INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2012r. poz. 749) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Wnioskodawcy przedstawione we wniosku z dnia 10 maja 2012r.
(data wpływu 17 maja 2012r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie odliczenia podatku wynikającego faktur otrzymanych drogą elektroniczną - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 17 maja 2012r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług, w zakresie odliczenia podatku wynikającego faktur otrzymanych drogą elektroniczną. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe: Wnioskodawca jest podmiotem wchodzącym w skład międzynarodowej Grupy.
Spółka jest zarejestrowanym czynnym podatnikiem podatku VAT. Spółka będzie współpracować z podmiotem z Grupy mającym siedzibę w Szwajcarii (dalej: Kontrahent), zarejestrowanym dla celów podatku VAT m.in. w Polsce. W związku z planowanym wdrożeniem w ramach Grupy zintegrowanego systemu informatyczno-księgowego, w ramach którego wprowadzony zostanie nowy obieg faktur. Spółka rozważa wdrożenie jednego z dwóch scenariuszy w tym zakresie. W ramach pierwszego scenariusza, Spółka otrzymywać będzie od Kontrahenta faktury VAT w formie elektronicznej (plik PDF załączony do korespondencji elektronicznej).
Otrzymywane od Kontrahenta faktury VAT w formie elektronicznej dokumentować będą zarówno nabycia krajowe towarów i usług, jak również wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów oraz import usług. Jak zakłada Spółka, mogą to być więc zarówno faktury zawierające polski VAT, jak i faktury bez polskiego VAT, objęte obowiązkiem samonaliczenia podatku po stronie Spółki. Strony ustaliły, że faktury elektroniczne wystawiane przez Kontrahenta przesyłane będą w drodze korespondencji elektronicznej w postaci pliku PDF. Przed zmianą formy przesyłania faktur z tradycyjnej na elektroniczną strony ustalą konkretny adres e-mail Podatnika, z którego Spółka będzie odbierać faktury elektroniczne.
Ponadto Wnioskodawca wyrazi zgodę na otrzymywanie od Kontrahenta faktur w drodze elektronicznej. Zgoda zostanie wyrażona w drodze pisemnej akceptacji. W celu określenia zgodności danych na fakturze z danymi transakcji, pracownicy Spółki będą dokonywać kontroli biznesowej faktur w postaci weryfikacji merytorycznej faktur. Otrzymywane e-maile do których załącznikami będą pliki PDF oraz same pliki PDF zawierające faktury elektroniczne będą archiwizowane elektronicznie przez Spółkę, w sposób pozwalający na rejestrację daty wpływu faktury, nadawcy, jak również treści faktury otrzymanej od kontrahenta.
Ustalony z Kontrahentem sposób przesyłania faktur e-mailem w postaci plików w formacie PDF pozwala na ustalenie tożsamości Kontrahenta jako wystawcy faktury. Wykorzystany format PDF i bieżące archiwizowanie otrzymanej korespondencji zawierającej faktury pozwala zdaniem Wnioskodawcy na zapewnienie niezmienności danych zawartych w fakturach. W ramach drugiego scenariusza, nowy obieg faktur będzie polegał na tym, że faktury wystawiane przez Kontrahenta będą przekazywane Spółce w ten sposób, że drukarka znajdująca się w siedzibie Spółki zostałaby podłączona do sieci informatycznej, a Kontrahent miałby możliwość wydruku faktur wprost na tej drukarce.
Wydruk w tym przypadku byłby inicjowany przez wystawcę faktur bez udziału Spółki. Rola Spółki ograniczałaby się do zabrania wydrukowanych faktur z drukarki. Spółka otrzymywałaby fakturę w momencie wydrukowania faktury przez Kontrahenta w siedzibie Spółki. W związku z powyższym zadano pytanie: Czy faktury w formacie PDF, zawierające polski VAT, otrzymywane przez Wnioskodawcę drogą korespondencji elektronicznej w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego będą uprawniały Wnioskodawcę do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z tych faktur?
Czy w przypadku faktur niezawierających polskiego VAT, objętych obowiązkiem samonaliczenia podatku po stronie Spółki, prawo do odliczenia po stronie Wnioskodawcy powstanie i będzie niezależne od samego faktu otrzymania faktury (w jakimkolwiek formacie)? Zdaniem Wnioskodawcy faktury elektroniczne w formacie PDF otrzymywane przez Podatnika drogą korespondencji elektronicznej będą uprawniały Spółkę do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony wynikający z tych faktur, w zakresie, w jakim nabyte towary lub usługi będą wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych.
Prawo do odliczenia przysługiwać będzie Spółce zarówno od faktur Kontrahenta dokumentujących dostawy krajowe, jak również wewnątrzwspólnotowe nabycia towarów oraz import usług. W świetle art. 86 ust. 1 ustawy o VAT podatnikowi przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego w zakresie, w jakim nabyte towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych. Zgodnie z kolei z art. 86 ust. 2 ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi: suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług, kwota podatku należnego z tytułu m.in. wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów lub importu usług.
Z wymienionych powyżej przepisów wynika, iż podstawą do odliczenia podatku naliczonego są, co do zasady otrzymane przez podatnika faktury VAT, dokumentujące nabycie towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych. Od dnia 1 stycznia 2011r. sposób i warunki przysyłania oraz przechowywania faktur w formie elektronicznej reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2010r. w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej (Dz.U. Nr 249, poz. 1661, dalej: Rozporządzenie).
W myśl § 3 ust. 1-3 Rozporządzenia, faktury mogą być przesyłane, w tym udostępniane, w formie elektronicznej w dowolnym formacie elektronicznym, pod warunkiem uprzedniej akceptacji tego sposobu przesyłania faktur przez odbiorcę faktury. Akceptacja albo jej cofnięcie może być wyrażona w formie pisemnej lub w formie elektronicznej.
W przypadku cofnięcia akceptacji przez odbiorcę faktury wystawca faktury traci prawo do przesyłania temu odbiorcy faktur w formie elektronicznej od dnia następującego po dniu, w którym otrzymał powiadomienie od odbiorcy o cofnięciu akceptacji, chyba że strony uzgodnią inny termin utraty przez wystawcę prawa do przesyłania faktur w formie elektronicznej, nie dłuższy jednak niż 30 dni. Ponadto, zgodnie z treścią § 4 Rozporządzenia, faktury mogą być przesyłane w formie elektronicznej pod warunkiem zapewnienia autentyczności pochodzenia i integralności treści faktury.
Pojęcie autentyczności pochodzenia faktury oznacza pewność co do tożsamości dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy albo wystawcy faktury (§ 2 ust. 1 pkt 1 Rozporządzenia). Natomiast przez integralność treści faktury rozumie się to, że w fakturze nie zmieniono danych, które powinna zawierać faktura (§ 2 ust. 1 pkt 2 Rozporządzenia). Ustawodawca zdefiniował więc co należy rozumieć przez autentyczność pochodzenia faktury oraz integralność jej treści a jako przykład systemów zapewniających zachowanie ww. warunków podał bezpieczny podpis elektroniczny oraz elektroniczną wymianę danych (EDI) (§ 2 ust. 2 Rozporządzenia).
Z ostatniego wymienionego przepisu wynika również, że katalog stosowanych przez podatników sposobów przesyłania faktur w formie elektronicznej ma charakter otwarty i dopuszczalne są wszelkie inne metody przesyłania faktur drogą elektroniczną, gwarantujące autentyczność pochodzenia faktury oraz Integralność treści faktury. Mając powyższe na uwadze należy stwierdzić, że za fakturę elektroniczną należy uznać taki dokument: co do którego zapewniona jest tożsamość wystawcy oraz nienaruszalność treści który został przesłany drogą elektroniczną po uprzedniej akceptacji odbiorcy (nabywcy) co do takiej formy przesyłania faktur.
Nie powinno więc ulegać wątpliwości, że faktury wystawione w formacie pliku PDF, przesyłane pocztą elektroniczną i archiwizowane w okolicznościach przedstawionych w opisie zdarzenia przyszłego będą spełniały wymogi określone w Rozporządzeniu, ponieważ w takim samym stopniu jak faktury papierowe, pozwalać będą na zidentyfikowanie pochodzenia faktury oraz uniemożliwiać będą zmianę danych, które powinna zawierać faktura.
W szczególności tożsamość Kontrahenta jako wystawcy faktury oraz nienaruszalność treści faktury elektronicznej zapewniona jest m.in. poprzez ustalenie z Kontrahentem konkretnych adresów ma iłowych, z których faktury będą przesyłane oraz odbierane, jak również poprzez archiwizację elektroniczną plików z fakturami. Ponadto, plik PDF jako format spełniający warunki autentyczności pochodzenia faktury oraz integralności jej treści jest akceptowany również przez organy podatkowe wydające interpretacje indywidualne dla innych podatników. Dla przykładu należy wskazać na następujące interpretacje: Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 19 stycznia 2012r. (sygn.
IPPP1/443-1447/11-5/PR). Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 5 stycznia 2012r. (sygn. ILPP2/443-1076/09/11-S/AD). Interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 13 czerwca 2011r. (sygn. IPTPP2/443-22/11-4/BM). Format PDF został również uznany za właściwy przez Ministra Finansów w broszurze „Najważniejsze zmiany w VAT od dnia 1 stycznia 2011r.” (http://www.mf.gov.pl/_files_ /podatki/vat_i_akcyzowy/lnfomacje/naiważniejsze_zmiany_w_vatpdf, s. 25). Biorąc powyższe pod uwagę, należy stwierdzić, że Podatnik będzie miał prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur otrzymanych, w opisany powyżej sposób, od Kontrahenta.
Wszystkie powyższe argumenty znajdują odpowiednie zastosowanie do faktur niezawierających polskiego VAT, objętych obowiązkiem samonaliczenia podatku. W szczególności Wnioskodawca uważa, że również te faktury, otrzymane w okolicznościach wskazanych w stanie faktycznym, są ważnymi i prawidłowymi fakturami (zgodnie z prawem państwa, którego jurysdykcja jest właściwa dla oceny danej faktury). W przypadku jednak zdarzeń objętych samonaliczeniem VAT, tryb przesłania, forma, a nawet samo istnienie faktury, nie ma znaczenia dla prawa do odliczenia VAT po stronie Spółki. Prawo to powstaje niezależnie od faktur, co Spółka szczegółowo uzasadnia poniżej.
W przypadku zdarzeń podatkowych objętych obowiązkiem samonaliczenia VAT (import usług, wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów, dostawa towarów lub świadczenie usług dla których podatnikiem jest nabywca) po stronie Spółki powstaje obowiązek wykazania podatku należnego. Ponieważ podatnikiem VAT w tym przypadku jest Spółka, czynność tę należy udokumentować wystawieniem faktury wewnętrznej, na której wykazać należy podatek należny (art. 106 ust. 7 ustawy o VAT).
Tym samym, niezależnie od formy otrzymania takich faktur przez Spółkę (drogą elektroniczną, poprzez wydruk na drukarce w Spółce lub w jakikolwiek inny sposób), po stronie Spółki powstaje obowiązek rozpoznania i rozliczenia odpowiedniego zdarzenia podatkowego (importu usług, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dostawy towarów lub świadczenia usług dla których podatnikiem jest nabywca), poprzez wystawienie faktury wewnętrznej. Dla obowiązku wystawienia przez Spółkę faktury wewnętrznej bez znaczenia pozostaje fakt, w jakiej formie faktura dotarła do Spółki.
W konsekwencji, otrzymywanie przez Spółkę faktur tego rodzaju stanowi podstawę do wystawiania przez Spółkę faktur wewnętrznych i rozpoznania podatku należnego, co daje w świetle art. 86 ust. 2 pkt 4 ustawy o VAT, prawo do odliczenia podatku naliczonego (pod ogólnym warunkami). Powyższe potwierdza przykładowo interpretacja Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach z 29 września 2010r. (sygn. IBPP3/443-705/10/PK), w świetle której: „Kwotę podatku naliczonego stanowi, z zastrzeżeniem ust. 3-7 m.in. kwota podatku należnego od importu usług, kwota podatku należnego od dostawy towarów, dla której podatnikiem jest ich nabywca, oraz kwota podatku należnego z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów.
Należy tutaj zauważyć, ze w odróżnieniu od nabyć krajowych, kwota podatku naliczonego do obniżenia kwoty podatku należnego nie musi wynikać z otrzymanych faktur.
W tym przypadku kwota podatku naliczonego wynika z samoobliczenia dokonanego przez podatnika za pomocą faktur wewnętrznych które może być wykonane na podstawie otrzymanych faktur jak też na podstawie kopii tych faktur (faks faktury) lub informacji zawartych na fakturze ale też na podstawie zawartej umowy handlowej czy też innego dokumentu określającego podstawę opodatkowania.” Tym samym, prawo do odliczenia (pod ogólnymi warunkami) wynika już z samego faktu rozpoznania podatku należnego, niezależnie od sposobu otrzymania i formy faktury. Mając na uwadze treść zaprezentowanego uzasadnienia stanowisko Spółki należy uznać za prawidłowe.
Spółka wnosi o potwierdzenie tej prawidłowości w Interpretacji indywidualnej, o którą występuje niniejszym wnioskiem. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 86 ust. 1 i ust. 2 pkt 1 i pkt 4 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011r.
Nr 177, poz. 1054 ze zm.), dalej zwana ustawą, w zakresie, w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Kwotę podatku naliczonego stanowi: -suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika: z tytułu nabycia towarów i usług, potwierdzających dokonanie przedpłaty (zaliczki, zadatku, raty), jeżeli wiązały się one z powstaniem obowiązku podatkowego, od komitenta z tytułu dostawy towarów będącej przedmiotem umowy komisu -z uwzględnieniem rabatów określonych w art. 29 ust. 4. kwota podatku należnego z tytułu: świadczenia usług, dla którego zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 4 lub 8 podatnikiem jest ich usługobiorca, dostawy towarów, dla której zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 5 lub 7 podatnikiem jest ich nabywca, wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów; Prawo do odliczenia podatku naliczonego przysługuje zatem wyłącznie podatnikowi podatku od towarów i usług i dotyczy podatku naliczonego wynikającego z zakupów towarów i usług wykorzystywanych do wykonywania czynności opodatkowanych.
Odliczyć zatem można podatek naliczony, który jest związany z transakcjami opodatkowanymi podatnika. Powyższa zasada wyklucza możliwość dokonania obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego związanego z nabyciem towarów i usług, które w ogóle nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Co jednak najistotniejsze z punktu niniejszej sprawy podstawą do odliczenia podatku, w przypadku transakcji krajowych, są otrzymane faktury VAT.
Zgodnie z art. 106 ust. 1 ustawy, podatnicy, o których mowa w art. 15, są obowiązani wystawić fakturę stwierdzającą w szczególności dokonanie sprzedaży, datę dokonania sprzedaży, cenę jednostkową bez podatku, podstawę opodatkowania, stawkę i kwotę podatku, kwotę należności oraz dane dotyczące podatnika i nabywcy, z zastrzeżeniem ust. 1a, 2, 4 i 5 oraz art. 119 ust. 10 i art. 120 ust. 6. Na podstawie art. 106 ust. 10 ustawy, minister właściwy do spraw finansów publicznych w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw informatyzacji może określić, w drodze rozporządzenia, sposób i warunki wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, uwzględniając: konieczność odpowiedniego dokumentowania sprzedaży i identyfikacji czynności dokonanych przez grupy podatników; potrzebę zapewnienia kontroli prawidłowości rozliczania podatku; konieczność zapewnienia jednoznacznej identyfikacji wystawcy faktury oraz konieczność zapewnienia bezpieczeństwa, wiarygodności, niezaprzeczalności i nienaruszalności wystawianym i przesyłanym fakturom; stosowane techniki w zakresie wystawiania i przesyłania dokumentów w formie elektronicznej i kodowania danych w tych dokumentach.
Od dnia 1 stycznia 2011r. sposób i warunki przesyłania oraz przechowywania faktur w formie elektronicznej reguluje rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2010 r. w sprawie przesyłania faktur w formie elektronicznej, zasad ich przechowywania oraz trybu udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej (Dz. U. Nr 249, poz. 1661), wydane na podstawie delegacji zawartej w art. 106 ust. 10 ustawy. Ww. rozporządzenie uchyla rozporządzenie Ministra Finansów z dnia 14 lipca 2005r. w sprawie wystawiania oraz przesyłania faktur w formie elektronicznej, a także przechowywania oraz udostępniania organowi podatkowemu lub organowi kontroli skarbowej tych faktur (Dz.
U. Nr 133, poz. 1119). W myśl § 3 ust. 1 i ust. 2 tego rozporządzenia, faktury mogą być przesyłane, w tym udostępniane, w formie elektronicznej w dowolnym formacie elektronicznym, pod warunkiem uprzedniej akceptacji tego sposobu przesyłania faktur przez odbiorcę faktury, zwanej dalej „akceptacją”. Akceptacja albo jej cofnięcie może być wyrażona w formie pisemnej lub w formie elektronicznej. Zgodnie z § 4 cyt. rozporządzenia, faktury mogą być przesyłane w formie elektronicznej pod warunkiem zapewnienia autentyczności pochodzenia i integralności treści faktury. Pojęcia: autentyczność pochodzenia faktury i integralność jej treści definiuje § 2 ust. 1 rozporządzenia z dnia 17 grudnia 2010r.
I tak przez: autentyczność pochodzenia faktury rozumie się pewność co do tożsamości dokonującego dostawy towarów lub usługodawcy albo wystawcy faktury; integralność treści faktury rozumie się, że w fakturze nie zmieniono danych, które powinna zawierać faktura. Stosownie do § 2 ust. 2 ww. rozporządzenia, autentyczność pochodzenia i integralność treści faktury są zachowane, w szczególności, w przypadku wykorzystania: bezpiecznego podpisu elektronicznego w rozumieniu art. 3 pkt 2 ustawy z dnia 18 września 2001r. o podpisie elektronicznym (Dz.
U. Nr 130, poz. 1450, z późn. zm.), weryfikowanego za pomocą ważnego kwalifikowanego certyfikatu, lub elektronicznej wymiany danych (EDI) zgodnie z umową w sprawie europejskiego modelu wymiany danych elektronicznych, jeżeli zawarta umowa, dotycząca tej wymiany, przewiduje stosowanie procedur gwarantujących autentyczność pochodzenia faktury i integralność jej danych. Wymienione metody zapewnienia przedmiotowych cech faktur są tylko przykładowym wyliczeniem, co oznacza, że podatnik może zastosować inne, dowolne środki zapewnienia autentyczności i integralności faktury, w tym m.in. przesyłania faktur w formie pliku PDF za pomocą poczty elektronicznej skierowanego do odbiorcy faktury.
W świetle powyższego należy stwierdzić, iż za fakturę elektroniczną należy uznać taki dokument, co do którego zapewniona jest tożsamość wystawcy (sprzedawcy) oraz nienaruszalność treści oraz został przesłany drogą elektroniczną po uprzedniej akceptacji odbiorcy (nabywcy), co do takiej formy przesyłania faktur. Mając na uwadze powołane przepisy prawa należy stwierdzić, że obecnie obowiązujące regulacje prawne dopuszczają możliwość przesyłania faktur elektronicznie, w postaci pliku PDF.
Biorąc pod uwagę przedstawione zdarzenie przyszłe, stwierdzić zatem należy, iż otrzymywanie przez Spółkę faktur w formie pliku PDF za pośrednictwem poczty elektronicznej, w sposób zapewniający autentyczność pochodzenia oraz integralność treści tych faktur, w sytuacji gdy udzieliła ona akceptacji na taki sposobu przesyłania jej faktur, jest zgodne z przepisami ustawy o podatku od towarów i usług oraz rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 17 grudnia 2010r. i równoważne w skutkach podatkowych z otrzymaniem faktury w formie papierowej.
Odnośnie kwestii odliczania podatku wynikającego z samonaliczenia należy zauważyć, że w odróżnieniu od nabyć krajowych, kwota podatku naliczonego do obniżenia kwoty podatku należnego nie musi wynikać z otrzymanych faktur. W tym przypadku kwota podatku naliczonego wynika z samonaliczenia dokonanego przez podatnika za pomocą faktur wewnętrznych które może być wykonane na podstawie otrzymanych faktur jak też na podstawie kopii tych faktur (faks faktury) lub informacji zawartych na fakturze ale też na podstawie zawartej umowy handlowej czy też innego dokumentu określającego podstawę opodatkowania.
W konsekwencji forma otrzymanych faktur jest beż znaczenia dla kwestii odliczenia podatku w przypadku jego samonaliczenia. Podsumowując, podatek VAT wynikający z faktur otrzymanych drogą elektroniczną w formacie PDF jak i ten wynikający z samonaliczenia na podstawie faktur otrzymanych w ww. formie, w zakresie w jakim nabycia te są związane z działalnością opodatkowaną, podlega odliczeniu na zasadach ogólnych. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należy uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania niniejszej interpretacji.
Nadmienia się, że kwestia odliczenia podatku VAT od faktur przesłanych drogą elektroniczną na drukarkę została zawarta w odrębnym rozstrzygnięciu. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Zgodnie z § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz.
U. Nr 163, poz. 1016), skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).