INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.U.
Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko – przedstawione we wniosku z 7 listopada 2013 r. (data wpływu 12 listopada 2013 r.), uzupełnionym pismem (data wpływu 10 lutego 2014 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów - jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 12 listopada 2013r. do tut. organu wpłynął ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zastosowania stawki podatku w wysokości 0% dla wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów. Ww. wniosek został uzupełniony pismem (data wpływu 10 lutego 2014r.), będącym odpowiedzią na wezwanie tut. organu z 29 stycznia 2014r. znak: IBPP4/443-564/13/BP. We wniosku przedstawiono następujące zdarzenie przyszłe: Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje wywozu towarów z terytorium kraju na terytoria państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej.
Zgodnie z art. 42 ust. 3 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm. dalej ustawa o VAT) dokumenty potwierdzające dokonanie wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów to: dokumenty przewozowe otrzymane od przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towarów z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju - w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi), specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku (w przypadku Spółki packing list), jeżeli łącznie potwierdzają dokonanie wywozu.
Spółka w przypadku dostaw, może mieć trudność z otrzymaniem potwierdzonej specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku wymienionej w art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, ponieważ wysyłki następują masowo, końcowi Odbiorcy mogą odmawiać przesyłania dodatkowych potwierdzeń na specyfikacji (packing list), a jednocześnie firmy transportowe i spedycyjne dostarczają potwierdzenia w formie dokumentu przewozowego, na którym widnieje numer packing list oraz opis, ilość i waga dostarczonych towarów. Ponadto Wnioskodawca wskazał, że dokument przewozowy potwierdzony przez odbiorcę, otrzymany od przewoźnika zawiera numer packing listu oraz opis, ilość, wagę i objętość towaru.
Spółka posiada również inne dokumenty wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT m. in. korespondencję handlową z nabywcą oraz dokumenty potwierdzające zapłatę za towar - przedpłata dokonywana na podstawie faktury pro forma ze szczegółowym opisem rodzaju i ilości towaru lub zapłata na podstawie faktury sprzedaży z odroczonym terminem płatności.
Ponadto w uzupełnieniu Wnioskodawca wskazał, że: nabywcą towarów jest podmiot wskazany w art. 13 ust.2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (t. j. Dz. U. z 2011 r. Nr 177, poz. 1054 ze zm.) Wnioskodawca dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej. Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
Spółka posiada umowy z kontrahentami z których wynika, że zapłata następuje po dostarczeniu towaru do kraju nabywcy na terytorium innego niż Polska kraju Unii Europejskiej. mają miejsce również dostawy, za które dokonywane są przedpłaty po otrzymaniu których, następuje wysyłka towarów do nabywcy.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie: Czy w stosunku do dostaw wewnątrzwspólnotowych, w przypadku których dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, udokumentowanych jednym dowodem z art. 42 ust. 3 ustawy o VAT tj. dokumentem przewozowym otrzymanym od przewoźnika na którym widnieje numer packing listu oraz opis, ilość, waga i objętość towaru oraz innymi dokumentami wymienionymi w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT m. in. korespondencję handlową z nabywcą oraz dokumenty potwierdzające zapłatę za towar, Spółka ma prawo do zastosowania stawki 0%?
Zdaniem Wnioskodawcy, wskazane wcześniej dokumenty potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju i w związku z tym Spółka ma prawo, zgodnie z art. 42 ust. 1 ustawy o VAT do zastosowania stawki 0% w stosunku do tych dostaw. Dokument przewozowy potwierdzony przez odbiorcę, otrzymany od przewoźnika zawiera numer packing listu oraz opis, ilość, wagę i objętość towaru.
Spółka posiada również inne dokumenty wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT m. in. korespondencję handlową z nabywcą oraz dokumenty potwierdzające zapłatę za towar - przedpłata dokonywana na podstawie faktury pro forma ze szczegółowym opisem rodzaju i ilości towaru lub zapłata na podstawie faktury sprzedaży z odroczonym terminem płatności. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego jest prawidłowe. Zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (t.j. Dz. U. z 2011r.
Nr 177, poz. 1054 ze zm.), zwanej dalej ustawą, opodatkowaniu ww. podatkiem, podlegają: odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju; eksport towarów; import towarów na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów za wynagrodzeniem na terytorium kraju; wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów.
Zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy, przez wewnątrzwspólnotową dostawę towarów, o której mowa w art. 5 ust. 1 pkt 5, rozumie się wywóz towarów z terytorium kraju w wykonaniu czynności określonych w art. 7 na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju, z zastrzeżeniem ust. 2-8. W myśl art. 13 ust. 2 ustawy, przepis ust. 1 stosuje się pod warunkiem, że nabywca towarów jest: podatnikiem podatku od wartości dodanej zidentyfikowanym na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju; osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, która jest zidentyfikowana na potrzeby transakcji wewnątrzwspólnotowych na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju; podatnikiem podatku od wartości dodanej lub osobą prawną niebędącą podatnikiem podatku od wartości dodanej, działającymi w takim charakterze na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju, niewymienionymi w pkt 1 i 2, jeżeli przedmiotem dostawy są wyroby akcyzowe, które, zgodnie z przepisami o podatku akcyzowym, są objęte procedurą zawieszenia poboru akcyzy lub procedurą przemieszczania wyrobów akcyzowych z zapłaconą akcyzą; podmiotem innym niż wymienione w pkt 1 i 2, działającym (zamieszkującym) w innym niż Rzeczpospolita Polska państwie członkowskim, jeżeli przedmiotem dostawy są nowe środki transportu.
Stosownie do art. 13 ust. 6 ustawy wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów występuje, jeżeli dokonującym dostawy jest podatnik, o którym mowa w art. 15, u którego sprzedaż nie jest zwolniona od podatku na podstawie art. 113 ust. 1 i 9, z zastrzeżeniem ust. 7. Przywołane powyżej przepisy wskazują, że jeżeli wywóz towarów następuje w wyniku dokonania transakcji z ustalonym nabywcą, w celu przeniesienia na konkretny podmiot prawa do rozporządzania wywożonym towarem jak właściciel, zachodzi wówczas transakcja – wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów w sprzedaży, której po stronie nabywcy odpowiada wewnątrzwspólnotowe nabycie towarów w zakupie.
Zgodnie z art. 41 ust. 3 ustawy w wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów stawka podatku wynosi 0%, z zastrzeżeniem art. 42. W świetle art. 42 ust. 1 ustawy wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów podlega opodatkowaniu według stawki podatku 0%, pod warunkiem że: podatnik dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej, i podał ten numer oraz swój numer, o którym mowa w art. 97 ust. 10, na fakturze stwierdzającej dostawę towarów; podatnik przed upływem terminu do złożenia deklaracji podatkowej za dany okres rozliczeniowy, posiada w swojej dokumentacji dowody, że towary będące przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy zostały wywiezione z terytorium kraju i dostarczone do nabywcy na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju; podatnik składając deklarację podatkową, w której wykazuje tę dostawę towarów, jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE.
Dowodami o których mowa w ust. 1 pkt 2 ustawy, zgodnie z ust. 3 powołanego, są następujące dokumenty, jeżeli łącznie potwierdzają dostarczenie towarów będących przedmiotem wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju: dokumenty przewozowe otrzymane przez przewoźnika (spedytora) odpowiedzialnego za wywóz towaru z terytorium kraju, z których jednoznacznie wynika, że towary zostały dostarczone do miejsca ich przeznaczenia na terytorium państwa członkowskiego inne niż terytorium kraju – w przypadku gdy przewóz towarów jest zlecany przewoźnikowi (spedytorowi), specyfikacja poszczególnych sztuk ładunku -z zastrzeżeniem ust. 4 i 5. Natomiast w przypadku, gdy dokumenty wymienione w cyt. wyżej art. 42 ust. 3 nie potwierdzają jednoznacznie dostarczenia do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju towarów, dowodami w świetle art. 42 ust. 11 ustawy, mogą być również inne dokumenty wskazujące, że nastąpiła dostawa wewnątrzwspólnotowa, a w szczególności: korespondencja handlowa z nabywcą, w tym jego zamówienie, dokumenty dotyczące ubezpieczenia lub kosztów frachtu, dokument potwierdzający zapłatę za towar, z wyjątkiem przypadków gdy dostawa ma charakter nieodpłatny lub zobowiązanie jest realizowane w innej formie w takim przypadku inny dokument stwierdzający wygaśnięcie zobowiązania, dowód potwierdzający przyjęcie przez nabywcę towaru na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
Analiza regulacji dotyczących transakcji wewnątrzwspólnotowej dostawy pozwala na wskazanie dwóch podstawowych warunków, od spełnienia których uzależnione jest potraktowanie danej czynności jako dostawy wewnątrzwspólnotowej. Pierwszy z tych warunków dotyczy aspektu prawnego transakcji - jego spełnienie ma gwarantować, że czynność ta zostanie potraktowana jako wewnątrzwspólnotowe nabycie w państwie przeznaczenia i zostanie tam faktycznie opodatkowana.
Drugi z warunków dotyczy aspektu faktycznego transakcji tj. udokumentowania faktu wywozu towaru oraz dostarczenia go w ramach dostawy w państwie przeznaczenia – jego spełnienie pozwala na przyjęcie, że faktycznie nastąpił wywóz towarów z kraju i jego transport (przemieszczenie) do innego państwa członkowskiego. Ten ostatni warunek, od którego spełnienia zależy opodatkowanie stawką 0% dostawy wewnątrzwspólnotowej, dotyczy udokumentowania faktu wywozu towaru oraz dostarczenia go w ramach dostawy w państwie przeznaczenia. Koncentruje się on zatem na faktycznych, a nie prawnych aspektach transakcji. Powyższy warunek został określony wprost w art. 42 ust. 1 pkt 2 ustawy.
W związku z powyższym ważne jest to, aby posiadane przez podatnika dokumenty zawierały informacje, z których jednoznacznie wynika, że określony towar został faktycznie dostarczony do nabywcy na terytorium innego niż Polska państwa członkowskiego. Z treści wniosku wynika, że Spółka w ramach prowadzonej działalności gospodarczej dokonuje wywozu towarów z terytorium kraju na terytoria państw członkowskich Wspólnoty Europejskiej.
Spółka w przypadku dostaw, może mieć trudność z otrzymaniem potwierdzonej specyfikacji poszczególnych sztuk ładunku wymienionej w art. 42 ust. 3 pkt 3 ustawy o VAT, ponieważ wysyłki następują masowo, końcowi Odbiorcy mogą odmawiać przesyłania dodatkowych potwierdzeń na specyfikacji (packing list), a jednocześnie firmy transportowe i spedycyjne dostarczają potwierdzenia w formie dokumentu przewozowego, na którym widnieje numer packing list oraz opis, ilość i waga dostarczonych towarów. Dokument przewozowy potwierdzony przez odbiorcę, otrzymany od przewoźnika zawiera numer packing listu oraz opis, ilość, wagę i objętość towaru.
Spółka posiada również inne dokumenty wymienione w art. 42 ust. 11 ustawy o VAT m. in. korespondencję handlową z nabywcą oraz dokumenty potwierdzające zapłatę za towar - przedpłata dokonywana na podstawie faktury pro forma ze szczegółowym opisem rodzaju i ilości towaru lub zapłata na podstawie faktury sprzedaży z odroczonym terminem płatności.
Nabywcą towarów jest podmiot wskazany w art. 13 ust.2 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług, Wnioskodawca dokonał dostawy na rzecz nabywcy posiadają właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, nadany przez państwo członkowskie właściwe dla nabywcy, zawierający dwuliterowy kod stosowany dla podatku od wartości dodanej oraz Wnioskodawca jest zarejestrowany jako podatnik VAT UE. Wskazano również, że Spółka posiada umowy z kontrahentami z których wynika, że zapłata następuje po dostarczeniu towaru do kraju nabywcy na terytorium innego niż Polska kraju Unii Europejskiej.
Ponadto mają miejsce również dostawy, za które dokonywane są przedpłaty po otrzymaniu których, następuje wysyłka towarów do nabywcy. Odnosząc się do wątpliwości Wnioskodawcy, wskazać należy, że jak wynika z powyższych uregulowań, prawo podatnika do zastosowania przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów preferencyjnej stawki podatku w wysokości 0% uzależnione jest od posiadania dokumentów potwierdzających jednoznacznie, że doszło do wywozu towaru poza terytorium Polski i dostarczenia ich do nabywcy w innym kraju UE. Należy tutaj wskazać, że w uchwale Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 października 2010r. sygn. akt.
I FPS 1/10, NSA podkreślił, iż wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów jest przede wszystkim jedną z czynności opodatkowanych podatkiem od towarów i usług, o czym stanowi art. 5 ust. 1 pkt 5 ustawy. Co do zasady, polega ona na wywozie towarów z terytorium kraju (Polski), w wykonaniu czynności określonych w art. 7, czyli dostawy towarów, na terytorium innego państwa członkowskiego, w określonych w ustawie warunkach.
Wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów, przy spełnieniu określonych w ustawie przesłanek, podlega opodatkowaniu według stawki 0% (tzw. wspólnotowe zwolnienie z prawem do odliczenia), co z jednej strony powoduje, że transakcja wywozu towaru z Polski do innego kraju członkowskiego nie jest obciążana podatkiem, a jednocześnie dostawcy pozwala na odzyskanie podatku uiszczonego przy nabyciu tego towaru, co zapewnia realizację zasady neutralności podatku od towarów i usług.
Zasada ta obowiązuje jednak tylko wówczas, gdy w wyniku tej transakcji (wywozu) obowiązek naliczenia podatku ciąży na nabywcy towaru (w innym państwie członkowskim), w wyniku wewnątrzwspólnotowego nabycia towaru (WNT) na terenie jego kraju (zasada opodatkowania w kraju przeznaczenia, konsumpcji). NSA stwierdził, że samo brzmienie art. 42 ust. 3 i 4 ustawy wskazuje na podstawowy katalog dokumentów potwierdzających dokonanie wywozu towarów i ich dostawę na terytorium innego państwa członkowskiego, który może być uzupełniony dodatkowymi dokumentami określonymi w art. 42 ust. 11 ustawy.
Tym samym, zdaniem Sądu, w świetle art. 42 ust. 1, 3 i 11 ustawy dla zastosowania stawki 0% przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wystarczającym jest, aby podatnik posiadał jedynie niektóre dowody o jakich mowa w art. 42 ust. 3 ustawy, uzupełnione dokumentami, wskazanymi w art. 42 ust. 11 ustawy lub innymi dowodami w formie dokumentów, o których mowa w 180 § 1 Ordynacji podatkowej, o ile łącznie potwierdzają fakt dostawy do nabywcy znajdującego się na terytorium państwa członkowskiego innym niż terytorium kraju.
Wnioskodawca wskazał we wniosku, że dowodami potwierdzającymi przewóz towarów są: dokumenty przewozowe, potwierdzone przez odbiorcę, otrzymane od przewoźnika na którym widnieje numer packing listu oraz opis, ilość, waga i objętość towaru; korespondencję handlową z nabywcą; dokumenty potwierdzające zapłatę za towar - przedpłata dokonywana na podstawie faktury pro forma ze szczegółowym opisem rodzaju i ilości towaru lub zapłata na podstawie faktury sprzedaży z odroczonym terminem płatności; umowy z kontrahentami z których wynika, że zapłata następuje po dostarczeniu towaru do kraju nabywcy na terytorium innego niż Polska kraju Unii Europejskiej; potwierdzenie uiszczenia przedpłaty po otrzymaniu której, następuje wysyłka towarów do nabywcy.
Przenosząc powyższe na grunt przywołanych przepisów należy zauważyć, że zebrane dokumenty pozwalają stwierdzić, że nabyte przez kontrahenta towary zostały wywiezione z Polski do innego kraju członkowskiego.
W tych sytuacjach, Wnioskodawca, oprócz dokumentów potwierdzających sprzedaż (korespondencję handlową z nabywcą, potwierdzenie zapłaty), jak i dokumentów pozwalających powiązać daną sprzedaż z konkretnym towarem (dokumenty przewozowe na którym widnieje numer packing listu oraz opis, ilość, waga i objętość towaru), posiada również dokumenty potwierdzające wywóz towarów z Polski do innego kraju członkowskiego (dokumenty przewozowe potwierdzone przez odbiorcę, umowy z kontrahentami z których wynika, że zapłata następuje po dostarczeniu towaru do kraju nabywcy na terytorium innego niż Polska kraju Unii Europejskiej).
Zatem, Spółka, zarejestrowana jako podatnik VAT-UE, dokonując wywozu towarów na rzecz nabywcy z innego kraju członkowskiego UE, posiadającego właściwy i ważny numer identyfikacyjny dla transakcji wewnątrzwspólnotowych, i dysponując ww. dokumentami, jest uprawniona – na podstawie art. 42 ust. 1 ustawy - do zakwalifikowania przedmiotowej dostawy jako wewnątrzwspólnotowej dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu preferencyjną stawką podatku od towarów i usług w wysokości 0%. Tym samym, stanowisko Wnioskodawcy uznaje się za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Interpretacja traci ważność w przypadku zmiany któregokolwiek z elementów przedstawionego zdarzenia przyszłego lub zmiany stanu prawnego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie, ul. Kraszewskiego 4a, 35-016 Rzeszów, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z dnia 14 marca 2012r., poz. 270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a, 43-300 Bielsko-Biała.