INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Katowicach działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 11 sierpnia 2009r.
(data wpływu 17 sierpnia 2009r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług fizjoterapeutycznych, prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów na remont obiektu i zakup sprzętu do rehabilitacji oraz obowiązku zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 17 sierpnia 2009r. wpłynął ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie zwolnienia od podatku usług fizjoterapeutycznych, prawa do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów na remont obiektu i zakup sprzętu do rehabilitacji oraz obowiązku zarejestrowania się jako podatnik VAT czynny. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny: Wnioskodawca prowadzić będzie usługi w swoim obiekcie składającym się z trzech sal do rehabilitacji (gabinety).
Gabinet świadczyć będzie tylko usługi fizjoterapeutyczne w zakresie fizykoterapii (laser, pole magnetyczne, krioterapia), fizykoterapii, terapii manualnej i masażu leczniczego. W gabinecie skorzystać będzie można z konsultacji lekarskiej. Usługi te sklasyfikowane są w grupowaniu PKWiU (2004) jako 85.14.13 – usługi świadczone przez fizjoterapeutów i personel paramedyczny, włączając usługi homeopatyczne i podobne z wyłączeniem usług świadczonych przez lekarzy medycyny. W chwili obecnej Wnioskodawca ponosi nakadzona remont zakupionego obiektu i zakup niezbędnego sprzętu do prowadzenia działalności.
Usługi Wnioskodawcy będą wykonywane na rzecz ludności na podstawie kontraktu podpisanego z NFZ, a także opłacane będą przez pacjentów z ich własnej kieszeni. Czynności w Spółce wykonywać będą osoby z odpowiednimi kwalifikacjami i uprawnieniami zatrudniani na podstawie prawa cywilnego. Usługę fizjoterapeutyczną świadczyć będzie Wnioskodawca, a wykonawcą tej usługi będzie fizjoterapeuta lub lekarz. Usługę lekarską wykonywać będzie lekarz. W związku z powyższym zadano następujące pytania: Czy Wnioskodawca jest zwolniony od podatku od towarów i usług zgodnie z art. 43 ust 1 pkt 1?
Czy Wnioskodawcy przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego od zakupów na remont obiektu i zakup sprzętu do rehabilitacji? Czy Wnioskodawca musi rejestrować się jako podatnik VAT czynny? Zdaniem Wnioskodawcy, jest on zwolniony od podatku w zakresie usług świadczonych przez fizjoterapeutów zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1. Wnioskodawca nie może obniżyć kwoty podatku należnego o podatek naliczony przy nakładach ponoszonych na remont obiektu zakupionego w celu świadczenia usług fizjoterapeutów i przy zakupie sprzętu rehabilitacyjnego służącego ww. działalności.
Wykonując tylko czynności zwolnione z podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 1 nie musi się rejestrować jako podatnik VAT czynny. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. Nr 54, poz. 535 ze zm.), zwanej dalej ustawą o VAT, opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług podlega m. in. odpłatna dostawa towarów i odpłatne świadczenie usług na terytorium kraju.
Przez świadczenie usług w myśl art. 8 ust. 1 ustawy o VAT rozumie się każde świadczenie na rzecz osoby fizycznej, osoby prawnej lub jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, które nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 7. Podstawowa stawka podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 41 ust. 1. ustawy o VAT wynosi 22%, z zastrzeżeniem ust. 2-12c, art. 83, art. 119 ust. 7, art. 120 ust. 2 i 3, art. 122 i art. 129 ust. 1. Ponadto ustawodawca przewidział obniżone stawki podatku w wysokości 7%, 3% 0% oraz zwolnienia od podatku wyszczególnione w ustawie o VAT oraz rozporządzeniu Ministra Finansów z dnia 28 listopada 2008r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o podatku od towarów i usług (Dz.
U. Nr 212, poz. 1336 ze zm.) dla dostaw niektórych towarów i świadczenia niektórych usług albo dla części tych dostaw lub części świadczenia usług oraz określił warunki stosowania obniżonych stawek.
Zgodnie z art. 8 ust. 3 ww. ustawy usługi wymienione w klasyfikacjach wydanych na podstawie przepisów o statystyce publicznej, z zastrzeżeniem ust. 4, są identyfikowane za pomocą tych klasyfikacji, z wyjątkiem usług elektronicznych i usług turystyki, o których mowa w art. 119. Powyższe oznacza, iż o opodatkowaniu usługi podatkiem VAT, daną stawką podatku (lub jej zwolnieniem od podatku) decyduje co do zasady, zaliczenie jej do właściwego – zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie zasadami – grupowania Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług.
Należy w tym miejscu wskazać, iż w myśl z § 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 29 października 2008r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Wyrobów i Usług (PKWiU) (Dz. U. Nr 207, poz. 1293 ze zm.) do celów podatku od towarów i usług stosuje się Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) określoną rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 18 marca 1997r. (Dz. U. Nr 42, poz. 264 ze zm.), nie dłużej jednak niż do dnia 31 grudnia 2009r.
Natomiast zgodnie z zasadami metodycznymi klasyfikacji zasadą jest, że zainteresowany podmiot sam klasyfikuje prowadzoną działalność, swoje produkty (wyroby i usługi), towary, środki trwałe i obiekty budowlane według zasad określonych w poszczególnych klasyfikacjach i nomenklaturach, wprowadzonych rozporządzeniami Rady Ministrów lub stosowanych bezpośrednio na podstawie przepisów Wspólnoty Europejskiej. Organy podatkowe nie są uprawnione do zaklasyfikowania, czy też weryfikacji klasyfikacji wskazanych przez Wnioskodawcę usług do odpowiedniego grupowania PKWiU.
Organem kompetentnym do wydawania informacji w zakresie zaklasyfikowania świadczonych usług do odpowiedniego grupowania PKWiU jest Ośrodek Interpretacji Standardów Klasyfikacyjnych Urzędu Statystycznego w Łodzi, ul. Suwalska 29, 93-176 Łódź. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca prowadzić będzie tylko usługi fizjoterapeutyczne w zakresie fizykoterapii (laser, pole magnetyczne, krioterapia), fizykoterapii, terapii manualnej i masażu leczniczego. W gabinecie skorzystać będzie można z konsultacji lekarskiej.
Usługi te sklasyfikowane są w grupowaniu PKWiU (2004) jako 85.14.12. W chwili obecnej Wnioskodawca ponosi nakłady na remont zakupionego obiektu i zakup niezbędnego sprzętu do prowadzenia działalności. Wnioskodawca wskazał więc dla świadczonych usług fizjoterapeutycznych - PKWiU 85.14.13. Zgodnie z obowiązującą dla celów podatku VAT Polską Klasyfikację Wyrobów i Usług (PKWiU) pod symbolem PKWiU 85.14.13 ujęto usługi świadczone przez fizjoterapeutów i personel paramedyczny, włączając usługi homeopatyczne i podobne, z wyłączeniem usług świadczonych przez lekarzy medycyny Stosownie do art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT zwalnia się z podatku usługi wymienione w załączniku nr 4 do ustawy.
W poz. 9 załącznika nr 4 do ustawy wymieniono usługi w zakresie ochrony zdrowia i opieki społecznej (PKWiU ex 85), z wyłączeniem usług weterynaryjnych (PKWiU 85.2). W świetle powyższego należy uznać, iż świadczone przez Wnioskodawcę usługi fizjoterapeutyczne sklasyfikowane w grupowaniu PKWiU 85.14.13 korzystają ze zwolnienia od podatku VAT.
W myśl art. 86 ust. 1 ustawy o VAT, w zakresie w jakim towary i usługi są wykorzystywane do wykonywania czynności opodatkowanych, podatnikowi, o którym mowa w art. 15, przysługuje prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego, z zastrzeżeniem art. 114, art. 119 ust. 4, art. 120 ust. 17 i 19 oraz art. 124. Zgodnie z art. 86 ust. 2 pkt 1 lit. a ww. ustawy o VAT kwotę podatku naliczonego stanowi suma kwot podatku określonych w fakturach otrzymanych przez podatnika z tytułu nabycia towarów i usług.
Jak wynika z powyższego, prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego przysługuje wówczas, gdy zostaną spełnione określone warunki, tzn. odliczenia tego dokonuje podatnik podatku od towarów i usług oraz gdy towary i usługi, z których nabyciem podatek został naliczony, są wykorzystywane do czynności opodatkowanych. Warunkiem umożliwiającym podatnikowi skorzystanie z prawa do odliczenia podatku naliczonego jest bezpośredni i bezsporny związek zakupów z wykonanymi czynnościami opodatkowanymi, tzn. których następstwem jest określenie podatku należnego (powstanie zobowiązania podatkowego).
Przedstawiona wyżej zasada wyklucza możliwość dokonania odliczenia podatku naliczonego związanego z towarami i usługami, które nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, czyli w przypadku ich wykorzystywania do czynności zwolnionych od podatku i niepodlegających temu podatkowi. Mając zatem na uwadze wskazany wyżej przepis art. 86 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług stwierdzić należy, że w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione podstawowe warunki uprawniające do odliczenia podatku od towarów i usług zawartego w fakturach dokumentujących nabywane towary i usługi.
Remontowany obiekt oraz sprzęt będą przez Wnioskodawcę wykorzystywane do celów prowadzonej działalności polegającej na świadczeniu usług z zakresu ochrony zdrowia, które zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 1 ustawy o VAT są zwolnione od tego podatku. Nie wystąpi zatem związek dokonanych zakupów ze sprzedażą opodatkowaną. Wnioskodawcy nie przysługuje więc prawo do obniżenia kwoty podatku należnego o kwotę podatku naliczonego wynikającego z faktur VAT dokumentujących nabycie towarów i usług wykorzystywanych do ww. działalności.
Zgodnie z art. 113 ust 1 i 2 ustawy o VAT, zwalnia się od podatku podatników, u których wartość sprzedaży opodatkowanej nie przekroczyła łącznie w poprzednim roku podatkowym kwoty 50.000 zł. Do wartości sprzedaży nie wlicza się kwoty podatku. Do wartości sprzedaży, o której mowa w ust. 1, nie wlicza się również odpłatnej dostawy towarów oraz odpłatnego świadczenia usług zwolnionych od podatku, a także towarów, które na podstawie przepisów o podatku dochodowym są zaliczane przez podatnika do środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych podlegających amortyzacji.
Tym samym, jeżeli Wnioskodawca wykonuje wyłącznie czynności zwolnione z VAT, nie będzie miał obowiązku zarejestrowania się jako podatnik podatku VAT czynny po przekroczeniu kwoty 50 000 zł obrotów ze sprzedaży tych właśnie usług. Tym samym stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Zgodnie z przepisem § 1 pkt 1 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 28 sierpnia 2008r. w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania ministra właściwego do spraw finansów publicznych, Prezesa Zakładu Ubezpieczeń Społecznych oraz Prezesa Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (Dz. U. Nr 163, poz. 1016) skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r.
Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Katowicach, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Bielsku-Białej, ul. Traugutta 2a 43-300 Bielsko-Biała.