INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 4 marca 2009 r. (data wpływu 9 marca 2009 r.), uzupełnionym w dniu 22 maja 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z tytułu umowy zlecenia z wynagrodzeniem prowizyjnym - jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 9 marca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z tytułu umowy zlecenia z wynagrodzeniem prowizyjnym. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Spółka świadczy usługi sprzątania na rzecz podmiotu zewnętrznego. W związku z powyższym Spółka zawarła umowy zlecenia z osobami nie będącymi pracownikami płatnika, w których określona jest stawka za jedną godzinę pracy, bez określenia ilości godzin w miesiącu, które nie są znane na dzień zawarcia umowy.
W wyniku realizacji umowy wynagrodzenie niektórych pracowników w miesiącu nie przekracza 200 zł. Kilku zleceniobiorców posiada dwie umowy zlecenia z różnych tytułów, w których określona jest stawka za jedną godzinę pracy, bez określenia ilości godzin w miesiącu. Ponadto, Spółka zawarła dwie umowy z jednym zleceniobiorcą z różnych tytułów (sprzątanie, obsługa kas biletowych), z określoną kwotą, z których żadna nie przekracza 200 zł, a w sumie kwota wynagrodzenia w miesiącu przekracza 200 zł. Wnioskodawca jednocześnie informuje, że z umów nie wynika kwota wynagrodzenia – jest to wynagrodzenie prowizyjne, zależne od ilości przepracowanych w danym miesiącu godzin.
W niektórych miesiącach może wynosić 200 zł lub mniej. W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie obowiązków płatnika z tytułu umowy zlecenia z wynagrodzeniem prowizyjnym. Czy umowy zawarte z jednym zleceniobiorcą w danym miesiącu z różnych tytułów, w których każda nie przekracza 200 zł, a w sumie przekraczają 200 zł, podlegają pod opodatkowanie ryczałtowe? Zdaniem Wnioskodawcy, umowy zlecenia z różnych tytułów, mimo że suma do wypłaty przekracza 200 zł, traktowane są jako umowy ryczałtowe. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów zwolnionych na podstawie art. 21, 52, 52a i 52c wymienionej ustawy oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Ustawodawca w art. 10 ust. 1 pkt 2 cytowanej ustawy identyfikuje jako osobne źródło przychodu działalność wykonywaną osobiście.
W myśl art. 13 pkt 8 tej ustawy za przychody z działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 2, uważa się przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od: osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9. Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy, od dochodów (przychodów) pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy z tytułu, o którym mowa w art. 13 pkt 2 lub 5-9, jeżeli suma należności określonych w umowie lub umowach zawartych z osobą niebędącą pracownikiem płatnika z tego samego tytułu nie przekracza miesięcznie od tego samego płatnika kwoty 200 zł – w wysokości 18% przychodu.
Analiza normy wyrażonej w art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wykazuje, że opodatkowanie zryczałtowanym podatkiem dochodowym ma miejsce gdy: suma należności określona w umowie lub umowach z tego samego tytułu nie przekracza miesięcznie od tego samego płatnika kwoty 200 zł oraz umowa lub umowy zawarte są z osobą niebędącą pracownikiem płatnika. Z podanych we wniosku informacji wynika, że Spółka zawarła z osobami nie będącymi pracownikami płatnika dwie umowy z różnych tytułów (sprzątanie, obsługa kas biletowych), z określoną kwotą, z których żadna nie przekracza 200 zł, a w sumie kwota wynagrodzenia w miesiącu przekracza 200 zł.
W żadnej z tych umów nie określono miesięcznego wynagrodzenia, kwota wynagrodzenia jest zależna od ilości przepracowanych w miesiącu godzin. Zatem przepis art. 30 ust. 1 pkt 5a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w przedmiotowej sprawie nie będzie miał zastosowania. Skoro bowiem z umowy zlecenia nie wynika należność za miesiąc oznacza to, że nie są spełnione warunki do zastosowania ryczałtu, a Spółka powinna obliczać podatek dochodowy na ogólnych zasadach dotyczących umów zlecenia. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
W kwestii zagadnienia dotyczącego podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika z tytułu umowy zlecenia z wynagrodzeniem godzinowym wydano w dniu 2 czerwca 2009 r. odrębną interpretację indywidualną nr ILPB1/415-308/09-4/AK. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.