INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy, przedstawione we wniosku z dnia 7 grudnia 2009r. (data wpływu 14 grudnia 2009r.), uzupełnionym pismem z dnia 6 stycznia 2010r.
(data wpływu 14 stycznia 2010r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków na zrealizowanie zadania zakupu i montażu windy w Domu Samopomocy - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 14 grudnia 2009r. wpłynął ww. wniosek, uzupełniony pismem z dnia 6 stycznia 2010r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie prawa do odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków na zrealizowanie zadania zakupu i montażu windy w Domu Samopomocy.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Dnia 26 maja 2009r. Wnioskodawca zawarł umowę z Regionalnym Ośrodkiem Polityki Społecznej o dofinansowanie robót budowlanych obiektów służących rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Przedmiotem wymienionej umowy było dofinansowanie ze środków PFRON do zakupu i montażu windy w Domu Samopomocy – realizowanej w terminie do 31 października 2009r.
Wedle § 1 ust. 2 zawartej umowy w rozliczeniu nie uwzględnia się (przyznane dofinansowanie nie obejmuje – przyp. własny) podatku od towarów i usług, w przypadku kiedy beneficjent jest płatnikiem podatku VAT, a usługi będące elementem projektu podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, z wyjątkiem sytuacji, gdy beneficjent będąc płatnikiem podatku VAT nie może obniżyć kwoty podatku należnego o podatek naliczony, ze względu na wyłączenie możliwości odliczenia podatku naliczonego, wynikające z obowiązujących przepisów prawa.
Kwestia objęcia dofinansowaniem PFRON wydatków poniesionych na podatek od towarów i usług ma dla Wnioskodawcy szczególnie istotne znaczenie, bowiem otrzymanie dofinansowania spowodowałoby zmniejszenie zaangażowania finansowego na wykonaną inwestycję. Wedle art. 15 ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Wykonywane roboty dotyczyły zadań zleconych z zakresu administracji rządowej zgodnie z ustawą z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej (Dz. U. Nr 142, poz. 1592 z późn. zm.), a to art. 4 ust. 1 pkt 1, zgodnie z którym powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie edukacji publicznej. W takim stanie rzeczy Wnioskodawca nie może być traktowany jako podatnik podatku VAT i nie może korzystać z regulacji ustawy, a w szczególności nie może dokonywać obniżki podatku należnego o naliczony.
Wnioskodawca jest wprawdzie podatnikiem podatku VAT, ale tylko w zakresie czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych, a przedmiotowa inwestycja nie miała takiego charakteru. W piśmie z dnia 6 stycznia 2010r., będącym uzupełnieniem do wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej z dnia 7 grudnia 2009r. wskazano, że faktury związane z realizacją umowy na dofinansowanie robót budowlanych obiektów służących rehabilitacji osób niepełnosprawnych, będą wystawiane na Starostwo Powiatowe. Towary i usługi zakupione podczas realizowania projektu nie będą w żadnym zakresie wykorzystywane przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w wyżej opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca ma prawo odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków na zrealizowanie zadania? Zdaniem Wnioskodawcy, nie ma prawa odliczenia podatku naliczonego od poniesionych wydatków na zrealizowanie zadania ze względu na to, że nie może być uznany za podatnika podatku VAT, bowiem nakłady inwestycyjne zostały poniesione przez organ władzy publicznej w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których został on powołany.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Stosownie do art. 86 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Jak wynika z powyższego, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi. Przepis art. 15 ust. 1 ustawy o VAT stanowi, iż podatnikami są osoby prawne, jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej oraz osoby fizyczne, wykonujące samodzielnie działalność gospodarczą, o której mowa w art. 15 ust. 2 ww. ustawy, bez względu na cel lub rezultat takiej działalności.
W myśl art. 15 ust. 6 wyżej cytowanej ustawy o VAT nie uznaje się za podatnika organów władzy publicznej oraz urzędów obsługujących te organy w zakresie realizowanych zadań nałożonych odrębnymi przepisami prawa, dla realizacji których zostały one powołane, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych.
Należy zaznaczyć, że jednostki samorządu terytorialnego takie jak gminy, powiaty czy województwa, są innymi niż organy władzy publicznej, uczestnikami sektora finansów publicznych, zatem nie korzystają z wyłączenia z opodatkowania, o którym mowa w art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, lecz są objęte zwolnieniem o którym mowa w obowiązującym do 31 grudnia 2009r. § 13 ust. 1 pkt 11 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 212 poz. 1336).
Zgodnie z tym przepisem zwalnia się od podatku czynności związane z wykonywaniem zadań publicznych nałożonych odrębnymi przepisami, wykonywane w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność przez jednostki samorządu terytorialnego, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie zawartych umów cywilnoprawnych. W myśl art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 5 czerwca 1998r. o samorządzie powiatowym (t. j. Dz. U. z 2001r. Nr 142, poz. 1592 ze zm.) powiat wykonuje zadania publiczne w imieniu własnym i na własną odpowiedzialność. Natomiast zgodnie z art. 4 ust. 1 ww. ustawy do zakresu działania powiatu należą zadania publiczne o charakterze ponadgminnym.
W szczególności zadania własne obejmują sprawy z zakresu edukacji publicznej i pomocy społecznej (art. 4 ust. 1 pkt 1 i 3 cytowanej ustawy o samorządzie powiatowym). W celu wykonywania zadań powiat może tworzyć jednostki organizacyjne i zawierać umowy z innymi podmiotami (art. 6 ust. 1 cyt. ustawy). Zgodnie z art. 8 ust. 2 ww. ustawy o samorządzie powiatowym, organami powiatu są: rada powiatu, zarząd powiatu. W myśl art. 33 cytowanej powyżej ustawy o samorządzie powiatowym zarząd wykonuje zadania powiatu przy pomocy starostwa powiatowego oraz jednostek organizacyjnych powiatu, w tym powiatowego urzędu pracy.
Jak wynika z powyższego, starostwo powiatowe nie jest jednostką organizacyjną w rozumieniu ww. art. 6 ustawy o samorządzie powiatowym. Jest wyłącznie zorganizowanym zespołem osób i środków służących do pomocy organowi administracyjnemu. Starostwo powiatowe jest jednostką pomocniczą służącą do wykonywania zadań powiatu oraz obsługi techniczno organizacyjnej powiatu. Biorąc pod uwagę nierozerwalne i niepodzielne powiązania podmiotowe powiatu i starostwa powiatowego, również na gruncie podatku od towarów i usług należy stwierdzić, iż nie występuje odrębna od podmiotowości powiatu podmiotowość starostwa powiatowego.
Zatem Starostwo Powiatowe działając w imieniu Powiatu realizuje zadania własne Powiatu i w tym zakresie jest zwolnione z podatku od towarów i usług, z wyłączeniem czynności wykonywanych na podstawie umów cywilnoprawnych. Z treści wniosku wynika, iż Wnioskodawca zawarł umowę z Regionalnym Ośrodkiem Polityki Społecznej o dofinansowanie robót budowlanych obiektów służących rehabilitacji osób niepełnosprawnych. Przedmiotem wymienionej umowy było dofinansowanie ze środków PFRON do zakupu i montażu windy w Domu Samopomocy – realizowanej w terminie do 31 października 2009r.
Wykonywane roboty dotyczyły zadań zleconych z zakresu administracji rządowej zgodnie z ustawą z dnia 12 marca 2004r. o pomocy społecznej, a to art. 4 ust. 1 pkt 1, zgodnie z którym powiat wykonuje określone ustawami zadania publiczne o charakterze ponadgminnym w zakresie edukacji publicznej. Faktury związane z realizacją umowy na dofinansowanie robót budowlanych obiektów służących rehabilitacji osób niepełnosprawnych, będą wystawiane na Starostwo Powiatowe. Towary i usługi zakupione podczas realizowania projektu nie będą w żadnym zakresie wykorzystywane przez Wnioskodawcę do czynności opodatkowanych podatkiem VAT.
Tym samym stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie nie znajdzie zastosowania cytowany na wstępie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, bowiem jak już wskazano wyżej obniżenie podatku należnego o podatek naliczony może nastąpić jedynie na ściśle określonych przez ustawodawcę zasadach, a jedną z podstawowych przesłanek pozytywnych jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi.
W konsekwencji z uwagi na niespełnienie podstawowej przesłanki warunkującej prawo do odliczenia podatku naliczonego, jaką jest związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, Wnioskodawcy nie przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przy nabyciu towarów i usług związanych z realizacją zadania zakupu i montażu windy w Domu Samopomocy. W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Jednakże należy zauważyć, że Wnioskodawca wywodzi prawidłowy skutek prawny, jednak z innej podstawy prawnej.
Jednostki samorządu terytorialnego takie jak powiaty nie korzystają bowiem z wyłączenia z opodatkowania lecz są objęte zwolnieniem. Zatem brak możliwości obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego nie jest spowodowany tym, że Powiat jako jednostka samorządu terytorialnego w zakresie realizacji zadań własnych nie jest uznawana za podatnika podatku VAT lecz tym, że zakupy towarów i usług w ramach realizacji projektu nie są związane z wykonywaniem przez Powiat czynności opodatkowanych podatkiem VAT. Interpretacja dotyczy stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia przedstawionego w stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.