INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 4 września 2008 r. (data wpływu 8 września 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych: w części dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatku poniesionego na zakup samolotu – jest nieprawidłowe, w części dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na hangarowanie i ubezpieczenia – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 8 września 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatku poniesionego na zakup samolotu oraz wydatków poniesionych na hangarowanie i ubezpieczenia. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Wnioskodawca prowadzi działalność gospodarczą od 11 listopada 1975 r. w zakresie sprzedaży hurtowej i detalicznej samochodów osobowych i furgonetek, konserwacji i naprawy pojazdów mechanicznych, sprzedaży części i akcesoriów do pojazdów samochodowych, wynajmu i dzierżawy samochodów oraz wynajmu nieruchomości. W związku z tym, że działalność ta przynosi coraz mniejsze zyski, od 1 października 2008 r. Wnioskodawca poszerzy działalność o usługi reklamowe samolotem i o usługi wynajmu samolotu. Wiąże się to z koniecznością zakupu samolotu klasy ULT oraz ukończeniem przez Wnioskodawcę kursu lotnika klasy II, uprawniającego do lotów, lądowań, nawigacji, dającego kwalifikacje lotnicze.
Wnioskodawca ma zamiar przy użyciu samolotu reklamować usługi własnej firmy, ciągnąc za nim duży afisz reklamowy, aby był widoczny podczas przelotu i postoju na lotnisku; Wnioskodawca będzie reklamował usługi innych firm. Według wstępnego rozeznania, zdaniem Wnioskodawcy, jest zapotrzebowanie na tego rodzaju usługi i takie zlecenia Wnioskodawca będzie otrzymywał – dotyczy to również wynajmu samolotu. Dlatego też – mając odpowiednie kwalifikacje – Wnioskodawca będzie wynajmować samolot odpłatnie na określony czas. Działalność ta zatem będzie przynosić określone przychody i zyski.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatku poniesionego na zakup samolotu oraz wydatków poniesionych na hangarowanie i ubezpieczenia. Czy wydatek na zakup samolotu, hangarowanie i ubezpieczenia mogą stanowić koszty uzyskania przychodów? Zdaniem Wnioskodawcy, wymienione wydatki mogą być kosztami uzyskania przychodów, ponieważ nie są wymienione w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych i mają związek z uzyskiwanymi przez Niego przychodami; są ponoszone w celu osiągnięcia przychodów.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za: nieprawidłowe w części dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatku poniesionego na zakup samolotu, prawidłowe w części dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na hangarowanie i ubezpieczenia.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 ww. ustawy. Artykuł 23 ww. ustawy określa negatywny katalog wydatków, które nie należą do kosztów uzyskania przychodów. Kosztem tym nie są bowiem wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła.
Ciężar wskazania owego związku spoczywa na Wnioskodawcy, który wywodzi z tego określone skutki prawne.
Stosownie do treści art. 23 ust. 1 pkt 1 lit. b) ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na nabycie lub wytworzenie we własnym zakresie innych niż wymienione w lit. a) środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym również wchodzących w skład nabytego przedsiębiorstwa lub jego zorganizowanych części, - wydatki te, zaktualizowane zgodnie z odrębnymi przepisami, pomniejszone o sumę odpisów amortyzacyjnych, o których mowa w art. 22h ust. 1 pkt 1, są jednak kosztem uzyskania przychodów przy określaniu dochodu z odpłatnego zbycia rzeczy określonych w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. d), oraz gdy odpłatne zbycie rzeczy i praw jest przedmiotem działalności gospodarczej, a także w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku związanych z działalnością gospodarczą, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, bez względu na czas ich poniesienia.
Z treści art. 22 ust. 8 ww. ustawy wynika, iż kosztami uzyskania przychodów są odpisy z tytułu zużycia środków trwałych (odpisy amortyzacyjne), dokonywane wyłącznie zgodnie z art. 22a-22o, z uwzględnieniem art. 23 ww. ustawy.
Zgodnie z art. 22a ust. 1 cyt. ustawy, amortyzacji podlegają, z zastrzeżeniem art. 22c, stanowiące własność lub współwłasność podatnika, nabyte lub wytworzone we własnym zakresie, kompletne i zdatne do użytku w dniu przyjęcia do używania: budowle, budynki oraz lokale będące odrębną własnością, maszyny, urządzenia i środki transportu, inne przedmioty - o przewidywanym okresie używania dłuższym niż rok, wykorzystywane przez podatnika na potrzeby związane z prowadzoną przez niego działalnością gospodarczą albo oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1, zwane środkami trwałymi.
Stosownie do treści art. 22f ust. 3 cyt. ustawy, odpisów amortyzacyjnych dokonuje się zgodnie z art. 22h-22m, gdy wartość początkowa środka trwałego albo wartości niematerialnej i prawnej w dniu przyjęcia do używania jest wyższa niż 3.500 zł. W przypadku gdy wartość początkowa jest równa lub niższa niż 3.500 zł, podatnicy, z zastrzeżeniem art. 22d ust. 1, mogą dokonywać odpisów amortyzacyjnych zgodnie z art. 22h-22m albo jednorazowo - w miesiącu oddania do używania tego środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej, albo w miesiącu następnym.
Zatem wydatek poniesiony na zakup samolotu – w przypadku jeżeli zgodnie z ww. przepisami zostanie on zaliczony przez Wnioskodawcę do środków trwałych – nie będzie stanowił kosztu uzyskania przychodów. Kosztami uzyskania przychodów będą natomiast – w myśl art. 22 ust. 8 ww. ustawy – odpisy amortyzacyjne. Wobec powyższego stanowisko Wnioskodawcy w tym zakresie uznaje się za nieprawidłowe. Wydatki związane z hangarowaniem oraz ubezpieczeniem środka trwałego nie są ujęte w katalogu zawartym w art. 23 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. katalogu wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów.
Zatem zakwalifikowanie poszczególnych wydatków do kosztów uzyskania przychodu uzależnione jest jednocześnie od ustalenia, czy Wnioskodawca wykaże istnienie związku przyczynowo-skutkowego pomiędzy jego poniesieniem, a uzyskaniem, zachowaniem lub zabezpieczeniem przychodu, tj. czy udowodni, iż jest to wydatek celowy w prowadzonej działalności. Z przedstawionych przez Wnioskodawcę informacji wynika, że wydatki będą poniesione w celu uzyskania nowych zleceń, do prowadzenia działalności. Zatem wydatki te przyczynią się w przyszłości do osiągnięcia przychodów z prowadzonej – rozszerzonej o ww. zakres – działalności gospodarczej, mogą one zatem stanowić koszty uzyskania przychodów.
Należy jednak zaznaczyć, że wydatki na ubezpieczenie środka trwałego poniesione przed dniem przekazania go do używania – w myśl art. 22g ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – zwiększają wartość początkową tego środka trwałego i mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodów jedynie poprzez odpisy amortyzacyjne. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Tut.
Organ informuje, że w zakresie pozostałej problematyki dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych (tj. możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wydatków poniesionych na kurs lotnika) wniosek rozstrzygnięto interpretacją indywidualną z dnia 28 listopada 2008 r. nr ILPB1/415-701/08-3/AG. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.