INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 6 maja 2009 r. (data wpływu 11 maja 2009 r.), uzupełnionym w dniu 20 lipca 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie korekty przychodów – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 11 maja 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie korekty przychodów.
Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 4 ustawy Ordynacji podatkowej, w związku z czym pismem z dnia 7 lipca 2009 r., znak ILPB1/415-559/09-2/IM na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia bez rozpatrzenia. Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 10 lipca 2009 r., wniosek uzupełniono w dniu 20 lipca 2009 r., nadano w polskiej placówce pocztowej 15 lipca 2009 r. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
W dniu 28 grudniu 2007 r. Wnioskodawca zawarł umowę notarialną sprzedaży nieruchomości zabudowanej (będącej w ramach prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej, jako osoby fizycznej, środkiem trwałym), spółce z ograniczoną odpowiedzialnością – spółce komandytowej. Nieruchomość składa się z dwóch działek zabudowanych o łącznej pow. 0,2520 ha. Kwota sprzedaży wynosiła brutto 8.820.000 zł (sprzedaż była zwolniona z VAT, firma Wnioskodawcy wystawiła kupującemu fakturę VAT). Kupujący – spółka z o.o. s-ka kom. miał zapłacić przed podpisaniem aktu notarialnego kwotę 2.520.000 zł.
Pozostałą do zapłaty część ceny sprzedaży w kwocie 6.320.000 zł kupujący – spółka z o.o. s-ka kom. zobowiązał się zapłacić w terminie do dnia 5 września 2009 r. Kupujący – spółka z o.o. s-ka kom. oświadczył, że na przedmiotowych działkach zostanie wybudowany budynek wielolokalowy.
Strony ustaliły, że część ceny sprzedaży w kwocie 6.320.000 zł zostanie potrącona z ceny sprzedaży dla Wnioskodawcy lokali mieszkalnych lub usługowych w stanie deweloperskim, o łącznej powierzchni 1.720 m2, przy cenie brutto 3.500 zł za jeden metr kwadratowy powierzchni użytkowej lokalu oraz z ceny sprzedaży 26 miejsc parkingowych, przy cenie brutto 11.538,46 zł za jedno miejsce parkingowe, w budynku, który zostanie wybudowany przez kupującego na przedmiotowych działkach (łącznie stanowić to miało kwotę 6.320.000 zł czyli pozostałą do zapłaty kwotę).
Od całości transakcji został naliczony podatek (liniowy) w wysokości 19%, czyli do urzędu skarbowego od całości sprzedaży Wnioskodawca odprowadził kwotę 1.675.800 zł otrzymując w gotówce od kupującego kwotę 2.520.000 zł. Sytuacja na rynku spowodowała, że niemożliwe stało się uzyskanie przez kupującego kredytu bankowego na sfinansowanie budowy oraz brak było możliwości wybudowania budynku z własnych środków kupującego. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy, jeżeli rozwiązaniem powyższej sytuacji będzie odstąpienie od umowy notarialnej z kupującym ze względu na brak jej wykonania, Wnioskodawca powinien wystawić fakturę korygującą na kwotę 8.820.000 zł (podobnie jak faktura pierwotna, korekta będzie zwolniona z podatku VAT) i skorygować zeznanie podatkowe PIT-36L za 2007 rok oraz wystąpić o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2007 rok? Zdaniem Wnioskodawcy, ponieważ umowa notarialna nie została wykonana, istnieje tytuł do skorygowania przychodów za 2007 rok, a co za tym idzie, do zwrotu nadpłaconego podatku dochodowego.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14 poz. 176 ze zm.), źródłami przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Natomiast w myśl art. 14 ust. 1 ww. ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont.
U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług. Stosownie zaś do treści art. 14 ust. 1c cyt. ustawy, za datę powstania przychodu, o którym mowa w ust. 1, uważa się, z zastrzeżeniem ust. 1e, 1h i 1i, dzień wydania rzeczy, zbycia prawa majątkowego lub wykonania usługi, albo częściowego wykonania usługi, nie później niż dzień: wystawienia faktury albo uregulowania należności.
Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących: środkami trwałymi, składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1.500 zł, wartościami niematerialnymi i prawnymi - ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
Przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych nie określają jednak zasad dokonywania korekt przychodów. Brak jest również uregulowań dotyczących momentu powiększenia (zmniejszenia) przychodów, tj. czy przychód powiększa się (pomniejsza) w dacie korekty, czy też w dacie powstania przychodu należnego. Wobec powyższego, należy posłużyć się literalną wykładnią wyżej powołanych przepisów, która prowadzi do wniosku, że do przychodów podatkowych zalicza się tylko takie przychody, które w danym momencie są należne podatnikowi, czyli są wymagalne, niewątpliwe i bezwarunkowe, choć nie ma znaczenia czy już je faktycznie uzyskał.
Uzyskanie przychodu należnego ma miejsce w momencie wykonania, w ramach prowadzonej działalności, czynności będącej tytułem uzyskania prawa do świadczenia wzajemnego, czyli w dacie spisania stosownej umowy cywilnoprawnej. Późniejsze odstąpienie od umowy notarialnej z kupującym ze względu na brak jej wykonania – w następnym roku podatkowym - nie powoduje zmiany daty powstania tego przychodu. W związku z powyższym, w odniesieniu do przedstawionej przez Wnioskodawcę sytuacji, korekta przychodu powinna zostać odniesiona do przychodów roku podatkowego 2007 .
Reasumując powyższe wyjaśnienia, Wnioskodawca powinien dokonać korekty zeznania podatkowego PIT-36L za 2007 rok oraz wystąpić o stwierdzenie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św.
Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.