INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 9 czerwca 2010 r. (data wpływu 2 lipca 2010 r.), uzupełnionym w dniu 28 września 2010 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 2 lipca 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów.
Wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, w związku z czym pismem z dnia 15 września 2010 r. znak ILPB1/415-762/10-2/AMN na podstawie art. 169 § 1 tej ustawy wezwano Wnioskodawczynię do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia. Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 20 września 2010 r., a w dniu 28 września 2010 r. wniosek uzupełniono (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 24 września 2010 r.). W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Przedsiębiorca prowadzi działalność polegającą na organizowaniu różnego rodzaju imprez, w tym tzw. imprez integracyjnych, szkoleń. Zapewnia pobyt w hotelu, konsumpcję w postaci cateringu, konsumpcji w restauracjach i innych imprez dodatkowych związanych z całą imprezą. Przyjęcie zlecenia od kontrahenta wymaga sprawdzenia hotelu, lokalu odpowiednio pod względem jakości obsługi, jakości wyżywienia, standardu zakwaterowania. Wydatek ten na pobyt w danym hotelu, pensjonacie oraz wydatek na konsumpcję w danym lokalu gastronomicznym jest dokonywany przed realizacją danej usługi. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy podatnik ma prawo zaliczyć wydatki przedstawione w opisie stanu faktycznego do kosztów uzyskania przychodów? Zdaniem Wnioskodawczyni, przedsiębiorca prowadzi działalność polegającą na organizowaniu imprez dla podmiotów, obejmujących zakwaterowanie, catering lub konsumpcje na miejscu. Podatnik przed wybraniem miejsca na miejsce zorganizowania imprezy, szkolenia, konferencji musi dokonać oceny lokalu, posiłków, napoi, oceny obsługi - tak aby to odpowiadało wymaganiom klienta - zachowanie odpowiedniego standardu. W tym celu przedsiębiorca kupuje usługę konsumpcji, pobytu hotelowego w danej miejscowości pod kontem tej oceny.
Wydatek ten - zdaniem Zainteresowanej - jest bezpośrednio związany z osiąganym przychodem i powinien być zaliczony do kosztów uzyskania przychodów. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Z powyższego przepisu wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy.
Jednakże, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że poniesienie tego wydatku miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, ewentualnie na zachowanie lub zabezpieczenie źródła tego przychodu. Ponadto wydatek musi być prawidłowo udokumentowany, w sposób niebudzący wątpliwości.
W przypadku źródła przychodów, jakim jest prowadzenie pozarolniczej działalności gospodarczej można przyjąć, iż kosztami uzyskania przychodów są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, których celem jest osiągnięcie przychodu lub zabezpieczenie i zachowanie źródła przychodów. Należy podkreślić, że o tym co jest celowe i potrzebne w prowadzonej działalności, decyduje podmiot prowadzący działalność gospodarczą, a nie organ podatkowy.
Na podatniku spoczywa zatem obowiązek wykazania związku poniesionych kosztów z działalnością gospodarczą oraz okoliczności, iż ich poniesienie ma wpływ na wysokość osiągniętych przychodów, zwłaszcza w sytuacji wystąpienia sporu w tej kwestii. Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, iż Wnioskodawczyni prowadzi działalność polegającą na organizowaniu różnego rodzaju imprez. Zapewnia pobyt w hotelu, konsumpcję w postaci cateringu, konsumpcji w restauracjach i innych imprez dodatkowych związanych z całą imprezą.
Analiza treści zarówno art. 22 ust. 1 jak i art. 23 ww. ustawy, wskazuje że co do zasady, nie ma przeszkód, aby zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki poniesione na sprawdzenie hotelu, lokalu, odpowiednio pod względem jakości obsługi, jakości wyżywienia, standardu zakwaterowania. Mając na uwadze przedstawiony stan faktyczny oraz obowiązujące przepisy prawa podatkowego, należy stwierdzić, iż w przedmiotowej sprawie Wnioskodawczyni ma prawo zaliczyć wydatki na pobyt w danym hotelu, pensjonacie oraz wydatek na konsumpcję w danym lokalu gastronomicznym do kosztów uzyskania przychodów prowadzonej działalności gospodarczej.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, ul. Piotrkowska 135, 90-434 Łódź po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.