INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 29 września 2010 r. (data wpływu 1 października 2010 r.), uzupełnionym w dniu 15 grudnia 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie zasad rozliczania i dokumentowania nakładów poniesionych przez spółkę na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 1 października 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie potraktowania poniesionych wydatków jako inwestycji w obcym środku trwałym, w zakresie zasad rozliczania i dokumentowania nakładów poniesionych przez spółkę na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz źródeł przychodów.
Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 oraz art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 6 grudnia 2010 r. znak ILPB1/415-1104/10-2/AMN na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawczynię do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 8 grudnia 2010 r., wniosek uzupełniono w dniu 15 grudnia 2010 r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Dwie obce sobie osoby fizyczne (jedna z tych osób pozostaje w związku małżeńskim, wspólność małżeńska) nabyły kilka lat temu nieruchomość (udział 50/50). Te same osoby prowadzą obecnie (od 3 lat) działalność gospodarczą w formie spółki cywilnej (udział 50/50) i wykorzystują część tej nieruchomości na cele prowadzonej wspólnie działalności gospodarczej (nieruchomość nie została wprowadzona do ewidencji środków trwałych spółki, nie była także w związku z tym amortyzowana).
Nieruchomość wymagała poniesienia przez spółkę pewnych nakładów celem dostosowania do prowadzonej działalności handlowej (okna, drzwi, posadzki, przerobienie c.o. wraz z kotłownią, itp.), co zostało potraktowane jako inwestycja w obcym środku trwałym. Inwestycja ta nie została jeszcze zakończona, nie ma też protokołu odbioru. W październiku 2010 roku jeden ze wspólników chce odsprzedać swoją część nieruchomości drugiemu współwłaścicielowi, jednocześnie wspólnikowi i z dniem 31 grudnia 2010 r. obaj wspólnicy chcą zakończyć działalność gospodarczą prowadzoną w formie spółki cywilnej. W tej sytuacji rozpoczęta inwestycja pozostanie nie zakończona w spółce.
Wspólnicy chcieliby tę rozpoczętą inwestycję przeksięgować dowodem wewnętrznym w towar handlowy (koszt) i odsprzedać (przychód spółki) firmie budowlanej w cenie odpowiadającej wartości zakupionych materiałów budowlanych („po kosztach”). Firma budowlana miałaby tę inwestycję dokończyć i dopiero po zakończeniu przekazać i zafakturować już jednemu właścicielowi nieruchomości. Takie zakończenie wydaje się wspólnikom spółki najbardziej sprawiedliwe i neutralne pod względem kosztów i przychodów, a także podatku VAT. Wnioskodawczyni jest wspólnikiem spółki cywilnej wskazanej we wniosku, kupującym część przedmiotowej nieruchomości.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie zasad rozliczania i dokumentowania nakładów poniesionych przez spółkę na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Czy istnieje możliwość zastosowania opisanego powyżej sposobu pozbycia się przez spółkę rozpoczętej inwestycji na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Zdaniem Wnioskodawczyni, przedstawiony sposób pozbycia (odsprzedania) rozpoczętej inwestycji jest prawidłowy zarówno pod względem podatku VAT, jak i podatku dochodowego od osób fizycznych, ponieważ to spółka poniosła wydatki i odliczyła naliczony podatek VAT.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy, źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Stosownie do treści art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Przepis art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, stanowi, iż przychodem z działalności gospodarczej są również: przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących: środkami trwałymi, składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł, wartościami niematerialnymi i prawnymi - ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Podatnik sam decyduje o zaliczeniu zakupionego składnika stanowiącego składnik majątku prywatnego osoby fizycznej do towarów handlowych (składników majątkowych nie wprowadzonych do ewidencji środków trwałych oraz, wartości niematerialnych i prawnych) bądź innych wydatków niebędących towarami handlowymi. W sytuacji, gdy składnik majątku zostanie zaliczony do towarów handlowych, wówczas należy wyksięgować go ze strony kosztów i zarachować odpowiednio w księgach.
Wobec powyższego spółka może rozpoczętą inwestycję przeksięgować na podstawie dowodu wewnętrznego w towar handlowy i odsprzedać firmie budowlanej. Reasumując, spółka może zastosować opisany wyżej sposób sprzedaży rozpoczętej inwestycji na gruncie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Przedstawione we wniosku pytania dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie: potraktowania poniesionych wydatków jako inwestycji w obcym środku trwałym, rozstrzygnięto interpretacją indywidualną z dnia 28 grudnia 2010 r. nr ILPB1/415-1104/10-4/AMN, źródeł przychodów, rozstrzygnięto postanowieniem z dnia 28 grudnia 2010 r. nr ILPB1/415-1104/10-6/AMN. Natomiast pytanie dotyczące podatku od towarów i usług w zakresie zasad rozliczania i dokumentowania nakładów poniesionych przez spółkę na gruncie ustawy o podatku od towarów i usług, rozstrzygnięto postanowieniem z dnia 6 grudnia 2010 r. nr IPPP1/443-1077/10-2/AJ.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.