INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 6 marca 2009 r. (data wpływu 12 marca 2009 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie korekty przychodu – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 12 marca 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie korekty przychodu. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca w 2008 roku został sądownie zobligowany jako wykonawca do obniżenia żądanego wynagrodzenia przysługującego Wnioskodawcy jako wykonawcy usług (na podstawie art. 656 § 1 Kodeksu cywilnego w zw. z art. 637 § 1). W związku z powyższym Wnioskodawca wystawił fakturę VAT korygującą w 2008 roku dotyczącą faktury pierwotnej wystawionej w 2006 roku.
Podatek VAT został skorygowany z chwilą potwierdzenia odbioru faktury korygującej przez kontrahenta. Pozostała do rozstrzygnięcia kwestia podatku dochodowego od osób fizycznych. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy jeżeli w 2006 roku Wnioskodawca rozliczał się na zasadzie ryczałtu ewidencjonowanego i opodatkował przychód według stawki 5,5%, a w roku 2008 po utracie prawa do ryczałtu rozliczał się na podstawie art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dokonaną korektę powinien ująć w podatkowej księdze przychodów i rozchodów w 2008 roku i odpowiednio skorygować przychód roku 2009, czy przychód i zeznanie za 2006 rok?
Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ w 2006 roku przychodem należnym była kwota wynikająca z pierwotnej faktury, prawidłowo opodatkowano przychód ryczałtem i brak jest podstaw do korekty tego przychodu. Wnioskodawca uważa, że dopiero w 2008 roku wystawiając fakturę korygującą na zmniejszenie ceny stosownie do treści art. 14 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, przychód osiągnięty w 2008 roku ulega pomniejszeniu o dokonane w tym roku bonifikaty i skonta. Zatem Wnioskodawca uważa, że powinien - na podstawie faktury korygującej wystawionej w 2008 roku pomniejszyć przychody z działalności gospodarczej 2008 roku.
Wnioskodawca dodał, iż z ryczałtu został wyłączony z mocy prawa (po zakończeniu obrotu). Sam fakt, iż w 2006 roku Wnioskodawca zapłacił 5,5% ryczałtu od przychodu z działalności gospodarczej, a obecnie pomniejszając przychód (w konsekwencji dochód) Wnioskodawca obniży podatek o 19% korygowanego przychodu, nie stanowi Jego zdaniem podstawy do nieuznania prawidłowości takiego postępowania, ponieważ zapewne w sytuacji odwrotnej, tj. gdyby Wnioskodawca pierwotnie rozliczał się na zasadach ogólnych, a obecnie na ryczałcie, skutek podatkowy byłby odwrotny. Wnioskodawca uważa, że równie dobrze gdyby 2008 rok zamknął stratą, nie pomniejszyłby podatku w ogóle.
Wnioskodawca podał, że przekonujący jest fakt, iż w rozliczeniu ryczałtu (PIT-28) można rozliczać straty z okresu poprzedniego rozliczanego na zasadach ogólnych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.), źródłami przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Natomiast w myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Stosownie zaś do treści art. 14 ust. 1c ww. ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h i 1i, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień: wystawienia faktury albo uregulowania należności. Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określają jednak zasad dokonywania korekt przychodów. Brak jest również uregulowań dotyczących momentu powiększenia (zmniejszenia) przychodów, tj. czy przychód powiększa się (pomniejsza) w dacie korekty, czy też w dacie powstania przychodu należnego.
Wobec powyższego, należy posłużyć się literalną wykładnią wyżej powołanych przepisów, która prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są należne podatnikowi, czyli są wymagalne, niewątpliwe i bezwarunkowe, choć nie ma znaczenia czy już je faktycznie uzyskał. Uzyskanie przychodu należnego ma miejsce w momencie wykonania, w ramach prowadzonej działalności, czynności będącej tytułem uzyskania prawa do świadczenia wzajemnego, czyli w dacie spisania stosownej umowy cywilnoprawnej. Późniejsze odstąpienie od umowy i dokonany zwrot praw – w następnym roku podatkowym – nie powoduje zmiany daty powstania tego przychodu.
Faktura korygująca nie dokumentuje odrębnego, niezależnego zdarzenia gospodarczego, lecz odnosi się ściśle do stanu zaistniałego w przeszłości. Punktem odniesienia do faktury korygującej jest zatem faktura pierwotna. W związku z powyższym, w odniesieniu do przedstawionej przez Wnioskodawcę sytuacji, korekta przychodu powinna zostać odniesiona do przychodów roku podatkowego 2006. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.