INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 7 listopada 2007 r. (data wpływu 12 listopada 2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odszkodowania wynikającego z zawartej umowy – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 12 listopada 2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania odszkodowania wynikającego z zawartej umowy.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca – osoba fizyczna – prowadzi działalność gospodarczą w zakresie kupna i sprzedaży nieruchomości na własny rachunek. Wnioskodawca zakupił jako towar handlowy z zamiarem dalszej odsprzedaży, nieruchomość gruntową, położoną w D., gmina D., dla której Sąd Rejonowy w O. prowadzi księgę wieczystą.
Wnioskodawca podał, że ma zamiar podpisać w listopadzie 2007 r., umowę z S. A., w której wyrazi zgodę na: założenie i poprowadzenie przez wymienioną nieruchomość, wielotorowej napowietrznej linii elektroenergetycznej wraz z wszelkimi obiektami i urządzeniami niezbędnymi do jej eksploatacji, poprzez wybudowanie na nieruchomości słupów linii, podwieszenie napowietrzonych przewodów linii, funkcjonowanie linii po wybudowaniu, rurociągów do przesyłu gazów, cieczy, krzyżowanych przez linię, przebiegających przez nieruchomość, każdorazowe udostępnianie nieruchomości w celu wykonania niezbędnych robót, związanych z budową, eksploatacją, konserwacją, naprawą i remontem linii, a w szczególności na wejście i dojazd na teren nieruchomości, sprzętem niezbędnym do wykonania prac, ustanowienie na rzecz S. A. (i każdorazowo jej następców prawnych) na nieruchomości służebności gruntowej czynnej dla nieruchomości wskazanej przez inwestora lub umocowany podmiot, działający w jego imieniu, obejmującej uprawnieniami S. A. ( i każdorazowo jej następców prawnych), opisane powyżej, zobowiąże się do nie wnoszenia jakichkolwiek obiektów budowlanych w pasie technologicznym linii.
Z tytułu należytego wykonania zobowiązań umownych, właścicielowi nieruchomości – w myśl § 5 zawartej umowy – przysługuje jednorazowe odszkodowanie, płatne w dwóch ratach. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy jednorazowe odszkodowanie, w świetle ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) stanowi przychód podlegający opodatkowaniu tym podatkiem?
Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 9 ust. 1 ww. ustawy, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, za wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a oraz 52c, a także dochodów od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Przepis art. 9 ww. ustawy, wyraża zasadę powszechności opodatkowania podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a zatem opodatkowaniu podlegają wszelkiego rodzaju dochody, za wyjątkiem dochodów zwolnionych, które zostały wymienione przez ustawodawcę, m.in. w art. 21 ust. 1 ustawy.
Wnioskodawca uważa, że z art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. e) ww. ustawy wynika, że wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych, wydanych na podstawie tych ustaw, z wyjątkiem odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku, związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Odszkodowanie, które Wnioskodawca ma otrzymać za ustanowienie służebności gruntowej, nie dotyczy – zdaniem Wnioskodawcy – gruntu będącego składnikiem majątku, lecz gruntu będącego towarem handlowym.
Wobec tego powyższy przepis nie ma w tym przypadku zastosowania, a otrzymane na podstawie umowy odszkodowanie stanowi przychód korzystający ze zwolnienia od podatku dochodowego w oparciu o art. 21 ust. 1 pkt 3. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe.
W myśl art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z treścią art. 21 ust. 1 pkt 3 lit. e) ww. ustawy, wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania, jeżeli ich wysokość lub zasady wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, z wyjątkiem odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą. Zaznaczyć należy, że towar handlowy – w tym przypadku grunt, stanowi składnik majątku związany z prowadzoną działalnością, jest bowiem własnością podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą. Zatem uzyskane odszkodowanie podlega opodatkowaniu i stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej.
Zgodnie bowiem z treścią art. 14 ust. 2 pkt 12 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są otrzymane odszkodowania za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą lub z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.