INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 4 lipca 2013 r. (data wpływu 8 lipca 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie źródła przychodów – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 8 lipca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie źródła przychodów. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawca prowadzi indywidualną działalność gospodarczą pod nazwą „A”. Główny profil działalności obejmuje od grudnia 2010 roku wynajem i dzierżawę pozostałych maszyn i urządzeń oraz dóbr materialnych, gdzie indziej niesklasyfikowanych. Ponadto, prowadzona jest również działalność deweloperska polegająca na budowie domów mieszkalnych z przeznaczeniem do sprzedaży.
Wcześniej Wnioskodawca nie zajmował się najmem w ramach działalności gospodarczej. Głównym profilem działalności była produkcja materiałów budowlanych. Wnioskodawca ewidencjonuje dokumentację dotyczącą prowadzonej działalności gospodarczej w księgach rachunkowych, w oparciu o ustawę o rachunkowości. Oprócz działalności gospodarczej Wnioskodawca osiąga od 2006 roku przychody z najmu mieszkań prywatnych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, aktualnie opodatkowaną w formie ryczałtu ewidencjonowanego. Ponadto Wnioskodawca posiada udziały w firmie „B” Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością”, w której jest również zatrudniony w oparciu o umowę o pracę.
Wnioskodawca jest czynnym podatnikiem VAT. W składanych w okresach miesięcznych deklaracjach VAT, w pozycjach dotyczących podstawy opodatkowania, Wnioskodawca wyszczególnia podlegające opodatkowaniu dochody osiągane z działalności gospodarczej oraz dochody z najmu mieszkań prywatnych. Wnioskodawca pozostaje w związku małżeńskim, w którym obowiązuje ustawowa wspólność majątkowa. Małżonka Wnioskodawcy nie prowadzi działalności gospodarczej. Wnioskodawca wraz z współmałżonką w dniu 24 października 2012 r. podpisali przedwstępną umowę sprzedaży w formie aktu notarialnego na zakup trzech lokali niemieszkalnych będących w trakcie budowy.
Cena każdego lokalu obejmuje komórkę lokatorską i miejsce postojowe w garażu podziemnym. W powyższym akcie notarialnym zawarto oświadczenie Wnioskodawcy i współmałżonki, że nabycia powyższego dokonują: do majątku objętego wspólnością ustawową majątkową małżeńską, w związku z i na potrzeby prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej pod nazwą: „A”. Celem nabycia powyższych nieruchomości było osiągnięcie w przyszłości korzyści ekonomicznych wynikających z przyrostu wartości nieruchomości oraz czerpanie innych pożytków, np. z dzierżawy. Nieruchomości miały więc posłużyć do przyszłej sprzedaży opodatkowanej.
Wnioskodawca w październiku 2012 roku wpłacił zadatek na poczet zakupu wyżej opisanych nieruchomości, ponadto okresowo wpłaca zaliczki. Zarówno zadatek jak i zaliczki dokumentowane są otrzymanymi od Sprzedawcy fakturami w których „A” widnieje jako nabywca, oraz w których wykazany jest 23 % podatek VAT. Wnioskodawca ewidencjonuje otrzymane faktury zaliczkowe potwierdzające wpłacony zadatek i zaliczki w księgach rachunkowych i odlicza VAT wykazany w fakturach, w deklaracjach VAT-7 w miesiącu otrzymania faktury potwierdzającej wpłatę.
Zakup wyżej opisanych lokali niemieszkalnych nastąpi na postawie umowy sprzedaży zawartej w formie aktu notarialnego, po otrzymaniu przez Sprzedawcę wszystkich pozwoleń na użytkowanie, co jest planowane do końca 2013 roku. Obecnie Wnioskodawca zamierza stopniowo ograniczać prowadzenie działalności gospodarczej poprzez wyprzedaż majątku, aż do całkowitej likwidacji prowadzonej działalności z tym, że nie wiadomo w jakim okresie to nastąpi. Wnioskodawca zastanawia się nad zmianą przeznaczenia nieruchomości, które zamierza zakupić.
Planuje w akcie notarialnym przenoszącym własność opisanych wyżej nieruchomości na podstawie umowy sprzedaży, który ma zostać zawarty pod koniec 2013 roku zmienić treść dotyczącą nabywcy (w porównaniu do umowy przedwstępnej sprzedaży) w taki sposób, aby nieruchomości zostały nabyte w ramach współwłasności małżeńskiej na cele prywatne, tzn. niezwiązane z działalnością gospodarczą. Zamierza także wyksięgować zapisy dotyczące faktur zaliczkowych z ksiąg rachunkowych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej.
Wnioskodawca po zakupie nieruchomości na cele prywatne, planuje wykorzystać powyższe nieruchomości niemieszkalne do celów osiągania dochodów z dzierżawy i dochody z tego tytułu opodatkowywać jako odrębne źródło przychodów na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przyszłe umowy dzierżawy będą podpisywane tytko przez Wnioskodawcę. Powyższe nieruchomości posłużyłyby zatem również do celów przyszłej sprzedaży opodatkowanej. W związku z powyższym zadano następujące pytanie dotyczące podatku dochodowego od osób fizycznych.
Czy w opisanym stanie przyszłym będzie można dochody z dzierżawy lokali na cele niemieszkalne opodatkowywać jako odrębne źródło przychodów na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych? Zdaniem Wnioskodawcy, dochody z dzierżawy lokali niemieszkalnych zakupionych przez współmałżonków jako współwłasność małżeńska, które ostatecznie nie zostaną zakupione jako nieruchomości związane z działalnością gospodarczą będzie można opodatkowywać jako odrębne źródło przychodów na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (updof) wymienia jako odrębne źródło przychodów m.in. dzierżawę, najem z wyjątkiem składników związanych z działalnością gospodarczą. Uzupełnieniem powyższego przepisu jest art. 14 ust. 2 pkt 11 updof, który wskazuje, że do przychodów z pozarolniczej działalności gospodarczej zalicza się między innymi przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz umów o podobnym charakterze składników majątku związanych z działalnością gospodarczą.
W przypadku nieruchomości które Wnioskodawca zamierza nabyć, składniki majątku nie zostaną nabyte na cele prowadzenia działalności gospodarczej, nie będą więc to składniki związane z działalnością gospodarczą. Na prawo do opodatkowania na podstawie art. 10 ust. l pkt 6 nie powinien wpływać fakt ujęcia zaliczek na zakup nieruchomości w księgach rachunkowych, a następnie ich wyksięgowanie. W podobnej sprawie wypowiedział się Dyrektor Izby Skarbowej w Łodzi w piśmie z dnia 30 października 2012 (znak IPTPB1/415-492/12-2/MAP) uznając, że nawet po wycofaniu przedmiotu najmu z działalności gospodarczej, przedmiotem najmu nie będą już składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.
W tej sytuacji najem nieruchomości stanowić będzie źródło przychodów o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W opisanym zdarzeniu przyszłym nieruchomości nigdy nie będą składnikiem majątku firmy. Przez pewien okres ujęte byłyby w księgach tylko zaliczki na zakup nieruchomości. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.) wyraźnie rozróżnia źródła przychodów oraz sposób opodatkowania dochodów z poszczególnych źródeł.
Stosownie do przepisów tej ustawy, odrębnymi źródłami przychodów są określone w art. 10 ust. 1 pkt 3 i 6: pozarolnicza działalność gospodarcza (pkt 3), najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą (pkt6). Pojęcie działalności gospodarczej zostało zdefiniowane w art. 5a pkt 6 ww. ustawy.
Zgodnie z tym przepisem, za działalność gospodarczą albo pozarolniczą działalność gospodarczą uważa się działalność zarobkową: wytwórczą, budowlaną, handlową, usługową, polegającą na poszukiwaniu, rozpoznawaniu i wydobywaniu kopalin ze złóż, polegającą na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych – prowadzoną we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły, z której uzyskane przychody nie są zaliczane do innych przychodów ze źródeł wymienionych w art. 10 ust. 1 pkt 1, 2 i 4-9. Pojęcie pozarolniczej działalności gospodarczej użyte w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych opiera się na trzech przesłankach: zarobkowym celu działalności, wykonywaniu działalności w sposób zorganizowany i ciągły, prowadzeniu działalności we własnym imieniu i na własny lub cudzy rachunek.
W myśl art. 14 ust. 2 pkt 11 ww. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z najmu, podnajmu, dzierżawy, poddzierżawy oraz z innych umów o podobnym charakterze, składników majątku związanych z działalnością gospodarczą. Wyżej wymieniony przepis koreluje z brzmieniem art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dotyczącym źródła przychodu jakim jest najem, wykluczając z tego katalogu składniki majątku związane z działalnością gospodarczą. Na tle przedstawionych regulacji prawnych stwierdzić należy, że najem stanowi odrębne od działalności gospodarczej źródło przychodu (art.
10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych), choć może także istnieć najem, który prowadzony jest w ramach działalności gospodarczej (art. 10 ust. 1 pkt 3 ww. ustawy). Zatem przychody uzyskiwane z tytułu najmu można zaliczyć do odrębnego od pozarolniczej działalności gospodarczej źródła przychodów, jakim jest najem, dzierżawa, wyłącznie wtedy, gdy najem ten nie jest wykonywany w warunkach określonych w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bądź gdy przedmiotem najmu nie są składniki majątku związane z działalnością gospodarczą.
Podatnik uzyskujący przychody z tytułu najmu, dzierżawy, zobowiązany jest przede wszystkim uwzględnić warunki o których mowa w art. 5a pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Jedynie wówczas, gdy prawidłowo oceni, że jego aktywność zarobkowa nie spełnia przesłanek o których mowa ze wskazanym powyżej przepisie, oraz jeżeli przedmiotem najmu nie są składniki majątkowe związane z działalnością gospodarczą, podatnik ma prawo kwalifikacji przychodów z tytułu najmu, dzierżawy do źródła przychodów określonego w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Odnosząc się do zaprezentowanego opisu zdarzenia przyszłego, należy stwierdzić, że charakter czynności przedstawionych we wniosku - daje podstawy do kwalifikacji tego typu aktywności zarobkowej Wnioskodawcy do źródła przychodów, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, tj. najmu, dzierżawy. We wniosku podano bowiem, że wynajmowane nieruchomości (trzy lokale niemieszkalne) stanowić będą jednak własność prywatną Wnioskodawcy i Jego małżonki, nie będą one w ostateczności – po podjęciu przez Wnioskodawcę takiej decyzji – związane z działalnością gospodarczą.
Wnioskodawca zamierza wyksięgować zapisy dotyczące faktur zaliczkowych z ksiąg rachunkowych związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej, a dotyczące ww. nieruchomości. Zatem, przychody jakie będą przez Wnioskodawcę uzyskiwane z tytułu dzierżawy lokali niemieszkalnych, zakupionych przez współmałżonków jako współwłasność małżeńska, które ostatecznie nie zostaną zakupione jako nieruchomości związane z działalnością gospodarczą będzie można opodatkowywać jako odrębne źródło przychodów na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Tut. Organ informuje, że w zakresie problematyki dotyczącej podatku od towarów i usług wniosek zostanie rozstrzygnięty w odrębnym terminie. Natomiast odnosząc się do powołanego przez Wnioskodawcę pisma urzędowego, tut. Organ informuje, że zostało ono wydane w indywidualnej sprawie i nie ma zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego czy też zdarzenia przyszłego. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.