INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana …, przedstawione we wniosku z dnia 12 maja 2008 r. (data wpływu 19 maja 2008 r.), uzupełnionym w dniu 19 czerwca 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wstępnej opłaty leasingowej – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 19 maja 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie momentu zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wstępnej opłaty leasingowej. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 9 czerwca 2008 r. znak ILPB1/415-343/08-2/AG na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.
Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 13 czerwca 2008 r., a w dniu 19 czerwca 2008 r. wniosek uzupełniono o brakujące informacje. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca – osoba fizyczna, prowadzi działalność gospodarczą w zakresie oprogramowania, przetwarzania danych, związaną z informatyką oraz bazami danych. Wnioskodawca dokonał wyboru opodatkowania na zasadach opisanych w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jest też płatnikiem podatku od towarów i usług.
Wnioskodawca prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów, a poniesione koszty ewidencjonuje w dacie wystawienia faktury lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania – zgodnie z art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W dniu 4 lutego 2008 r., na potrzeby prowadzonej działalności, Wnioskodawca podpisał umowę leasingu operacyjnego i rozpoczął użytkowanie samochodu osobowego. Również w dniu 4 lutego 2008 r., na podstawie faktury VAT, Wnioskodawca dokonał opłaty wstępnej w kwocie 10.409,84 zł.
Wnioskodawca podaje, że powyższą fakturę – na podstawie pisma Ministerstwa Finansów z dnia 29 czerwca 2007 r., zaewidencjonował rozliczając poniesiony wydatek proporcjonalnie do długości trwania umowy, czyli koszt podzielono na 30 rat i sukcesywnie księguje go w koszty. Wnioskodawca dodaje, iż prowadząc podatkową księgę przychodów, nie dokonał wyboru zasad określonych w art. 22 ust. 5-5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W związku z powyższym Wnioskodawca postanowił dokonać korekty księgowania kosztów i wstępną opłatę leasingową zaewidencjonować jednorazowo w dacie wystawienia faktury VAT.
Wnioskodawca podał ponadto, iż przedmiotowa umowa leasingu spełnia warunki określone w art. 23b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych: umowa została zawarta na czas oznaczony (na okres 30 miesięcy), normatywny okres amortyzacji dla samochodów osobowych wynosi zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych 60 miesięcy, przedmiotowa umowa została więc zawarta na okres stanowiący 50% normatywnego czasu amortyzacji, a co za tym idzie spełnia warunek określony w art. 23b ust. 1 pkt 1 ww. ustawy, suma ustalonych w przedmiotowej umowie opłat pomniejszona o należny podatek od towarów i usług wynosi 62.439,08 zł i jest wyższa od wartości początkowej przedmiotu leasingu, wynoszącej 52.049,18 zł.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy opłata wstępna poniesiona przy zawarciu umowy leasingu operacyjnego stanowi koszt jednorazowy w momencie jej poniesienia, czy też należy ją ujmować w kosztach firmy proporcjonalnie do długości trwania umowy? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 22 ust. 6 i 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, prowadząc podatkową księgę przychodów i rozchodów i nie dokonując wyboru zasad określonych w art. 22 ust. 5-5c ww. ustawy, wstępną opłatę leasingową należy potraktować jako koszt uzyskania przychodów w całości w dacie wystawienia faktury dokumentującej ten koszt.
Wnioskodawca uważa, że pismo Ministerstwa Finansów z dnia 29 czerwca 2007 r. nr MB8/512/2007, zawierające stanowisko Ministerstwa po zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych z dniem 1 stycznia 2007 r., zawężające problem zaliczenia do kosztów prowadzonej działalności gospodarczej kosztów pośrednich do przepisu art. 22 ust. 5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych bez wskazania art. 22 ust. 6b ustawy, spowodowało iż wielu podatników prowadzących podatkową księgę przychodów i rozchodów było zdezorientowanych i utwierdzonych w błędnym przekonaniu, że koszty pośrednie działalności mogą być rozliczane wyłącznie w okresie, którego dotyczą.
Wnioskodawca wskazuje, że nie wybierając zasad określonych w art. 22 ust. 5-5c, koszty ewidencjonując zgodnie z art. 22 ust. 6b ww. ustawy, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu. W związku z powyższym Wnioskodawca stwierdził, że ma prawo do zaewidencjonowania całej wstępnej opłaty leasingowej w koszty roku 2008. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych, (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W świetle art. 23b ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy, opłaty ustalone w umowie leasingu, ponoszone przez korzystającego w podstawowym okresie umowy z tytułu używania środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, stanowią przychód finansującego i odpowiednio koszt uzyskania przychodu korzystającego, z zastrzeżeniem ust. 2, jeżeli umowa spełnia następujące warunki: została zawarta na czas oznaczony, stanowiący co najmniej 40% normatywnego okresu amortyzacji, jeżeli jej przedmiotem są podlegające odpisom amortyzacyjnym rzeczy ruchome, suma ustalonych w umowie opłat pomniejszona o należny podatek od towarów i usług, odpowiada co najmniej wartości początkowej środków trwałych.
Przepis art. 23b ust. 2 określa, że opłaty ustalone w umowie leasingu stanowią koszt uzyskania przychodu korzystającego, jeżeli finansujący w dniu zawarcia umowy leasingu nie korzystał ze zwolnień w podatku dochodowym, przysługujących na podstawie przepisów wymienionych w tym artykule. W związku z powyższym, jeżeli spełnione zostały wymienione warunki, korzystający ma prawo ujęcia w kosztach opłat ustalonych w umowie leasingu, w tym opłat inicjalnych. W świetle postanowień art. 22 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, koszty uzyskania przychodów, z zastrzeżeniem ust. 5 i 6, są potrącane tylko w tym roku podatkowym, w którym zostały poniesione.
Powyższe oznacza, iż wydatki stanowią koszt w dacie ich poniesienia bez względu na fakt jakiego okresu dotyczą. Zgodnie z treścią art. 22 ust. 6b ww. ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, w przypadku podatników prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów za dzień poniesienia kosztu uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu. Tak więc wydatki związane z uiszczeniem kosztów wynikających z wystawionych faktur, w tym także wstępnej opłaty leasingowej, należy zaewidencjonować w kosztach uzyskania przychodów jednorazowo w dacie jej poniesienia.
Podkreślenia przy tym wymaga fakt, iż zgodnie z art. 22 ust. 6b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, za dzień poniesienia kosztu uzyskania przychodów, w przypadku podatników, o których mowa w art. 22 ust. 6 ww. ustawy (tj. prowadzących podatkowe księgi przychodów i rozchodów) uważa się dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania (ujęcia) kosztu. Z analizy zaistniałego stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca wydatki zalicza do kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia, bez względu na datę uzyskania przychodu.
Nie stosuje zatem zasad określonych w art. 22 ust. 5-5c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przewidzianych dla podatników prowadzących księgi rachunkowe. W konsekwencji – przy tej metodzie ewidencjonowania kosztów – Wnioskodawca nie ma obowiązku stosować się do dyspozycji przepisu art. 22 ust. 5c ww. ustawy, z którego wynika, że koszty pośrednie, jeżeli dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
W związku z powyższym wydatki związane z uiszczeniem wstępnej opłaty leasingowej, Wnioskodawca winien zaewidencjonować w kosztach uzyskania przychodów jednorazowo w dacie jej poniesienia (wystawienia faktury). Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.