INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 7 marca 2011 r. (data wpływu 9 marca 2011 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 9 marca 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka w której Wnioskodawca jest wspólnikiem zajmuje się obrotem nieruchomościami. Spółka zawiera umowy z osobami fizycznymi, prowadzącymi działalność gospodarczą na wykonanie usług, polegających m.in. na prezentowaniu nieruchomości, doradztwie, udzielaniu konsultacji, pozyskiwaniu dokumentacji nieruchomości. Spółka leasinguje samochody ciężarowe (z kratką).
Dla celów wykonania umów-zleceń, samochody są przekazywane w odpłatny najem zleceniobiorcom. Zgodnie z zawartymi umowami, korzystanie z aut służy wyłącznie celom umowy. Koszty eksploatacji (paliwo, ubezpieczenie, naprawy itp.) pokrywa spółka. Faktury na ww. koszty wystawiane są na spółkę, zgodnie z zawartą umową. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy wydatki spółki na bieżącą eksploatację samochodów, oddanych w najem zleceniobiorcom (paliwo, bieżące naprawy, przeglądy, ubezpieczenie, opłaty leasingowe) stanowią dla spółki koszt uzyskania przychodu w świetle podatku od osób fizycznych (faktury wystawiane na spółkę)?
Zdaniem Wnioskodawcy, kosztami uzyskania przychodu są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów. Podatnik, zaliczając dany wydatek do kosztu uzyskania przychodu winien wykazać jego związek z prowadzoną działalnością gospodarczą. W świetle przedstawionego stanu faktycznego, koszty bieżącej eksploatacji (paliwo, bieżące naprawy, przeglądy, ubezpieczenie, opłaty leasingowe) samochodów oddanych zleceniobiorcom w najem należy uznać za koszt uzyskania przychodu w spółce.
W analizowanym bowiem przypadku spółka, w ramach swobody umów w obrocie cywilnoprawnym, w umowach zawartych z partnerami zobowiązała się do ponoszenia wydatków związanych z bieżącym utrzymaniem i eksploatacją samochodów, które wyłącznie wykorzystywane są w działalności spółki. Prawidłowe jest więc dokumentowanie wydatków, na spółkę. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych nie zawiera wykazu wydatków, który przesądzałby o ich zaliczeniu do kosztów uzyskania przychodów, zatem przyjmuje się, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalnie uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie lub zachowanie źródła przychodów.
W takim ujęciu kosztami tymi będą zarówno koszty pozostające w bezpośrednim związku z uzyskanymi przychodami, jak i pozostające w związku pośrednim, jeżeli zostanie wykazane, że zostały w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów (w tym dla zagwarantowania funkcjonowania źródła przychodów), nawet wówczas gdyby z obiektywnych powodów przychód nie został osiągnięty.
Aby wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki: pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, być właściwie udokumentowany.
Przy kwalifikowaniu poniesionych wydatków do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej należy brać pod uwagę ich celowość oraz potencjalną możliwość przyczynienia się do osiągnięcia przychodu a także racjonalność, to znaczy ich adekwatność do rzeczywistych potrzeb i zakresu prowadzonej działalności. Oznacza to, że wszystkie poniesione wydatki, po wyłączeniu wymienionych w ustawie, mogą być kosztami uzyskania przychodów, jeżeli pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami, w tym służą zabezpieczeniu funkcjonowania źródła przychodów.
Są to więc koszty bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwanym przychodem oraz koszty dotyczące całokształtu działalności podatnika, czyli związane z funkcjonowaniem firmy. Warunkiem koniecznym dla uznania wydatków związanych z eksploatacją określonego składnika majątku, za koszt uzyskania przychodu jest jego wykorzystywanie w ramach i na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej. Podkreślenia wymaga fakt, iż wykazanie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy eksploatacją tego samochodu a osiągniętym przychodem spoczywa na Wnioskodawcy.
To on bowiem osiągać będzie korzyści polegające na możliwości zaliczenia wydatków związanych z eksploatacją ww. samochodu do kosztów uzyskania przychodu prowadzonej w formie spółki pozarolniczej działalności gospodarczej i obniżeniu podstawy opodatkowania. Z opisu stanu faktycznego wynika, iż wspólnicy w ramach prowadzonej w formie spółki leasingują samochody ciężarowe (z kratką). Dla celów wykonania umów-zleceń, samochody są przekazywane w odpłatny najem zleceniobiorcom. Koszty eksploatacji (paliwo, ubezpieczenie, naprawy itp.) pokrywa spółka. Faktury na ww. koszty wystawiane są na spółkę, zgodnie z zawartą umową.
Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, iż chociaż wskazanych we wniosku wydatków nie można bezpośrednio powiązać z konkretnymi przychodami spółki, to ich poniesienie jest racjonalnie uzasadnione w kontekście prowadzonej przez nią pozarolniczej działalności gospodarczej. Wydatki te spełniają, w znaczeniu obiektywnym, wynikającą z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przesłankę celowości i jako niewymienione w art. 23 tej ustawy mogą stanowić koszty uzyskania przychodów prowadzonej w formie spółki jawnej pozarolniczej działalności gospodarczej, pod warunkiem ich należytego udokumentowania, stosownie do rodzaju prowadzonej księgi podatkowej.
Reasumując, wydatki spółki zgodnie z zawartymi umowami na bieżącą eksploatację samochodów, oddanych w najem zleceniobiorcom (paliwo, bieżące naprawy, przeglądy, ubezpieczenie, opłaty leasingowe) stanowią dla spółki koszt uzyskania przychodu w świetle podatku od osób fizycznych. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.