INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana , przedstawione we wniosku z dnia 18 maja 2009 r. (data wpływu 25 maja 2009 r.), uzupełnionym w dniu 25 czerwca 2009 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 25 maja 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.
Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 10 czerwca 2009 r. znak ILPB1/415-610/09-2/AG na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia. Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 16 czerwca 2009 r., a w dniu 25 czerwca 2009 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 23 czerwca 2009 r.). W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
Wnioskodawca – osoba fizyczna – prowadzi działalność gospodarczą w zakresie: 74.20.A – Działalność w zakresie projektowania budowlanego, urbanistycznego, technologicznego, 74.30.Z – Badania i analizy techniczne na terenie całego kraju, głownie w X i Y. Obecnie Wnioskodawca zakupił nieruchomość z zamiarem wykonywania tam działalności i zamiarem wynajmu lokalu. Jest to lokal jednopokojowy z aneksem o powierzchni 26 m2. Wnioskodawca wyposażył przedmiotowy lokal w meble, telewizor i lodówkę, a poniesione wydatki zaliczył do kosztów uzyskania przychodów działalności bieżącej w marcu i kwietniu. Zakup wyposażenia związany będzie z najmem lokalu.
W uzupełnieniu wniosku podano, że nabytymi składnikami wyposażenia zakupionej nieruchomości są: bateria zlewozmywakowa, nabyta xx lutego 2009 r. o wartości 81,79 zł netto, bateria wannowa, nabyta xx lutego 2009 r. o wartości 87,70 zł netto, telewizor LCD nabyty xx lutego 2009 r. o wartości 1.275,87 zł netto, zaliczka na meble kuchenne, poniesiona xx lutego 2009 r. na wartość 409,84 zł netto, zaliczka na meble kuchenne, poniesiona xx lutego 2009 r., na wartość 1.028,69 zł netto, szafa, nabyta xx marca 2009 r. o wartości 655,73 zł netto, komoda, nabyta xx marca 2009 r. o wartości 491,80 zł netto, zlewozmywak, nabyty xx marca 2009 r. o wartości 491,80 zł netto, płyta kuchenna, nabyta xx marca 2009 r. o wartości 684,43 zł netto, stół z kompletem czterech krzeseł, nabyty xx marca 2009 r. o wartości 654,92 zł netto, wersalka, nabyta xx kwietnia 2009 r. o wartości 618,37 zł netto, dwie poduszki, kołdra, mata łazienkowa, nabyte xx kwietnia 2009 r. o wartości 90,08 zł netto, usługa ułożenia glazury, nabyta xx kwietnia 2009 r. o wartości 1.200 zł netto, lodówka, nabyta xx kwietnia 2009 r. o wartości 490,98 zł netto, lustro, nabyte xx kwietnia 2009 r. o wartości 80,59 zł netto.
Wnioskodawca jest płatnikiem podatku VAT. Z podatku dochodowego Wnioskodawca rozlicza się na zasadach ogólnych, zgodnie z zasadami opisanymi w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w stawce 19%, prowadzi podatkową księgę przychodów i rozchodów. W przypadku wymienionego wyposażenia zakupionej nieruchomości Wnioskodawca przyjął metodę zgodną z art. 22 ust. 4 oraz art. 22 ust. 6b ww. ustawy oraz art. 22d ust. 1, czyli zaliczył do kosztów uzyskania przychodów odpowiednio w miesiącach, w których zostały poniesione i oddane do używania. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy poniesione wydatki, na wymienione składniki wyposażenia zakupionej nieruchomości na potrzeby prowadzonej działalności gospodarczej, mogą zostać zaliczone przez Wnioskodawcę do kosztów uzyskania przychodów w miesiącach ich poniesienia, na podstawie art. 22 ust. 4 oraz ust. 6b, a także art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Zdaniem Wnioskodawcy, słusznie uznano ww. wydatki za koszty uzyskania przychodów. Wnioskodawca uważa, że może poniesione wydatki zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów bieżącej działalności w miesiącach ich poniesienia, na podstawie art. 22 ust. 4 oraz ust. 6b, a także art. 22d ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 ww. ustawy, źródłem przychodów jest np. pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3) oraz najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt 6). Z powyższego wynika, iż odrębnym źródłem przychodów jest pozarolnicza działalność gospodarcza, a innym najem.
Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, iż Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą w zakresie projektowania budowlanego, urbanistycznego, technologicznego oraz badań i analiz technicznych na terenie całego kraju. Zainteresowany nabył nieruchomość z zamiarem wykonywania tam działalności oraz z zamiarem wynajmu lokalu. Lokal wyposażono, a poniesione wydatki zaliczone zostały do kosztów uzyskania przychodów działalności bieżącej w marcu i kwietniu. Wnioskodawca podał, iż zakup wyposażenia związany będzie z najmem lokalu.
Stosownie do treści art. 22 ust. 1 cytowanej ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl powołanego wyżej przepisu, spełniać łącznie następujące warunki: pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ustawy, być właściwie udokumentowany.
W powołanym przepisie art. 22 ust. 1 cyt. ustawy, ustawodawca nie wskazuje enumeratywnie jakie wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu. Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona została od istnienia związku przyczynowo - skutkowego tzn. poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, bądź funkcjonowanie tego źródła. Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem, że podatnik wykaże, iż zostały one w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów.
Jednakże ciężar wykazania owego związku spoczywa na Wnioskodawcy, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Obowiązkiem podatnika, jako odnoszącego ewidentną korzyść z faktu zaliczenia określonych wydatków w poczet kosztów uzyskania przychodów, jest wykazanie związku pomiędzy poniesieniem kosztu a uzyskaniem przychodu, zgodnie z dyspozycją powołanego art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Musi to być zatem taki wydatek, którego związek z prowadzoną działalnością nie budzi wątpliwości, a obowiązek wykazania tego związku należy do podatnika.
Mając na uwadze przedstawiony wcześniej podział źródeł przychodów oraz informację udzieloną przez Wnioskodawcę, iż wydatki poniesione na zakup wyposażenia związane będą z najmem lokalu, nie zaś pozarolniczą działalnością gospodarczą, należy stwierdzić, iż Wnioskodawca nie może ww. wydatków zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.