INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r., poz. 749, z późn. zm.) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 11 czerwca 2014 r. (data wpływu 16 czerwca 2014 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 16 czerwca 2014 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, związaną z realizacją projektów budowlanych obejmujących przedsięwzięcia finansowe, techniczne i rzeczowe w celu przygotowania lub budowy budynków do sprzedaży (PKD działalności 41.10.Z) - działalność gospodarczą prowadzi od x września 2010 r. Do tej pory Wnioskodawca wykonywał zlecenia dla kontrahenta polegające na zebraniu odpowiedniej dokumentacji projektowej.
Jednakże ponieważ Zainteresowany nie posiada stosownych uprawnień, główny odbiorca usług postawił Wnioskodawcy warunek dotyczący dalszej współpracy, a mianowicie zobligował go do uzyskania uprawnień budowlanych w zakresie projektowania. Kontrahent wymaga aby zakres usług oferowanych przez podatnika był kompleksowy i obejmował realizację wszystkich etapów procesu projektowania, a nie tylko jego wybrany fragment. Z postawionego warunku Wnioskodawca wywiązał się ponosząc koszty uczestnictwa w szkoleniu, które przygotowało go do egzaminu, jak i opłatę na sam egzamin na uprawnienia budowlane. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie.
Czy do kosztów uzyskania przychodów działalności gospodarczej w zakresie inżynierii budowlanej można zaliczyć opłaty kosztów szkolenia i egzaminu na uprawnienia budowlane? Zdaniem Wnioskodawcy, poniesione przez Zainteresowanego wydatki związane z uzyskaniem uprawnień budowlanych stanowią koszty uzyskania przychodu prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej. Są to koszty specjalistycznego szkolenia zawodowego, niezbędnego do świadczenia określonych usług w działalności gospodarczej Wnioskodawcy - nie są to też zdaniem Zainteresowanego typowe koszty podnoszące ogólny poziom wiedzy i wykształcenia.
Koszty związane z uzyskaniem uprawnień budowlanych nie zostały ujęte w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Poniesienie tych kosztów pozostaje także w bezpośrednim związku przyczynowo-skutkowym w stosunku do celu jakim jest osiągnięcie przychodu z działalności. Uzyskanie uprawnień budowlanych jest obowiązkowe zgodnie z treścią § 3 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 30 grudnia 1994 r. w sprawie samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie (Dz. U. z 1995 r. Nr 8, poz. 38 z późn. zm.) oraz nie ulega wątpliwości – wpływa na wielkość uzyskiwanych przychodów w zakresie świadczenia usług architektonicznych.
Brak tych uprawnień spowoduje utratę kontrahenta, a także wpłynie na brak nowych zleceń od innych firm. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest prawidłowe. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
U. z 2012 r. poz. 361, z późn. zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W świetle powołanego uregulowania, aby dany wydatek można było uznać za koszt uzyskania przychodu zaistnieć muszą łącznie trzy warunki: celem poniesienia wydatku (bezpośrednim lub pośrednim) powinno być osiągnięcie przychodu, lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, wydatek ten nie może być wymieniony w zawartym w art. 23 ust. 1 ww. ustawy katalogu wydatków i odpisów, które nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów, wydatek musi być prawidłowo udokumentowany.
W przypadku źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza należy przyjąć, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodów, zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Wydatki związane z podnoszeniem kwalifikacji zawodowych w formie szkoleń nie są ujęte w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów. Nie stanowi to jednak wystarczającej przesłanki do zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.
Dla uzyskania takiego statusu konieczne jest również zaistnienie związku przyczynowego między poniesionym wydatkiem, a celem jakim jest osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza.
Do stwierdzenia, czy poniesiona opłata za udział w szkoleniu i opłata za egzamin na uprawnienia budowlane mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej istotnym jest ustalenie: czy taki wydatek związany jest ze zdobywaniem wiedzy i umiejętności, które są potrzebne (przydatne) w prowadzonej działalności gospodarczej i mają związek z tą działalnością, czy też wydatek ten służy tylko podnoszeniu ogólnego poziomu wiedzy i wykształcenia niezwiązanego z działalnością gospodarczą, a więc który co do zasady ma charakter osobisty.
Jako uzasadnione racjonalnie i gospodarczo, których poniesienie może przyczynić się do osiągnięcia przychodów ze źródła jakim jest działalność gospodarcza, uznać należy wydatki na kształcenie, które pozwolą podatnikowi nabyć umiejętności i wiedzę niezbędną w prowadzeniu działalności gospodarczej.
Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą, związaną z realizacją projektów budowlanych obejmujących przedsięwzięcia finansowe, techniczne i rzeczowe w celu przygotowania lub budowy budynków do sprzedaży (PKD działalności 41.10.Z) - działalność gospodarczą prowadzi od x września 2010 r. Aby nie utracić dotychczasowego i pozyskać przyszłych kontrahentów, Wnioskodawca zobligowany był do uzyskania uprawnień budowlanych w zakresie projektowania. W związku z powyższym, Zainteresowany wziął udział w szkoleniu, które przygotowało go do egzaminu, a także uiścił opłatę za sam egzamin na uprawnienia budowlane.
Wnioskodawca wskazał, że brak ww. uprawnień spowoduje utratę kontrahenta, a także wpłynie na brak nowych zleceń od innych firm. Wobec powyższego, stwierdzić należy, że wydatek poniesiony z tytułu udziału w ww. szkoleniu oraz opłata za egzamin na uprawnienia budowlane, choć trudno go przypisać konkretnym przychodom, to jako przydatny do prawidłowego wykonywania działalności gospodarczej oraz mający, jak wskazano we wniosku, wpływ na wysokość uzyskiwanych z prowadzonej działalności gospodarczej przychodów, może stanowić koszt uzyskania przychodu prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej, pod warunkiem jego należytego udokumentowania.
Stanowisko Wnioskodawcy należało uznać za prawidłowe. Jednakże wskazuje się, że to na Wnioskodawcy spoczywa ciężar wykazania związku przyczynowego pomiędzy ponoszonym wydatkiem, a osiąganymi przychodami oraz okoliczności, że jego poniesienie ma lub może mieć wpływ na wysokość osiągniętych przychodów bądź na zachowanie lub zabezpieczenie źródła przychodów, jakim jest pozarolnicza działalność gospodarcza. Wykazanie takiego związku jest warunkiem koniecznym dla uznania danego wydatku za koszt uzyskania przychodu.
Istnienie ww. związku przyczynowo–skutkowego pomiędzy ww. wydatkami a prowadzoną przez Wnioskodawcę działalnością gospodarczą może być zweryfikowane w toku ewentualnego postępowania podatkowego prowadzonego przez upoważnione do tego organy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.