INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 25 stycznia 2008 r. (data wpływu 30 stycznia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 30 stycznia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca od 1991 roku prowadzi działalność gospodarczą w zakresie najmu, handlu oraz usług, opodatkowaną na zasadach ogólnych, a od 2005 roku podatkiem liniowym oraz podatkiem od towarów i usług. Podstawowym przedmiotem działalności jest wynajem nieruchomości na własny rachunek (PKD 70.20.Z).
Do 2007 roku, Wnioskodawca nabył wraz z małżonką nieruchomości, jako prywatny majątek obojga. Między małżonkami istnieje wspólność majątkowa. Wspomniane nieruchomości zostały wprowadzone do ewidencji przedsiębiorstwa, które prowadzi Wnioskodawca, małżonka jest osobą współpracującą. W 2007 roku małżonkowie nabyli w drodze kupna nieruchomość – budynek mieszkalny (kamienicę), w którym znajdują się lokale wynajmowane na cele prowadzonej działalności gospodarczej, większość lokali jest jednak wykorzystywana na cele mieszkalne. Z uwagi na fakt, że nieruchomość została nabyta jako używana przez okres minimum 60 miesięcy, amortyzowana będzie przez 15 lat.
Zakup został sfinansowany częściowo środkami własnymi, jednak w znacznej części z wykorzystaniem zaciągniętego przez współmałżonków kredytu bankowego. Przedmiotowy budynek został wprowadzony do ewidencji środków trwałych w 2007 roku według ceny nabycia, powiększonej o koszty związane z nabyciem, poniesione do czasu wprowadzenia do ewidencji (odsetki kredytowe, koszty aktu notarialnego itp.). W 2007 i 2008 roku, Wnioskodawca dokonuje wynajmu lokali mieszkalnych i niemieszkalnych jako osoba fizyczna, małżonka zrzekła się dochodów z najmu. Dochód z najmu opodatkowany jest na zasadach ogólnych.
Ponoszone koszty związane z wynajmem, m.in. koszty odsetek kredytowych Wnioskodawca zalicza do kosztów uzyskania przychodów. W 2008 roku ww. nieruchomość Wnioskodawca zamierza wprowadzić do ewidencji prowadzonej działalności gospodarczej, następnie zaliczać do kosztów uzyskania przychodów dla celów podatkowych w poszczególnych latach pozostałą część amortyzacji i odsetek kredytowych oraz pozostałe koszty związane z wynajmem. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy odsetki od zaciągniętego w 2007 roku kredytu na zakup nieruchomości przez obojga małżonków – jako osób fizycznych: za okres wynajmu 2007 roku i częściowo roku 2008, jako osoby fizycznej od momentu wprowadzenia do ewidencji oraz za okres od momentu wprowadzenia do ewidencji prowadzonej przez Wnioskodawcę działalności gospodarczej do końca okresu spłaty kredytu, stanowią koszt uzyskania przychodów?
Zdaniem Wnioskodawcy, koszty z tytułu amortyzacji, opłat mediów, podatku od nieruchomości, a także odsetek od kredytu zaciągniętego przez współmałżonków jako osoby fizyczne na zakup nieruchomości, w której lokale w całości Wnioskodawca wynajmuje jako osoba fizyczna i będzie wynajmował jako osoba fizyczna prowadząca działalność gospodarczą, stanowią koszt uzyskania przychodu dla celów podatkowych bez względu na to, czy dotyczą przychodu z najmu prywatnego, czy z działalności gospodarczej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Z powyższego przepisu wynika, że kosztami uzyskania przychodów są wszelkie koszty, a więc bezpośrednio i pośrednio związane z uzyskiwaniem przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23 powołanej ustawy.
Jednakże, aby dany wydatek mógł zostać zaliczony do kosztów uzyskania przychodów, podatnik musi wykazać jego związek z prowadzoną działalnością oraz to, że poniesienie tego wydatku miało lub mogło mieć wpływ na wielkość osiągniętego przychodu, ewentualnie na zachowanie lub zabezpieczenie źródła tego przychodu. Natomiast w myśl art. 23 ust. 1 pkt 8 lit. a) ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na spłatę pożyczek (kredytów), z wyjątkiem skapitalizowanych odsetek od tych pożyczek (kredytów).
Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 32 cytowanej ustawy, nie stanowią również kosztów uzyskania przychodów naliczone, lecz nie zapłacone albo umorzone odsetki od zobowiązań, w tym również od pożyczek (kredytów). W świetle powyższego należy uznać, że dopiero zapłacenie odsetek daje możliwość zaliczenia ich do kosztów uzyskania przychodów.
Z wyżej powołanych przepisów wynika, że odsetki od kredytu mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów pod warunkiem łącznego spełnienia następujących warunków: zaciągnięty kredyt pozostaje w związku z przychodami uzyskiwanymi przez podatnika z prowadzonej przez niego działalności gospodarczej; odsetki zostały zapłacone; odsetki nie zwiększają kosztów inwestycji. Jednakże należy zaznaczyć, iż to na podatniku spoczywa obowiązek udowodnienia faktu, że pobrane środki (kredyt) zostały przeznaczone na cel związany z przedmiotem działalności.
W świetle powyższego, wydatki poniesione na spłatę odsetek od pożyczki zaciągniętej na zakup nieruchomości z przeznaczeniem na działalność gospodarczą (najem lokali mieszkalnych i użytkowych), mogą stanowić koszty uzyskania przychodu.
W myśl art. 22g ust. 3 ww. ustawy, za cenę nabycia uważa się kwotę należną zbywcy, powiększoną o koszty związane z zakupem naliczone do dnia przekazania środka trwałego lub wartości niematerialnej i prawnej do używania, a w szczególności o koszty transportu, załadunku i wyładunku, ubezpieczenia w drodze, montażu, instalacji i uruchomienia programów oraz systemów komputerowych, opłat notarialnych, skarbowych i innych, odsetek, prowizji, oraz pomniejszoną o podatek od towarów i usług, z wyjątkiem przypadków, gdy zgodnie z odrębnymi przepisami podatek od towarów i usług nie stanowi podatku naliczonego albo podatnikowi nie przysługuje obniżenie kwoty należnego podatku o podatek naliczony albo zwrot różnicy podatku w rozumieniu ustawy o podatku od towarów i usług.
W przypadku importu cena nabycia obejmuje cło i podatek akcyzowy od importu składników majątku. Zatem odsetki od kredytu zaciągniętego na zakup środka trwałego, spłacone przed datą wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, podwyższają wartość tego środka. Natomiast odsetki spłacone po dacie wprowadzenia nieruchomości do ewidencji środków trwałych stanowić będą bezpośrednio koszty uzyskania przychodów. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.