupująca w całości zapłacona przed zawarciem niniejszej umowy.
Transakcja nie była opodatkowana podatkiem od towarów i usług. Spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego obejmowało pawilon handlowy wolnostojący, który został wybudowany w 1985 roku z własnych środków i własnym staraniem przez Klub Sportowy na gruncie, którego wieczystym użytkownikiem była Spółdzielnia Mieszkaniowa. Przez okres od 1994 do 2005 roku spółka z o.o. płaciła na rzecz spółdzielni opłaty z tytułu eksploatacji terenu jednocześnie starając się o przeniesienie użytkowania wieczystego na rzecz spółki.
Zgodnie z ustawa uwłaszczeniową spółdzielnia będąc zobligowana do przekazania terenu, który ma dużo niższą wartość od wartości nieruchomości na niej posadowionej postanowiła sprzedać spółce z o.o. wieczyste użytkowanie. Na podstawie aktu notarialnego zawartego w dniu 16 sierpnia 2005 roku Repetytorium „A" Nr 13029/2005. Spółdzielnia Mieszkaniowa „XX” sprzedała Spółce prawo użytkowania wieczystego działek gruntu nr 135/17 i 157/17 o łacznej powierzchni 2.102 m2 za kwotę brutto 90.525,22 zł oraz przeniosła nieodpłatnie na rzecz Spółki prawo własności budynku użytkowego znajdującego się na przedmiotowych działkach.
Powyższy budynek został wybudowany w 1985r. z własnych środków i własnym staraniem przez Klub Sportowy „X”. Spółka przygotowuje się do zbycia budynku o powierzchni użytkowej 449,6 m i prawa użytkowania wieczystego gruntu na którym stoi budynek, a także drugiego prawa wieczystego użytkowania sąsiadującej działki niezabudowanej. Zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy B. (uchwała nr XXVI/460/2000 Rady Miejskiej w B. z dnia 25.10.2000) teren działki 157/17 (działki niezabudowanej) zachowuje dotychczasowe funkcje wynikające z przeznaczenia i jest terenem zabudowy wymagającym przekształceń.
Znajduje się także w granicach terenów górniczych i nie ma obowiązującego planu zagospodarowania przestrzennego. W obecnej chwili na ww. działce znajduje się pas zieleni. Zgodnie z treścią art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy VAT zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Z powyższego wynika zatem, że generalnie dostawa gruntów podlega opodatkowaniu wg 22% stawki podatku VAT (zgodnie z art. 41 ust. 1 ustawy). Zwolniona jest jedynie sprzedaż gruntu niezabudowanego, ale takiego, który nie jest terenem budowlanym, bądź przeznaczonym pod zabudowę.
Z uregulowań powyższych wynika, iż to, czy dostawa gruntu będzie podlegała opodatkowaniu, czy korzysta ze zwolnienia przewidzianego w art. 43 ust 1 pkt 9 ustawy, zależy od przeznaczenia gruntu, a w związku z faktem, iż powyższy teren potencjalnie będzie traktowany jak tereny budowlane uważamy, iż powinien być opodatkowany stawką 22% . W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy sprzedaż budynku położonego na gruncie (użytkowanie wieczyste) korzysta z zwolnienia z podatku od towarów i usług ?
Zdaniem Wnioskodawcy przepis art. 29 ust. 5 ustawy VAT stanowi: w przypadku dostawy budynków budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu, co oznacza, że stawka podatku od towarów i usług, ewentualnie zwolnienie przedmiotowe z podatku przy sprzedaży prawa do nieruchomości gruntowej zdeterminowane są stawką jaką opodatkowana jest dostawa budynków (patrz Izba Skarbowa w Rzeszowie S.II/2-443/65/06 z dnia 17 lipca 2006r).
Z kolei na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ww. ustawy zwalnia się od podatku od towarów i usług dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Natomiast w myśl ust. 2 ww. art. 43 ustawy, przez towary używane, o których mowa w ust. 1 pkt 2 rozumie się; budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat; pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku (patrz Urząd Skarbowy w Pruszkowie us.21/av/443/3034/04 z dnia 17 września 2004r.) Zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, stosownie do art. 43 ust. 6, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik: miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków, użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.
W omawianym przypadku wydatki na ulepszenie budynku nie przekroczyły 30% ich wartości początkowej, oraz podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od tych wydatków, również fakt, iż podatnik użytkował budynek ponad 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych, powoduje, iż wyłączenie, o którym mowa art. 43 ust. 6 cyt. ustawy o VAT, nie ma w tym przypadku zastosowania. Zatem dostawa przedmiotowych budynku, na podstawie cyt. wyżej art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, jest zwolniona od podatku od towarów i usług.
W związku z art. 29 ust. 5 cyt. ustawy o VAT, który stanowi, że z podstawy opodatkowania nie wyodrębnia się wartości gruntu - również sprzedaż gruntu trwale związanego z powyższymi budynkami i budowlami jest zwolniona od podatku od towarów i usług (...)"(patrz Urząd Skarbowy w Olsztynie US IV/III/443-80/05) W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. Przez towary, w świetle art. 2 pkt 6 ustawy o podatku od towarów i usług rozumie się rzeczy ruchome, jak również wszelkie postacie energii, budynki i budowle lub ich części, będące przedmiotem czynności podlegających opodatkowaniu podatkiem od towaróW i usług, które są wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, a także grunty. W myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami.
Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, iż Wnioskodawca zamierza sprzedać prawo wieczystego użytkowania działek gruntu 135/17 i 157/17, z których działka 135/17 jest zabudowana pawilonem handlowym. Przedmiotowy budynek jest w posiadaniu Wnioskodawcy od 1994r., kiedy to Wnioskodawca nabył spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu użytkowego od Klubu Sportowego „X”, a następnie na podstawie umowy sprzedaży zawartej w dniu 16 sierpnia 2005r. nabył od Spółdzielni Mieszkaniowej odpłatnie prawo użytkowania wieczystego działki 135/97 na której posadowiony jest przedmiotowy budynek oraz nieodpłatnie prawo własności tego budynku.
Na podstawie tej samej umowy sprzedaży Wnioskodawca nabył również prawo wieczystego użytkowania drugiej działki Nr 157/17 – działki niezabudowanej, która zgodnie ze studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gruntu jest terenem zabudowy. Zbycie prawa użytkowania wieczystego obu działek Nr 137/17 i 157/17 opodatkowane było 22% stawką podatku VAT.
W kwestii zbycia prawa użytkowania wieczystego działki nr 137/17 wraz z posadowionym na tej działce pawilonem handlowym zastosowanie będzie miało zwolnienie od podatku od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 ww. ustawy, zwalnia się od podatku dostawę towarów używanych, z zastrzeżeniem pkt 10, pod warunkiem, że w stosunku do tych towarów nie przysługiwało dokonującemu ich dostawy prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego; zwolnienie dotyczy również używanych budynków i budowli lub ich części, będących przedmiotem umowy najmu, dzierżawy lub innych umów o podobnym charakterze.
Przez towary używane rozumie się: budynki i budowle lub ich części - jeżeli od końca roku, w którym zakończono budowę tych obiektów, minęło co najmniej 5 lat, pozostałe towary, z wyjątkiem gruntów, których okres używania przez podatnika dokonującego ich dostawy wyniósł co najmniej pół roku.
Jak wynika z wniosku, Wnioskodawca nabył spółdzielcze własnościowego prawa do lokalu użytkowego w 1994r. wybudowanego w 1985r., tym samym upłynął okres dłuższy niż 5 lat, o którym mowa w cyt. wyżej art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy, a przy nabyciu własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego nie przysługiwało mu prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, bowiem w owym okresie prawa spółdzielcze nie były objęte regulacją ustawy z dnia 8 stycznia 1993r. o podatku od towarów i usług oraz o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 11, poz. 50 ze zm.).
Jednak w myśl art. 43 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług zwolnienia, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, nie stosuje się do dostawy towarów wymienionych w ust. 2 pkt 1, jeżeli przed wprowadzeniem ich do ewidencji środków trwałych lub w trakcie użytkowania wydatki poniesione przez podatnika na ulepszenie, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiły co najmniej 30% wartości początkowej, a podatnik: miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tych wydatków, użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych.
Użycie w tym przepisie sformułowania „użytkował te towary w okresie krótszym niż 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych” wskazuje, że chodzi tu o całkowity okres użytkowania tych towarów do działalności opodatkowanej, a nie o okres od zakończenia modernizacji, czy też okres liczony od momentu przekroczenia ww. kwoty wydatków poniesionych na modernizację. Zatem, aby cytowany przepis art. 43 ust. 6 wyłączający zwolnienie od podatku VAT znalazł zastosowanie, wszystkie trzy wyżej wspomniane warunki muszą zostać spełnione łącznie. Niewystąpienie jednego z nich oznacza konieczność zastosowania zwolnienia przy sprzedaży używanych budynków, budowli i ich części.
W przedmiotowej sytuacji nie będzie miało zastosowania wyłączenie ze zwolnienia, o którym mowa w art. 43 ust. 6 ustawy, ponieważ nie zostały spełnione przesłanki zawarte w tym przepisie. Wnioskodawca nie poniósł wydatków na ulepszenie budynku, w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, stanowiących co najmniej 30% wartości początkowej oraz użytkował budynek ponad 5 lat w celu wykonywania czynności opodatkowanych. Z kolei kwestię zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntu zabudowanego budynkami i budowlami rozstrzygają przepisy § 8 ust. 1 pkt 12 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 kwietnia 2004r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 97, poz. 970 ze zm.) w myśl których zwalnia się od podatku zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, w przypadku dostawy budynków lub budowli trwale z gruntem związanych albo części takich budynków lub budowli, jeżeli budynki lub budowle albo ich części są zwolnione od podatku lub opodatkowane stawką podatku w wysokości 0%. Powyższe oznacza, iż do zbycia prawa wieczystego użytkowania gruntu stosuje się analogiczną stawkę podatku jak przy dostawie budynków, budowli lub ich części trwale związanych z gruntem.
Jeżeli dostawa budynków i budowli korzysta ze zwolnienia od podatku VAT, ze zwolnienia takiego korzysta również zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu, na którym obiekty te są posadowione. Zatem zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu zabudowanego pawilonem handlowym jest zwolnione od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o podatku od towarów i usług w związku z § 8 ust. 1 pkt 12 cyt. rozporządzenia.
Ponieważ zbycie prawa wieczystego użytkowania gruntu zabudowanego pawilonem handlowym zwolnione będzie z podatku VAT, należy mieć na uwadze przepisy art. 91 ust. 7 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, w myśl których przepisy ust. 1-5 stosuje się odpowiednio, w przypadku gdy podatnik miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o całą kwotę podatku naliczonego od wykorzystywanego przez siebie towaru lub usługi i dokonał takiego obniżenia, albo nie miał takiego prawa, a następnie zmieniło się to prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od tego towaru lub usługi.
W odniesieniu do sprzedaży prawa wieczystego działki nr 157/17 niezabudowanego wyjaśnia się co następuje: W myśl art. 41 ust. 1 ww. ustawy stawka podatku wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Od zasady opodatkowania dostawy gruntu według stawki podstawowej przewidziano jednak pewne wyjątki. Zakres i zasady zwolnienia od podatku od towarów i usług dostawy towarów lub świadczenia usług zostały określone między innymi w art. 43 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług.
Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 9 ww. ustawy zwalnia się od podatku dostawę terenów niezabudowanych innych niż tereny budowlane oraz przeznaczone pod zabudowę. Z cytowanych powyżej przepisów wynika, ze opodatkowaniu podlegają te dostawy, których przedmiotem są nieruchomości gruntowe zabudowane i niezabudowane, przy czym w przypadku gruntów niezabudowanych, tylko te, które stanowią tereny budowlane lub przeznaczone pod zabudowę. Natomiast dostawy gruntów niezabudowanych, będących na przykład gruntami rolnymi czy leśnymi, które nie są przeznaczone pod zabudowę, są zwolnione z podatku od towarów i usług.
Należy zauważyć, że ustawa o podatku od towarów i usług w art. 43 ust. 1 pkt 9 posługuje się kryterium przeznaczenia terenu a nie jego klasyfikacją gleboznawczą. Wskazać przy tym należy, iż na gruncie przepisów podatkowych brak jest definicji pojęcia gruntu przeznaczonego pod zabudowę. Celem określenia czy dany grunt jest przeznaczony pod zabudowę należy się odwołać do przepisów zawartych w ustawie z dnia 27 marca 2003r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 ze zm.) regulującej zasady kształtowania polityki przestrzennej przez jednostki samorządu terytorialnego i organy administracji rządowej.
Zgodnie z art. 4 ust. 1 i ust. 2 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym ustalenie przeznaczenia terenu, rozmieszczenie inwestycji celu publicznego oraz określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego określenie sposobów zagospodarowania i warunków zabudowy terenu następuje w drodze decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowaniu terenu, przy czym: lokalizację inwestycji celu publicznego ustala się w drodze decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego, sposób zagospodarowania terenu i warunki zabudowy dla innych inwestycji ustala się w drodze decyzji o warunkach zabudowy. Zatem o charakterze danego gruntu winien rozstrzygać odpowiedni zapis w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, który jako dokument prawa miejscowego, decyduje o kwalifikacji gruntu.
W sytuacji, gdy dla danego terenu, nie obowiązuje plan zagospodarowania przestrzennego ani decyzja o warunkach zabudowy, jak ma to miejsce w stanie faktycznym przedstawionym przez Wnioskodawcę, należy posłużyć się inną istniejącą na dzień zawarcia transakcji dokumentacją sporządzoną na podstawie ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym.
Zgodnie z art. 3 ust. 1 ww. ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym kształtowanie i prowadzenie polityki przestrzennej na terenie gminy, w tym uchwalanie studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy oraz miejscowych planów zagospodarowania przestrzennego, z wyjątkiem morskich wód wewnętrznych, morza terytorialnego i wyłącznej strefy ekonomicznej oraz terenów zamkniętych, należy do zadań własnych gminy.
W myśl art. 9 ust. 1 i ust. 4 ww. ustawy w celu określenia polityki przestrzennej gminy, w tym lokalnych zasad zagospodarowania przestrzennego, rada gminy podejmuje uchwałę o przystąpieniu do sporządzania studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, zwanego dalej „studium”. Ustalenia studium są wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Z cytowanych wyżej przepisów wynika, iż o przeznaczeniu danego terenu, w przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego oraz w sytuacji, gdy nie wydano decyzji o warunkach zabudowy, decyduje przeznaczenie terenu określone w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy.
Ustalenia studium są bowiem wiążące dla organów gminy przy sporządzaniu planów miejscowych. Z przedstawionego przez Wnioskodawcę stanu faktycznego wynika, że zamierza on również dokonać sprzedaży niezabudowanej działki gruntu położonego na obszarze nie objętym obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego miasta. Przedmiotowe działka zgodnie z ustaleniami studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego zachowuje dotychczasowe funkcje wynikające z przeznaczenia i jest terenem zabudowy wymagającym przekształceń. Analogiczne zasady dotyczą zbycia gruntu objętego prawem użytkowania wieczystego.
W związku z powyższym zbycie prawa użytkowania wieczystego gruntu niezabudowanego określonego w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy pod zabudowę podlega opodatkowaniu 22% stawką podatku VAT. Zatem stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe. Podkreślenia wymaga jednakże fakt, iż niniejsza interpretacja traci swą aktualność w sytuacji zmiany któregokolwiek elementu zdarzenia przyszłego. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.