Stanowisko Wnioskodawcy
W związku z tym, że Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie realizuje świadczenia:
z pomocy społecznej zwolnione z podatku VAT na podstawie art. 43 ust 1 pkt 22 ustawy o podatku od towarów i usług,
z mocy ustawy o pomocy społecznej, która wprost nakłada na jednostkę pomocy społecznej jaką jest Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie działania na rzecz świadczeniobiorcy,
których zobowiązanie do opłaty wynika z decyzji administracyjnej wydawanej przez Dyrektora MOPR na podstawie upoważnienia Prezydenta Miasta, tylko w przypadku opłaty za pobyt członka rodziny w domu pomocy społecznej opłata jest dokonywana na podstawie umowy z zobowiązanym,
zdaniem Wnioskodawcy:
prowadzenie i zapewnienie miejsc w ośrodkach wsparcia (art. 17 ust. 2 pkt 3 ustawy), którym jest Dzienny Dom Pomocy Społecznej będący w strukturze MOPR, (zgodnie z art. 97 pkt 1 i 5 ustawy, Uchwałą Rady Gminy ustalona została zasada odpłatności za wyżywienie w wymienionym ośrodku wsparcia. Decyzją administracyjną, wydaną przez Dyrektora MOPR na podstawie upoważnienia Prezydenta Miasta, zobowiązuje się osobę uczęszczającą do Dziennego Domu Pomocy Społecznej, do ponoszenia opłaty za wyżywienie. Opłaty z tego tytułu w roku 2010 wyniosły 27117,51 zł.,) jest usługą podlegającą obowiązkowi rejestracji za pomocą kasy rejestrującej,
organizowanie opieki w rodzinach zastępczych oraz udzielanie pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania umieszczonych w nich dzieci (art. 19 pkt 3 ustawy), (za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej (art. 79 pkt 1 i 2 ustawy) opłatę do wysokości wypłaconej rodzinie zastępczej miesięcznej pomocy pieniężnej, wnoszą rodzice dziecka zobowiązani decyzją administracyjną wydaną przez Dyrektora MOPR na mocy upoważnienia Prezydenta Miasta. Opłaty z tego tytułu w roku 2010 wyniosły - 3 29534 zł.,), nie są działaniami podlegającymi obowiązkowi rejestracji za pomocą kasy rejestrującej w MOPR gdyż są to usługi świadczone przez rodzinę zastępczą,
zapewnienie opieki dzieciom całkowicie lub częściowo pozbawionym opieki rodziców, poprzez skierowanie do placówek opiekuńczo-wychowawczych wydawane przez Dyrektora MOPR na mocy upoważnienia Prezydenta Miasta, oraz pokrywanie kosztów utrzymania dzieci umieszczonych w placówkach opiekuńczo-wychowawczych (art. 19 pkt 4,5 ustawy), (w drodze decyzji administracyjnej, wydanej przez Dyrektora MOPR na mocy upoważnienia Prezydenta Miasta, zobowiązuje się rodziców dziecka do ponoszenia opłaty za pobyt w placówce, do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania poniesionego przez MOPR (art. 81 pkt 1 ustawy). Opłaty za rok 2010 wyniosły 11 771,51 zł.,), działania te nie podlegają obowiązkowi rejestracji za pomocą kasy rejestrującej w MOPR, gdyż nie są to usługi świadczone przez Ośrodek Wnioskodawcy lecz przez domy dziecka,
organizowanie i świadczenie usług opiekuńczych, w miejscu zamieszkania świadczenlobiorcy (art. 17 pkt 1, art. 18 pkt 3 ustawy), (zgodnie z art. 50 pkt 6 i 7 ustawy. Dyrektor MOPR na podstawie upoważnienia Prezydenta Miasta, wydaje decyzję administracyjną zobowiązującą świadczeniobiorcę do odpłatności za świadczone usługi. Obroty za rok 2010 - 66 377,44 zł. Usługi opiekuńcze świadczone są przez firmy wyłonione w procedurze przetargowej, którym MOPR dokonuje zapłaty na podstawie wystawionej faktury, natomiast wnoszone opłaty są zwrotem poniesionych wydatków), nie są działaniami podlegającymi obowiązkowi rejestracji za pomocą kasy rejestrującej gdyż nie są to usługi świadczone przez MOPR lecz przez inne firmy,
kierowanie do domu pomocy społecznej i ponoszenie odpłatności za pobyt mieszkańca gminy w tym domu (art. 17 pkt 16 ustawy),(na podstawie art. 61 ust 1 pkt 2, ust. 2 pkt 2 i 2a ustawy. Dyrektor MOPR zawiera z osobą zobowiązaną, umowę ustalającą wysokość opłaty z tytułu pobytu członka rodziny w domu pomocy społecznej. W roku 2010 opłaty z tego tytułu wyniosły - 24 325,91 zł.), nie są działaniami podlegającymi obowiązkowi rejestracji za pomocą kasy rejestrującej gdyż nie są to usługi świadczone przez MOPR a przez domy pomocy społecznej.
Podsumowując obowiązkowi rejestracji podlegałyby usługi wymienione w pkt 1 lecz w związku z tym, że w 2010 obroty nie przekroczyły kwoty 40 000 zł., Wnioskodawca uważa, że taki obowiązek nie występuje.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się:
za prawidłowe w przypadku gdy odpłatność za usługi uiszczana jest na rachunek bankowy Wnioskodawcy,
za nieprawidłowe w przypadku gdy zapłata za usługi następuje w formie gotówkowej w kasie MOPR.
Obowiązek stosowania kas rejestrujących wynika bezpośrednio z art. 111 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054) zwanej dalej ustawą o VAT.
Zgodnie z regulacjami art. 111 ust. 1 ww. ustawy o VAT podatnicy dokonujący sprzedaży na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych są obowiązani prowadzić ewidencję obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących.
Powyższy przepis określa generalną zasadę, z której wynika, iż obowiązek prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej dotyczy wszystkich podatników, którzy dokonują sprzedaży na rzecz określonych w nim odbiorców, tj. osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych. Zatem podstawowym kryterium decydującym o obowiązku stosowania ewidencji za pomocą kas rejestrujących jest status nabywcy wykonywanych przez podatnika świadczeń. Oznacza to, iż nie podlega obowiązkowi prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kasy rejestrującej dostawa towarów i świadczenie usług w części w jakiej te czynności są opłacane przez inne podmioty niż osoby fizyczne nieprowadzące działalności gospodarczej.
Z przepisu art. 111 ust. 1 ustawy o VAT wynika, iż podatnicy, wobec których powstał obowiązek w zakresie stosowania kas rejestrujących, są obowiązani za pośrednictwem tych urządzeń ewidencjonować obrót i kwoty podatku należnego. Należy jednak zauważyć, iż opodatkowanie transakcji podatkiem od towarów i usług nie jest kryterium determinującym powstanie obowiązku w zakresie prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących.
Przedmiotowy obowiązek dotyczy bowiem również sytuacji, gdy czynności sprzedaży są zwolnione od podatku lub wykonuje je podatnik zwolniony od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub 9 ustawy o VAT.
Z powyższego wynika, iż zamiarem ustawodawcy jest objęcie obowiązkiem prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej wszystkich podatników dokonujących sprzedaży na rzecz konkretnych nabywców, a mianowicie osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych bez względu na to czy dokonywane transakcje podlegają opodatkowaniu i czy są dokonywane przez podatników będących czynnymi podatnikami podatku od towarów i usług. Czynnikiem warunkującym obowiązek ewidencjonowania obrotów za pomocą kas rejestrujących przez podatnika podatku VAT jest sprzedaż na rzecz określonych podmiotów, a nie status podatnika jako „podatnika VAT czynnego” lub „podatnika VAT zwolnionego”, bowiem zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o VAT podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w ust. 2, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
Poprzez sprzedaż rozumie się, zgodnie z art. 2 pkt 22 ustawy o VAT, odpłatną dostawę towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju, eksport towarów oraz wewnątrzwspólnotową dostawę towarów.
Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT, opodatkowaniu ww. podatkiem podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Zgodnie z art. 8 ust. 1 cyt. ustawy o VAT, przez świadczenie usług, o którym mowa w art. 5 ust. 1, rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7, w tym również:
przeniesienie praw do wartości niematerialnych i prawnych, bez względu na formę, w jakiej dokonano czynności prawnej;
zobowiązanie do powstrzymania się od dokonania czynności lub do tolerowania czynności lub sytuacji;
świadczenie usług zgodnie z nakazem organu władzy publicznej lub podmiotu działającego w jego imieniu lub nakazem wynikającym z mocy prawa.
Na mocy delegacji ustawowej zawartej w ww. przepisie art. 111 ust. 8 ustawy o VAT Minister właściwy do spraw finansów publicznych może zwolnić, w drodze rozporządzenia, na czas określony niektóre grupy podatników oraz niektóre czynności z obowiązku, o którym mowa w ust. 1, oraz określić warunki korzystania ze zwolnienia, mając na uwadze interes publiczny, w szczególności sytuację budżetu państwa.
Kwestię zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy użyciu kas rejestrujących niektórych czynności i niektórych grup podatników w obecnym stanie prawnym, tj. od 1 stycznia 2011r. reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. z 2010r. Nr 138, poz. 930). Regulacje zawarte w powołanym rozporządzeniu przewidują zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących ze względu na rodzaj prowadzonej działalności – zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia oraz wysokość obrotu – do określonej tymi przepisami wysokości obrotów.
Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 31 grudnia 2012r. - sprzedaż w zakresie czynności wymienionych w załączniku do rozporządzenia.
Z zapisu § 2 ust. 1 pkt 2 lit. a tego rozporządzenia wynika natomiast, iż zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania do dnia 30 kwietnia 2011r. czynności objęte do dnia 31 grudnia 2010r. zwolnieniem od ewidencjonowania wymienione w załączniku do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 23 grudnia 2009r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących (Dz. U. Nr 224, poz. 1797), niewymienione w załączniku do niniejszego rozporządzenia.
W świetle powyższego, do dnia 30 kwietnia 2011r. zostało przedłużone zwolnienie z obowiązku prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej w przypadku świadczenia ww. usług w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej, jako niewymienionych w załączniku do ww. rozporządzenia z dnia 26 lipca 2010r.
W tym miejscu należy wskazać, że w załączniku do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, w części I (zwalniającej z obowiązku ewidencji na kasie rejestrującej niektóre grupy czynności, ze względu na symbol Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r.) nie zostały wymienione usługi Pomocy Społecznej z zakwaterowaniem należące do działu 87 PKWiU oraz usługi należące do grupy PKWiU 88.
Tym samym, od 1 maja 2011r. wobec podatników świadczących usługi w ww. zakresie, powstanie obowiązek w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej na zasadach ogólnych.
Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, do dnia 31 grudnia 2012r., zwalnia się z obowiązku ewidencjonowania, podatników, u których kwota obrotu z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy, nie przekroczyła w poprzednim roku podatkowym kwoty 40 000 zł i jeżeli wcześniej nie powstał wobec nich obowiązek ewidencjonowania, z zastrzeżeniem ust. 6.
Zgodnie z § 3 ust. 6 cyt. rozporządzenia, zwolnienie o którym mowa w ust. 1 pkt 2, traci moc po upływie dwóch miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym nastąpiło w ciągu roku podatkowego przekroczenie kwoty obrotów w wysokości 40.000 zł z działalności, o której mowa w art. 111 ust. 1 ustawy.
Wskazać należy, iż każda sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych ma wpływ na wielkość obrotu wyznaczającego obowiązek ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących. Kwotę obrotu uprawniającą do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kas rejestrujących określa się sumując całą sprzedaż na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej oraz rolników ryczałtowych.
Obliczając powyższą kwotę obrotu nie wyłącza się zatem sprzedaży towarów i usług, które na mocy rozporządzenia w sprawie kas rejestrujących jako wymienione w załączniku do rozporządzenia zostały przedmiotowo zwolnione z obowiązku ewidencjonowania. Do obrotu wlicza się zatem sprzedaż ze wszystkich czynności wykonywanych na rzecz osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej i rolników ryczałtowych (wszystkie rodzaje działalności).
Z treści wniosku wynika, iż Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie realizuje swoje zadania z mocy ustawy o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 175 z 2009r. poz. 1362 ze zm.), do których należy między innymi:
prowadzenie i zapewnienie miejsc w ośrodkach wsparcia (art. 17 ust. 2 pkt 3 ustawy), którym jest Dzienny Dom Pomocy Społecznej. Zgodnie z art. 97 pkt 1 i 5 ustawy, Uchwałą Rady Gminy ustalona została zasada odpłatności za wyżywienie w wymienionym ośrodku wsparcia. Decyzją administracyjną, wydaną przez Dyrektora MOPR na podstawie upoważnienia Prezydenta Miasta, zobowiązuje się osobę uczęszczającą do Dziennego Domu Pomocy Społecznej, do ponoszenia opłaty za wyżywienie. Opłaty z tego tytułu w roku 2010 wyniosły 27117,51 zł.
organizowanie opieki w rodzinach zastępczych oraz udzielanie pomocy pieniężnej na częściowe pokrycie kosztów utrzymania umieszczonych w nich dzieci (art. 19 pkt 3 ustawy). Za pobyt dziecka w rodzinie zastępczej(art. 79 pkt 1 i 2 ustawy) opłatę do wysokości wypłaconej rodzinie zastępczej miesięcznej pomocy pieniężnej, wnoszą rodzice dziecka zobowiązani decyzją administracyjną wydaną przez Dyrektora MOPR na mocy upoważnienia Prezydenta Miasta. Opłaty z tego tytułu w roku 2010 wyniosły - 3 29534 zł.
zapewnienie opieki dzieciom całkowicie lub częściowo pozbawionym opieki rodziców, poprzez skierowanie do placówek opiekuńczo-wychowawczych wydawane przez Dyrektora MOPR na mocy upoważnienia Prezydenta Miasta, oraz pokrywanie kosztów utrzymania dzieci umieszczonych w placówkach opiekuńczo-wychowawczych (art. 19 pkt 4,5 ustawy). W drodze decyzji administracyjnej, wydanej przez Dyrektora MOPR na mocy upoważnienia Prezydenta Miasta, zobowiązuje się rodziców dziecka do ponoszenia opłaty za pobyt w placówce, do wysokości średniego miesięcznego kosztu utrzymania poniesionego przez MOPR (art. 81 pkt 1 ustawy). Opłaty za rok 2010 wyniosły 11 771,51 zł.
organizowanie i świadczenie usług opiekuńczych, w miejscu zamieszkania świadczeniobiorcy (art. 17 pktl 1, art. 18 pkt 3 ustawy). Zgodnie z art. 50 pkt 6 i 7 ustawy, Dyrektor MOPR na podstawie upoważnienia Prezydenta Miasta, wydaje decyzję administracyjną zobowiązującą świadczeniobiorcę do odpłatności za świadczone usługi. Obroty za rok 2010 - 66 377,44 zł.,
kierowanie do domu pomocy społecznej i ponoszenie odpłatności za pobyt mieszkańca gminy w tym domu (art. 17 pkt 16 ustawy). Na podstawie art. 61 ust. 1 pkt 2, ust 2 pkt 212a ustawy, Dyrektor MOPR zawiera z osobą zobowiązaną, umowę ustalającą wysokość opłaty z tytułu pobytu członka rodziny w domu pomocy społecznej. W roku 2010 opłaty z tego tytułu wyniosły-24 325,91 zł.,
Opłaty o których mowa wpłacane są przez zobowiązanych na rachunek bankowy jak też bezpośrednio w kasie MOPR. Uzyskane w ten sposób dochody, MOPR jako jednostka budżetowa jednostki samorządu terytorialnego, odprowadza na rachunek bankowy miasta.
Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie nie jest czynnym podatnikiem podatku VAT i nie składa deklaracji VAT- 7.
Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie nie ewidencjonuje obrotu za pomocą kasy rejestrującej.
Opłaty dokonywane na rachunek bankowy dotyczą w całości danej usługi a z opisu transakcji widniejącej w wyciągu bankowym jednoznacznie wynika czego zapłata dotyczy.
Mając na uwadze powyższe stwierdzić należy, iż świadczone przez Wnioskodawcę usługi należące do działu 87 i działu 88 PKWiU (według PKWiU z 2008r.) nie korzystają, w obowiązującym stanie prawnym, ze zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania za pomocą kas rejestrujących na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących. Usługi te nie korzystają również ze zwolnienia na podstawie § 3 ust. 1 pkt 2 ww. rozporządzenia ze względu na przekroczenie przez Wnioskodawcę limitu obrotów uprawniającego do zwolnienia określonego w tym przepisie tj. 40 000zł.
Ustosunkowując się natomiast do stanowiska Wnioskodawcy, w którym wskazuje On iż ww. usługi należące do działu 87 i 88 PKWiU (poza usługami wymienionymi w pkt 1 stanowiska) nie powinny podlegać obowiązkowi rejestracji na kasie rejestrującej, gdyż są to usługi świadczone przez inne podmioty (odpowiednio pkt 2 stanowiska - rodziny zastępcze, pkt 3 stanowiska - domy dziecka, pkt 4 stanowiska - inne firmy, pkt 5 stanowiska - domy pomocy społecznej) trzeba tutaj przytoczyć treść art. 29 ust. 1 ustawy o VAT, zgodnie z którym podstawą opodatkowania jest obrót, z zastrzeżeniem ust. 2-21, art. 30-32, art. 119 oraz art. 120 ust. 4 i 5. Obrotem jest kwota należna z tytułu sprzedaży, pomniejszona o kwotę należnego podatku. Kwota należna obejmuje całość świadczenia należnego od nabywcy lub osoby trzeciej. Obrót zwiększa się o otrzymane dotacje, subwencje i inne dopłaty o podobnym charakterze mające bezpośredni wpływ na cenę (kwotę należną) towarów dostarczanych lub usług świadczonych przez podatnika, pomniejszone o kwotę należnego podatku.
W sytuacji zatem gdy Wnioskodawca otrzymuje zapłatę za wykonaną usługę, w ocenie tut. organu to Wnioskodawca jest podmiotem dokonującym sprzedaży usługi (Świadczeniodawcą), zatem obowiązek ewidencji obrotu na rzecz osób fizycznych - opłat wpłacanych Wnioskodawcy (do kasy lub na konto bankowe) - leży po stronie Wnioskodawcy. „Świadczenie" rozumiane jest bowiem nie tyle jako fizyczne wykonywanie danej usługi, ile jako doprowadzenie do wykonania tej usługi i wzięcie za nią odpowiedzialności. Jednocześnie wyjaśnić należy, że sposób ustalenia wysokości ww. kwot nie ma znaczenia dla rozstrzygnięcia przedmiotowej sprawy.
Jednakże należy w tym miejscu wskazać, że w załączniku do ww. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 lipca 2010r. w sprawie zwolnień z obowiązku prowadzenia ewidencji przy zastosowaniu kas rejestrujących, który stanowi wykaz czynności zwolnionych z obowiązku ewidencjonowania, w części II w poz. 37 wskazano, że czynnością zwolnioną z obowiązku ewidencjonowania jest świadczenie usług, za które zapłata w całości następuje za pośrednictwem poczty, banku lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej (odpowiednio na rachunek bankowy podatnika lub na rachunek podatnika w spółdzielczej kasie oszczędnościowo-kredytowej, której jest członkiem), pod warunkiem, że z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcję jednoznacznie wynika, jakiej transakcji zapłata dotyczyła.
Jak wynika z pkt 2 objaśnień do załącznika powyższe zwolnienie nie dotyczy podatników, którzy rozpoczęli ewidencjonowanie tych usług (sprzedaży towarów) przed dniem 1 stycznia 2011r.
Aby zatem Wnioskodawca miał prawo do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej na podstawie § 2 ust. 1 pkt 1 w związku z poz. 37 załącznika, muszą łącznie zostać spełnione następujące warunki:
zapłata za świadczone usługi w całości następuje za pośrednictwem poczty lub banku na rachunek bankowy podatnika,
z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcje jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła,
Wnioskodawca nie rozpoczął ewidencjonowania tych usług przed dniem 1 stycznia 2011r.
Nie wystąpienie jednego z nich oznacza brak możliwości zastosowania zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu przy zastosowaniu kasy rejestrującej.
W świetle przytoczonych przepisów, prawo do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kas rejestrujących na mocy § 2 ust. 1 pkt 1 w powiązaniu z poz. 37 ww. załącznika do rozporządzenia, przysługuje w sytuacji gdy zapłata za świadczone usługi w całości następuje za pośrednictwem poczty lub banku na rachunek bankowy podatnika, bez względu na rodzaj wykonywanej usługi. Wyrażenie „w całości” odnosi się do poszczególnych usług świadczonych przez podatnika. Taka konstrukcja przepisu powoduje, że zwolnieniu nie podlega usługa, za którą zapłacono częściowo gotówką, a częściowo za pośrednictwem banku, poczty lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej. Warunkiem zwolnienia jest bowiem to, aby konkretna usługa została w całości zapłacona za pośrednictwem banku, poczty lub spółdzielczej kasy oszczędnościowo-kredytowej oraz by było możliwe zidentyfikowanie transakcji, której zapłata dotyczy.
Wobec powyższego należy uznać, iż Wnioskodawca świadcząc usługi pomocy społecznej z zakwaterowaniem należące do działu 87 i działu 88 PKWiU, za które otrzymuje w całości od osób fizycznych nieprowadzących działalności gospodarczej (podopiecznych lub ich rodziny) zapłatę przelewem na rachunek bankowy, a z ewidencji i dowodów dokumentujących transakcje jednoznacznie wynika, jakiej konkretnie transakcji zapłata dotyczyła ma prawo do zwolnienia z obowiązku ewidencjonowania obrotu i kwot podatku należnego przy zastosowaniu kasy rejestrującej do dnia 31 grudnia 2012r. Wnioskodawca z dniem 1 maja 2011r. ma natomiast obowiązek prowadzenia ewidencji obrotu i kwot podatku należnego za pomocą kasy rejestrującej sprzedaży nieobjetej zwolnieniem przedmiotowym. Zatem te usługi za które zapłata dokonywana jest gotówką w kasie MOPR muszą zostać zaewidencjonowane na kasie rejestrującej.
Ponadto należy stwierdzić, iż wbrew zawartemu we wniosku twierdzeniu, na powstanie obowiązku w zakresie prowadzenia ewidencji sprzedaży przy zastosowaniu kasy rejestrującej nie ma wpływu fakt, że Wnioskodawca nie świadczy bezpośrednio wskazanych we wniosku usług oraz to czy podatnik jest objęty zwolnieniem przedmiotowym od podatku od towarów i usług, bowiem jak wynika z powołanych przepisów, ewidencję tą są zobowiązani prowadzić wszyscy podatnicy (także korzystający ze zwolnienia przedmiotowego od podatku), których obroty z tytułu sprzedaży na rzecz osób, o których mowa w art. 111 ust. 1 ustawy przekroczyły 40.000 zł.
Wypada w tym miejscu wyjaśnić, iż w § 5 cyt. rozporządzenia ustawodawca wskazał, że podatnicy wykonujący wyłącznie czynności zwolnione od podatku lub podatnicy zwolnieni od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 lub art. 113 ust. 9 ustawy o VAT, osiągnięty obrót ewidencjonują jako obrót zwolniony od podatku.
W konsekwencji stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za:
prawidłowe w przypadku gdy odpłatność za usługi uiszczana jest na rachunek bankowy Wnioskodawcy,
nieprawidłowe w przypadku gdy zapłata za usługi następuje w formie gotówkowej w kasie MOPR.
Podkreślenia wymaga, iż granice tego szczególnego postępowania, którego celem jest uzyskanie pisemnej interpretacji co do zakresu i sposobu zastosowania prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, określa Wnioskodawca występując z konkretnym pytaniem prawnym, wyłącznie w odniesieniu do stanu faktycznego lub zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę, co wynika wprost z przepisu art. 14 b § 1, 2 i 3 ustawy Ordynacja podatkowa.
W związku z powyższym tut. organ w niniejszej interpretacji odniósł się wyłącznie do obowiązku rejestracji wpływów z tytułu świadczonych usług za pomocą kasy rejestrującej. W niniejszej interpretacji tutejszy organ nie wypowiada się w zakresie wskazania przez Wnioskodawcę, iż jest On zwolniony z podatku VAT na podstawie art. 43 pkt 1 ust. 22, gdyż nie było to przedmiotem wniosku (nie zadano pytania w tym zakresie).
Należy zauważyć, iż niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii poprawności przedstawionego we wniosku przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania przedmiotowych usług według PKWiU. Tut. organ nie jest właściwy do weryfikacji poprawności przedstawionego przez Wnioskodawcę zaklasyfikowania, gdyż zgodnie z Komunikatem Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego z dnia 24 stycznia 2005r. w sprawie trybu udzielania informacji dotyczących standardów klasyfikacyjnych (Dz. Urz. GUS Nr 1, poz. 11) zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje swoje towary i usługi według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. W przypadku trudności w ustaleniu właściwego grupowania Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług zainteresowany podmiot może zwrócić się o udzielenie informacji w tym zakresie do Urzędu Statystycznego w Łodzi. Tak więc to Wnioskodawcę obciąża obowiązek i ryzyko prawidłowego sklasyfikowania świadczonych usług.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa Stefana Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.