INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.
Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 5 kwietnia 2016 r. (data wpływu 8 kwietnia 2016 r.), uzupełnionym pismem z 17 czerwca 2016 r. (data wpływu 21 czerwca 2016 r.), o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT na podstawie proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a 2h ustawy o VAT – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 8 kwietnia 2016 r. złożono ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku VAT na podstawie proporcji, o której mowa w art. 86 ust. 2a 2h ustawy o VAT. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 17 czerwca 2016 r. (data wpływu 21 czerwca 2016 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 9 czerwca 2016 r. W przedmiotowym wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: L Dom Kultury (Wnioskodawca) jest samorządową instytucją kultury, czynnym podatnikiem VAT. W ramach stałego kalendarza imprez organizowane są Dni L, które w roku 2016 przypadają w dniu 23 lipca.
Jest to impreza cykliczna, masowa, organizowana dla mieszkańców L – ma ona charakter otwarty, wstęp jest bezpłatny dla każdego. W jej ramach organizowane są m.in. koncerty, występy lokalnych zespołów, gry i zabawy dla dzieci. Wnioskodawca osiąga dochody z tytułu organizowanej imprezy w postaci: dochodów z dzierżawy terenu pod działalność wesołego miasteczka, gastronomii, stoisk handlowych, usług reklamy różnych firm i sponsorów w postaci banerów ulokowanych na scenie. Dochody dokumentowane są wystawianymi przez Wnioskodawcę fakturami VAT, od których opłacany jest podatek należny VAT. Impreza łączy w sobie działalność gospodarczą oraz działalność nieodpłatną statutową, niepodlegającą VAT.
Od 1 stycznia 2016 r. Wnioskodawca przy dokonywaniu zakupów przeznaczonych do działalności gospodarczej oraz niepodlegąjącej VAT stosuje wprowadzony art. 86 ust. 2a-2h tzw. pre-współczynnik. Został on obliczony na podstawie § 4 pkt 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2015 r. w sprawie sposobu określania zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej w przypadku niektórych podmiotów. Przy wyliczeniach zastosowano osiągnięte przychody za rok 2015 – wyliczony pre-współczynnik wyniósł 48%.
Pismem z 17 czerwca 2016 r. (data wpływu 21 czerwca 2016 r.) Wnioskodawca uzupełnił opis zdarzenia przyszłego, wskazując że realizuje zadania w dziedzinie upowszechniania kultury, edukacji kulturalnej, wychowania, rozwoju i promocji amatorskiego ruchu artystycznego, organizacji wypoczynku i usług hotelarskich oraz Informacji Turystycznej. Podstawowym celem Wnioskodawcy jest umożliwienie społeczeństwu uczestnictwa w kulturze, współtworzenie jej wartości oraz uczestnictwa w aktywnym wypoczynku.
Szczegółowymi zadaniami Wnioskodawcy wynikającymi z jego statutu są m.in.: współpraca z placówkami kulturalnymi działającymi na terenie miasta i innymi podmiotami korzystając z doświadczeń, fachowej i specjalistycznej pomocy w programowaniu i realizacji zadań kulturalnych, promocja amatorskiego ruchu artystycznego, rozpoznawanie, rozbudzanie zainteresowań i zaspokajanie potrzeb oraz zainteresowań kulturalnych mieszkańców, przygotowanie do odbioru i tworzenia wartości kulturowych, edukacja kulturalna, tworzenie warunków do rozwoju aktywności kulturalnej, artystycznej, hobbystycznej, rekreacyjno-ruchowej oraz zainteresowania sztuką, kształtowanie nawyków mieszkańców do aktywnego współtworzenia i odbioru różnorodnych form spędzania czasu wolnego, prowadzenie działalności kinowej, prowadzenie współpracy kulturalnej z zagranicą, prowadzenie usług hotelarskich.
Impreza opisana we wniosku wpisuje się w zadania statutowe Wnioskodawcy w zakresie zaspokajania potrzeb i zainteresowań kulturalnych mieszkańców. Dni L stanowią swoisty rodzaj corocznego święta miasta. Impreza ta jest wpisana na stałe w kalendarz wydarzeń kulturalnych. Ma ona charakter otwarty i bezpłatny, dla każdego mieszkańca Ziemi L. Stąd wydatki związane z organizacją święta miasta należy przypisać częściowo do nieodpłatnej działalności statutowej Wnioskodawcy. Impreza ... łączy w sobie prowadzoną działalność gospodarczą – w postaci dzierżawy terenu oraz usług reklamowych, oraz działalność statutową nieodpłatną gdyż impreza ma charakter otwarty, bezpłatny dla każdego.
Stąd nabywane towary i usługi wykorzystywane przy jej organizacji należy zaliczyć zarówno do działalności gospodarczej, jak i nieodpłatnej statutowej pozostającej poza VAT. Impreza przewiduje następujące zakupy m.in.: materiały biurowe, wydruk plakatów, wydruk banerów, wydruk ulotek promocyjnych i informacyjnych, wydruk zaproszeń, znaczki pocztowe, wynajem barierek do wyznaczenia terenu pod sceną, ochrona imprezy, nagłośnienie i oświetlenie sceny, zabezpieczenie medyczne, sprzątanie terenu, koncerty zespołów. Zakupy dokonane w ramach organizacji święta miasta będą wykorzystywane zarówno do działalności gospodarczej jak i nieodpłatnej statutowej.
Wnioskodawca nie jest w stanie jednoznacznie przypisać towarów i usług do działalności gospodarczej. Plan imprezy przewiduje szereg atrakcji jakie będą odbywać się na scenie, a które przyciągną wielu odbiorców i widzów. Dzierżawa terenu pod stoiska handlowe, jak i reklama firm na scenie stanowi w ramach imprezy działalność gospodarczą. Poszczególne punkty święta miasta przyczynią się do reklamy prezentowanych firm, jak i uczestnicy wydarzenia będą mogli skorzystać z ofert stoisk handlowych. Oferując firmom reklamę i dzierżawę terenu pod stoika Wnioskodawca zobowiązuje się zapewnić szerokie grono odbiorców. Aby osiągnąć ten cel impreza musi mieć atrakcyjną ofertę kulturalną.
Jednocześnie bezpłatny i otwarty charakter święta miasta sprawia że jednoznaczny podział wydatków do poszczególnych działalności jest niemożliwy. Plan imprezy zapewnia szereg atrakcji jakie będą odbywać się na scenie, a które przyciągną wielu odbiorców i widzów. Dzierżawa terenu pod stoiska handlowe, jak i reklama firm na scenie stanowi w ramach imprezy działalność gospodarczą. Wszystkie wydarzenia w ramach imprezy przyczynią się do reklamy prezentowanych firm, jak i uczestnicy wydarzenia będą mogli skorzystać z ofert stoisk handlowych. Wydatki związane z wydarzeniem kulturalnym przyczyniają się do powstania atrakcyjnej oferty kulturalnej, która zapewnia liczne grono odbiorców.
Dzięki temu Wnioskodawca jest w stanie przyciągnąć większą liczbę firm i dostawców, którzy będą chcieli wziąć udział w wydarzeniu. Z kolei duża liczba odbiorców zapewnia firmom szeroką reklamę swojej działalności oraz zainteresowanie ofertami handlowymi stoisk. Dni L stanowią wydarzenie kulturalne na stałe wpisane w kalendarz imprez miasta L. Są one organizowane niezależnie od prowadzonych czynności opodatkowanych, tj. wpływów z reklam i dzierżawy. Natomiast brak dochodów z tytułu reklam i dzierżawy powoduje że Dni L stanowiące coroczne święto miasta mają znacznie mniejszą ofertę kulturalną.
Głównym celem organizowanej imprezy jest zaspokajanie potrzeb i zainteresowań kulturalnych mieszkańców Ziemi L. Stąd impreza ma przede wszystkim charakter działalności nieodpłatnej statutowej. Wartość sprzedaży opodatkowanej osiągniętej przy organizacji Dni L za rok 2015 wyniosła 48 447,85 zł netto. Co stanowiło 13,73% przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej obejmującej wynajem pomieszczeń, usługi plakatowania, dzierżawy terenu i prezentacji firm.
Jednocześnie stanowiło 4,43% wszystkich przychodów ze sprzedaży Wnioskodawcy (obejmują one również wpływy ze sprzedaży z tytułu działalności kulturalnej, działalności Hotelu „S” oraz działalności „K”) oraz 2,15% całego budżetu Wnioskodawcy. Planowane wpływy ze sprzedaży opodatkowanej na rok 2016 wynoszą 35 000,00zł. Stanowi to 9,72% przychodów z prowadzonej działalności gospodarczej obejmującej wynajem pomieszczeń, usługi plakatowania, dzierżawy terenu i prezentacji firm.
Jednocześnie stanowi 3,62% wszystkich przychodów ze sprzedaży Wnioskodawcy (obejmują one również wpływy ze sprzedaży z tytułu działalności kulturalnej, działalności Hotelu „S” oraz działalności „K”) oraz 1,83% całego budżetu Wnioskodawcy. Koszt organizacji imprezy w roku 2015 wyniósł 136 885,62 zł. W roku 2016 planowany koszt imprezy wynosi 98 490,00 zł. W roku 2016 planowane źródła finansowania imprezy wynoszą: 35 000,00 zł wpływy ze sprzedaży reklam i dzierżawy terenu, 40 000,00 zł dotacja podmiotowa od Organizatora Miasta L, 23 490,00 zł środki własne Wnioskodawcy. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy w związku z faktem, iż organizowana impreza pn.
„…” łączy w sobie działalność gospodarczą (w postaci dzierżawy usług reklamy) oraz działalność niepodlegającą VAT, tj. działalność statutową nieodpłatną, Wnioskodawca może dokonać odliczenia naliczonego podatku VAT od dokonywanych zakupów na podstawie obowiązującego od 1 stycznia 2016 r. art. 86 ust. 2a-2h ustawy o podatku od towarów i usług? Stanowisko Wnioskodawcy: Zgodnie z art. 86 ust. 2a w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza podatek naliczony VAT może zostać odliczony na podstawie ustalonego współczynnika tzw. pre-proporcji. Impreza pn.
„…” łączy w sobie prowadzoną działalność gospodarczą w postaci dzierżawy terenu oraz usług reklamowych, oraz działalność statutową nieodpłatną gdyż impreza ma charakter otwarty, bezpłatny dla każdego. Dokonywane zakupy dotyczące np. wydruku materiałów promocyjnych, nagłośnienia koncertów, ochrony imprezy, sprzątania terenu nie mogą zostać jednoznacznie przypisane, iż zostały wykorzystane i w jakim stopniu do działalności gospodarczej. Wnioskodawca stoi na stanowisku iż na podstawie art. 86 ust. 2a-2h od zakupów dokonywanych na rzecz imprezy pn. … może zostać odliczony podatek VAT przy zastosowaniu tzw. pre-współczynnika, którego wartość wynosi 48%.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz.U. z 2016 r. poz. 710), zwanej dalej ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Stosownie do treści art. 86 ust. 2 pkt 1 ustawy, kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku wynikających z faktur otrzymanych przez podatnika z tytułu: nabycia towarów i usług, dokonania całości lub części zapłaty przed nabyciem towaru lub wykonaniem usługi.
Odliczyć można w całości podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Wskazana zasada wyłącza tym samym możliwość dokonywania odliczeń podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są w ogóle wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku oraz niepodlegających temu podatkowi.
Jednocześnie z zasady tej wynika, że odliczenie podatku naliczonego może być częściowe, tzn. w tej części, w jakiej dane towary lub usługi, z którymi związany jest podatek naliczony są wykorzystywane do realizacji czynności opodatkowanych, z pominięciem tej części podatku od tych towarów i usług, w jakiej towary te (usługi) są wykorzystywane do wykonywania czynności zwolnionych od podatku lub niepodlegających temu podatkowi.
Ponadto podkreślić należy, że ustawodawca stworzył podatnikowi prawo do odliczenia podatku naliczonego w całości lub w części, pod warunkiem spełnienia przez niego zarówno przesłanek pozytywnych, wynikających z art. 86 ust. 1 ustawy oraz niezaistnienia przesłanek negatywnych, określonych w art. 88 ustawy. Przepis ten określa listę wyjątków, które pozbawiają podatnika prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego.
Stosownie do cytowanych wyżej przepisów prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Jednakże ustawodawca nie precyzuje, w jakim zakresie i w jaki sposób towary i usługi muszą być wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, aby pozwoliło to podatnikowi na odliczenie podatku naliczonego. Związek dokonywanych zakupów z działalnością podatnika może mieć zatem charakter pośredni lub bezpośredni.
O związku bezpośrednim dokonywanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy nabywane towary służą np. dalszej odsprzedaży – towary handlowe lub też nabywane towary i usługi są niezbędne do wytworzenia towarów lub usług będących przedmiotem dostawy; bezpośrednio więc wiążą się z czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika. Natomiast o pośrednim związku nabywanych towarów i usług z działalnością przedsiębiorcy można mówić wówczas, gdy ponoszone wydatki wiążą się z całokształtem funkcjonowania przedsiębiorstwa – mają pośredni związek z działalnością gospodarczą, a tym samym z osiąganym przez podatnika obrotem opodatkowanym.
Aby jednak można było wskazać, że określone zakupy mają chociażby pośredni związek z działalnością podmiotu, istnieć musi związek przyczynowo-skutkowy pomiędzy dokonanymi zakupami towarów i usług, a powstaniem obrotu. O pośrednim związku dokonanych zakupów z działalnością podatnika można mówić wówczas, gdy zakup towarów i usług nie przyczynia się bezpośrednio do uzyskania obrotu przez podatnika, np. przez ich odsprzedaż, lecz poprzez wpływ na ogólne funkcjonowanie przedsiębiorstwa jako całości, przyczynia się do generowania przez podmiot obrotu.
Katalog czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług zawiera art. 5 ust. 1 ustawy o VAT (są nimi m.in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju). Przez dostawę towarów, w myśl art. 7 ust. 1 ww. ustawy o VAT, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (...). Natomiast przez świadczenie usług, stosownie do przepisu art. 8 ust. 1 ustawy o VAT, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (...).
Zatem opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, zgodnie z zasadą powszechności opodatkowania, podlegają wszelkie transakcje, których przedmiotem jest dostawa towarów lub świadczenie usług, pod warunkiem, że są one realizowane przez podatników w rozumieniu ustawy. Podatnikami w myśl art. 15 ust. 1 ustawy, są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel i rezultat takiej działalności.
Działalność gospodarcza, zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, działalność gospodarcza obejmuje wszelką działalność producentów, handlowców lub usługodawców, w tym podmiotów pozyskujących zasoby naturalne oraz rolników, a także działalność osób wykonujących wolne zawody. Działalność gospodarcza obejmuje w szczególności czynności polegające na wykorzystaniu towarów lub wartości niematerialnych i prawnych w sposób ciągły dla celów zarobkowych. Z opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca – L Dom Kultury, jest samorządową instytucją kultury, czynnym podatnikiem VAT. W ramach stałego kalendarza imprez organizowane są Dni L, które w roku 2016 przypadają w dniu 23 lipca.
Jest to impreza cykliczna, masowa, organizowana dla mieszkańców Ziemi L – ma ona charakter otwarty, wstęp jest bezpłatny dla każdego. W jej ramach organizowane są m.in. koncerty, występy lokalnych zespołów, gry i zabawy dla dzieci. Wnioskodawca osiąga dochody z tytułu organizowanej imprezy w postaci dochodów z dzierżawy terenu pod działalność wesołego miasteczka, gastronomii, stoisk handlowych oraz usług reklamy różnych firm i sponsorów w postaci banerów ulokowanych na scenie. Dochody dokumentowane są wystawianymi przez Wnioskodawcę fakturami VAT, od których opłacany jest podatek należny VAT.
Impreza łączy w sobie działalność gospodarczą oraz działalność nieodpłatną statutową, niepodlegającą VAT. Wnioskodawca realizuje zadania w dziedzinie upowszechniania kultury, edukacji kulturalnej, wychowania, rozwoju i promocji amatorskiego ruchu artystycznego, organizacji wypoczynku i usług hotelarskich oraz Informacji Turystycznej. Podstawowym celem Wnioskodawcy jest umożliwienie społeczeństwu uczestnictwa w kulturze, współtworzenie jej wartości oraz uczestnictwa w aktywnym wypoczynku. Impreza opisana we wniosku wpisuje się w zadania statutowe Wnioskodawcy w zakresie zaspokajania potrzeb i zainteresowań kulturalnych mieszkańców.
Impreza … łączy w sobie prowadzoną działalność gospodarczą – w postaci dzierżawy terenu oraz usług reklamowych, oraz działalność statutową nieodpłatną gdyż impreza ma charakter otwarty, bezpłatny dla każdego. Stąd nabywane towary i usługi wykorzystywane przy jej organizacji należy zaliczyć zarówno do działalności gospodarczej, jak i nieodpłatnej statutowej pozostającej poza VAT.
Impreza przewiduje następujące zakupy m.in.: materiały biurowe, wydruk plakatów, wydruk banerów, wydruk ulotek promocyjnych i informacyjnych, wydruk zaproszeń, znaczki pocztowe, wynajem barierek do wyznaczenia terenu pod sceną, ochrona imprezy, nagłośnienie i oświetlenie sceny, zabezpieczenie medyczne, sprzątanie terenu, koncerty zespołów. Wnioskodawca nie jest w stanie jednoznacznie przypisać towarów i usług do działalności gospodarczej. Dni L są organizowane niezależnie od prowadzonych czynności opodatkowanych, tj. wpływów z reklam i dzierżawy.
Głównym celem organizowanej imprezy jest zaspokajanie potrzeb i zainteresowań kulturalnych mieszkańców Ziemi L. Stąd impreza ma przede wszystkim charakter działalności nieodpłatnej statutowej. Wątpliwości Wnioskodawcy budzi kwestia prawa do odliczenia podatku naliczonego na podstawie art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT. Jak wskazano na wstępie, odliczeniu powinien podlegać taki podatek naliczony, który zawarty jest w cenie towarów nabytych w celu wykonania czynności opodatkowanych. Należy zaznaczyć, że nie zawsze możliwe jest wskazanie na ścisłe powiązanie podatku naliczonego z konkretnymi czynnościami opodatkowanymi wykonywanymi przez podatnika.
Ważne jest jednak, by związek ten w chwili dokonywania zakupów był oczywisty, a nabyte towary i usługi muszą w sposób niewątpliwy służyć czynnościom opodatkowanym. Okoliczności towarzyszące konkretnej transakcji zakupu towaru lub usługi powinny wskazywać jednoznacznie, że zakup ten dokonany został w celu jego wykorzystania w ramach działalności opodatkowanej podatnika, przy uwzględnieniu rodzaju prowadzonej lub planowanej przez niego działalności gospodarczej. Zaznaczenia wymaga, że stosownie do regulacji zawartych w art. 6 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (t.j.
Dz.U. z 2016 r., poz. 446) do zakresu działania gminy należą wszelkie sprawy publiczne o znaczeniu lokalnym, niezastrzeżone ustawami na rzecz innych podmiotów. Z art. 7 ust. 1 ww. ustawy wynika, że zaspokajanie zbiorowych potrzeb wspólnoty należy do zadań własnych gminy. W szczególności zadania własne obejmują sprawy w zakresie kultury, w tym bibliotek gminnych i innych instytucji kultury oraz ochrony zabytków i opieki nad zabytkami, (ust. 1 pkt 9 powołanego artykułu).
Działalność gmin w zakresie kultury, jako zadanie własne jednostek samorządu terytorialnego, została uregulowana ustawą z dnia 25 października 1991 r. o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej (t.j. z 2012 r. poz. 406 ze zm.). Zgodnie z art. 9 ust. 1 i 2 ustawy o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej jednostki samorządu terytorialnego organizują działalność kulturalną, tworząc samorządowe instytucje kultury, dla których prowadzenie takiej działalności jest podstawowym celem statutowym. Prowadzenie działalności kulturalnej jest zadaniem własnym jednostek samorządu terytorialnego o charakterze obowiązkowym.
Rozpatrując prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony, należy mieć na uwadze, że system odliczenia ma na celu całkowite uwolnienie przedsiębiorcy od ciężaru VAT zapłaconego lub podlegającego zapłacie w ramach prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Natomiast nie daje uprawnienia do odliczenia w przypadku czynności będących poza zakresem działalności gospodarczej. Oznacza to, że podatnik nie może domagać się prawa do odliczenia podatku naliczonego, nie płacąc podatku należnego.
Z uwagi na brzmienie cytowanych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług należy zauważyć, że obowiązkiem Wnioskodawcy jest przypisanie konkretnych wydatków do określonego rodzaju sprzedaży, z którymi wydatki te są związane. Wnioskodawca ma zatem obowiązek odrębnego określenia, z jakim rodzajem działalności będzie związany podatek wynikający z otrzymanych faktur zakupu, czyli dokonania alokacji podatku do czynności podlegających opodatkowaniu i czynności niepodlegających opodatkowaniu. W swoim orzecznictwie TSUE w sprawie Portugal Telecom SGPS SA.
(C-496/11 26 września 2012 r.) zauważył, że jeżeli towary i usługi są wykorzystywane przez podmiot w celu dokonywania jednocześnie transakcji gospodarczych dających prawo do odliczenia i transakcji gospodarczych niedających prawa do odliczenia odliczenie jest dopuszczalne jedynie w części VAT, który jest proporcjonalny do kwoty przypadającej na pierwsze transakcje i krajowy organ podatkowy może przewidzieć jedną z metod ustalania prawa do odliczenia wymienionych w rzeczonym art. 17 ust. 5 VI dyrektywy.
Jeżeli towary i usługi są jednocześnie wykorzystywane do działalności gospodarczej i działalności niegospodarczej, art. 17 ust. 5 VI dyrektywy nie znajduje zastosowania, a metody odliczenia i podziału są określane przez państwa członkowskie, które przy wykonywaniu tego prawa powinny uwzględniać cel i systematykę VI dyrektywy i w tym celu przewidzieć metodę obliczania rzeczywiście odzwierciedlającą część wydatków faktycznie przypadających odpowiednio na każdy z tych dwóch rodzajów działalności.
W tym miejscu należy zauważyć, że od dnia 1 stycznia 2016 r. na podstawie art. 1 pkt 4 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy o podatku od towarów i usług oraz ustawy – Prawo zamówień publicznych (Dz.U. z 2015 r., poz. 605) do ustawy dodane zostały m.in. przepisy art. 86 ust. 2a-2h, natomiast na podstawie art. 1 pkt 9 dodane zostały przepisy art. 90c.
Na mocy art. 86 ust. 2a ustawy, w przypadku nabycia towarów i usług wykorzystywanych zarówno do celów wykonywanej przez podatnika działalności gospodarczej, jak i do celów innych niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych towarów i usług w całości do działalności gospodarczej podatnika nie jest możliwe, kwotę podatku naliczonego, o której mowa w ust. 2, oblicza się zgodnie ze sposobem określenia zakresu wykorzystywania nabywanych towarów i usług do celów działalności gospodarczej, zwanym dalej „sposobem określenia proporcji”.
Sposób określenia proporcji powinien najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć.
Stosownie do treści art. 86 ust. 2b ustawy, sposób określenia proporcji najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej przez podatnika działalności i dokonywanych przez niego nabyć, jeżeli: zapewnia dokonanie obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wyłącznie w odniesieniu do części kwoty podatku naliczonego proporcjonalnie przypadającej na wykonywane w ramach działalności gospodarczej czynności opodatkowane oraz obiektywnie odzwierciedla część wydatków przypadającą odpowiednio na działalność gospodarczą oraz na cele inne niż działalność gospodarcza, z wyjątkiem celów osobistych, do których ma zastosowanie art. 7 ust. 2 i art. 8 ust. 2, oraz celów, o których mowa w art. 8 ust. 5 – w przypadku, o którym mowa w tym przepisie, gdy przypisanie tych wydatków w całości do działalności gospodarczej nie jest możliwe.
Zgodnie z art. 86 ust. 2c ustawy, przy wyborze sposobu określenia proporcji można wykorzystać w szczególności następujące dane: średnioroczną liczbę osób wykonujących wyłącznie prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie osób wykonujących prace w ramach działalności gospodarczej i poza tą działalnością; średnioroczną liczbę godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą w ogólnej średniorocznej liczbie godzin roboczych przeznaczonych na prace związane z działalnością gospodarczą i poza tą działalnością; roczny obrót z działalności gospodarczej w rocznym obrocie podatnika z działalności gospodarczej powiększonym o otrzymane przychody z innej działalności, w tym wartość dotacji, subwencji i innych dopłat o podobnym charakterze, otrzymanych na sfinansowanie wykonywanej przez tego podatnika działalności innej niż gospodarcza; średnioroczną powierzchnię wykorzystywaną do działalności gospodarczej w ogólnej średniorocznej powierzchni wykorzystywanej do działalności gospodarczej i poza tą działalnością.
Zgodnie z art. 86 ust. 2d ustawy, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje się dane za poprzedni rok podatkowy. Na mocy art. 86 ust. 2e ustawy, podatnik rozpoczynający w danym roku podatkowym wykonywanie działalności gospodarczej i działalności innej niż działalność gospodarcza, w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w ust. 2a, przyjmuje dane wyliczone szacunkowo, według prognozy uzgodnionej z naczelnikiem urzędu skarbowego w formie protokołu.
Zgodnie z art. 86 ust. 2f ustawy, przepis ust. 2e stosuje się również, gdy podatnik uzna, że w odniesieniu do wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć dane za poprzedni rok podatkowy byłyby niereprezentatywne. Na podstawie art. 86 ust. 2g ustawy, proporcję określa się procentowo w stosunku rocznym. Proporcję tę zaokrągla się w górę do najbliższej liczby całkowitej. Przepisy art. 90 ust. 5, 6, 9a i 10 stosuje się odpowiednio.
W przypadku gdy podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie ust. 22, uzna, że wskazany zgodnie z przepisami wydanymi na podstawie ust. 22 sposób określenia proporcji nie będzie najbardziej odpowiadać specyfice wykonywanej przez niego działalności i dokonywanych przez niego nabyć, może zastosować inny bardziej reprezentatywny sposób określenia proporcji – art. 86 ust. 2h ustawy.
Stosownie do treści art. 90c ustawy: W przypadku nabytych towarów i usług, w odniesieniu do których kwotę podatku naliczonego oblicza się zgodnie z art. 86 ust. 2a, po zakończeniu roku podatkowego, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, podatnik jest obowiązany dokonać korekty podatku odliczonego przy ich nabyciu, uwzględniając dane dla zakończonego roku podatkowego. Przepisy art. 91 ust. 2-9 stosuje się odpowiednio.
W przypadku gdy korekty podatku odliczonego dokonuje podatnik, dla którego sposób określenia proporcji wskazują przepisy wydane na podstawie art. 86 ust. 22, może on uwzględnić dane za rok podatkowy poprzedzający poprzedni rok podatkowy, jeżeli takie dane przyjęto w celu obliczenia kwoty podatku naliczonego w przypadku, o którym mowa w art. 86 ust. 2a. Dokonując korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik może przyjąć inny sposób określania proporcji, niż został przyjęty dla danego roku podatkowego, jeżeli byłby on bardziej reprezentatywny dla zakończonego roku.
Zatem w odniesieniu do zakupów wykorzystywanych przez Wnioskodawcę zarówno do czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług i niepodlegających opodatkowaniu tym podatkiem, przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego, jednakże tylko w takim zakresie, w jakim zakupy te można przyporządkować do działalności podlegającej VAT w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług i związanej z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT.
W tym miejscu wskazać należy, że w wyroku C- 515/07 z dnia 12 lutego 2009 r., dotyczącym Stowarzyszenia, które prowadziło działalność opodatkowaną i niepodlegającą opodatkowaniu, w pkt 34-35, Trybunał zauważył, że „Bezsporny jest fakt, że taka działalność, jak działalność polegająca na tym, że dane stowarzyszenie broni ogólnych interesów swoich członków, nie stanowi działalności „opodatkowanej podatkiem [VAT]” w rozumieniu art. 2 pkt 1 dyrektywy, jeżeli nie polega ona na odpłatnym dostarczaniu towarów lub świadczeniu usług (zob. podobnie wyrok z dnia 12 stycznia 2006 r. w sprawach połączonych C 354/03, C 355/03 i C 484/03 Optigen i in., Zb.Orz. s. I 483, pkt 42 i przytoczone tam orzecznictwo).
Jeśli chodzi o to, czy taką działalność można uznać za wykonywaną „w innych celach” w rozumieniu art. 6 ust. 2 lit. a) dyrektywy, należy stwierdzić, że w sprawie C 437/06 Securenta, w której wyrok, zapadły w dniu 13 marca 2008 r., Zb.Orz. s. I 1597, został ogłoszony po złożeniu wniosku o wydanie orzeczenia w trybie prejudycjalnym w niniejszej sprawie, Trybunał rozpoznawał między innymi pytanie, w jaki sposób, w przypadku podatnika wykonującego jednocześnie działalność gospodarczą i niemającą charakteru gospodarczego, należy ustalać prawo do odliczenia naliczonego podatku VAT.
W tym względzie Trybunał zwrócił uwagę, w pkt 26 tego wyroku, że działalność niemająca charakteru gospodarczego nie należy do zakresu przedmiotowego dyrektywy, wskazując jednocześnie w pkt 28 tego wyroku, że system odliczeń ustanowiony przez dyrektywę dotyczy całej działalności gospodarczej podatnika, niezależnie od jej celów i wyników, pod warunkiem że te ostatnie co do zasady same podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT (pkt 36).
W pkt 38 TSUE wskazał, że „Z rozważań tych wynika, że jak wskazał rzecznik generalny w pkt 38 opinii, art. 6 ust. 2 lit. a) dyrektywy nie może być traktowany jako ustanawiający zasadę, zgodnie z którą czynności, które nie są objęte zakresem zastosowania podatku VAT można uznać za czynności wykonywane „w celach innych” niż związane z działalnością gospodarczą w rozumieniu tego przepisu. Taka wykładnia pozbawiłaby bowiem sensu art. 2 ust. 1 tejże dyrektywy”.
Ponadto w pkt 40 uzasadnienia wyroku stwierdzono, że „W związku z tym na pierwsze pytanie należy odpowiedzieć w ten sposób, że art. 6 ust. 2 lit. a) i art. 17 ust. 2 dyrektywy należy interpretować w ten sposób, że nie mają one zastosowania do wykorzystywania towarów i usług zaliczonych do aktywów przedsiębiorstwa do celów realizacji czynności innych niż podlegające opodatkowaniu czynności podatnika, a VAT podlegający zapłaceniu z tytułu nabycia towarów i usług dotyczących takich czynności nie podlega odliczeniu”.
Należy również zwrócić uwagę na orzeczenie TSUE z dnia 13 marca 2008 r. w sprawie C-437/06, w którym Trybunał stwierdził, że „Podatek naliczony od wydatków poniesionych przez podatnika nie może uprawniać do odliczenia w zakresie, w jakim dotyczy działalności, która ze względu na brak jej gospodarczego charakteru nie należy do zakresu stosowania szóstej dyrektywy.
(…) w przypadku, gdy podatnik wykonuje równocześnie działalność gospodarczą, opodatkowaną lub zwolnioną z podatku, i działalność niemającą charakteru gospodarczego, nienależącą do zakresu stosowania szóstej dyrektywy, odliczenie podatku naliczonego od wydatków związanych z emisją akcji i nietypowych cichych udziałów jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim wydatki te można przyporządkować działalności gospodarczej podatnika w rozumieniu art. 2 pkt 1 tej dyrektywy (pkt 30 i 31).
Z zaprezentowanych powyżej orzeczeń TSUE, a przede wszystkim z treści art. 86 ust. 1 ustawy o VAT wynika, że podstawowym warunkiem, którego spełnienie należy analizować w aspekcie prawa do odliczenia podatku VAT jest związek dokonywanych nabyć towarów i usług ze sprzedażą uprawniającą do dokonywania takiego odliczenia, czyli sprzedażą generującą podatek należny. Niewątpliwie usługi reklamowe a także dzierżawa terenu pod działalność wesołego miasteczka, gastronomi, stoisk handlowych w świetle ustawy o podatku od towarów i usług traktowane są jako odpłatne świadczenie usług, o którym mowa w art. 8 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowane podatkiem od towarów i usług.
Zatem zakupione towary i usługi mające bezpośredni związek ze świadczeniem tych usług będą związane z wykonywanymi przez Wnioskodawcę czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, a w konsekwencji w tym zakresie Wnioskodawcy przysługuje odliczenie podatku naliczonego. Z przedstawionych okoliczności wynika, że zasadniczym celem organizowanej imprezy była realizacja celu publicznego w ramach zadań statutowych Wnioskodawcy, gdyż zakresem działalności L Domu Kultury jest realizacja zadań w dziedzinie upowszechniania, edukacji kulturalnej, wychowania, rozwoju i promocji amatorskiego ruchu artystycznego, organizacji wypoczynku i usług hotelarskich oraz Informacji Turystycznej.
Podstawowym celem L Domu Kultury jest umożliwienie społeczeństwu uczestnictwa w kulturze, współtworzenie jej wartości oraz uczestnictwa w aktywnym wypoczynku. Zatem w takim przypadku, podatek naliczony od wydatków poniesionych przez Wnioskodawcę na organizację imprezy nie może uprawniać do odliczenia w zakresie, w jakim dotyczy działalności, która ze względu na brak jej gospodarczego charakteru nie należy do zakresu stosowania ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ odliczenie podatku naliczonego jest dopuszczalne tylko w takim zakresie, w jakim wydatki te można przyporządkować działalności gospodarczej podatnika.
W niniejszej sprawie zauważyć należy, że wykonywanie czynności opodatkowanych tj. świadczenie usług reklamowych i dzierżawy podczas imprezy plenerowej ma charakter podrzędny (dodatkowy) w stosunku do podstawowego celu organizowania tej imprezy tj. zaspokojenia potrzeb mieszkańców w zakresie kultury. Wnioskodawca dokonuje zakupów celem organizacji imprezy plenerowej, a nie celem świadczenia usług reklamowych i usług dzierżawy.
Zakupy służące realizacji działalności statutowej Wnioskodawcy, nie będą spełniać przesłanek uprawniających do odliczenia podatku naliczonego jako że nie mają one związku z czynnościami opodatkowanymi, tj. służą szeroko pojętej działalności kulturalnej, co ma służyć zaspokojeniu potrzeb mieszkańców w tym zakresie. Takie wydatki nie wykazują zatem związku (nie mają przełożenia) na działalność opodatkowaną realizowaną przez Wnioskodawcę.
Wskazać należy, że jeżeli określone wydatki mają bezpośredni związek z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu podatkiem VAT, to ewentualne doszukiwanie się pośredniego wpływu tych czynności na działalność opodatkowaną nie może prowadzić do zmiany ich kwalifikacji z punktu widzenia możliwości zastosowania odliczenia. W konsekwencji, w ocenie organu, Wnioskodawcy w tym przypadku nie przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z organizacją imprezy, gdyż organizacja jej wiąże się przede wszystkim z czynnościami niepodlegającymi opodatkowaniu.
Osiąganie w ramach imprezy również przychodów opodatkowanych, nie może przesądzić o uprawnieniu do realizacji prawa do odliczania podatku naliczonego z wszystkich faktur dokumentujących zakupy dokonane w związku z jej organizacją. Zatem, stanowisko Wnioskodawcy, w myśl którego na podstawie art. 86 ust. 2a-2h od zakupów dokonywanych na rzecz imprezy pn. … może zostać odliczony podatek VAT przy zastosowaniu tzw. pre-współczynnika, którego wartość wynosi 48%, jest nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Zaznaczenia wymaga, że interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2016 r. poz. 718). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego. Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.