INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2, § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów – uwzględniając wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Wr 1598/11 – stwierdza, że stanowisko Spółki, przedstawione we wniosku z dnia 15 kwietnia 2011 r. (data wpływu 20 kwietnia 2011 r.) uzupełnionym w dniu 25 lipca 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 20 kwietnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 13 lipca 2011 r. nr ILPB1/415-613/11-2/AA, na podstawie art. 169 § 1, wezwano Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 18 lipca 2011 r., natomiast w dniu 25 lipca 2011 r. wniosek uzupełniono.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca jest przedsiębiorcą prowadzącym działalność gospodarczą w zakresie między innymi projektowania sieci gazowych oraz wykonywania czynności faktycznych związanych z realizacją planowanych inwestycji. W związku z prowadzeniem przedsiębiorstwa ponosi odpowiedzialność za szkody wyrządzone na osobie lub mieniu.
W oparciu o następujące decyzje dotyczące lokalizacji inwestycji celu publicznego: Decyzja Burmistrza Miasta o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia 15 lipca 2005 r., Decyzja Wójta Gminy o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia 28 października 2005 r., Decyzja Wojewody o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego z dnia 16 maja 2005 r. (…), Decyzja Burmistrza Miasta z dnia 12 września 2006 r. o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia, Decyzja Wojewody z dnia 31 sierpnia 2006 r. o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia (…), Decyzja z dnia 11 stycznia 2007 r. - pozwolenie na budowę, Decyzja z dnia 14 września 2010 r. - pozwolenie na budowę, Decyzja z dnia 8 stycznia 2009 r. - pozwolenie na budowę, Decyzja z dnia 8 stycznia 2009 r. - pozwolenie na budowę.
Wnioskodawca będący projektantem prowadził czynności związane z przygotowaniem inwestycji celu publicznego tj. budowę gazociągów wysokiego ciśnienia. Powyższe inwestycje są inwestycjami celu publicznego w rozumieniu artykułu 6 punkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. Gazociągi takie są urządzeniami przesyłowymi w rozumieniu wskazanego wyżej przepisu.
W latach 2008-2010 w związku z prowadzonymi inwestycjami polegającymi na przygotowaniu budowy gazociągów wysokiego ciśnienia Wnioskodawca na podstawie pisemnych umów dokonywał wypłat odszkodowań na rzecz właścicieli (posiadaczy) nieruchomości, na których nieruchomościach realizowane były prace związane z budową gazociągów wysokiego ciśnienia.
Zgodnie z postanowieniami umów właściciele nieruchomości - osoby fizyczne - otrzymywali odszkodowania obejmujące: odszkodowanie z tytułu obniżenia wartości nieruchomości oraz ograniczeń w jej korzystaniu związanych z budową i eksploatacją gazociągu wynikające z przepisów Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 30 lipca 2001 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz. U. Nr 97, poz. 1055). Zgodnie z przedmiotowym Rozporządzeniem strefa kontrolowana dla takiego gazociągu wynosi 8 metrów (po 4 metry od osi w każdą stronę).
Kwota odszkodowania obejmuje powierzchnię gruntu zajętą przez strefę gazociągu zgodnie z planem zagospodarowania przestrzennego i pozwoleniem na budowę, odszkodowanie za utratę plonów i rekultywację gleby oraz utrudnienia w pracach polowych na nieruchomości, odszkodowanie za utratę plonów i rekultywację gleby oraz utrudnienia w pracach polowych związane z koniecznością umieszczenia na nieruchomości słupków znacznikowych, odszkodowania za utratę plonów i rekultywację gleby w przypadku powstania szkód związanych z realizacją prac remontowych w obrębie gazociągu w przyszłości.
Wysokość odszkodowania wypłacanego osobom uprawnionym ustalana była na podstawie wyceny sporządzanej przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego na podstawie operatu szacunkowo-majątkowego. Oszacowania wartości odszkodowań związanych ze zniszczeniem upraw rolnych i plonów dokonywał biegły rzeczoznawca z zakresu rolnictwa. Zgodnie z postanowieniami analizowanej umowy, umowa stanowi równocześnie dokument stwierdzający prawo do dysponowania gruntem do celów budowlanych. Umowy z właścicielami/posiadaczami nieruchomości sporządzane były według jednolitego wzoru w formie pisemnej.
Umowy nie prowadziły do ustanowienia służebności gruntowych lub służebności przesyłu na nieruchomościach, na których realizowana była inwestycja. Ponadto Wnioskodawca wskazuje, że nie jest w stanie określić faktu czy osoby fizyczne, które otrzymały odszkodowanie od Spółki są posiadaczami gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym. Część wypłat dotyczyła takich osób, jednakże z uwagi na przyjętą podstawę prawną zrealizowanych wypłat okoliczność ta nie miała znaczenia.
Odszkodowania zostały wypłacone uprawnionym osobom na podstawie art. 124 ust. 4 i art. 128 ust. 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, a inwestycja w postaci budowy gazociągu wysokiego ciśnienia ma charakter inwestycji celu publicznego w rozumieniu przepisów art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Wnioskodawca jest zobowiązany do wystawienia PIT-8C osobom fizycznym, które otrzymały odszkodowania w związku z realizacją inwestycji celu publicznego na podstawie umów zawieranych z podmiotem realizującym inwestycję?
Zdaniem Wnioskodawcy, - inwestora - odszkodowania otrzymane przez właścicieli nieruchomości na podstawie umów przedstawionych w stanie faktycznym opisanym wyżej, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, a Wnioskodawca nie ma obowiązku wystawienia PIT-8C, bowiem odpowiedzialność inwestora jest odpowiedzialnością na zasadzie ryzyka przewidzianą w art. 435 Kodeksu cywilnego. Odszkodowania zostały wypłacone uprawnionym osobom fizycznym w oparciu o operat szacunkowy sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego na zasadach określonych w ustawie o gospodarce nieruchomościami i zabezpieczają przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego.
Nie ulega wątpliwości, że inwestycja w postaci budowy gazociągu wysokiego ciśnienia ma charakter inwestycji celu publicznego w rozumieniu przepisów art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami.
Zgodnie z przepisami artykułu 6 pkt 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, możliwe jest ograniczenie, korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń.
Może to nastąpić za zgodą właściciela w drodze umowy (co miało miejsce w przypadkach, których dotyczy niniejszy wniosek) lub na podstawie decyzji starosty jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody. Podkreślić należy, że gdyby nie było możliwe umowne uregulowanie kwestii dotyczących odszkodowań i zgody na korzystanie z nieruchomości dla celów budowlanych, Wnioskodawca jako inwestor z całą pewnością podjąłby działania mające na celu wyegzekwowanie prawa do realizacji inwestycji w trybie przewidzianym w przepisach ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Zgodnie art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych. Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. (Warunek ten jest spełniony w przypadku objętym niniejszym wnioskiem).
Natomiast z treści art. 124 ust. 4 tej ustawy wynika, iż na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4. Przepis ten stanowi, że odszkodowanie przysługuje również za szkody powstałe wskutek zdarzeń, o których mowa w art. 120 i 124 – 126. Odszkodowanie powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód.
Jeżeli wskutek tych zdarzeń zmniejszy się wartość nieruchomości, odszkodowanie powiększa się o tę kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu. Za szkody powstałe na skutek zdarzeń, o których mowa w art. 120 i 124 - 126 rozumie się szkody powstałe w wyniku ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości poprzez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzanie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń.
W sprawie będącej przedmiotem niniejszego wniosku biegły rzeczoznawca majątkowy dokonał wyceny wartości szkód, a odszkodowania zostały wypłacone przez Spółkę. Biorąc powyższe pod uwagę należy stwierdzić, iż odszkodowania za obniżenie wartości nieruchomości, z tytułów określonych w przepisach ustawy o gospodarce nieruchomościami jest objęte zwolnieniem z podatku dochodowego na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W dniu 1 sierpnia 2011 r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wydał interpretację indywidualną nr ILPB1/415-613/11-4/AA stwierdzając, iż stanowisko Wnioskodawcy - w części dotyczącej wystawienia informacji PIT-8C właścicielom nieruchomości wchodzących w skład gospodarstwa rolnego z tytułu utraty plonów i rekultywacji gruntów – jest prawidłowe, natomiast w pozostałym zakresie – jest nieprawidłowe. Wezwanie do usunięcia naruszenia prawa wniesiono w dniu 16 sierpnia 2011 r. Odpowiedź na ww. wezwanie została udzielona pismem z dnia 5 września 2011 r. znak ILPB1/415W-108/11-2/AP.
W dniu 26 września 2011 r. wpłynęła do tut. organu skarga (adresowana do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu) na ww. interpretację, w której wniesiono o uchylenie przedmiotowej interpretacji oraz zasądzenie kosztów postępowania. Wyrokiem z dnia 17 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Wr 1598/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu uchylił zaskarżoną interpretację. Dnia 20 marca 2012 r. do tut. organu wpłynęło pismo Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 16 marca 2012 r. sygn. akt I SA/Wr 1598/11 w sprawie doręczenia odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem.
Prawomocne orzeczenie wyroku wpłynęło do tut. organu w dniu 24 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu wskazał, że Minister Finansów w odpowiedzi na skargę przychylił się do wniosku Spółki i również wniósł o uchylenie zaskarżonej interpretacji, nie wyeliminował jednak zaskarżonego rozstrzygnięcia w trybie art. 154 § 3 Prawa postępowania przez sądami administracyjnymi, ponieważ zgodził się jedynie częściowo z uzasadnieniem skargi. W ocenie składu orzekającego uzasadnienie prawne zaskarżonej interpretacji nie spełnia wymogów stawianych przez prawo. Organ w zaskarżonej interpretacji nie odniósł się do treści zadanego przez Stronę pytania oraz zajętego stanowiska.
Zdaniem Sądu, mając na uwadze powyższe oraz fakt, że obie strony postępowania wnoszą o uchylenie interpretacji, wyeliminowanie jej jest zasadne, gdyż organ pominął argumentację wskazaną we wniosku o interpretację związaną ze zwolnieniem z podatku dochodowego wypłaconych odszkodowań na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Sąd wskazał, iż zwolnienia dotyczące odszkodowań wypłaconych w związku z ustawą o gospodarce nieruchomościami normuje art. 21 ust. 1 pkt 29 i pkt 120 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Treść art. 21 ust. 1 pkt 29 powołanej ustawy, przez odwołanie się „do przepisów o gospodarce nieruchomościami” wskazuje na bardzo szeroki zakres tego zwolnienia, gdyż odnosi się ogólnie do wypłaconych odszkodowań, wynikających, czy też wskazanych bezpośrednio w ustawie o gospodarce nieruchomościami.
Natomiast przepis art. 21 ust. 1 pkt 120 ww. ustawy przez ograniczenie zawarte przez ustawodawcę w tym przepisie do wyroków sądowych i zawartych umów (ugód), posiadaczy gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego oraz przepisu art. 143 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, definiującego budowę urządzeń infrastruktury technicznej ma znacznie węższy zakres niż zwolnienie wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W świetle obowiązującego stanu prawnego – biorąc pod uwagę rozstrzygnięcie zawarte w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 17 lutego 2012 r. sygn. akt I SA/Wr 1598/11 – stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, rozpatrując ponownie przedmiotową sprawę stwierdza co następuje. Podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), jest zasada powszechności opodatkowania.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. Zatem wszelkie dochody, które nie zostały wymienione enumeratywnie w katalogu zwolnień przedmiotowych podlegają zwolnieniu.
W myśl art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wolne od podatku dochodowego są przychody uzyskane z tytułu odszkodowania wypłacanego stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami lub z tytułu odpłatnego zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie oraz z tytułu sprzedaży nieruchomości w związku z realizacją przez nabywcę prawa pierwokupu, stosownie do przepisów o gospodarce nieruchomościami; nie dotyczy to przypadków, gdy właściciel nieruchomości, o której mowa w zdaniu pierwszym, nabył jej własność w okresie 2 lat przed wszczęciem postępowania wywłaszczeniowego bądź odpłatnym zbyciem nieruchomości za cenę niższą o co najmniej 50% od wysokości uzyskanego odszkodowania lub ceny zbycia nieruchomości na cele uzasadniające jej wywłaszczenie lub w związku z realizacją prawa pierwokupu.
Natomiast zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 120 ww. ustawy wolne od podatku odszkodowania wypłacone, na podstawie wyroków sądowych i zawartych umów (ugód), posiadaczom gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego, z tytułu: ustanowienia służebności gruntowej, rekultywacji gruntów, szkód powstałych w uprawach rolnych i drzewostanie - w wyniku prowadzenia na tych gruntach, przez podmioty uprawnione na podstawie odrębnych przepisów, inwestycji dotyczących budowy infrastruktury przesyłowej ropy naftowej i produktów rafinacji ropy naftowej oraz budowy urządzeń infrastruktury technicznej, o których mowa w art. 143 ust. 2 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 102, poz. 651, ze zm.).
Zgodnie z art. 143 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami przez budowę urządzeń infrastruktury technicznej rozumie się budowę drogi oraz wybudowanie pod ziemią, na ziemi albo nad ziemią przewodów lub urządzeń wodociągowych, kanalizacyjnych, ciepłowniczych, elektrycznych, gazowych i telekomunikacyjnych. W tym miejscu należy podkreślić, że ulgi i zwolnienia podatkowe nie stanowią standardu prawnego, lecz są odstępstwem od zasady powszechności opodatkowania. Zatem korzystanie z każdej preferencji podatkowej, w tym zwolnień podatkowych, wymaga spełnienia warunków określonych w odpowiednich przepisach stanowiących ich podstawę prawną.
Jednakże rozpatrując powyższe przepisy w kontekście ich zastosowania w sprawie będącej przedmiotem niniejszej interpretacji należy wskazać, że ustawodawca – poprzez zawarcie w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych wyżej wskazanych norm pozwalających na zwolnienie wskazanych tam odszkodowań z opodatkowania tym podatkiem, skonkretyzował sytuacje oraz grupy podatników, mogących korzystać z tych zwolnień.
Jednocześnie należy zwrócić uwagę, iż przy interpretacji przepisów dotyczących zwolnień podatkowych stosuje się wykładnię literalną, która ma pierwszeństwo przed wykładnią celowościową, co oznacza, że katalog zwolnień przedmiotowych zawarty w art. 21 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych jest katalogiem zamkniętym i nie można interpretować go rozszerzająco.
Mając na uwadze treść powyżej powołanych przepisów należy zauważyć, że art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez odwołanie się do przepisów o gospodarce nieruchomościami wskazuje na bardzo szeroki zakres tego zwolnienia, gdyż odnosi się ogólnie do wypłaconych odszkodowań wynikających, czy też wskazanych bezpośrednio w ustawie o gospodarce nieruchomościami.
Z kolei treść art. 21 ust. 1 pkt 120 powołanej ustawy przez ograniczenie w tym przepisie zawarte przez ustawodawcę do wyroków sądowych i zawartych umów (ugód), posiadaczy gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego oraz przepisu art. 143 ust. 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami, definiującego budowę urządzeń infrastruktury technicznej ma znacznie węższy zakres niż zwolnienie wynikające z art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Ponadto pojęcie szkody (uszczerbek majątkowy), w tym przepisie zostało zawężone jedynie do szkód powstałych w uprawach rolnych i drzewostanie, rekultywacji gruntów oraz ustanowienia służebności gruntowej.
Przedstawiając we wniosku opis stanu faktycznego Wnioskodawca wskazał, iż odszkodowania zostały wypłacone uprawnionym osobom na podstawie art. 124 ust. 4 i art. 128 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, a inwestycja w postaci budowy gazociągu wysokiego ciśnienia ma charakter inwestycji celu publicznego w rozumieniu przepisów art. 6 tej ustawy. Wnioskodawca wypłacił: odszkodowanie z tytułu obniżenia wartości nieruchomości oraz ograniczeń w jej korzystaniu związanych z budową i eksploatacją gazociągu wynikające z przepisów Rozporządzenia Ministra Gospodarki z dnia 30 lipca 2001 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać sieci gazowe (Dz.
U. Nr 97, poz. 1055), odszkodowanie za utratę plonów i rekultywację gleby oraz utrudnienia w pracach polowych na nieruchomości, odszkodowanie za utratę plonów i rekultywację gleby oraz utrudnienia w pracach polowych związane z koniecznością umieszczenia na nieruchomości słupków znacznikowych, odszkodowania za utratę plonów i rekultywację gleby w przypadku powstania szkód związanych z realizacją prac remontowych w obrębie gazociągu w przyszłości. Wnioskodawca zakłada, że odszkodowania mogły dotyczyć posiadaczy gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym.
Stosownie do treści art. 6 pkt 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami celem publicznym w rozumieniu ustawy jest budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń.
Zgodnie z art. 124 ust. 1 ww. ustawy, starosta wykonujący zadanie z zakresu administracji rządowej, może ograniczyć, w drodze decyzji, sposób korzystania z nieruchomości przez udzielenie zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń, jeżeli właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości nie wyraża na to zgody.
Ograniczenie to następuje zgodnie z planem miejscowym, a w przypadku braku planu, zgodnie z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Zezwolenie może być udzielone z urzędu albo na wniosek organu wykonawczego jednostki samorządu terytorialnego, innej osoby lub jednostki organizacyjnej (art. 124 ust. 2).
Stosownie do art. 124 ust. 4 powołanej ustawy, na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego, niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4. Właściciel lub użytkownik wieczysty nieruchomości jest obowiązany udostępnić nieruchomość w celu wykonania czynności związanych z konserwacją oraz usuwaniem awarii ciągów, przewodów i urządzeń, o których mowa w ust. 1. Obowiązek udostępnienia nieruchomości podlega egzekucji administracyjnej.
W myśl art. 128 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami odszkodowanie przysługuje również za szkody powstałe wskutek zdarzeń, o których mowa w art. 120 i 124 – 126. Odszkodowanie powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód. Jeżeli wskutek tych zdarzeń zmniejszy się wartość nieruchomości, odszkodowanie powiększa się o tę kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu.
Zgodnie natomiast z art. 132 ust. 6 ww. ustawy obowiązek zapłaty odszkodowania za szkody powstałe wskutek zdarzeń wymienionych w art. 124, art. 124b, art. 125 i art. 126 oraz za zmniejszenie wartości nieruchomości z tego powodu obciąża osobę lub jednostkę organizacyjną, która uzyskała zezwolenie odpowiednio na założenie lub przeprowadzenie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń, o którym mowa w art. 124 ust. 1, albo zezwolenie na wykonanie czynności związanych z konserwacją, remontami, usuwaniem awarii oraz usuwaniem z gruntu, o którym mowa w art. 124b ust. 1, albo zezwolenie na prowadzenie działalności polegającej na poszukiwaniu, rozpoznawaniu, wydobywaniu lub składowaniu kopalin stanowiących własność Skarbu Państwa oraz węgla brunatnego wydobywanego metodą odkrywkową albo zezwolenie na czasowe zajęcie nieruchomości w przypadku siły wyższej lub innej nagłej potrzeby zapobieżenia powstaniu znacznej szkody albo przedsiębiorcę, który na podstawie koncesji wykonuje działalność w zakresie poszukiwania, rozpoznawania lub wydobywania kopalin objętych własnością górniczą.
Wobec powyższego należy stwierdzić, że odszkodowania wypłacone przez Wnioskodawcę - jako podmiot wykonujący inwestycję - w związku z realizacją celu publicznego, tj. budową gazociągu wysokiego ciśnienia, na podstawie art. 124 ust. 4 i art. 128 ust. 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, będą korzystać ze zwolnienia przedmiotowego określonego w art. 21 ust. 1 pkt 29 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Natomiast odszkodowania: za utratę plonów i rekultywację gleby oraz utrudnienia w pracach polowych na nieruchomości, za utratę plonów i rekultywację gleby oraz utrudnienia w pracach polowych związane z koniecznością umieszczenia na nieruchomości słupków znacznikowych, za utratę plonów i rekultywację gleby w przypadku powstania szkód związanych z realizacją prac remontowych w obrębie gazociągu w przyszłości, - wypłacone posiadaczom gruntów wchodzących w skład gospodarstwa rolnego w rozumieniu przepisów ustawy o podatku rolnym podlegają zwolnieniu na mocy art. 21 ust. 1 pkt 120 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Zatem – mając na uwadze treść art. 21 ust. 1 pkt 29 oraz pkt 120 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, należy uznać, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do wystawienia informacji PIT-8C.
Stosownie bowiem do treści art. 42a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą, osoby prawne i ich jednostki organizacyjne oraz jednostki organizacyjne niemające osobowości prawnej, które dokonują wypłaty należności lub świadczeń, o których mowa w art. 20 ust. 1, z wyjątkiem dochodów (przychodów) wymienionych w art. 21, art. 52, art. 52a i art. 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku, od których nie są obowiązane pobierać zaliczki na podatek lub zryczałtowanego podatku dochodowego, są obowiązane sporządzić informację według ustalonego wzoru o wysokości przychodów i w terminie do końca lutego następnego roku podatkowego przekazać podatnikowi oraz urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy według miejsca zamieszkania podatnika, a w przypadku podatników, o których mowa w art. 3 ust. 2a, urzędowi skarbowemu, którym kieruje naczelnik urzędu skarbowego właściwy w sprawach opodatkowania osób zagranicznych.
Wobec powyższego treść ww. przepisów oraz fakt, iż wypłacane odszkodowania korzystać będą ze zwolnienia z podatku dochodowego, należało uznać stanowisko wyrażone przez Wnioskodawcę w odniesieniu do treści zadanego pytania, tj. obowiązku wystawiania informacji PIT-8C osobom fizycznym, które otrzymały odszkodowania w związku z realizacją inwestycji celu publicznego na podstawie umów zawieranych z podmiotem realizującym inwestycję, za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.