INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 11 października 2011 r. (data wpływu 17 października 2011 r.), uzupełnionym w dniu 4 stycznia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 17 października 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów oraz w zakresie skutków podatkowych związanych ze zwrotem pracownikowi poniesionych kosztów z tytułu uczestnictwa w szkoleniu.
Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14f § 1, art. 14f § 2, art. 14b § 1 oraz art. 14b § 4 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 28 grudnia 2011 r. znak ILPB1/415-1194/11-2/AMN na podstawie art. 169 § 1 i § 2 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 30 grudnia 2011 r., wniosek uzupełniono w dniu 4 stycznia 2012 r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Pracownik spółki „T.” (w której Wnioskodawca jest jednym ze wspólników) zatrudniony na stanowisku majstra budowy, poinformował pracodawcę o organizowanym przez Związek „A”, szkoleniu na temat: „Przepisy prawne obowiązujące w …” i chęci w nim uczestniczenia, ponieważ związane jest to z uzyskaniem uprawnień budowlanych, niezbędnych do pełnienia samodzielnej funkcji kierownika budowy. Szkolenie odbywać się będzie w soboty i niedziele, tj. w czasie wolnym od pracy. Pracownik zwrócił się z pytaniem, czy spółka zwróci mu poniesione koszty uczestnictwa w szkoleniu wynoszące 1.845,00 zł brutto (słownie: jeden tysiąc osiemset czterdzieści pięć złotych).
Wspólnicy spółki wyrazili zgodę na zwrot kosztów w pełnej wysokości po przedstawieniu faktury wystawionej dla „T.” za udział w szkoleniu pracownika spółki. W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie kosztów uzyskania przychodów. Czy spółka może zaliczyć w koszty poniesiony wydatek na szkolenie pracownika?
Zdaniem Wnioskodawcy, na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 90 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dnia 26 lipca 1991 r. z późniejszymi zmianami - wolne od podatku dochodowego są: „wartość świadczeń przyznanych zgodnie z odrębnymi przepisami przez pracodawcę na podnoszenie kwalifikacji zawodowych, z wyjątkiem wynagrodzeń otrzymywanych za czas zwolnienia z całości lub części dnia pracy oraz za czas urlopu szkoleniowego”. Odrębnymi przepisami, o których wspomina art. 21 ust. 1 pkt 90 updof, jest Kodeks pracy. Zgodnie z art. 94 pkt 6 oraz art. 103 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. Kodeksu pracy (Dz.
U. z 1998 r. Nr 21, poz. 94 ze zm.), obowiązkiem pracodawcy jest ułatwiać pracownikom podnoszenie kwalifikacji zawodowych. Na podstawie art. 103(1) k. p. przez podnoszenie kwalifikacji zawodowych rozumie się zdobywanie lub uzupełnianie wiedzy i umiejętności przez pracownika z inicjatywy pracodawcy albo za jego zgodą. Dalej: - pracodawca może przyznać podnoszącemu kwalifikacje zawodowe dodatkowe świadczenia, w szczególności pokryć opłaty za kształcenie, przejazd, podręczniki i zakwaterowanie (art. 103(3) k. p.).
Niewątpliwie udział pracownika z wyższym wykształceniem na szkoleniu - przepisy prawne obowiązujące w budownictwie - podnosi jego kwalifikacje w ramach aktualnie wykonywanej pracy, jako majster budowy oraz ułatwi uzyskanie uprawnień budowlanych i awansu - kierownik robót budowlanych. Wobec powyższego - zdaniem Wnioskodawcy - wartość wypłaconego świadczenia nie stanowi dla pracownika przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, potrącanym przez płatnika (spółkę), a dla spółki (kwota netto) stanowi koszt uzyskania przychodu.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Zatem, kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów.
Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na Wnioskodawcy, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Kosztami uzyskania przychodu są zatem wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, iż poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła.
Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu spełniać łącznie następujące warunki: pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, być właściwie udokumentowany.
Wydatki na odpłatne dokształcanie i doskonalenie zawodowe pracownika nie są ujęte w zamkniętym katalogu wydatków, których nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, zawartym w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jednakże fakt ten nie może decydować o dopuszczalności zaliczania tych wydatków do kosztów uzyskania przychodu. Możliwość taka wystąpi wyłącznie wówczas, gdy spełnione zostaną wymogi określone w art. 22 ust. 1 ww. ustawy. Dokonując oceny, czy wydatki na opisane w treści wniosku szkolenie mogą stanowić koszty podatkowe, należy mieć na uwadze związek tych wydatków z przychodami z danego źródła przychodów.
Jeżeli zatem ponoszone wydatki na podwyższenie kwalifikacji zawodowych pracownika mają na celu osiągnięcie obecnie lub w przyszłości przychodów z działalności gospodarczej, bądź zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów w wyniku korzystania z nabytych w ten sposób umiejętności, to wydatki na ten cel mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.
Z informacji zawartych we wniosku wynika, że wspólnicy spółki (w której Wnioskodawca jest jednym ze wspólników) wyrazili zgodę na pokrycie pracownikowi zatrudnionemu na stanowisku majstra budowy kosztu udziału w szkoleniu: „Przepisy prawne obowiązujące w …”, związanym z uzyskaniem uprawnień budowlanych, niezbędnych do pełnienia samodzielnej funkcji kierownika budowy. Podano również, iż niewątpliwie udział pracownika z wyższym wykształceniem w szkoleniu - przepisy prawne obowiązujące w budownictwie - podnosi jego kwalifikacje w ramach aktualnie wykonywanej pracy, jako majster budowy oraz ułatwi uzyskanie uprawnień budowlanych i awansu - kierownik robót budowlanych.
Zatem, jeżeli wydatek na szkolenie pracownika związany jest z prowadzoną przez Zainteresowanego działalnością gospodarczą (tj. źródłem przychodu) i poniesiony został w celu zwiększenia przychodu z tej działalności, lub w celu zachowania lub zabezpieczenia tego źródła, może zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. Przy czym podkreślić należy, że wykazanie związku poniesionych wydatków z działalnością gospodarczą oraz ich wpływu na wysokość osiągniętych przychodów spoczywa na podatniku, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii.
Interpretację indywidualną wydaje się bowiem wyłącznie w oparciu o stan faktyczny (zdarzenie przyszłe) przedstawiony przez Wnioskodawcę, natomiast w toku prowadzonego postępowania podatkowego lub kontrolnego właściwy organ prowadzi postępowanie dowodowe w celu dokładnego ustalenia stanu faktycznego, który rzeczywiście zaistniał. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Rozstrzygnięcie przedstawionego we wniosku zapytania dotyczącego obowiązków płatnika, zawarto w interpretacji indywidualnej z dnia 12 stycznia 2012 r., nr ILPB1/415-1194/11-5/AMN.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.