INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.
Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z 30 maja 2014 r. (data wpływu 3 czerwca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do przeprowadzania remontów transformatorów i silników za zorganizowaną część przedsiębiorstwa i wyłączenia z opodatkowania czynności jej zbycia – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 3 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie uznania zespołu składników materialnych i niematerialnych przeznaczonych do przeprowadzania remontów transformatorów i silników za zorganizowaną część przedsiębiorstwa i wyłączenia z opodatkowania czynności jej zbycia.
We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: „X” sp. z o. o. w likwidacji (dalej: Wnioskodawca) posiada m. in. następujące składniki majątku: użytkowanie wieczyste nieruchomości położonej we W. przy ul. B. (działki nr…, nr… o powierzchni 1,4256 ha, księga wieczysta ….), budynki stanowiące odrębną nieruchomość posadowione na ww. działkach o powierzchni 3632 m2, kilkadziesiąt maszyn i urządzeń znajdujących się w budynkach, o których mowa powyżej w tym np. prasy hydrauliczne i mimośrodowe, suszarki, nożyce gilotynowe, transformatory, suwnice, piły, szlifierki, wiertarki, nawijarki cewek, urządzenia do badania cewek.
Ww. składniki majątku służą działalności gospodarczej polegającej na remontach transformatorów i silników. Taką działalność prowadził w oparciu o ww. składniki majątku Wnioskodawca samodzielnie do dnia 1 lipca 2011 r. Z dniem 1 lipca 2011 r. Wnioskodawca zawarł umowę dzierżawy z Przedsiębiorstwem ...„Y” sp. z o. o., obejmującą zarówno nieruchomość (użytkowanie wieczyste i budynki) jak i maszyny i urządzenia znajdujące się w tych budynkach i służące do prowadzenia działalności gospodarczej.
Zgodnie z umową, przeznaczeniem przedmiotu dzierżawy było prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie naprawy urządzeń elektrycznych, czyli w takim samym zakresie, w jakim działalność prowadził tam wcześniej Wnioskodawca. Ww. umowa dzierżawy obowiązywała do 30 kwietnia 2013 r. Uchwałą z dnia 30 sierpnia 2012 r., w związku z planowaną sprzedażą przedsiębiorstwa „X” sp. z o. o. Wnioskodawca przyjął nowy schemat organizacyjny Spółki, zgodnie z którym opisane powyżej składniki majątku stanowiące przedmiot umowy dzierżawy zostały wyodrębnione jako jednostka organizacyjna Wnioskodawcy. W strukturze organizacyjnej Wnioskodawcy nie ma przypisanych do ww. jednostki żadnych pracowników.
W dniu 31 sierpnia 2012 r. Wnioskodawca sprzedał podmiotowi trzeciemu przedsiębiorstwo swojej spółki, z wyłączeniem jednostki organizacyjnej wyodrębnionej uchwałą z dnia 30 sierpnia 2012 r. W dniu 1 września 2012 roku nastąpiło otwarcie likwidacji „X” sp. z o. o. Umowa dzierżawy, o której mowa powyżej trwała nadal i zakończyła się z dniem 30 kwietnia 2013 r. W okresie końcowym ww. umowy dzierżawy Wnioskodawca prowadził negocjacje z kolejnym dzierżawcą, i nowa umowa dzierżawy dotycząca jednostki wyodrębnionej uchwałą z dnia 30 sierpnia 2012 r. została zawarta z dniem 19 lipca 2013 r. z „X” sp. o. o. Umowa została zwarta do dnia 30 czerwca 2014 r. W przedmiocie dzierżawy Dzierżawca prowadzi aktualnie działalność polegającą na remontach transformatorów i silników.
W ewidencji księgowej Wnioskodawcy wyodrębniono już w okresie trwania umowy dzierżawy z dnia 1 lipca 2011 r. konta, na których ewidencjonowane były odrębnie przychody i koszty dot. wydzierżawionego zespołu składników majątkowych. Zaś z dniem 1 stycznia 2014 r. wyodrębniono konta dotyczące należności i zobowiązań dotyczących przedmiotu dzierżawy. W związku z czym Wnioskodawca ewidencjonuje odrębnie przychody, koszty oraz należności i zobowiązania dotyczące ww. zespołu składników majątkowych.
Wnioskodawca zamierza utworzyć spółkę prawa handlowego, do której wniesie jako aport jednostkę organizacyjną wyodrębnioną uchwałą z dnia 30 sierpnia 2012 r., będącą dotychczas przedmiotem dzierżawy przez „Z” sp. o. o., na którą składają się: użytkowanie wieczyste nieruchomości położonej we W. przy ul. B. (działki nr…, nr…o powierzchni 1,4256 ha, księga wieczysta …), budynki stanowiące odrębną nieruchomość posadowione na ww. działkach o powierzchni 3632 m2, kilkadziesiąt maszyn i urządzeń znajdujących się w budynkach, o których mowa powyżej w tym np. prasy hydrauliczne i mimośrodowe, suszarki, nożyce gilotynowe, transformatory, suwnice, piły, szlifierki, wiertarki, nawijarki cewek, urządzenia do badania cewek, prawa i obowiązku wynikające z umowy dzierżawy, o której mowa powyżej, należności i zobowiązania Wnioskodawcy, wynikające z ww. umowy dzierżawy.
W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie: Czy opisany zespół składników materialnych i niematerialnych Wnioskodawcy przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie remontów transformatorów i silników stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, a wniesienie go aportem do spółki prawa handlowego nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 6 pkt 1 ww. ustawy ?
Zdaniem Wnioskodawcy, opisany zespół składników materialnych i niematerialnych Wnioskodawcy przeznaczonych do prowadzenia działalności gospodarczej w zakresie remontów transformatorów i silników stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, a wniesienie go aportem do spółki prawa handlowego nie podlega przepisom ustawy o podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 6 pkt 1 ww. ustawy. Stanowisko swoje Wnioskodawca uzasadnia następująco.
Ponieważ, zgodnie z przepisem art. 6 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa, kluczowe jest zdefiniowanie pojęcia zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Przepis art. 2 pkt 27e ww. ustawy stanowi, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa rozumie się „organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania”.
Z powyższej definicji wynika, że aby określony zespół składników majątkowych mógł zostać zakwalifikowany jako zorganizowana część przedsiębiorstwa, spełniać powinien następujące warunki: musi istnieć zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązań, zespół ten powinien być organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, składniki przedsiębiorstwa przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych (wyodrębnienie funkcjonalne), zespół składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo realizujące wskazane zadania.
Zatem nie wystarczy zorganizowanie jakiejkolwiek masy majątkowej, ale musi ona odznaczać się odrębnością organizacyjną i finansową, z możliwością samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym. Podstawowym wymogiem jest więc to, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa stanowiła zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań). Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych).
Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział itp., przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze. Wyodrębnienie finansowe najpełniej realizowane jest w przypadku zakładu lub oddziału osoby prawnej. Ale nie jest to jedyny sposób realizacji wyodrębnienia finansowego.
Wyodrębnienie finansowe nie oznacza przy tym samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Odnośnie wyodrębnienia funkcjonalnego, to kryterium to sprowadza się do ustalenia, czy wyodrębniona organizacyjnie całość jest w stanie przejąć zadania oraz samodzielnie funkcjonować na rynku.
Nie budzi bowiem wątpliwości to, iż aby wydzielona część mienia przedsiębiorstwa mogła być uznana za zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych, musi ona posiadać potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielny podmiot gospodarczy. Składniki majątkowe: materialne i niematerialne wchodzące w skład przedsiębiorstwa muszą zatem umożliwić nabywcy podjęcie działalności gospodarczej w ramach odrębnego przedsiębiorstwa.
Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach, takich by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
Należy podkreślić, że organizacyjne i finansowe wyodrębnienie musi istnieć w ramach istniejącego przedsiębiorstwa. Nie jest zatem wystarczające, aby zbywane składniki majątkowe utworzyły przedsiębiorstwo u nabywcy. Zbywane składniki majątkowe muszą stanowić zorganizowaną część przedsiębiorstwa u zbywcy.
Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m. in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
Wnioskodawca pragnie zauważyć, że analizowane przepisy ustawy o podatku od towarów i usług odzwierciedlają stan prawny uregulowany w art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE Rady z dnia 28 listopada 2006 r. w sprawie wspólnego system podatku od wartości dodanej (Dz.Urz. UE L 347 str. 1, z późn. zm.), zgodnie z którym w przypadku przekazania, odpłatnie lub nieodpłatnie lub jako aportu do spółki całości lub części majątku, państwa członkowskie mogą uznać, że dostawa towarów nie miała miejsca i że w takim przypadku osoba, której przekazano towary, będzie traktowana jako następca prawny przekazującego.
Należy zauważyć, że prawodawca unijny stanowiąc regulację ww. art. 19 Dyrektywy 112 nie zdefiniował jednak użytego w niej pojęcia prawnego „całości lub części majątku”.
Natomiast w wyroku C-497/01 w sprawie Zita Modes przeciwko Administration de lenregistrement et des domaines (publ.: „Przegląd Podatkowy” 2004/4/50, ECR 2003/11 B/1-14393) Trybunał zwracając uwagę, że niezgodne z przepisami Dyrektywy jest wprowadzanie przez państwo członkowskie jakichkolwiek ograniczeń - innych niż te, o których mowa w Dyrektywie podkreślił, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, włącznie z jego rzeczowymi składnikami oraz - w zależności od konkretnego przypadku - składnikami niematerialnymi, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.
Mając na uwadze powyższe orzeczenie Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości należy stwierdzić, że zawarta w art. 2 pkt 27e ustawy definicja legalna zorganizowanej części przedsiębiorstwa musi być interpretowana przez pryzmat treści art. 19 Dyrektywy 2006/112/WE i w powiązaniu z rozumieniem pojęcia „przekazania całości lub części majątku”, wyłożonym przez Trybunał w ww. orzeczeniu. Trybunał Sprawiedliwości główny nacisk kładzie na badanie konkretnego przypadku, dopuszczając w pewnych przypadkach zbycie samych składników rzeczowych.
Tym samym, w myśl orzecznictwa Trybunału, składniki niematerialne nie stanowią konstytutywnego elementu uznania części majątku za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w każdym przypadku. Tym bardziej, elementem tym nie mogą być obciążające zorganizowaną część przedsiębiorstwa zobowiązania. W tym zakresie Trybunał uznał bowiem, że pojęcie zbycia całości lub części majątku należy interpretować tak, że obejmuje ono zbycie przedsiębiorstwa lub niezależnej części przedsiębiorstwa, które łącznie stanowią przedsiębiorstwo lub jego część zdolną do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej.
Zatem dla uznania, że zbywana część przedsiębiorstwa stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa, istotne znaczenie ma ocena, czy ta zbywana część przedsiębiorstwa jest zdolna do prowadzenia niezależnej działalności gospodarczej. W sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku w skład przedsiębiorstwa Wnioskodawcy wchodzi wyodrębniona organizacyjnie uchwałą z dnia 30 sierpnia 2012 r. jednostka, służąca działalności polegającej na remontach transformatorów i silników, przy czym w ramach przedsiębiorstwa Wnioskodawcy jednostka ta jest przedmiotem umowy dzierżawy i z tytułu tej umowy Wnioskodawca osiąga przychody.
Jednostka ta jest wyodrębniona finansowo, Wnioskodawca ewidencjonuje odrębnie przychody, koszty oraz należności i zobowiązania dotyczące ww. zespołu składników majątkowych i umowy ich dzierżawy. Należy podkreślić, że wnoszona aportem jednostka stanowi zorganizowany zespół składników niematerialnych i materialnych i posiada potencjalną zdolność do niezależnego działania gospodarczego jako samodzielny podmiot gospodarczy. Po wniesieniu aportu, wnoszona jednostka będzie mogła bowiem dalej funkcjonować w nowym podmiocie, tak jak funkcjonowała dotychczas w strukturze Wnioskodawcy, czyli będąc przedmiotem dzierżawy będzie przynosiła temu podmiotowi konkretne przychody i generowała konkretne koszty.
Nowy właściciel przejmie bowiem prawa i obowiązki wynikające z umowy dzierżawy. Przedmiotem aportu będą nie tylko składniki materialne tj. nieruchomość i urządzenia w które jest wyposażona. Przedmiotem aportu będą także składniki niematerialne, tj. prawa i obowiązki wynikające z umowy dzierżawy oraz należności i zobowiązania przyporządkowane tym składnikom materialnym oraz umowie dzierżawy. Zatem w przedmiotowej sprawie spełnione są wszystkie warunki uznania wnoszonych aportem składników majątkowych i niemajątkowych za zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu powołanych we wniosku przepisów ustawy o podatku od towarów i usług.
Na zakończenie wniosku Wnioskodawca pragnie podnieść, że analogiczna sprawa była przedmiotem interpretacji wydanej w dniu 10 kwietnia 2014 r. przez Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach o sygnaturze IBPP3/443-30/14/LŻ. Stan faktyczny był tam następujący: W spółce z o. o. wyodrębniono jednostkę organizacyjną prowadzącą działalność w zakresie produkcji ciepła. Ta wyodrębniona jednostka została wydzierżawiona spółce pracowniczej. Po roku trwania umowy dzierżawy spółka podjęła uchwałę o sprzedaży w drodze przetargu ustnego wyodrębnionej jednostki.
W powyższym stanie faktycznym Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach rozstrzygnął, iż sprzedawany zespół składników majątkowych stanowi zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług i sprzedaż ta jest wyłączona z działania ustawy o podatku od towarów i usług na podstawie art. 6 pkt 1 ww. ustawy. W powołanej interpretacji Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach stwierdził m. in. „Zgodnie z przedstawionym opisem sprawy Wnioskodawca prowadzi przedsiębiorstwo w rozumieniu art. 551 ustawy Kodeks cywilny w skład którego wchodzi wyodrębniona organizacyjnie jego część działająca pod nazwą „K...”, która służy działalności w zakresie produkcji ciepła.
Do tej jednostki przynależą składniki majątkowe niezbędne do wykonywania swoich zadań. Wytwarzanie ciepła przez tę jednostką przejęła na podstawie umowy dzierżawy zawartej z Wnioskodawcą, spółką utworzoną przez byłych pracowników Wnioskodawcy. W konsekwencji zawartej umowy dzierżawy z regulaminu Organizacyjnego Wnioskodawcy usunięto dział produkcji ciepła, który obejmował zarówno składniki materialne i niematerialne jak i zobowiązania, co pozwoliło na zorganizowanie niezależnego, samodzielnego przedsiębiorstwa, który nadal będzie realizował swoja zadania gospodarcze, tj. produkcje pary na potrzeby mieszkańców w (...).
Z informacji przedstawionych we wniosku wynika, że Wnioskodawca zamierza sprzedać część przedsiębiorstwa (oddział produkcji ciepła) pod nazwą „K...”, w skład którego wchodzą: prawo własności budynku przemysłowego oraz prawo użytkowania wieczystego gruntu. „K...” jest w pełni wyodrębnioną finansowo w strukturze organizacyjnej spółki jednostką gospodarczą posiadającą konkretnie przypisane źródła przychodów i kosztów. Natomiast Wnioskodawca wskazuje, że nie zamierza przenosić na nabywcę wierzytelności i zobowiązań związanych z „K”.
Ponadto spółka nabywająca tę jednostkę gospodarcza - która do tej pory dzierżawiła tę część przedsiębiorstwa - będzie kontynuowała działalność gospodarczą, którą prowadziła dotychczas na bazie tej część przedsiębiorstwa. Biorąc zatem pod uwagę przedstawiony przez Wnioskodawcę opis sprawy i regulacje prawne w tym zakresie, należy wskazać, że w przedmiotowej sprawie dojdzie do sprzedaży zorganizowanej części przedsiębiorstwa, o której mowa w art. 2 pkt 27e ustawy o VAT.
W konsekwencji stwierdzić należy, że zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy, sprzedaż „K...” jako zorganizowanej części przedsiębiorstwa będzie wyłączona spod działania ustawy o podatku od towarów i usług, tj. nie będzie podlegała opodatkowaniu tym podatkiem. Zatem stanowisko Wnioskodawcy zgodnie, z którym zespół składników materialnych i niematerialnych pod nazwą „K...” należy traktować jako zorganizowaną część przedsiębiorstwa do zbycia której na mocy art. 6 pkt 1 ustawy nie stosuje się przepisów ustawy - jest prawidłowe”. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe.
Zgodnie z przepisem art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz.U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlegają odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju. W myśl art. 7 ust. 1 ustawy, przez dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 1, rozumie się przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel (…). Pojęcie towaru ustawodawca zdefiniował w art. 2 pkt 6 ustawy. Zgodnie z zapisem zawartym w tym przepisie, przez towary rozumie się rzeczy oraz ich części, a także wszelkie postacie energii.
Natomiast, stosownie do art. 8 ust. 1 ustawy, świadczeniem usług jest każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7 (…). Stosownie do postanowień art. 6 pkt 1 ustawy, przepisów ustawy nie stosuje się do transakcji zbycia przedsiębiorstwa lub zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Pojęcie „transakcja zbycia” należy rozumieć w sposób zbliżony do terminu „dostawa towarów” w ujęciu art. 7 ust. 1 ustawy, tzn.
„zbycie” obejmuje wszelkie czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania przedmiotem jak właściciel, np. sprzedaż, zamianę, darowiznę, przeniesienie własności w formie wkładu niepieniężnego, czyli aportu. Ze względu na szczególny charakter przepisu art. 6 pkt 1 ustawy o podatku od towarów i usług, winien on być interpretowany ściśle, co oznacza, że ma zastosowanie wyłącznie w przypadku zbycia (a zatem wszelkich czynności, w ramach których następuje przeniesienie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel) przedsiębiorstwa (w rozumieniu Kodeksu cywilnego) lub zorganizowanej jego części, zdefiniowanej w art. 2 pkt 27e ustawy.
Przepis art. 2 pkt 27e ustawy o podatku od towarów i usług stanowi, że pod pojęciem zorganizowanej części przedsiębiorstwa rozumie się organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, który zarazem mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące te zadania. Podstawowym wymogiem dla uznania, że transakcja dotyczy zorganizowanej części przedsiębiorstwa jest więc to, aby stanowiła ona zespół składników materialnych i niematerialnych (w tym zobowiązań).
Kolejnym warunkiem jest wydzielenie tego zespołu w istniejącym przedsiębiorstwie. Wydzielenie to ma zachodzić na trzech płaszczyznach: organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej (przeznaczenie do realizacji określonych zadań gospodarczych). Wyodrębnienie organizacyjne oznacza, że zorganizowana część przedsiębiorstwa ma swoje miejsce w strukturze organizacyjnej podatnika jako dział, wydział, oddział, itp. Przy czym w doktrynie zwraca się uwagę, że organizacyjne wyodrębnienie powinno być dokonane na bazie statutu, regulaminu lub innego aktu o podobnym charakterze.
Wyodrębnienie finansowe nie oznacza samodzielności finansowej, ale sytuację, w której poprzez odpowiednią ewidencję zdarzeń gospodarczych możliwe jest przyporządkowanie przychodów i kosztów oraz należności i zobowiązań do zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Ponadto wymagane jest, aby zorganizowana część przedsiębiorstwa mogła stanowić potencjalne, niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące zadania gospodarcze, których realizacji służy w istniejącym przedsiębiorstwie.
Powyższe oznacza, że przez zorganizowaną część przedsiębiorstwa można rozumieć wyłącznie tę część przedsiębiorstwa, która jest przede wszystkim wyodrębniona organizacyjnie, ale także posiada wewnętrzną samodzielność finansową. Zatem, aby w rozumieniu przepisów podatkowych, określony zespół składników majątkowych mógł zostać uznany za zorganizowaną część przedsiębiorstwa, nie jest wystarczające jakiekolwiek zorganizowanie masy majątkowej, ale musi się ona odznaczać pełną odrębnością niezbędną do samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
Zorganizowaną część przedsiębiorstwa tworzą więc składniki, będące we wzajemnych relacjach takich, by można było mówić o nich jako o zespole, a nie o zbiorze przypadkowych elementów, których jedyną cechą wspólną jest własność jednego podmiotu gospodarczego. Oznacza to, że zorganizowana część przedsiębiorstwa nie jest sumą poszczególnych składników, przy pomocy których będzie można prowadzić odrębny zakład, lecz zorganizowanym zespołem tych składników, przy czym punktem odniesienia jest tutaj rola, jaką składniki majątkowe odgrywają w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa (na ile stanowią w nim wyodrębnioną organizacyjnie i funkcjonalnie całość).
Reasumując, na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług mamy do czynienia ze zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa, jeżeli spełnione są łącznie następujące przesłanki: istnieje zespół składników materialnych i niematerialnych, w tym zobowiązania, zespół ten jest organizacyjnie i finansowo wyodrębniony w istniejącym przedsiębiorstwie, składniki te przeznaczone są do realizacji określonych zadań gospodarczych, zespół tych składników mógłby stanowić niezależne przedsiębiorstwo samodzielnie realizujące ww. zadania gospodarcze.
Zaznaczenia wymaga, że definicja zorganizowanej części przedsiębiorstwa zawarta w przepisie art. 2 pkt 27e ustawy, nie jest definicją samoistną, lecz należy rozpatrywać ją m. in. w kontekście uregulowań art. 6 pkt 1 ustawy, który wyłącza z opodatkowania podatkiem od towarów i usług zbycie składników majątkowych i niemajątkowych uprzednio wyodrębnionych organizacyjnie i finansowo w istniejącym przedsiębiorstwie, przeznaczonych do realizacji określonych zadań gospodarczych, nie dotyczy zaś zbycia poszczególnych składników majątkowych przedsiębiorstwa.
Z opisu sprawy wynika, że „X” sp. z o. o. w likwidacji posiada m. in. następujące składniki majątku: użytkowanie wieczyste nieruchomości położonej we W. przy ul. B. (działki nr…, nr… o powierzchni 1,4256 ha, księga wieczysta …), budynki stanowiące odrębną nieruchomość posadowione na ww. działkach o powierzchni 3632 m2, kilkadziesiąt maszyn i urządzeń znajdujących się w budynkach, o których mowa powyżej w tym np. prasy hydrauliczne i mimośrodowe, suszarki, nożyce gilotynowe, transformatory, suwnice, piły, szlifierki, wiertarki, nawijarki cewek, urządzenia do badania cewek. Ww. składniki majątku służą działalności gospodarczej polegającej na remontach transformatorów i silników.
Taką działalność prowadził w oparciu o ww. składniki majątku Wnioskodawca samodzielnie do dnia 1 lipca 2011 r. Z dniem 1 lipca 2011 r. Wnioskodawca zawarł umowę dzierżawy z Przedsiębiorstwem ...„Y” sp. z o. o., obejmującą zarówno nieruchomość (użytkowanie wieczyste i budynki) jak i maszyny i urządzenia znajdujące się w tych budynkach i służące do prowadzenia działalności gospodarczej. Zgodnie z umową, przeznaczeniem przedmiotu dzierżawy było prowadzenie działalności gospodarczej w zakresie naprawy urządzeń elektrycznych, czyli w takim samym zakresie, w jakim działalność prowadził tam wcześniej Wnioskodawca.
Ww. umowa dzierżawy obowiązywała do 30 kwietnia 2013 r. Uchwałą z dnia 30 sierpnia 2012 r., w związku z planowaną sprzedażą przedsiębiorstwa „X” sp. z o. o. Wnioskodawca przyjął nowy schemat organizacyjny Spółki, zgodnie z którym opisane powyżej składniki majątku stanowiące przedmiot umowy dzierżawy zostały wyodrębnione jako jednostka organizacyjna Wnioskodawcy. W strukturze organizacyjnej Wnioskodawcy nie ma przypisanych do ww. jednostki żadnych pracowników.
W dniu 31 sierpnia 2012 r. Wnioskodawca sprzedał podmiotowi trzeciemu przedsiębiorstwo swojej spółki, z wyłączeniem jednostki organizacyjnej wyodrębnionej uchwałą z dnia 30 sierpnia 2012 r. W dniu 1 września 2012 roku nastąpiło otwarcie likwidacji „X” sp. z o. o. Umowa dzierżawy, o której mowa powyżej trwała nadal i zakończyła się z dniem 30 kwietnia 2013 r. W okresie końcowym ww. umowy dzierżawy Wnioskodawca prowadził negocjacje z kolejnym dzierżawcą, i nowa umowa dzierżawy dotycząca jednostki wyodrębnionej uchwałą z dnia 30 sierpnia 2012 r. została zawarta z dniem 19 lipca 2013 r. z „Z” sp. o. o. Umowa została zwarta do dnia 30 czerwca 2014 r. W przedmiocie dzierżawy Dzierżawca prowadzi aktualnie działalność polegającą na remontach transformatorów i silników.
W ewidencji księgowej Wnioskodawcy wyodrębniono już w okresie trwania umowy dzierżawy z dnia 1 lipca 2011 r. konta, na których ewidencjonowane były odrębnie przychody i koszty dot. wydzierżawionego zespołu składników majątkowych. Zaś z dniem 1 stycznia 2014 r. wyodrębniono konta dotyczące należności i zobowiązań dotyczących przedmiotu dzierżawy. W związku z czym Wnioskodawca ewidencjonuje odrębnie przychody, koszty oraz należności i zobowiązania dotyczące ww. zespołu składników majątkowych.
Wnioskodawca zamierza utworzyć spółkę prawa handlowego, do której wniesie jako aport jednostkę organizacyjną wyodrębnioną uchwałą z dnia 30 sierpnia 2012 r., będącą dotychczas przedmiotem dzierżawy przez „Z” sp. o. o., na którą składają się: użytkowanie wieczyste nieruchomości położonej we W. przy ul. B. (działki nr…, nr… o powierzchni 1,4256 ha, księga wieczysta ….), budynki stanowiące odrębną nieruchomość posadowione na ww. działkach o powierzchni 3632 m2, kilkadziesiąt maszyn i urządzeń znajdujących się w budynkach, o których mowa powyżej w tym np. prasy hydrauliczne i mimośrodowe, suszarki, nożyce gilotynowe, transformatory, suwnice, piły, szlifierki, wiertarki, nawijarki cewek, urządzenia do badania cewek, prawa i obowiązku wynikające z umowy dzierżawy, o której mowa powyżej, należności i zobowiązania Wnioskodawcy, wynikające z ww. umowy dzierżawy.
Odnosząc wyżej przedstawiony opis sprawy do powołanych przepisów prawa należy stwierdzić, że zespół składników materialnych i niematerialnych będący przedmiotem planowanego aportu, który będzie realizował określone zadania gospodarcze będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa, gdyż jak wynika z treści wniosku, będzie odznaczał się odrębnością organizacyjną, funkcjonalną i finansową z możliwością samodzielnego funkcjonowania w obrocie gospodarczym.
Tym samym część przedsiębiorstwa Wnioskodawcy, która ma być przedmiotem planowanego do spółki prawa handlowego aportu służąca do przeprowadzania remontów transformatorów i silników spełnia wymogi zorganizowanej części przedsiębiorstwa, które zostały zawarte w art. 2 pkt 27e ustawy. W konsekwencji aport zorganizowanej części przedsiębiorstwa Wnioskodawcy do spółki, stosownie do art. 6 ust. 1 ustawy o VAT, będzie wyłączony spod działania ustawy o podatku od towarów i usług, tj. nie będzie podlegał opodatkowaniu tym podatkiem.
Podsumowując, w świetle przedstawionego przez Wnioskodawcę opisu zdarzenia przyszłego i powołanych przepisów należy stwierdzić, że wskazany we wniosku zespół składników materialnych i niematerialnych, będący przedmiotem zbycia będzie stanowił zorganizowaną część przedsiębiorstwa w rozumieniu art. 2 pkt 27e ustawy. W rezultacie czego, zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy, transakcja będzie podlegała wyłączeniu z opodatkowania podatkiem od towarów i usług. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, ul. Rakowicka 10, 31-511 Kraków, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.
54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.