INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 25 sierpnia 2008 r. (data wpływu 26 sierpnia 2008 r.), uzupełnionym w dniu 20 października 2008 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup komputera, torby do komputera oraz myszki bezprzewodowej – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 26 sierpnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 14 października 2008 r. znak ILPP1/443-809/08-2/BD, ILPB1/415-668/08-2/AG, na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawcę do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.
Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 16 października 2008 r., a w dniu 20 października 2008 r. wniosek uzupełniono. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawczyni – osoba fizyczna – od 1 października 2008 r. zamierza prowadzić jednoosobową działalność gospodarczą w zakresie projektowania konstrukcji budowlanych. Wnioskodawczyni będzie podatnikiem podatku od towarów i usług, a podatek dochodowy będzie rozliczać na zasadach ogólnych. W sierpniu Zainteresowana otrzymała dotację z Urzędu Pracy na rozpoczęcie działalności gospodarczej. Dotacja przyznawana jest z Europejskiego Funduszu Społecznego.
Już po otwarciu własnej działalności, z otrzymanych środków Wnioskodawczyni zamierza zakupić: komputer przenośny za kwotę 3.000,00 zł brutto, torbę do komputera za kwotę 200,00 zł brutto, myszkę bezprzewodową za kwotę 100,00 zł brutto, program komputerowy A(…) 4.636,00 zł brutto, program komputerowy B(…) 4.020,00 zł brutto, program komputerowy Konstruktor 2.290,00 zł brutto. Programy komputerowe w tym przypadku są odrębnymi składnikami majątku i nie zaliczają się do zestawu komputerowego. Przewidywany okres użytkowania wszystkich przedmiotów jest dłuższy niż rok.
Komputer przenośny, torbę i myszkę Wnioskodawczyni zaliczy do wyposażenia, wszystkie programy komputerowe (B(…), K(…), A(…)) - zaliczy do wartości niematerialnych i prawnych. W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. Czy w świetle ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wydatki na: komputer przenośny, torbę do komputera, myszkę bezprzewodową, poniesione z otrzymanej dotacji z Urzędu Pracy, Wnioskodawczyni może zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów?
Zdaniem Wnioskodawczyni, komputer przenośny, torba do komputera i myszka bezprzewodowa będą stanowić koszt uzyskania przychodów, gdyż będą służyć Wnioskodawczyni bezpośrednio do prowadzenia działalności gospodarczej i będą związane z osiąganym przychodem. Zainteresowana uważa, że będzie mogła kwotę netto tych przedmiotów wpisać do podatkowej księgi przychodów i rozchodów jako poniesiony koszt. Ponadto Wnioskodawczyni uważa, że nie będzie mogła zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów programów komputerowych jako wartości niematerialnych i prawnych. Programy te będą podlegać amortyzacji, której Wnioskodawczyni uważa, że nie będzie mogła zaliczyć do kosztów.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 tej ustawy.
Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodów, winien, w myśl powołanego wyżej przepisu, spełniać łącznie następujące warunki: pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, nie znajdować się na liście wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust.1 ustawy, być właściwie udokumentowany.
Analiza treści zarówno art. 22 ust. 1 jak i art. 23 ww. ustawy wskazuje, że co do zasady, nie ma przeszkód, aby podatnik zaliczył do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na zakup wyposażenia, sfinansowane ze środków otrzymanych z Powiatowego Urzędu Pracy. Zauważyć przy tym należy, iż zgodnie z § 3 pkt 7 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 26 sierpnia 2003 r. w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów (Dz. U. Nr 152, poz. 1475 ze zm.) przez wyposażenie rozumieć należy rzeczowe składniki majątku, związane z wykonywaną działalnością, niezaliczone zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym, do środków trwałych.
Warunkiem tego zaliczenia jest jednakże istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy poniesionymi wydatkami, a przychodami z prowadzonej przez wnioskodawcę działalności gospodarczej oraz należyte udokumentowanie poniesionych wydatków. Fakt sfinansowania wydatków na zakup wyposażenia ze środków przyznanych osobie bezrobotnej z Powiatowego Urzędu Pracy na podjęcie działalności gospodarczej, nie wyklucza możliwości zaliczenia tych wydatków do kosztów uzyskania przychodów, mimo iż przyznane środki korzystają ze zwolnienia z opodatkowania na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 121 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przepis ten nie został bowiem wymieniony w art. 23 ust. 1 pkt 56 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych zgodnie z którym nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków i kosztów bezpośrednio sfinansowanych z dochodów (przychodów), o których mowa w art. 21 ust. 1 pkt 46, 47a, 47c, 47d, 116, 122 i 129. W świetle powyższego wydatki poniesione na zakup składników majątku nie zaliczonych do środków trwałych, a więc stanowiących wyposażenie, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów tej działalności. Należy jednak zauważyć, iż zgodnie z § 4 ust. 2 ww. rozporządzenia składniki majątku o wartości początkowej przekraczającej 1.500,00 zł należy objąć ewidencją wyposażenia.
Zatem stanowisko Wnioskodawczyni uznać należy za prawidłowe w odniesieniu do możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków na zakup komputera, torby do komputera oraz myszki bezprzewodowej, zaliczonych przez Wnioskodawczynię do wyposażenia. Tut.
Organ pragnie jednocześnie zaznaczyć, iż zgodnie z treścią art. 23 ust. 1 pkt 45 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów odpisów z tytułu zużycia środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych dokonywanych, według zasad określonych w art. 22a-22o, od tej części ich wartości, która odpowiada poniesionym wydatkom na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie tych środków lub wartości niematerialnych i prawnych, odliczonym od podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym albo zwróconym podatnikowi w jakiejkolwiek formie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Tut.
Organ informuje, że w zakresie pozostałej problematyki dotyczącej podatku od towarów i usług wniosek rozstrzygnięto interpretacją indywidualną z dnia 18 listopada 2008 r. nr ILPP1/443-809/08-4/BD. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.