INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 15 października 2009r.
(data wpływu 21 października 2009r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania oleju opałowego o kodzie wykorzystywanego do opalania w piecach przy produkcji wapna - jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 21 października 2009r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku akcyzowego w zakresie opodatkowania oleju opałowego o kodzie wykorzystywanego do opalania w piecach przy produkcji wapna.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Przedmiotem działalności Wnioskodawcy jest m.in. produkcja paliw z odpadów przemysłowych określonego przeznaczenia skoncentrowana na ochronę środowiska. W ramach prowadzonej działalności Wnioskodawca zamierza rozpocząć produkcję nowego wyrobu tj. oleju opałowego ciężkiego o nazwie X - Y 4 klasyfikowanego w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej CN 27 10 19 61 (mazut) (dalej: „Olej"). Skład chemiczny Oleju będą stanowić mieszanina oleju opałowego ciężkiego X - mazutu w ok. 70% oraz komponent Y (mieszanina odpadów ropopochodnych i innych) w ok. 30%.
Olej będzie posiadał następujące właściwości: destylacja w 350 stC - max. 29 %. gęstość w 15 stC - min. 890 kg/m3, wartość opałowa - min. 39,7 MJ/kg, temperatura zapłonu - min. 62 stC, lepkość kinematyczna w 100stC - max. 55 mm2/s, temperatura płynięcia - max. 40 stC, zawartość siarki -max. 1,0 %(m/m), zawartość zanieczyszczeń - max. 0,5 %{m/m), zawartość wody-max. 1,0%(v/v), zawartość popiołu - max.
0,2 %(m/m), Produkcja oleju i jego zbycie realizowane będą z uwzględnieniem szczególnego przeznaczenia wyrobu tj. wykorzystania oleju w procesie technologicznym wytwarzania wapna (cementu i gipsu), co wymusza na Wnioskodawcy konieczność nadania określonego składu i właściwości fizykochemicznych wyrobom gotowym (zbycie oleju dokonywane będzie na rzecz określonych kontrahentów Wnioskodawcy).
Proces produkcji wapna (cementu, gipsu) prowadzony jest w specjalnie do tego celu przystosowanych piecach (m.in. obrotowych) - w tym najnowocześniejszych w przemyśle wapienniczym piecach przemysłowych Maerz’a, do opalania których stosuje się paliwo technologiczne w szczególności nie zawierające popiołu, który zanieczyszcza wapno. (Tego typu paliwem jest przede wszystkim mazut i gaz). Powyższe oznacza, że produkowany przez Wnioskodawcę olej będzie wykorzystywany w procesie mineralogicznym jakim jest produkcja wapna (cementu i gipsu).
W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy produkcja i zbycie przez Wnioskodawcę oleju wykorzystywanego w procesach mineralogicznych (produkcja wapna) będzie opodatkowana podatkiem akcyzowym? Czy Wnioskodawca będzie zobowiązany prowadzić produkcję Oleju w składzie podatkowym? Czy nieopodatkowanie produkcji i zbycia Oleju podatkiem akcyzowym uzależnione będzie od spełnienia jakichkolwiek warunków koniecznych innych jak przeznaczenie Oleju do wykorzystania w procesach mineralogicznych ? Zdaniem Wnioskodawcy, produkcja i zbycie Oleju, wykorzystywanego w procesach mineralogicznych (produkcji wapna), nie będzie opodatkowana podatkiem akcyzowym.
Zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym wyrobów akcyzowych określa ustawa z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2009r. Nr 3 poz. 11 z późn. zm.) (dalej: „Uakc"). Zgodnie z art 2 pkt 1 Uakc wyrobem akcyzowym są m.in. wyroby energetyczne. Do wyrobów energetycznych, na podstawie art. 86 ust. 1 pkt 3 Uakc, zalicza się z kolei m.in. wyroby objęte pozycjami CN od 2704 do 2715, a więc również Olej. Przedmiot opodatkowania podatkiem akcyzowym uregulowano w art. 8 Uakc, natomiast katalog zwolnień od podatku w art. 30-39 Uakc oraz wydanego na podstawie Uakc rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r. w sprawie zwolnień od podatku akcyzowego (Dz.U.
09.32.228) (dalej: .Rozporządzenie). Przepisy Uakc oraz Rozporządzenia wprowadzają kilkanaście grup zwolnień od podatku akcyzowego.
Są to w szczególności następujące zwolnienia: dotyczące energii elektrycznej, dotyczące ubytków wyrobów akcyzowych, dotyczące alkoholu etylowego, wobec instytucji Wspólnot Europejskich oraz organizacji międzynarodowych, przedstawicielstw dyplomatycznych, urzędów konsularnych oraz członków personelu tych przedstawicielstw i urzędów, wobec sił zbrojnych NATO, sił zbrojnych uczestniczących w Partnerstwie dla Pokoju oraz dla Kwatery Głównej Wielonarodowego Korpusu Północno-Wschodniego i członków jej personelu oraz dowództw sojuszniczych, w szczególności Centrum Szkolenia Sił Połączonych i członków ich personelu, zwolnienia dla benzyn lotniczych, olejów żeglugowych oraz węglowodorów gazowych, używanych do celów opałowych, zwolnienia dla napojów alkoholowych, używanych do produkcji octu, olejków eterycznych oraz wyrobów spożywczych, dotyczące oleju opałowego o wskazanych właściwościach wykorzystywanego do produkcji ciepła i mocy w skojarzeniu, pracach rolnych, ogrodniczych, szklarniowych oraz leśnych w określonych przypadkach, konkretne biokomponenty przeznaczone do paliw ciekłych lub biopaliw ciekłych.
Ustawodawca wprowadzając w art. 30-39 Uakc oraz przepisach Rozporządzenia poszczególne zwolnienia nie przewidział zatem zwolnienia dla produktów energetycznych wykorzystywanych w procesach mineralogicznych. Należy mieć jednak na uwadze, że w związku z członkostwem Polski w Unii Europejskiej, Polskę obowiązuje wspólny system podatku akcyzowego obowiązujący w Unii. Wyznacza on zasady opodatkowania podatkiem akcyzowym obowiązujące na poziomie Unii i dotyczy wszystkich państw członkowskich. Wspólny system podatku akcyzowego w Unii Europejskiej obejmuje regulacje dotyczące wyrobów akcyzowych, w tym m.in. produktów energetycznych którym jest również olej.
W celu określenia zasad opodatkowania produkcji Oleju w Polsce należy więc stosować nie tylko Uakc, ale również". Dyrektywę Rady 92/12/EWG z dnia 25 lutego 1992 r. w sprawie ogólnych warunków dotyczących wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, ich przechowywania, przepływu oraz kontrolowania (dalej: „Dyrektywa Horyzontalna"), Dyrektywę Rady 2003/96/WE w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (dalej: „Dyrektywa Energetyczna"). W tym sensie Uakc jest środkiem wykonawczym w stosunku do Dyrektywy Horyzontalnej oraz Dyrektywy Energetycznej.
Dyrektywa Horyzontalna - zgodnie z art. 1 i 2 - wyznacza przede wszystkim system dotyczący wyrobów objętych podatkiem akcyzowym, który jest pobierany bezpośrednio lub pośrednio przy sprzedaży wyrobów podlegających temu podatkowi. System ten obejmuje głównie zasady produkcji, przetwarzania, magazynowania, przepływu i kontroli wyrobów akcyzowych. Nie obejmuje on natomiast reguł dotyczących stawek opodatkowania oraz wyłączeń od opodatkowania określonych kategorii wyrobów - w tym wyrobów energetycznych.
Szczegółowe przepisy odnoszące się do struktury i stawek podatku dotyczących poszczególnych wyrobów objętych podatkiem akcyzowym (w tym wyrobów energetycznych) są bowiem uregulowane we właściwych dyrektywach, posiadających w związku z tym charakter przepisów szczególnych w stosunku do Dyrektywy Horyzontalnej. Szczegółowe zasady dotyczące produktów energetycznych zostały objęte regulacjami Dyrektywy Energetycznej. Oznacza to, że przepisy Dyrektywy Energetycznej, jako przepisy szczególne w stosunku do regulacji Dyrektywy Horyzontalnej mają pierwszeństwo zastosowania w zakresie dotyczącym opodatkowania produktów energetycznych.
W oparciu o art. 1 Dyrektywy Energetycznej państwa członkowskie, w tym Polska, mogą nakładać podatki na produkty energetyczne, przy czym musi się to odbywać wyłącznie zgodnie z uregulowaniami zawartymi w Dyrektywie Energetycznej. W pkt 22 Preambuły Dyrektywy Energetycznej sformułowana została ogólna zasada dotycząca produktów energetycznych, zgodnie z którą produkty energetyczne powinny stanowić przedmiot ram wspólnotowych, gdy są wykorzystywane jako paliwa do ogrzewania lub paliwa silnikowe.
W tym zakresie, zgodnie z naturą i logiką systemu podatkowego, z zakresu tych ram wyłączone jest wykorzystywanie produktów energetycznych podwójnego zastosowania i wykorzystywanie produktów energetycznych nie jako paliw, a także wykorzystanie produktów energetycznych w procesach mineralogicznych. Wyłączenie od opodatkowania produktów energetycznych (którym jest także olej, co wynika z art. 2 ust. 1 pkt b Dyrektywy Energetycznej) wykorzystywanych w procesach mineralogicznych przewidziane w preambule Dyrektywy Energetycznej zostało wyartykułowane w art. 2 ust. 4 lit. b tiret 5 Dyrektywy Energetycznej.
Przepis ten stanowi, że Dyrektywa Energetyczna nie ma zastosowania do wykorzystywania produktów energetycznych m.in w procesach mineralogicznych. Przez procesy te rozumie się natomiast procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem Dl 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych" w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej.
W załączniku do tego rozporządzenia produkcja wapna została sklasyfikowana w sekcji D; w podsekcji Dl, pod kodem 26.52, co oznacza, że w myśl przepisów Dyrektywy Energetycznej uznawana jest za proces mineralogiczny Powyższe okoliczności przesądzają - w opinii Wnioskodawcy - że przepisów w zakresie opodatkowania akcyzą wyrobów energetycznych nie stosuje się do oleju przeznaczonego do wykorzystywania w procesach mineralogicznych, którym jest m.in. produkcja wapna. Oznacza to zarazem, że wyrób akcyzowy w postaci oleju nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym na terytorium RP m.in. przy jego produkcji i zbyciu.
W tym miejscu Wnioskodawca pragnie jeszcze raz zauważyć, że przepisy Uakc nie zawierają regulacji stanowiącej odpowiednik treści art. 2 ust. 4 lit. b tiret 5 Dyrektywy Energetycznej. Z kolei zgodnie z art. 189 ust. 3 Traktatu Ustanawiającego Wspólnotę Europejską dyrektywy są wiążące co do rezultatu, jaki mają osiągnąć, dla każdego państwa członkowskiego do którego są adresowane, przy czym pozostawiają jednak władzom krajowym wybór formy oraz metod ich implementacji.
Państwo członkowskie które nie przyjęło środków wykonawczych wymaganych konkretną dyrektywą w określonym terminie, albo środki przyjęte są niezgodne z dyrektywą, nie może powoływać się przeciwko jednostkom na niewywiązanie się przez siebie z obowiązków nałożonych dyrektywą. W tym sensie nie są wiążące dla podatnika przepisy prawa krajowego w zakresie, w jakim państwo członkowskie w sposób niewłaściwy implementowało reguły zakreślone przez dyrektywę.
Konkludując, w sytuacji, gdy państwo członkowskie nie zaimplementowało dyrektywy w sposób prawidłowy (bądź w ogóle), wówczas w przypadku, gdy przepisy dyrektywy wydają się, jeśli chodzi o ich przedmiot, bezwarunkowe i dostatecznie precyzyjne, na przepisy te mogą bezpośrednio powoływać się podmioty (np. osoby fizyczne i prawne) stosując wynikające z nich reguły opodatkowania w danym państwie członkowskim. Przedstawione powyżej zasady dotyczą również organów podatkowych. Wszystkie organy państwa są bowiem zobowiązane do stosowania dyrektyw w przypadku ich niezaimplementowania przez państwo członkowskie do systemu prawa krajowego, gdy na zasady z nich wynikające powołuje się podatnik.
Powyższe stanowisko jest zgodne z utrwalonym orzecznictwem Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości (np. orzeczenie ETS z 22.06.1989 w sprawie 103/88 Fratelli Constanzo v. Comune di Milano, orzeczenie ETS z 19.01.1982 r. w sprawie 8/81 Ursuia Becker v. Finanzamt Munster-lnnenstadt) oraz sądów polskich (np. wyrok wsa w Lublinie z 15.02.2008 r., sygn. I SA/Lu 776/07).
Przepis art. 2 ust. 4 lit. b tiret 5 Dyrektywy Energetycznej - a zatem wyłączenie od opodatkowania podatkiem akcyzowym produktów energetycznych wykorzystywanych w procesach mineralogicznych (zwolnienie z opodatkowania akcyzą) - jest wystarczająco jasny i bezwarunkowy, a zatem istnieje możliwość jego bezpośredniego zastosowania przez podatnika (Wnioskodawcę). Charakter i brzmienie art. 2 ust. 4 lit. b tiret 5 Dyrektywy Energetycznej (tj. treść oraz znaczenie przepisu) wykazuje cechy jednoznaczności i możliwości bezpośredniego zastosowania przez podatnika.
Przesądza to o tym, że wyłączenie od opodatkowania podarkiem akcyzowym Oleju wykorzystywanego w procesie mineralogicznym produkcji wapna, który ma być produkowany przez Wnioskodawcę, jest w pełni uzasadnione. Wnioskodawca stoi na stanowisku, że produkcję oleju zobowiązany będzie prowadzić w składzie podatkowym. Z art. 2 ust. 4 lit. b Dyrektywy Energetycznej wynika, że w stosunku do produktów energetycznych (w tym Oleju), które są wykorzystywane w procesach mineralogicznych – w związku z czym nie są opodatkowane podatkiem akcyzowym - ma zastosowanie art. 20 Dyrektywy Energetycznej.
Zgodnie z jego treścią produkty objęte kodami CN 27 10 11 - 27 17 19 69 podlegają przepisom dotyczącym kontroli i przemieszczania umieszczonymi w Dyrektywie Horyzontalnej. Z powyższego przepisu wynika, że w związku z produkcją oleju – posiadającego kod CN 2710 19 61 – Wnioskodawca będzie zobowiązany stosować się do przepisów dotyczących kontroli i przemieszczania wyrobów akcyzowych zawartych w Dyrektywie Horyzontalnej. Z kolei zgodnie z art. 11 ust. 2 dyrektywy Horyzontalnej produkcja, przetwarzanie i magazynowanie wyrobów objętych podatkiem akcyzowymm mają miejsce w składzie podatkowym.
W świetle art. 47 ust 1 Uakc produkcja wyrobów akcyzowych określonych w załączniku nr 2 może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym. Pod poz. 20 w załączniku nr 2 Uakc wskazane zostały wyroby objęte kodem CN od ex 2710 11 do ex 2710 19 69. Tym samym olej stanowiący przedmiot zapytania został wskazany jako wyrób, którego produkcja winna być realizowana wyłącznie w składzie podatkowym.
Jednocześnie uwzględniając wyżej cytowane zapisy Dyrektywy Energetycznej (zwłaszcza art. 2 ust.4 lit.b tiret piąte) oraz Dyrektywy Horyzontalnej, mimo nieopodatkowania podatkiem akcyzowym produkcji i zbycia oleju (oraz mimo jego wykorzystania do procesów mineralogicznych), podlega on przepisom dotyczącym kontroli i przemieszczania wyrobów energetycznych – a zatem regułom prowadzenia produkcji w składzie podatkowym określonym w Uakc. Wnioskodawca ponadto stoi na stanowisku, że nieopodatkowanie produkcji i zbycia Oleju podatkiem akcyzowym nie będzie uzależnione od spełnienia jakichkolwiek warunków koniecznych innych jak przeznaczenie Oleju do wykorzystania w procesach mineralogicznych.
Przepisy dotyczące zwolnień od podatku akcyzowego zostały zamieszczone w Rozdziale 6 Uakc. W ramach tego rozdziału ustawodawca nie tylko wymienił wyroby oraz przypadki, w których istnieje możliwość zastosowania zwolnienia, ale również warunki, jakie podatnik musi spełnić, aby wystąpiła możliwość wykorzystania konkretnego zwolnienia. W tym sensie Uakc warunkuje możliwość zastosowania zwolnienia np. od obowiązku prowadzenia określonej ewidencji (art. 32 ust. 5 pkt 3 Uakc) lub posiadania stosownych potwierdzeń (art. 32 ust. 10 Uakc).
W przepisach Uakc dotyczących zwolnień (bądź w innych aktach prawa krajowego) nie zostało jednak wymienione zwolnienie dotyczące produkcji i zbycia Oleju wykorzystywanego w procesach mineralogicznych (bowiem ustawodawca nie implementował do systemu prawa krajowego instytucji wyłączenia z opodatkowania podatkiem akcyzowym wykorzystania oleju do procesów mineralogicznych). W opinii Wnioskodawcy oznacza to, że nieopodatkawanie akcyzą (zwolnienie) produkcji i zbycia oleju wykorzystywanego w procesach mineralogicznych (art.
2 ust. 4 lit. b tiret 5 Dyrektywy Energetycznej), nie jest uzależnione od konieczności spełnienia przez podatnika jakichkolwiek warunków wyszczególnionych w Uakc (zwłaszcza określonych w rozdziale 6 ). Wynika to z faktu, iż Uakc precyzując poszczególne zwolnienia wymienia również przypisane im szczegółowe warunki jego zastosowania (przesłanki, które winny nastąpić, aby podatnik mógł z konkretnego zwolnienia skorzystać), jednakże nie przewiduje w katalogu owych zwolnień produkcji i zbycia Oleju wykorzystywanego w procesach mineralogicznych.
Tym samym należy stwierdzić, że wyłączenie (zwolnienie) z opodatkowania podatkiem akcyzowym oleju nie będzie obwarowane jakimikolwiek przesłankami szczególnymi uprawniającymi do zwolnienia, nieopodatkowywania Oleju jako wyrobu energetycznego poza okolicznością przeznaczenia oleju do wykorzystania w procesach mineralogicznych. (Państwo członkowskie, które nie wydało środków implementujących wymaganych przez Dyrektywę, nie może powoływać się w stosunku do podmiotów indywidualnych na fakt niewykonania przez siebie obowiązków wynikających z Dyrektywy).
Z kolei Dyrektywa Energetyczna przewiduje, że jedynym warunkiem zastosowania zwolnienia produkcji i zbycia oleju jest jego wykorzystanie w procesach mineralogicznych. Oznacza to więc, że zwolnienie produkcji i zbycia oleju od podatku akcyzowego na terytorium RP nie jest uzależnione od obowiązku spełnienia warunków koniecznych innych jak przeznaczenie oleju do wykorzystania w procesach mineralogicznych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz.
U. z 2009 r. Nr 3, poz. 11, z późn. zm.), zwanej dalej „ustawą”, wyroby objęte kodami CN 2701, 2702 oraz od 2704 do 2715, w tym oleje opałowe o kodzie CN 2710 19 61, są wyrobami energetycznymi. Stawki akcyzy dla konkretnych wyrobów energetycznych zostały określone w art. 89 ust. 1 pkt 1-13 ustawy.
W pkt 10 określono stawkę akcyzy dla olejów opałowych o kodach CN 2710 19 51 do 2710 19 69: z których 30% lub więcej objętościowo destyluje przy 350C lub których gęstość w temperaturze 15C jest niższa niż 890 kilogramów/metr sześcienny, zabarwionych na czerwono i oznaczonych znacznikiem zgodnie z przepisami szczególnymi (lekkie oleje opałowe) – 232,00 zł/1000 litrów, pozostałych, niepodlegających obowiązkowi barwienia i znakowania na podstawie przepisów szczególnych (m.in. ciężkie oleje opałowe) – 60,00 zł/1000 kilogramów; Jak wynika z powyższego, ciężkie oleje opałowe o kodzie CN 2710 19 61, które nie podlegają znakowaniu i barwieniu, są w świetle ustawy opodatkowane akcyzą według stawki w wysokości 60,00 zł/1000 kilogramów.
Zgodnie z art. 2 ust. 4 lit. b tiret piąte dyrektywy Rady 2003/96/WE z dnia 27 października 2003 r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej, dyrektywa ta nie ma zastosowania w przypadku wykorzystania wyrobów energetycznych w procesach mineralogicznych, za które rozumie się procesy sklasyfikowane w nomenklaturze NACE pod kodem DI 26 „produkcja produktów z pozostałych surowców niemetalicznych” w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 3037/90 z dnia 9 października 1990 r. w sprawie statystycznej klasyfikacji działalności gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej.
Zauważyć należy, że produkcja cementu, wapna i gipsu została ujęta w podsekcji DI „Produkcja wyrobów z pozostałych surowców niemetalicznych”, w poz. 26.5. Produkcja taka, w szerokim ujęciu, stanowi więc proces mineralogiczny w rozumieniu dyrektywy 2003/96/WE. Powyższe nie znaczy jednak, że w ramach takiego procesu mineralogicznego każda czynność wykonywana w stosunku do wyrobu energetycznego powinna być wyłączona z opodatkowania akcyzą. Celem dyrektywy 2003/96/WE jest wprowadzenie opodatkowania podatkiem akcyzowym wyrobów energetycznych, w przypadku gdy są one wykorzystywane do celów napędowych lub opałowych.
Świadczy o tym m.in. fakt, że oprócz wyrobów energetycznych, dla których stawki tego podatku zostały ustalone na poziomie wspólnotowym, powołana dyrektywa wprowadza również obowiązek opodatkowania innych wyrobów energetycznych (art. 2 ust. 3 akapit pierwszy ww. dyrektywy), jak również wszelkich innych wyrobów przeznaczonych do wykorzystania, oferowanych na sprzedaż lub wykorzystywanych jako paliwo silnikowe lub jako dodatek lub rozcieńczalnik do paliw silnikowych (art. 2 ust. 3 akapit drugi ww. dyrektywy) oraz wszelkich innych węglowodorów, oprócz torfu, przeznaczonych do wykorzystania, oferowanych na sprzedaż lub wykorzystywanych do ogrzewania (art. 2 ust. 3 akapit trzeci ww. dyrektywy).
W związku z powyższym, wykorzystywanie wyrobów energetycznych w procesach mineralogicznych nie podlega opodatkowaniu podatkiem akcyzowym tylko wtedy, gdy w trakcie tych procesów (obejmujących szereg różnych czynności, którym wyroby te mogą być poddawane) są one zużywane do celów innych niż napędowe lub opałowe. Zużycie wyrobów energetycznych do celów stricte napędowych lub opałowych w każdym przypadku skutkuje opodatkowaniem ich podatkiem akcyzowym. W niniejszej sprawie olej opałowy, wykorzystywany przy produkcji wapna, służy w rzeczywistości do celów opałowych - jako paliwo do spalania w piecu.
Takie zastosowanie (do celów opałowych) przesądza zaś o konieczności opodatkowania tego oleju podatkiem akcyzowym zgodnie z dyrektywą 2003/96/WE. Jednocześnie tut. organ pragnie zauważyć, że nie zgadza się z zarzutem dotyczącym braku implementacji w prawie krajowym przepisu art. 2 ust. 4 lit. b tiret piąte dyrektywy 2003/96/WE. Mając bowiem na uwadze powyższy przepis, na gruncie ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym, szereg wyrobów akcyzowych (wyrobów energetycznych przeznaczonych do celów innych niż szeroko rozumiane cele napędowe i opałowe), które są wykorzystywane m.in. w procesach mineralogicznych, zostało objętych zerową stawką podatku akcyzowego – art. 89 ust. 2 ustawy.
Odnosząc się natomiast do stanowiska Wnioskodawcy w kwestii obowiązku produkcji przedmiotowego oleju opałowego w składzie podatkowym tut. organ podziela stanowisko Wnioskodawcy. Zgodnie bowiem z art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 6 grudnia 2008r. o podatku akcyzowym produkcja wyrobów określonych w załączniku nr 2 (wyrób o kodzie CN 2710 19 61 został wymieniony w poz. 20 tego załącznika) może odbywać się wyłącznie w składzie podatkowym. Jednakże nieprawidłowe jest stanowisko Wnioskodawcy, iż produkcja tego wyrobu w składzie podatkowym nie jest opodatkowana podatkiem akcyzowym.
Takie stanowisko stoi bowiem w sprzeczności z art. 8 ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, który stanowi, iż przedmiotem opodatkowania akcyzą jest produkcja wyrobów akcyzowych. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.