INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 4 lipca 2012 r. (data wpływu 6 lipca 2012 r.), uzupełnionym w dniu 16 sierpnia 2012 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie wyboru formy opodatkowania – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 6 lipca 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie wyboru formy opodatkowania.
Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 31 lipca 2012 r. znak ILPB1/415-658/12-2/AG na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia. Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 6 sierpnia 2012 r., a w dniu 16 sierpnia 2012 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 14 sierpnia 2012 r.). W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
Spółka cywilna o nazwie x prowadzi działalność polegającą na świadczeniu usług budowlanych, a ponadto zajmuje się działalnością deweloperską. Spółka ma dwóch wspólników: x i x, którzy za rok 2011 złożyli zeznania roczne i rozliczyli się z urzędem skarbowym na zasadach ogólnych, tj. według skali podatkowej. W styczniu 2012 w ustawowym terminie, wspólnicy złożyli oświadczenia o zmianie formy opodatkowania na podatek liniowy. W marcu 2011 wspólnicy spółki cywilnej jako osoby fizyczne założyli spółkę z o.o. o nazwie x sp. z o.o., której są jedynymi wspólnikami. Przedmiot działalności spółki z o.o. jest dokładnie taki sam jak spółki cywilnej.
W lipcu 2011 roku wspólnicy spółki z o.o. podjęli pracę w spółce na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy. Jeden ze wspólników zatrudniony jest na stanowisku dyrektora ds. marketingu. W zakresie jego obowiązków leży promowanie wyrobów gotowych (domów mieszkalnych) budowanych przez spółkę i usług przez nią świadczonych. Jego zadaniem jest zdobycie i zainteresowanie potencjalnego klienta wyrobami i świadczonymi usługami, prowadzenie akcji reklamowych w środkach masowego przekazu i składanie ofert przetargowych. Drugi wspólnik pracuje na stanowisku dyrektora ds. technicznych.
W zakresie jego obowiązków leży nadzór nad pracami budowlanymi, dobór właściwych materiałów budowlanych oraz kontrolowanie i prawidłowość prac zgodnie z projektami budowlanymi na poszczególnych ich etapach. Bierze odpowiedzialność za monitorowanie jakości budowanych domów i ich zgodności z warunkami formalnymi, dopuszczającymi produkt na rynek. W przedsięwzięciach budowlanych świadczonych przez spółkę z o.o. generalnym wykonawcą jest spółka cywilna, z którą spółka z o.o. podpisuje umowę na wybudowanie np. domu, którego sprzedawcą jest spółka z o.o. Zatrudnienie wspólników w spółce z o.o. trwa nadal.
W uzupełnieniu wniosku wskazano, iż spółka cywilna uzyskała przychody ze świadczenia usług budowlanych na rzecz spółki z o.o. Usługi te to: budowa domku jednorodzinnego, budowa apartamentowca, świadczenie usług remontowych w lokalach mieszkalnych i przychód z tytuły usług najmu części lokalu biurowego, będącego własnością spółki cywilnej. Wnioskodawca podał, że żadna z wykonywanych usług, są to typowo usługi budowlane, nie pokrywała się z czynnościami, które którykolwiek ze wspólników spółki cywilnej wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym w ramach stosunku pracy.
Zainteresowany podał, iż generalnie sytuacja wygląda w ten sposób, że spółka z o.o. jest głównym inwestorem jakiegoś projektu budowlanego, tj. albo budowy domku jednorodzinnego, domków w zabudowie szeregowej lub apartamentowców. Spółka z o.o. wyszukuje grunt pod inwestycje, opracowuje projekt budowlany i zleca, podpisując umowę ze spółką cywilną wybudowanie tych obiektów od podstaw po stan deweloperski. Przychody ze sprzedaży domów czy lokali mieszkalnych to przychody spółki z o.o. Spółka cywilna uzyskuje przychody ze świadczenia na rzecz spółki z o.o. usługi budowlanej. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy Wnioskodawca może opodatkowywać przychody uzyskane w spółce cywilnej podatkiem liniowym 19%? Pytanie powyższe wynika z uzupełnienia wniosku. Zdaniem Wnioskodawcy, w zaistniałym stanie faktycznym opodatkowanie wspólnika spółki cywilnej podatkiem liniowym jest zgodne z prawem.
W myśl art. 9a pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podatnik który wybrał opodatkowanie o którym mowa w ust. 2, uzyska z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału w zysku spółki mniemającej osobowości prawnej przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadającym czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym w ramach stosunku pracy, traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w sposób określony w art. 30c.
Zdaniem Wnioskodawcy, świadczenie usługi budowlanej przez spółkę cywilną na rzecz spółki z o.o. (będącej pracodawcą) dla wspólników spółki cywilnej, nie pokrywa się z czynnościami, które każdy ze wspólników wykonuje w ramach stosunku pracy. Opodatkowanie podatkiem liniowym zdaniem Wnioskodawcy jest jak najbardziej prawidłowe. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Na wstępie tut. organ zauważa, że ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) nie zawiera przepisu określonego jako art. 9a pkt 3. Jednakże mając na uwadze kontekst zawartych informacji tut. organ zrozumiał, iż Wnioskodawca określając własne stanowisko w sprawie oceny prawnej zaistniałego stanu faktycznego miał na uwadze przepis art. 9a ust. 3 ww. ustawy.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku. W myśl art. 9a ust. 2 ww. ustawy, podatnicy, z zastrzeżeniem ust. 3, mogą wybrać sposób opodatkowania dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej na zasadach określonych w art. 30c.
W tym przypadku są obowiązani do złożenia właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego do dnia 20 stycznia roku podatkowego pisemnego oświadczenia o wyborze tego sposobu opodatkowania. Jeżeli podatnik rozpoczyna prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej, oświadczenie może złożyć na podstawie przepisów o swobodzie działalności gospodarczej, a jeżeli podatnik nie złożył oświadczenia na podstawie tych przepisów – pisemne oświadczenie składa właściwemu naczelnikowi urzędu skarbowego, nie później niż w dniu uzyskania pierwszego przychodu.
Zgodnie z art. 9a ust. 4 ww. ustawy, wybór sposobu opodatkowania dokonany w oświadczeniu, o którym mowa w ust. 2, dotyczy również lat następnych, chyba że podatnik, w terminie do dnia 20 stycznia roku podatkowego, zawiadomi w formie pisemnej właściwego naczelnika urzędu skarbowego o rezygnacji z tego sposobu opodatkowania lub złoży w tym terminie pisemny wniosek lub oświadczenie o zastosowanie form opodatkowania określonych w ustawie o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Stosownie do treści art. 9a ust. 3 ww. ustawy, jeżeli podatnik, który wybrał sposób opodatkowania, o którym mowa w ust. 2, uzyska z działalności gospodarczej prowadzonej samodzielnie lub z tytułu prawa do udziału w zysku spółki niemającej osobowości prawnej przychody ze świadczenia usług na rzecz byłego lub obecnego pracodawcy, odpowiadające czynnościom, które podatnik lub co najmniej jeden ze wspólników wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym, w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy, podatnik ten traci w roku podatkowym prawo do opodatkowania w sposób określony w art. 30c i jest obowiązany do wpłacenia zaliczek od dochodu osiągniętego od początku roku, obliczonych przy zastosowaniu skali podatkowej, o której mowa w art. 27 ust. 1, oraz odsetek za zwłokę od zaległości z tytułu tych zaliczek.
W myśl art. 30c ust. 1 ww. ustawy, podatek dochodowy od dochodów z pozarolniczej działalności gospodarczej lub działów specjalnych produkcji rolnej uzyskanych przez podatników, o których mowa w art. 9a ust. 2 lub ust. 7, z zastrzeżeniem art. 29, 30, 30d, wynosi 19% podstawy obliczenia podatku.
Zgodnie z powyższym, możliwość opodatkowania „podatkiem liniowym” jest wyłączona w stosunku do podatników, którzy uzyskują przychód z działalności gospodarczej z tytułu świadczenia usług na rzecz obecnego lub byłego pracodawcy i usługi te są tożsame z czynnościami, które podatnik, lub przynajmniej jeden z jego wspólników (w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki osobowej), wykonywał, bądź wykonuje w roku podatkowym w ramach stosunku pracy lub spółdzielczego stosunku pracy.
Z przedstawionego we wniosku opisu wynika, iż Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki cywilnej prowadzącej działalność polegającą na świadczeniu usług budowlanych, a ponadto zajmującej się działalnością deweloperską. W styczniu 2012 w ustawowym terminie, wspólnicy złożyli oświadczenia o zmianie formy opodatkowania na tzw. „podatek liniowy”. W marcu 2011 wspólnicy spółki cywilnej jako osoby fizyczne założyli spółkę z o.o., której są jedynymi wspólnikami. Przedmiot działalności spółki z o.o. jest dokładnie taki sam jak spółki cywilnej. W lipcu 2011 roku wspólnicy spółki z o.o. podjęli pracę w spółce na podstawie umowy o pracę w pełnym wymiarze czasu pracy.
Jeden ze wspólników zatrudniony jest na stanowisku dyrektora ds. marketingu. Drugi wspólnik pracuje na stanowisku dyrektora ds. technicznych. Wnioskodawca podał, że żadna z wykonywanych usług nie pokrywała się z czynnościami, które którykolwiek ze wspólników spółki cywilnej wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym w ramach stosunku pracy.
Mając powyższe na względzie, stwierdzić należy, iż jeżeli spółka cywilna nie uzyska przychodów ze świadczenia usług na rzecz spółki z o.o. odpowiadające czynnościom, które którykolwiek ze wspólników spółki cywilnej wykonywał lub wykonuje w roku podatkowym w ramach stosunku pracy, to świadczenie w ramach prowadzonej działalności gospodarczej usług na rzecz spółki z o.o., nie spowoduje utraty prawa do opodatkowania uzyskiwanych dochodów w sposób określony w art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Zatem, Wnioskodawca może opodatkowywać dochody uzyskiwane w spółce cywilnej z prowadzonej pozarolniczej działalności gospodarczej tzw. 19% „podatkiem liniowym”.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.