INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach, działając w imieniu Ministra Finansów, stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 15 marca 2013r. (data wpływu 19 marca 2013r.), uzupełnionym pismem z dnia 31 maja 2013r.
(data wpływu 4 czerwca 2013r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego w związku z darowizną przedsiębiorstwa – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 19 marca 2013r. wpłynął do tut. organu ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie korekty podatku naliczonego w związku z darowizną przedsiębiorstwa. Ww. wniosek został uzupełniony wnioskiem z dnia 31 maja 2013r. (data wpływu 4 czerwca 2013r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z dnia 24 maja 2013r. znak: IBPP4/443-131/13/BP.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Od 1996 roku Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, zarejestrowaną przez Wójta Gminy. Początkowo przedmiotem działalności był handel detaliczny żywności, napojów i wyrobów tytoniowych, a także innych artykułów użytku domowego. Działalność prowadzona była w budynku handlowo-usługowym, który stanowił własność Wnioskodawczyni i jest środkiem trwałym w przedsiębiorstwie.
W roku 2008 ww. postanowiła rozszerzyć zakres prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej o działalność gastronomiczną oraz możliwość udzielania noclegów, w związku z czym konieczna stała się przebudowa budynku, na którą Wnioskodawczyni otrzymał zgodę decyzją starosty tarnogórskiego z dnia 25 marca 2008 roku.
Dokonując przebudowy i rozbudowy ww. poniosła duże wydatki potwierdzone fakturami VAT, z których przysługiwało odliczenie podatku VAT, jako podatku naliczonego na deklaracjach VAT-7. 17 grudnia 2010 roku Wnioskodawczyni otrzymała pozwolenie na użytkowanie budynku po jego rozbudowie i przebudowie przed zakończeniem wszystkich robót budowlanych objętych pozwoleniem na budowę - nie zakończono części mieszkalnej. Aktualnie oprócz działalności handlowej ww. prowadzi działalność gastronomiczną. Obecnie Wnioskodawczyni nosi się z zamiarem podarowania całego przedsiębiorstwa córce, która w obecnej chwili jest osobą bezrobotną.
Dla celów działalności gospodarczej Wnioskodawczyni prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Ponadto w uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawczyni wskazała, iż przedmiotem darowizny jest przedsiębiorstwo czyli zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej, co stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny. W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w przypadku takiego przekazania całości przedsiębiorstwa konieczna będzie korekta podatku naliczonego związanego z zakupami dotyczącymi rozbudowy i przebudowy budynku handlowo-usługowego?
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 6 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług nie podlega temu podatkowi zbycie całego przedsiębiorstwa, a taką czynnością będzie przekazanie w formie darowizny całego przedsiębiorstwa. Zgodnie z art. 91 ust. 9 ustawy w przypadku zbycia przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanej części, obowiązek korekty nie istnieje u zbywcy przedsiębiorstw, gdyż w jego przypadku nie następuje zmiana struktury sprzedaży, która spowodowałaby konieczność korekty zgodnie z art. 91 ust. 1 lub ust. 2, obowiązek ten przesunięty zostaje na nabywcę przedsiębiorstwa.
Ponieważ, w przedsiębiorstwie cała sprzedaż opodatkowana była podatkiem od towarów i usług, dlatego po zmianie właściciela przedsiębiorstwa nie ulegnie zmianie struktura sprzedaży, w dalszym ciągu będzie to tylko sprzedaż opodatkowana, a co za tym idzie nie będzie konieczna korekta podatku naliczonego związanego z poniesionymi wydatkami na przebudowę i rozbudowę budynku, w którym prowadzona jest działalność gospodarcza. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j.
Dz. U. z 2011r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów na terytorium kraju wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów. Na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…).
Stosownie do ust. 2 ww. artykułu, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się również przekazanie nieodpłatnie przez podatnika towarów należących do jego przedsiębiorstwa, w szczególności: przekazanie lub zużycie towarów na cele osobiste podatnika lub jego pracowników, w tym byłych pracowników, wspólników, udziałowców, akcjonariuszy, członków spółdzielni i ich domowników, członków organów stanowiących osób prawnych, członków stowarzyszenia, wszelkie inne darowizny –jeżeli podatnikowi przysługiwało, w całości lub w części, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu tych towarów.
Według art. 6 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do: transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa; czynności, które nie mogą być przedmiotem prawnie skutecznej umowy. Pojęcie „transakcji zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawy towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn. obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np.: sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego (aportu).
Zbycie przedsiębiorstwa podlega zasadzie swobody umów, a więc może nastąpić na podstawie każdej czynności rozporządzającej, w tym także w formie darowizny. Przepisy ustawy nie definiują terminu „przedsiębiorstwo”. Definicję taką zawiera ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 551 Kodeksu cywilnego, przedsiębiorstwo jest zorganizowanym zespołem składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej.
Obejmuje ono w szczególności: oznaczenie indywidualizujące przedsiębiorstwo lub jego wyodrębnione części (nazwa przedsiębiorstwa); własność nieruchomości lub ruchomości, w tym urządzeń, materiałów, towarów i wyrobów, oraz inne prawa rzeczowe do nieruchomości lub ruchomości; prawa wynikające z umów najmu i dzierżawy nieruchomości lub ruchomości oraz prawa do korzystania z nieruchomości lub ruchomości wynikające z innych stosunków prawnych; wierzytelności, prawa z papierów wartościowych i środki pieniężne; koncesje, licencje i zezwolenia; patenty i inne prawa własności przemysłowej; majątkowe prawa autorskie i majątkowe prawa pokrewne; tajemnice przedsiębiorstwa; księgi i dokumenty związane z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 552 K.c., czynność prawna mająca za przedmiot przedsiębiorstwo obejmuje wszystko, co wchodzi w skład przedsiębiorstwa, chyba że co innego wynika z treści czynności prawnej albo z przepisów szczególnych. Jak wynika z powyższych przepisów, przedsiębiorstwo jako przedmiot zbycia, musi zatem stanowić całość pod względem organizacyjnym i funkcjonalnym. Składniki materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa powinny pozostawać ze sobą we wzajemnych relacjach w ten sposób, aby można mówić o nich jako o zespole, a nie zbiorze pewnych elementów.
Istotne jest, aby w zbywanym przedsiębiorstwie zachowane zostały funkcjonalne związki pomiędzy poszczególnymi składnikami, tak żeby przekazana masa majątkowa mogła posłużyć kontynuowaniu określonej działalności gospodarczej.
Na podstawie z art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie z art. 91 ust. 1 ustawy, po zakończeniu roku, w którym podatnikowi przysługiwało prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, o którym mowa w art. 86 ust. 1, jest on obowiązany dokonać korekty kwoty podatku odliczonego zgodnie z art. 90 ust. 2–10, z uwzględnieniem proporcji obliczonej w sposób określony w art. 90 ust. 2–6 lub 10 lub przepisach wydanych na podstawie art. 90 ust. 11 i 12, dla zakończonego roku podatkowego.
Ustęp 2 tego artykułu stanowi, że w przypadku towarów i usług, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji, a także gruntów i praw wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli zostały zaliczone do środków trwałych lub wartości niematerialnych i prawnych nabywcy, z wyłączeniem tych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, korekty, o której mowa w ust. 1, podatnik dokonuje w ciągu 5 kolejnych lat, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – w ciągu 10 lat, licząc od roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
Roczna korekta w przypadku, o którym mowa w zdaniu pierwszym, dotyczy jednej piątej, a w przypadku nieruchomości i praw wieczystego użytkowania gruntów – jednej dziesiątej kwoty podatku naliczonego przy ich nabyciu lub wytworzeniu. W przypadku środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, których wartość początkowa nie przekracza 15 000 zł, przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio, z tym że korekty dokonuje się po zakończeniu roku, w którym zostały oddane do użytkowania.
Zgodnie z art. 91 ust. 9 ustawy, w przypadku transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa korekta określona w ust. 1–8 jest dokonywana przez nabywcę przedsiębiorstwa lub nabywcę zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Jak więc wynika z ww. przepisów darowizna przedsiębiorstwa – spełniającego wymogi art. 551 Kodeksu cywilnego – wyłączona jest spod działania ustawy o podatku od towarów i usług tj. nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem oraz nie wiąże się dla darczyńcy z obowiązkiem skorygowania podatku naliczonego, odliczonego w związku z nabyciem składników majątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa.
Jednakże czynność ta nakłada na nabywcę obowiązek dokonywania stosownych korekt w zakresie podatku naliczonego, co wynika z art. 91 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług. Jeżeli jednak darczyńca prowadził wyłącznie sprzedaż opodatkowaną i nie był zobowiązany do dokonywania korekt, o których mowa w art. 91 ust. 1-8 ww. ustawy o podatku od towarów i usług, to również nabywca przedsiębiorstwa prowadząc wyłącznie sprzedaż opodatkowaną, nie będzie zobowiązany do korekty podatku naliczonego, stosownie do postanowień art. 91 ust. 9 ustawy o podatku od towarów i usług.
Ze złożonego wniosku wynika, że od 1996 roku Wnioskodawczyni prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą, zarejestrowaną przez Wójta Gminy. Początkowo przedmiotem działalności był handel detaliczny żywności, napojów i wyrobów tytoniowych, a także innych artykułów użytku domowego. Działalność prowadzona była w budynku handlowo-usługowym, który stanowił własność Wnioskodawczyni i jest środkiem trwałym w przedsiębiorstwie.
W roku 2008 ww. postanowiła rozszerzyć zakres prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej o działalność gastronomiczną oraz możliwość udzielania noclegów, w związku z czym konieczna stała się przebudowa budynku, na którą Wnioskodawczyni otrzymał zgodę decyzją starosty tarnogórskiego z dnia 25 marca 2008 roku.
Dokonując przebudowy i rozbudowy ww. poniosła duże wydatki potwierdzone fakturami VAT, z których przysługiwało odliczenie podatku VAT, jako podatku naliczonego na deklaracjach VAT-7. 17 grudnia 2010 roku Wnioskodawczyni otrzymała pozwolenie na użytkowanie budynku po jego rozbudowie i przebudowie przed zakończeniem wszystkich robót budowlanych objętych pozwoleniem na budowę - nie zakończono części mieszkalnej. Aktualnie oprócz działalności handlowej ww. prowadzi działalność gastronomiczną. Obecnie nosi się z zamiarem podarowania całego przedsiębiorstwa córce, która w obecnej chwili jest osobą bezrobotną.
Dla celów działalności gospodarczej Wnioskodawczyni prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. Ponadto w uzupełnieniu do wniosku Wnioskodawczyni wskazała, iż przedmiotem darowizny jest przedsiębiorstwo czyli zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych przeznaczonym do prowadzenia działalności gospodarczej, co stanowi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 55 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny.
Mając na względzie powołane wyżej przepisy prawa należy stwierdzić, że skoro – jak wskazano we wniosku – przedmiotem darowizny będzie przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 Kodeksu cywilnego Wnioskodawczyni, nie będzie zobowiązana do skorygowania podatku naliczonego, odliczonego w związku z nabyciem towarów i usług stanowiących składniki przedsiębiorstwa. Obowiązek ewentualnej korekty podatku naliczonego od zakupionych składników majątkowych wchodzących w skład przedsiębiorstwa, zgodnie z art. 91 ust. 9 ustawy o VAT, zostanie przeniesiony na nabywcę (obdarowanego), czyli w analizowanym przypadku na córkę. W związku z powyższym, stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe.
Mając na uwadze, iż stroną wniosku jest Pani, zaznacza się, że niniejsza interpretacja nie rozstrzyga kwestii skutków podatkowych otrzymania przedsiębiorstwa u obdarowanej (córki), która chcąc uzyskać interpretację indywidualną powinna wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, ul. Prymasa S. Wyszyńskiego 2, 44-101 Gliwice, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.