INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 20 maja 2008 r. (data wpływu 23 maja 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 23 maja 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca – osoba fizyczna, podaje, że przez część jego działki przebiegała na ukos napowietrzna linia energetyczna zasilająca również obiekty, w których Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą.
W kwietniu tego roku na zlecenie Wnioskodawcy nastąpiło przesunięcie linii energetycznej na skraj ww. działki ze względu na realizację inwestycji – budowę magazynu, ponieważ w części linia przebiegała nad projektowanym budynkiem magazynowym. Jednocześnie stwarzała zagrożenie bezpieczeństwa pracowników, gdyż linia napowietrzna przebiegała pomiędzy dwoma wysokimi drzewami i w przypadku silnego wiatru istniało niebezpieczeństwo oberwania gałęzi, zerwania przewodów i porażenia znajdującej się pod linią osoby/osób; teren pod linią był utwardzony i przeznaczony na parking dla samochodów służbowych oraz na kubeł na śmieci i odpady.
Linia napowietrzna została przesunięta, co wiązało się m.in. z postawieniem dwóch nowych słupów w innych miejscach niż dotychczasowe. Ogółem koszt wyniósł 20.800 zł netto. Linia była własnością grupy energetycznej, a jej przesunięcie nastąpiło w oparciu o uzgodnienie z właścicielem, który warunkował zgodę na przesunięcie linii sfinansowaniem przez Wnioskodawcę wszystkich kosztów z tym związanych. Wnioskodawca podaje, że budowa magazynu spowodowana jest potrzebą zwiększenia powierzchni magazynowej, ponieważ obecnie wykorzystywana jest niewystarczająca dla potrzeb prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy wydatki poniesione na przesunięcie, przebudowę linii energetycznej mogą być w całości zaliczone bezpośrednio w ciężar kosztów uzyskania przychodów w dacie ich poniesienia? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów. Wnioskodawca podał, że w omawianym przypadku koszty przesunięcia linii napowietrznej związane z działalnością gospodarczą, służą osiągnięciu przychodów oraz zachowaniu i zabezpieczeniu źródła przychodów.
Wnioskodawca wskazał, iż w chwili obecnej wynajmuje magazyn, a zwiększając własną powierzchnię magazynową obniży koszty i poprawi organizację pracy, gdyż wszystkie towary składowe będą w jednym miejscu, oraz umożliwi zwiększenie importu towarów – obecnie Wnioskodawca posiada małą powierzchnię magazynową, zwiększy sprzedaż towarów. W konkluzji Wnioskodawca stwierdza, iż wydatki poniesione na przesunięcie, przebudowę energetycznej linii napowietrznej mogą być w całości zaliczone bezpośrednio w ciężar kosztów uzyskania przychodów. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r., Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W powołanym wyżej przepisie ustawodawca nie wskazuje enumeratywnie, jakie konkretne wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów.
Wskazuje jedynie, że aby określony koszt mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu: musi pozostawać w związku z prowadzoną działalnością gospodarczą, nie może być wymieniony w katalogu wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów (art. 23 ust. 1 ww. ustawy), musi być udokumentowany prawidłowo oraz w sposób nie budzący wątpliwości. Zwrot „w celu” użyty w ww. przepisie oznacza, że aby określony wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu, między tym wydatkiem, a osiągniętym przychodem musi zachodzić związek przyczynowo-skutkowy, poniesienie wydatku musi mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu.
W przypadku źródła przychodów, jakim jest prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej można przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Należy podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą. Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą oraz okoliczności, iż ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów.
Wydatki poniesione na przeniesienie, przebudowę linii energetycznej nie zostały wymienione w katalogu wydatków nie stanowiących kosztów uzyskania przychodów zawartym w art. 23 cyt. ustawy. Konstrukcja przepisu dotyczącego kosztów uzyskania przychodów daje podatnikowi możliwość odliczenia dla celów podatkowych wszelkich kosztów (nie wymienionych w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), pod warunkiem, że wykaże ich bezpośredni związek z prowadzoną działalnością, a ich poniesienie ma lub może mieć bezpośredni wpływ na wielkość osiągniętego przychodu.
Tak więc, kosztami uzyskania przychodów są wszelkie, racjonalnie i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną przez podatnika działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów, aby źródło to przynosiło przychody także w przyszłości.
Z przedstawionego przez Wnioskodawcę we wniosku stanu faktycznego wynika, że przedmiotowe przeniesienie nastąpiło w związku z realizacją inwestycji – budowa magazynu, ponieważ w części linia przebiegała nad projektowanym budynkiem magazynowym, a miejsce przebiegu linii powodowało zagrożenie bezpieczeństwa pracowników, gdyż linia napowietrzna przebiegała pomiędzy dwoma wysokimi drzewami i w przypadku silnego wiatru istniało niebezpieczeństwo oberwania gałęzi, zerwania przewodów i porażenia znajdującej się pod linią osoby/osób.
Wnioskodawca wskazał niniejszym związek poniesionego wydatku (przebudowy linii energetycznej) z finalnym efektem w postaci uzyskania (zwiększenia) przychodu lub zabezpieczenia jego źródła. Dopiero po spełnieniu tych zasadniczych przesłanek poniesiony wydatek – przebudowa linii energetycznej – może stanowić koszt uzyskania przychodu. Zaznaczyć należy, iż nie ulega wątpliwości, że napowietrzna linia energetyczna, którą Wnioskodawca przebudował, przeniósł, nie stanowi środka trwałego w działalności prowadzonej przez Wnioskodawcę. Wątpliwości mogłyby się natomiast pojawić czy koszty przebudowy linii energetycznej traktować jako inwestycję w obcym środku trwałym (art. 22a ust. 2 pkt 1 ww. ustawy).
Ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie definiuje wprawdzie wprost pojęcia „inwestycji w obcym środku trwałym”, to jednak w praktyce przyjmuje się, że taką inwestycją są nakłady poniesione na ulepszenie środka trwałego, który używany jest na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Należy zaznaczyć, że wydatki związane z nakładami na przebudowę, przeniesienie linii energetycznej nie stanowią inwestycji w obcym środku trwałym, a tym samym nie mogą być rozliczane w formie odpisów amortyzacyjnych w przypadku kiedy nie została zawarta żadna z ww. umów z grupą energetyczną.
Reasumując, w sytuacji gdy Wnioskodawca wykaże związek poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą oraz okoliczności, iż ich poniesienie ma wpływ na uzyskanie przychodu lub zabezpieczenie jego źródła to poniesiony wydatek może stanowić koszt uzyskania przychodu w momencie poniesienia, jeżeli Wnioskodawca nie zawarł z grupą energetyczną umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.