INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.
Dz.U. z 2015 r. poz. 613 ze zm.) oraz § 2 i § 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego z dnia 22 kwietnia 2015 r. (Dz.U. z 2015 r. poz. 643) – Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z 25 maja 2016 r. (data wpływu 31 maja 2016 r.), uzupełnionym pismem z 7 czerwca 2016 r. (data wpływu 14 czerwca 2016 r.) oraz pismem z 1 sierpnia 2016 r. (data wpływu 2 sierpnia 2016 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania części przedsiębiorstwa P i Z za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług oraz braku powstania obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o VAT w związku z aportem części P i Z do Spółki – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 31 maja 2016 r. wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania części przedsiębiorstwa P i Z za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług oraz braku powstania obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o VAT w związku z aportem części P i Z do Spółki. Ww. wniosek został uzupełniony pismem z 7 czerwca 2016 r. (data wpływu 14 czerwca 2016 r.) oraz pismem z 1 sierpnia 2016 r. (data wpływu 2 sierpnia 2016 r.) będącym odpowiedzią na wezwanie Organu z 25 lipca 2016 r. znak: IBPP3/4512-344/16/SR.
W przedmiotowym wniosku uzupełnionym pismem z 1 sierpnia 2016 r. przedstawiono następujący stan faktyczny i zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest osobą fizyczną, polskim rezydentem podatkowym, prowadzącą działalność gospodarczą pod firmą S. Od początku prowadzenia działalności gospodarczej Wnioskodawca był czynnym podatnikiem podatku od towarów i usług (dalej: podatek VAT). Działalność gospodarcza Wnioskodawcy polega na produkcji elementów wagonów kolejowych, które następnie są dostarczane do większych fabryk oraz zakładów naprawczych taboru kolejowego. W zakresie podatku dochodowego Wnioskodawca podlega opodatkowaniu podatkiem liniowym.
Wnioskodawca jest jednocześnie 100% udziałowcem w podmiocie prawa handlowego – spółce z ograniczoną odpowiedzialnością (zwana dalej Spółką). Wnioskodawca planuje przeprowadzić restrukturyzację swojego przedsiębiorstwa poprzez aport jednej z jego części do Spółki, w zamian za udziały w podniesionym kapitale zakładowym.
Obecnie w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa Wnioskodawcy można wyróżnić dwie zorganizowane części: pierwsza część – zwana dalej P i Z – zajmuje się stricte działalnością operacyjną firmy, to jest produkcją i sprzedażą wytwarzanych elementów wagonów kolejowych; druga część – zwana dalej B – obejmuje: 1) wszystkie nieruchomości przedsiębiorstwa (w tym hale produkcyjne, przyłącza, utwardzony plac itp.), 2) środki transportu (w tym tzw. środki transportu wewnętrznego, tj. wózek widłowy oraz 3 dźwigi suwnicowe z uwagi na ich stałe połączenie z nieruchomościami), 3) personel (około 7-10 osób) niezbędny do obsługi środków transportu oraz bieżącego utrzymania nieruchomości (kierowcy, suwnicowi, mechanicy-konserwatorzy oraz portier).
W zakres P i Z wchodzą m.in.: 1) wartości niematerialne i prawne (w tym licencje na programy komputerowe, certyfikaty ISO, TUV i inne, atesty, dokumentacje, know-how, znak towarowy), 2) środki trwałe (maszyny, w tym linie technologiczne do cięcia, profilowania i spawania konstrukcji stalowych, obrabiarki, urządzenia pomiarowe, komputery wykorzystywane do projektowania, plotery oraz inne narzędzia wykorzystywane w procesie produkcji, wyposażenie meblowe pomieszczeń socjalnych, hal produkcyjnych oraz pomieszczeń biurowych), 3) będący przedmiotem leasingu jeden samochód ciężarowy z przyczepą tzw. dużego transportu (powyżej 3,5 T), 4) materiały do i po produkcji (tj. aktualny zapas materiałów w magazynach oraz magazyn wyrobów gotowych), 5) należności z tytułu dostaw towarów i usług, 6) środki pieniężne (znajdujące się w kasie oraz na rachunkach bankowych, w tym prawa do rachunków bankowych), 7) umowy z odbiorcami, 8) zobowiązania handlowe i inne, w tym kredyt inwestycyjny na zakup jednej z maszyn, 9) pracownicy (około 60-70 osób) liniowi oraz administracyjni (operatorzy obrabiarek, spawacze, inżynierowie, projektanci, magazynierzy, handlowcy, kierownictwo oraz sekretariat).
Wyodrębnienie dwóch części przedsiębiorstwa – P i Z oraz B – ma swoje odzwierciedlenie w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa, obowiązujących regulaminach oraz zestawieniach składników materialnych i niematerialnych przypisanych do poszczególnych części przedsiębiorstwa. Przedmiotem aportu do Spółki będzie P i Z. Po przeprowadzeniu aportu dotychczasowa działalność wniesionej do Spółki części przedsiębiorstwa Wnioskodawcy będzie kontynuowana przez Spółkę.
B pozostanie przy obecnej działalności gospodarczej Wnioskodawcy oraz stanowić będzie przedmiot najmu oraz usług logistycznych (składu, przeładunku itp.), świadczonego przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki a także innych kontrahentów (rozważa się wynajęcie części powierzchni magazynowej zainteresowanym firmom). Powyższe działania restrukturyzacyjne mają na celu zagospodarowanie wytworzonych w toku działalności inwestycyjnej pewnych nadwyżek zasobów, jakimi łatwiej jest zarządzać w mniejszym, wyspecjalizowanym do tego celu podmiocie. Wnioskodawca rozważa także częściowe przeprofilowanie działalności B w taki sposób, aby możliwie najefektywniej wykorzystać posiadane nieruchomości i transport.
Wnioskodawca rozważa także przeniesienie części P i Z w ogóle poza dotychczasową lokalizację na korzyść np. Polski centralnej lub na teren jednej z wielu stref ekonomicznych.
Ewidencja księgowa prowadzona w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy pozwala na precyzyjne (poprzez odpowiedni podział kont analitycznych) prezentowanie przychodów i kosztów oraz aktywów i pasywów dla obydwu części przedsiębiorstwa tj. dla P i Z oraz B. Na pytanie Organu „Czy mająca być przedmiotem aportu część przedsiębiorstwa P i Z stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania?”, Wnioskodawca wskazał, że tak, mająca być przedmiotem aportu część przedsiębiorstwa P i Z stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Na pytanie Organu „Proszę jednoznacznie wskazać czy mająca być przedmiotem aportu część przedsiębiorstwa P i Z jest organizacyjnie i funkcjonalnie wyodrębniona w istniejącym przedsiębiorstwie oraz jakie czynności potwierdzają te wyodrębnienia? Czy stanowi wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość np. dział, wydział, pion itp.?”, Wnioskodawca odpowiedział, że tak, mająca być przedmiotem aportu część przedsiębiorstwa P i Z jest organizacyjnie i funkcjonalnie wyodrębniona w istniejącym przedsiębiorstwie.
Stanowi ona wyodrębnione działy, co znajduje potwierdzenie w zarządzeniu właściciela, strukturze organizacyjnej, podległości służbowej i przypisaniu stanowisk pracy, odrębnych listach płac, obiegu dokumentów, odpowiednim ujęciu w księgach rachunkowych, pomiarze kosztów i przychodów według MPK i procesie produkcji. Na pytanie Organu „Proszę jednoznacznie wskazać czy mająca być przedmiotem aportu część przedsiębiorstwa P i Z stanowi zespół składników wyodrębniony finansowo?”, Wnioskodawca podał, że tak, mająca być przedmiotem aportu część przedsiębiorstwa P i Z stanowi zespół składników wyodrębniony finansowo.
Jak wskazano we wniosku o interpretację ewidencja księgowa prowadzona w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy pozwala na precyzyjne (poprzez odpowiedni podział kont analitycznych) prezentowanie przychodów i kosztów oraz aktywów i pasywów dla każdej części przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, w tym P i Z. Na pytanie Organu „Czy oba podmioty (Wnioskodawca oraz Spółka, która nabędzie część przedsiębiorstwa P i Z) po wniesieniu aportu tej części przedsiębiorstwa będą posiadały pełną zdolność do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielne podmioty?”, Wnioskodawca wskazał, że tak, oba podmioty (Wnioskodawca oraz Spółka, która nabędzie część przedsiębiorstwa P i Z) po wniesieniu aportu tej części przedsiębiorstwa będą posiadały pełną zdolność do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielne podmioty.
Na pytanie Organu „Czy mająca być przedmiotem aportu część przedsiębiorstwa P i Z jest przeznaczona do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielnego podmiotu gospodarczego w ramach istniejącego przedsiębiorstwa, jeśli tak to na czym ta zdolność do niezależnego działania polega?”, Wnioskodawca wskazał, że to pytanie nie jest dla Wnioskodawcy w pełni zrozumiałe. Mająca być przedmiotem aportu część przedsiębiorstwa P i Z jest aktualnie częścią przedsiębiorstwa Wnioskodawcy i w jego ramach pełni określone funkcje operacyjne (produkcja elementów wagonów kolejowych).
Jest ona samodzielna (przeznaczona do niezależnego działania gospodarczego) w tym sensie, że może pełnić swoje funkcje samodzielnie, jako osobne, niezależne przedsiębiorstwo (co będzie miało miejsce poprzez dokonanie jej aportu). Na pytanie Organu „W związku z informacją, że „druga część – zwana dalej B – obejmuje: 1) wszystkie nieruchomości przedsiębiorstwa (w tym hale produkcyjne, przyłącza, utwardzony plac itp.)” proszę wskazać czy aport nie będzie obejmował żadnych nieruchomości przedsiębiorstwa?
A jeżeli tak to proszę wskazać na jakich zasadach będzie się odbywało korzystanie z tych nieruchomości po dokonaniu wniesienia do spółki części przedsiębiorstwa P i Z?”, Wnioskodawca wyjaśnił, że zgodnie z informacjami wskazanymi we wniosku o interpretację przedmiotem aportu nie jest żadna z nieruchomości (jak również żadne z urządzeń do nich przyległych). Spółka ma zamiar wynajmować od Wnioskodawcy niektóre z pomieszczeń, jako jeden z wielu klientów (wynajmujących magazyny, pomieszczenie biurowe, usługi logistyczne).
Na pytanie Organu „Czy na zdolność funkcjonowania aportowanej części przedsiębiorstwa P i Z w ramach spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz kontynuowania przez nią działalności w zakresie działalności operacyjnej tj. produkcji i sprzedaży wytwarzanych elementów wagonów kolejowych, nie będzie wpływać fakt, że przedmiotem aportu nie będą nieruchomości oraz nie zostanie przejęta część pracowników (około 7-10 osób)?”, Wnioskodawca wskazał, że nie, na zdolność do funkcjonowania aportowanej części przedsiębiorstwa P i Z w ramach spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz kontynuowania przez nią działalności w zakresie działalności operacyjnej tj. produkcji i sprzedaży wytwarzanych elementów wagonów kolejowych, nie będzie wpływać fakt, że przedmiotem aportu nie będą nieruchomości oraz nie zostanie przejęta część pracowników (około 7-10 osób).
Na pytanie Organu „Czy mająca być przedmiotem aportu część przedsiębiorstwa P i Z jest wystarczająca do samodzielnego wykonywania zadań i nie będzie wymagać udziału pozostałych struktur przedsiębiorstwa Wnioskodawcy?”, Wnioskodawca podał, że tak. Mająca być przedmiotem aportu część przedsiębiorstwa P i Z jest wystarczająca do samodzielnego wykonywania zadań i nie będzie wymagać udziału pozostałych struktur przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Działalność P i Z nie jest przywiązana lub związana nierozerwalnie i stale z aktualnym miejscem (czy to w sensie geograficznym, czy w fizycznym).
Na pytanie Organu „Czy w związku z aportem części przedsiębiorstwa P i Z, w zakres którego „wchodzą m.in.: (...) pracownicy (około 60-70 osób) liniowi oraz administracyjni (operatorzy obrabiarek, spawacze, inżynierowie, projektanci, magazynierzy, handlowcy, kierownictwo oraz sekretariat)”, dojdzie do tzw. „przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę” w myśl art. 231 ust. 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 380 ze zm.)?
Czy pracownicy, których zakres obowiązków jest ściśle związany z działalnością operacyjną firmy będą zatrudnieni w spółce po dokonaniu aportu części przedsiębiorstwa P i Z?”, Wnioskodawca wyjaśnił, że tak, w związku z aportem części przedsiębiorstwa P i Z, dojdzie do tzw. „przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę” w myśl art. 231 ust. 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy.
Pracownicy, których zakres obowiązków jest ściśle związany z działalnością operacyjną firmy będą zatrudnieni w spółce po dokonaniu aportu części przedsiębiorstwa P i Z. Na pytanie Organu „Czy na dzień zbycia części przedsiębiorstwa P i Z Wnioskodawca i nabywca (spółka) będzie podatnikiem VAT czynnym?”, Wnioskodawca odpowiedział, że tak, na dzień zbycia części przedsiębiorstwa P i Z Wnioskodawca i nabywca (spółka) będzie podatnikiem VAT czynnym.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy wskazana w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego część przedsiębiorstwa P i Z stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tj. Dz.U. z 2011 Nr 177, poz. 1054 ze zm. – zwanej dalej – ustawa o VAT), w związku z czym aport części P i Z do Spółki nie spowoduje powstania po stronie Wnioskodawcy obowiązku podatkowego w podatku VAT?
Stanowisko Wnioskodawcy: Zdaniem Wnioskodawcy wskazana w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego część przedsiębiorstwa określona jako P i Z stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o VAT w związku z czym aport P i Z do Spółki nie będzie skutkował po stronie Wnioskodawcy powstaniem obowiązku podatkowego na gruncie ustawy o VAT. Zakres skutków podatkowych dla Wnioskodawcy związanych z aportem P i Z zależy od uznania tego typu transakcji za: 1) wkład niepieniężny zorganizowanej części przedsiębiorstwa, 2) albo za wkład niepieniężny poszczególnych składników majątkowych.
Zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Tym samym, w przypadku gdy przedmiotem aportu do spółki z o.o. jest zorganizowana część przedsiębiorstwa, to po stronie podmiotu wnoszącego tego rodzaju wkład niepieniężny nie powstają żadne skutki podatkowe w zakresie VAT. Z punktu widzenia podatku VAT tego rodzaju transakcja pozostaje całkowicie poza regulacjami ustawowymi (nie podlega pod ustawę o VAT).
Jak zostało wskazane powyżej, określenie skutków podatkowych przedstawionej w opisie stanu faktycznego/zdarzenia przyszłego transakcji, zależeć będzie od kwalifikacji części przedsiębiorstwa Wnioskodawcy – P i Z, jako zorganizowana część przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 2 pkt 27e ustawy o VAT przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Analizowany stan faktyczny/zdarzenie przyszłe jest również przedmiotem wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Z uwagi na tożsamość definicji na gruncie obu ustaw, poniżej przedstawiona zostanie argumentacja Wnioskodawcy potwierdzająca, że P i Z stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, która znajduje zastosowanie na gruncie obu ustaw – ustawy o VAT oraz ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zgodnie z utrwaloną praktyką organów podatkowych oraz orzecznictwem sądów administracyjnych, aby stwierdzić, że w danym przypadku mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa konieczne jest wystąpienie poniższych przesłanek: istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, obejmujący także zobowiązania; zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie; składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych; zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze.
Powyższe przesłanki wskazują, że podstawowym wymogiem jest to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (obejmujący zobowiązania). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych oraz dodatkowo istnieje podstawa wskazania potencjalnej możliwości stanowienia przez ten zespół składników materialnych i niematerialnych niezależnego i samodzielnie działającego przedsiębiorstwa.
Konieczność wystąpienia powyższych przesłanek potwierdzają również najnowsze interpretacje organów podatkowych (przykładowo: interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 28 kwietnia 2016 r., znak: ILPP5/4512-1-95/16-2/ZD; interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 stycznia 2016 r., znak: IPPP3/4512-8/16-2/WH). Należy podkreślić, że do uznania składników materialnych i niematerialnych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa nie jest wystarczające pozostawanie tych składników w jakichkolwiek, wzajemnych relacjach.
Owe relacje muszą się bowiem cechować taką specyfiką, aby można było mówić o tych składnikach jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.
Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach w interpretacji indywidualnej z dnia 24 lipca 2015 r., znak: IBPP3/4512-376/15/SR, wskazał m.in., że „zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
Dodatkowo uznał, że elementami zespołu składników materialnych i niematerialnych, stanowiących zorganizowaną część przedsiębiorstwa, powinny być w szczególności aktywa trwałe, obrotowe, a także czynnik ludzki, czyli kadra pracownicza”. Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że za zorganizowaną część przedsiębiorstwa można uznać tylko taki zespół składników materialnych i niematerialnych, które stanowią zorganizowaną i kompletną pod względem funkcjonalnym całość w takim stopniu, aby składniki te mogły razem funkcjonować, jako samodzielne przedsiębiorstwo.
Co istotne nie jest konieczne, aby w skład takiego zespołu składników wchodziło prawo do władania nieruchomością, na której w ramach przedsiębiorstwa głównego realizowane były określone zadania gospodarcze z wykorzystaniem tych składników. Zorganizowana część przedsiębiorstwa może bowiem korzystać z niezbędnej infrastruktury (nieruchomości) na podstawie innego tytułu prawnego (np. najem).
Pogląd ten znajduje ugruntowane potwierdzenie, zarówno w orzecznictwie sądów administracyjnych (przykładowo: wyrok NSA z dnia 28 sierpnia 2013 r. o sygn. II FSK 2529/11), jak i w stanowiskach prezentowanych przez organy podatkowe (przykładowo: interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 27 kwietnia 2016 r., znak: IBPP3/4512-115/16/JP).
Dodatkowo, jak wskazuje NSA, „definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie wymaga, aby zespół składników, o którym w niej mowa, obejmował wszelkie elementy obsługi funkcjonowania przedsiębiorstwa, gdyż zawęża ona pojęcie zorganizowanej części przedsiębiorstwa do składników materialnych i niematerialnych pozwalających na realizację określonych zadań gospodarczych, jako niezależne przedsiębiorstwo. Brak w przedsiębiorstwie wewnętrznych działów obsługujących jego zadania kadrowe, informatyczne i finansowe nie pozbawia tegoż przedsiębiorstwa możliwości realizacji określonych zadań gospodarczych.
(...) istotą przedsiębiorstwa, jako zorganizowanego zespołu składników niematerialnych i materialnych, jest prowadzenie działalności gospodarczej poprzez realizację określonych zadań gospodarczych” (np. wyrok NSA z dnia 23 marca 2012 r., sygn. II FSK 1643/10; wyrok NSA z dnia 4 października 2011 r., sygn. I FSK 1589/10). We wskazanych orzeczeniach NSA odnosił się do przypadku, w którym do zorganizowanej części przedsiębiorstwa nie weszły wewnętrzne działy obsługi kadrowej, informatycznej oraz finansowej przedsiębiorstwa, które zgodnie ze stanowiskiem sądów mogą zostać zastąpione przez outsourcing, przez co nie są niezbędne do realizacji zadań gospodarczych.
Zdaniem Wnioskodawcy powyższe można również odnieść do wszelkiego rodzaju elementów mających dla działalności głównej, operacyjnej przedsiębiorstwa znaczenie pomocnicze, tj. elementów, które nie są niezbędne do realizacji zadań gospodarczych, bowiem mogą być z powodzeniem zastąpione przez usługi podmiotów zewnętrznych, co jest przyjętą praktyką rynkową (poza wskazanymi w przywołanych wyrokach przykładami działów kadrowych, finansowych, informatycznych może to być również np. najem środków transportu. Nie jest bowiem niezbędne do prowadzenia działalności gospodarczej, aby przedsiębiorstwo tudzież jego wydzielona część była właścicielem wykorzystywanego taboru).
Kolejnymi elementami niezbędnymi do ukonstytuowania się zorganizowanej części przedsiębiorstwa są wyodrębnienia – organizacyjne oraz finansowe. Wyodrębnienie organizacyjne nie jest definiowane w żadnej z analizowanych ustaw.
Analizując stanowiska prezentowane przez organy podatkowe można zauważyć, że o wyodrębnieniu organizacyjnym zorganizowanej części ze struktur przedsiębiorstwa powinny świadczyć odpowiednie zapisy statutu, regulaminu, zarządzenia lub innego aktu o podobnym charakterze (np. interpretacja indywidulana Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 28 kwietnia 2016 r., znak: ILPP1/4512-1-134/16-4/AP; interpretacja indywidulana Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 7 stycznia 2016 r., znak: ILPP3/4512-1-175/15-5/NF; interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 28 lipca 2015 r., znak: IBPP3/4512-380/15/KG).
Dodatkowo wskazuje się, że wyodrębnienie organizacyjne oznacza, iż zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział itp. (np. interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 22 stycznia 2016 r., znak: ILPP3/4512-1-193/15-8/NF).
W odniesieniu do wyodrębnienia finansowego organy podatkowe zgodnie twierdzą, że oznacza ono sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa, przy czym wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej (np. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 24 lipca 2015 r., znak: IBPP3/4512-376/15/SR; interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 24 lipca 2015 r., znak: IPTPP1/4512-296/15-4/MSu).
Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służyła w istniejącym przedsiębiorstwie (wyodrębnienie funkcjonalne). Jak już zostało wskazane oznacza to, że określony zespół składników materialnych i niematerialnych może zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, jeśli jest na tyle wyodrębniony, aby mógł stanowić niezależne przedsiębiorstwo, samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze.
Biorąc pod uwagę powyższe należy stwierdzić, że część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy mająca być przedmiotem aportu do Spółki – P i Z – z całą pewnością powinna zostać uznana za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu analizowanych przepisów, tj. art. 2 pkt 27e ustawy o VAT. Powyższe wynika z następujących okoliczności: składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład P i Z tworzą zespół funkcjonalnie ze sobą połączonych elementów, które pozostają ze sobą we wzajemnych relacjach pozwalających im na funkcjonowanie jako samodzielnie działające przedsiębiorstwo, realizujące zadania gospodarcze, które były wykonywane w pierwotnym przedsiębiorstwie Wnioskodawcy.
W szczególności w skład P i Z wchodzą wszystkie elementy niezbędne do prowadzenia działalności operacyjnej w dotychczasowym zakresie, tj. aktywa trwałe (maszyny, urządzenia, narzędzia, licencje, certyfikaty, know-how, znak towarowy), aktywa obrotowe (materiały do produkcji, środki pieniężne w kasie i na rachunkach bankowych), umowy z dotychczasowymi kontrahentami, czynnik ludzki, czyli niezbędna do realizacji tej działalności kadra pracownicza oraz zobowiązania związane z tą częścią przedsiębiorstwa; P i Z jest wydzieloną organizacyjnie częścią przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, co znajduje potwierdzenie w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa, obowiązujących regulaminach oraz zestawieniach składników materialnych i niematerialnych przypisanych do poszczególnych części przedsiębiorstwa; Ewidencja księgowa prowadzona w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy pozwala na precyzyjne (poprzez odpowiedni podział kont analitycznych) prezentowanie przychodów i kosztów oraz aktywów i pasywów dla obydwu części przedsiębiorstwa tj. dla P i Z oraz B; Zespół składników wchodzących w skład P i Z jest zorganizowany i kompletny w takim zakresie, że może nie tylko potencjalnie stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące określone zadania gospodarcze, ale z całą pewnością takie przedsiębiorstwo będzie stanowić.
Co więcej działalność operacyjna realizowana przez P i Z w pierwotnym przedsiębiorstwie Wnioskodawcy, będzie po dokonaniu aportu kontynuowana w Spółce. Jak wskazano na początku uzasadnienia niniejszego wniosku art. 6 pkt 1 ustawy VAT stanowi, że przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem organów podatkowych pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, tzn.
„zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu (np. interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 28 kwietnia 2016 r., znak: ILPP1/4512-1-134/16-4/AP, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z dnia 27 kwietnia 2016 r., znak: IBPP3/4512-115/16/JP, interpretacja indywidualna Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 29 stycznia 2016 r., znak: IPPP3/4512-8/16-2/WH).
Podsumowując, zdaniem Wnioskodawcy przedmiot planowanego aportu do Spółki, tj. część jego obecnego przedsiębiorstwa określona jako P i Z – stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu przepisów ustawy o VAT. Tym samym aport P i Z do Spółki nie spowoduje powstania po stronie Wnioskodawcy obowiązku podatkowego w podatku VAT, z uwagi na dyspozycję art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego i zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j.
Dz.U. z 2016 r. poz. 710 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W świetle art. 7 ust. 1 ustawy – przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Przy czym przez towary należy rozumieć rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii (art. 2 pkt 6 ustawy o VAT). Na mocy art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa.
Ustawodawca w ww. przepisie nie zdefiniował, co należy rozumieć pod pojęciem „transakcji zbycia”. Uwzględniając zakres przedmiotowy ustawy o podatku od towarów i usług pojęcie to należy rozumieć w sposób zbliżony do pojęcia „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. zbycie przedsiębiorstwa obejmuje wszelkie czynności w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem tych czynności, jak właściciel np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, nieodpłatne przekazanie, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aport).
Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma on zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
Przepis art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania.
Zorganizowana część przedsiębiorstwa, jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym, co oznacza, że najistotniejsze dla przedmiotowego zagadnienia jest ustalenie, czy przenoszony majątek stanowi na tyle zorganizowany kompleks praw, obowiązków i rzeczy, że zdolny jest do realizacji zadań gospodarczych przypisywanych przedsiębiorstwu. Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie.
Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp. Przy czym, w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Organizacyjny aspekt wyodrębnienia oznacza, że składniki tworzące „część przedsiębiorstwa” powinny posiadać cechę zorganizowania.
Cecha ta powinna występować w „istniejącym przedsiębiorstwie”, a więc w ramach prowadzonej działalności i dotyczyć określonego zespołu składników tworzących część tego przedsiębiorstwa. Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której przez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ponadto, wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalnie niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie.
Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową. Natomiast wyodrębnienie funkcjonalne należy rozumieć jako przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych. Zorganizowana część przedsiębiorstwa musi stanowić funkcjonalnie odrębną całość – obejmować elementy niezbędne do samodzielnego prowadzenia działań gospodarczych, którym służy w strukturze przedsiębiorstwa.
Aby zatem część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za jego zorganizowaną część, musi ona – obiektywnie oceniając – posiadać potencjalną zdolność do funkcjonowania jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe materialne i niematerialne wchodzące w skład zorganizowanej części przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
W związku z powyższym, w rozumieniu przepisów podatkowych, aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego.
Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych, zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.
Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m.in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
O tym, czy nastąpiło zbycie zorganizowanej części przedsiębiorstwa decydują każdorazowo okoliczności faktyczne związane z konkretną transakcją. Podatnik obowiązany jest do prawidłowego określenia przedmiotu opodatkowania, co wiąże się z koniecznością prawidłowego zdefiniowania dokonywanej czynności. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej w wyroku z dnia 27 listopada 2003 r. sprawa C-497/01, Zita Modes Sarl stwierdził, że celem ww. opcji jest uproszczenie rozliczeń związanych z przeniesieniem majątku przedsiębiorstwa lub jego części, bądź wniesieniem ich aportem.
W wyroku tym przyjęto, że jeżeli państwo członkowskie wprowadziło do swojego systemu VAT opcję zawartą w pierwszym zdaniu art. 5 ust. 8 Szóstej Dyrektywy uznając, że w przypadku wydania całości majątku nie ma miejsca dostawa towarów w rozumieniu regulacji VAT, to zasada ta ma zastosowanie – nie wyłączając możliwości ograniczenia jej stosowania do okoliczności zawartych w zdaniu drugim tego samego paragrafu – do każdego wydania przedsiębiorstwa lub samodzielnej części przedsiębiorstwa, włączając składniki materialne i niematerialne, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub część przedsiębiorstwa, mogącego samodzielnie prowadzić działalność gospodarczą.
Nabywca musi jednak wyrazić zamiar dalszego prowadzenia nabytego przedsiębiorstwa lub jego części, a nie jego bezpośredniej likwidacji i sprzedaży zapasów. Mając na uwadze powyższe orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych.
Tym samym, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Trybunał uznał, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. Z przedstawionego opisu sprawy wynika, że Wnioskodawca jest osobą fizyczną, prowadzącą działalność gospodarczą.
Działalność gospodarcza Wnioskodawcy polega na produkcji elementów wagonów kolejowych, które następnie są dostarczane do większych fabryk oraz zakładów naprawczych taboru kolejowego. Wnioskodawca planuje przeprowadzić restrukturyzację swojego przedsiębiorstwa przez aport jednej z jego części do Spółki, w zamian za udziały w podniesionym kapitale zakładowym.
Obecnie w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa Wnioskodawcy można wyróżnić dwie zorganizowane części: pierwsza część – zwana dalej P i Z – zajmuje się stricte działalnością operacyjną firmy, to jest produkcją i sprzedażą wytwarzanych elementów wagonów kolejowych; oraz druga część – zwana dalej B. Przedmiotem aportu do Spółki będzie P i Z. Wyodrębnienie dwóch części przedsiębiorstwa – P i Z oraz B – ma swoje odzwierciedlenie w strukturze organizacyjnej przedsiębiorstwa, obowiązujących regulaminach oraz zestawieniach składników materialnych i niematerialnych przypisanych do poszczególnych części przedsiębiorstwa.
Ponadto, jak wskazał Wnioskodawca, ewidencja księgowa prowadzona w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy pozwala na precyzyjne (przez odpowiedni podział kont analitycznych) prezentowanie przychodów i kosztów oraz aktywów i pasywów dla obydwu części przedsiębiorstwa tj. dla P i Z oraz B. Wnioskodawca wskazał również, że po przeprowadzeniu aportu dotychczasowa działalność wniesionej do Spółki części przedsiębiorstwa Wnioskodawcy będzie kontynuowana przez Spółkę. W związku z aportem części przedsiębiorstwa P i Z, dojdzie do tzw. „przejścia zakładu pracy lub jego części na innego pracodawcę” w myśl art. 231 ust. 1 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeks Pracy.
Pracownicy, których zakres obowiązków jest ściśle związany z działalnością operacyjną firmy będą zatrudnieni w spółce po dokonaniu aportu części przedsiębiorstwa P i Z. B pozostanie przy obecnej działalności gospodarczej Wnioskodawcy oraz stanowić będzie przedmiot najmu oraz usług logistycznych (składu, przeładunku itp.), świadczonego przez Wnioskodawcę na rzecz Spółki a także innych kontrahentów. Konfrontując zaprezentowany opis sprawy z powołanymi regulacjami prawnymi, zdaniem Organu składniki majątkowe tworzące część P i Z, będące przedmiotem wskazanej we wniosku transakcji stanowią zorganizowaną część przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy.
Z treści wniosku wynika bowiem, że mająca być przedmiotem aportu część przedsiębiorstwa P i Z stanowi zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań), przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Jak wskazał Wnioskodawca, mająca być przedmiotem aportu część przedsiębiorstwa P i Z jest organizacyjnie i funkcjonalnie wyodrębniona w istniejącym przedsiębiorstwie.
Wnioskodawca wskazał, że stanowi ona wyodrębnione działy, co znajduje potwierdzenie w zarządzeniu właściciela, strukturze organizacyjnej, podległości służbowej i przypisaniu stanowisk pracy, odrębnych listach płac, obiegu dokumentów, odpowiednim ujęciu w księgach rachunkowych, pomiarze kosztów i przychodów według MPK i procesie produkcji. A zatem należy zgodzić się z Wnioskodawcą, że mający stanowić przedmiot zbycia zespół składników materialnych i niematerialnych jest wyodrębniony organizacyjnie w istniejącym przedsiębiorstwie.
Zaznaczenia wymaga również, że zespół składników materialnych i niematerialnych, mający stanowić przedmiot zbycia jest wyodrębniony pod względem finansowym, o czym świadczy fakt, że ewidencja księgowa prowadzona w przedsiębiorstwie Wnioskodawcy pozwala na precyzyjne (przez odpowiedni podział kont analitycznych) prezentowanie przychodów i kosztów oraz aktywów i pasywów dla każdej części przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, w tym P i Z. Istotnym również jest fakt, że – jak wskazał Wnioskodawca – oba podmioty (Wnioskodawca oraz Spółka, która nabędzie część przedsiębiorstwa P i Z) po wniesieniu aportu tej części przedsiębiorstwa będą posiadały pełną zdolność do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielne podmioty.
Wnioskodawca wskazał, że mająca być przedmiotem aportu część przedsiębiorstwa P i Z jest wystarczająca do samodzielnego wykonywania zadań i nie będzie wymagać udziału pozostałych struktur przedsiębiorstwa Wnioskodawcy. Część przedsiębiorstwa P i Z jest samodzielna (przeznaczona do niezależnego działania gospodarczego) w tym sensie, że może pełnić swoje funkcje samodzielnie, jako osobne, niezależnie przedsiębiorstwo (co będzie miało miejsce poprzez dokonanie jej aportu).
Wnioskodawca wyjaśnił ponadto, że na zdolność funkcjonowania aportowanej części przedsiębiorstwa P i Z w ramach spółki z ograniczoną odpowiedzialnością oraz kontynuowania przez nią działalności w zakresie działalności operacyjnej tj. produkcji i sprzedaży wytwarzanych elementów wagonów kolejowych, nie będzie wpływać fakt, że przedmiotem aportu nie będą nieruchomości oraz nie zostanie przejęta część pracowników (około 7-10 osób). Spółka ma zamiar wynajmować od Wnioskodawcy niektóre z pomieszczeń. A zatem należy uznać, że mająca być przedmiotem aportu część P i Z w istniejącym przedsiębiorstwie Wnioskodawcy jest wyodrębniona pod względem organizacyjnym, finansowym i funkcjonalnym.
W świetle powyższego, część przedsiębiorstwa P i Z, mająca być przedmiotem aportu, stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27 ustawy o VAT. W konsekwencji, planowana czynność wniesienia aportem części P i Z jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa będzie – zgodnie z cytowanym powyżej art. 6 pkt 1 – wyłączona spod działania ustawy o VAT jako czynność niepodlegająca przepisom ustawy. W konsekwencji, stanowisko Wnioskodawcy jest prawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym, a w przypadku zdarzenia przyszłego – stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Wskazać ponadto należy, że wydana interpretacja dotyczy tylko sprawy będącej przedmiotem wniosku (pytań) Wnioskodawcy. Inne kwestie przedstawione w opisie stanu faktycznego (zdarzeniu przyszłym), bądź we własnym stanowisku, które nie zostały objęte pytaniem nie mogą być – zgodnie z art. 14b § 1 Ordynacji podatkowej – rozpatrzone.
Zaznacza się także, że zgodnie z art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, składający wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej obowiązany jest do wyczerpującego przedstawienia zaistniałego stanu faktycznego albo zdarzenia przyszłego. Organ jest ściśle związany przedstawionym we wniosku stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego). Zainteresowany ponosi ryzyko związane z ewentualnym błędnym lub nieprecyzyjnym przedstawieniem we wniosku opisu stanu faktycznego (zdarzenia przyszłego).
Interpretacja indywidualna wywołuje skutki prawnopodatkowe tylko wtedy, o ile rzeczywisty stan faktyczny sprawy będącej przedmiotem interpretacji pokrywał się będzie ze stanem faktycznym (opisem zdarzenia przyszłego) podanym przez wnioskodawcę w złożonym wniosku. W związku z tym, w przypadku zmiany któregokolwiek elementu przedstawionego we wniosku opisu sprawy, udzielona odpowiedź traci swą aktualność. Tym samym w przypadku, gdy w toku postępowania podatkowego, kontroli podatkowej, bądź skarbowej zostanie określony odmienne zdarzenie przyszłe, interpretacja nie wywoła w tym zakresie skutków prawnych.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2016 r., poz. 718).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Jednocześnie, zgodnie z art. 57a ww. ustawy, skarga na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydaną w indywidualnej sprawie może być oparta wyłącznie na zarzucie naruszenia przepisów postępowania, dopuszczeniu się błędu wykładni lub niewłaściwej oceny co do zastosowania przepisu prawa materialnego.
Sąd administracyjny jest związany zarzutami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.