INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 sierpnia 2013 r. (data wpływu 16 sierpnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty licencyjnej – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 16 sierpnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia z tytułu świadczonych usług marketingowych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty licencyjnej oraz w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia wypłaconego z tytułu świadczonych usług zarządzania bieżącą działalnością spółki komandytowej. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
Wnioskodawca jest osobą fizyczną i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki komandytowej z siedzibą w Polsce, która w Polsce prowadzi działalność gospodarczą. Komplementariuszem spółki komandytowej jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce, która w Polsce prowadzi działalność gospodarczą. Zgodnie z umową spółki komandytowej, komplementariusz i komandytariusz spółki są uprawnieni do określonego procentowo udziału w zyskach spółki komandytowej.
Ponadto, komplementariusz udzielił również spółce komandytowej licencji na projekt stanowiska multimedialnego (wzór użytkowy), który Wnioskodawca zamierza wykorzystywać w produkcji stanowisk multimedialnych, w tym na potrzeby udziału w postępowaniach dotyczących udzielenia zamówień publicznych. W ocenie Wnioskodawcy, popyt na tego typu stanowiska będzie w najbliższych latach rósł wzorem państw zachodnich.
Wynagrodzenie za udzielenie licencji składa się z dwóch komponentów równej miesięcznej kwoty oraz procentowo określonego udziału w zyskach ze sprzedaży towarów wyprodukowanych na podstawie projektu, przy czym drugi komponent wynagrodzenia płatny będzie jedynie po osiągnięciu przez Wnioskodawcę określonego progu przychodów netto ze sprzedaży stanowisk multimedialnych. Wspólnicy spółki komandytowej podjęli jednomyślną uchwałę o wyrażeniu zgody na zawarcie powyższej umowy. Z tytułu opłat licencyjnych komplementariusz wystawia regularnie (co miesiąc) na rzecz Wnioskodawcy faktury VAT.
Umowa licencji została zawarta w celu zwiększenia przychodów spółki komandytowej (a zatem również Wnioskodawcy) ze sprzedaży stanowisk multimedialnych, w tym w celu udziału w postępowaniach dotyczących udzielania zamówień publicznych. Jednocześnie nie powoduje to transferu dochodów za granicę. W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty licencyjnej.
Czy w zaistniałym stanie faktycznym opłaty licencyjne płacone przez spółkę komandytową komplementariuszowi będą stanowiły dla komandytariusza spółki (Wnioskodawcy) koszt uzyskania przychodu z działalności gospodarczej prowadzonej w spółce komandytowej w części, w jakiej uczestniczy on w zyskach spółki? Zdaniem Wnioskodawcy, odpowiedź na ww. pytanie jest twierdząca. Zgodnie z art. 39 § 1 w zw. z art. 103 Kodeksu spółek handlowych, komplementariusz spółki komandytowej jest uprawniony i zobowiązany do prowadzenia spraw spółki, w tym do zarządzania przedsiębiorstwem spółki.
Ponadto zgodnie z art. 46 w zw. z art. 103 Kodeksu spółek handlowych wspólnicy nie pobierają wynagrodzenia za prowadzenie spraw spółki. Norma ta ma jednak charakter względnie wiążący i jej zastosowanie może zostać wyłączone w umowie spółki, jak również poprzez podjęcie jednomyślnej uchwały wspólników spółki. Niemniej jednak, prowadzenie spraw spółki oznacza bieżące zarządzanie działalnością przedsiębiorstwa spółki. Nie wyłącza możliwości zakupu przez spółkę komandytową licencji do projektu, który będzie wykorzystywany przy wykonywaniu czynności opodatkowanych.
Nic nie stoi również na przeszkodzie, aby taka licencja została zakupiona od komplementariusza spółki, zwłaszcza w sytuacji, gdy podjęta została przez wszystkich wspólników jednomyślna uchwała w tym zakresie. Należy bowiem zauważyć, że art. 46 w zw. z art. 103 Kodeksu spółek handlowych ma zasadniczo na celu ochronę majątkowych interesów wspólników spółki i ustalonego sposobu podziału zysku wypracowanego przez spółkę. Zagrożenia takiego nie ma w sytuacji, gdy wszyscy wspólnicy wyrażają zgodę na zawarcie przez spółkę licencji do projektu od jednego ze wspólników.
Zakup licencji ma na celu zwiększenie, powiększenie oferty spółki komandytowej i uzyskiwanie przychodów ze sprzedaży stanowisk multimedialnych, a zatem wydatki ponoszone na ten cel pozostają w związku z osiąganiem przez spółkę (Wnioskodawcę) przychodów. Z tego powodu wydatki te stanowią po stronie Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki komandytowej. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 ww. ustawy i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów.
Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Kosztami uzyskania przychodu są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła.
Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki: pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, być właściwie udokumentowany.
Ponieważ spółki osobowe prawa handlowego nie posiadają osobowości prawnej, to w zakresie opodatkowania dochodów spółki prowadzącej działalność gospodarczą w takiej formie podatnikiem podatku dochodowego nie jest spółka, lecz jej wspólnicy. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w spółce osobowej (w tym komandytowej) jest uzależniony od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem takiej spółki jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy). Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca jest wspólnikiem (komandytariuszem) spółki komandytowej, natomiast komplementariuszem tej spółki jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością.
Komplementariusz udzielił spółce komandytowej licencji na projekt stanowiska multimedialnego (wzór użytkowy), który będzie wykorzystany w produkcji stanowisk multimedialnych Jak wskazuje Wnioskodawca, wspólnicy spółki komandytowej podjęli jednomyślną uchwałę o wyrażeniu zgody na zawarcie powyższej umowy. Umowa licencji została zawarta w celu zwiększenia przychodów spółki komandytowej (a zatem również Wnioskodawcy) ze sprzedaży stanowisk multimedialnych, w tym w celu udziału w postępowaniach dotyczących udzielania zamówień publicznych.
W związku z tym Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy opłaty licencyjne płacone przez spółkę komandytową komplementariuszowi będą stanowiły dla komandytariusza spółki (Wnioskodawcy) koszt uzyskania przychodu z działalności gospodarczej prowadzonej w spółce komandytowej w części, w jakiej Zainteresowany uczestniczy w zyskach spółki. W odniesieniu do przedstawionego we wniosku stanu faktycznego należy zauważyć, że opłaty licencyjne płacone przez spółkę komandytową komplementariuszowi tej spółki niewątpliwie pozostają w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami spółki komandytowej.
Ponoszenie opłat licencyjnych przyczynia się do zwiększenia przychodów ze sprzedaży stanowisk multimedialnych, ponieważ wzór użytkowy służy wykorzystaniu w produkcji stanowisk multimedialnych. Koszty dotyczące opłat licencyjnych mają na celu osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodu spółki komandytowej, a tym samym mają wpływ na osiągany przez Wnioskodawcę przychód z tytułu udziału zyskach tej spółki. Co więcej, wskazane przez Zainteresowanego koszty nie znajdują się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
W szczególności, w odniesieniu do Wnioskodawcy nie znajdzie zastosowania przepis art. 23 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, w myśl którego nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej – także małżonków i małoletnich dzieci wspólników. Należy bowiem zauważyć, że licencja na projekt stanowiska multimedialnego została udzielona spółce komandytowej przez odrębny od Zainteresowanego (komandytariusza) podmiot – spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością będącą komplementariuszem spółki komandytowej.
Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz przytoczone regulacje prawne, należy wskazać, że opłaty licencyjne płacone przez spółkę komandytową komplementariuszowi będą stanowiły dla komandytariusza spółki (Wnioskodawcy) koszt uzyskania przychodu z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki komandytowej w części, w jakiej Zainteresowany uczestniczy w zyskach tej spółki. W związku z tym stanowisko Wnioskodawcy w kwestii dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty licencyjnej należało uznać za prawidłowe.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Końcowo tut.
Organ informuje, że wniosek Zainteresowanego w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia z tytułu świadczonych usług marketingowych został rozstrzygnięty interpretacją indywidualną z dnia 15 listopada 2013 r. nr ILPB1/415-924/13-2/AP, natomiast w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia wypłaconego z tytułu świadczonych usług zarządzania bieżącą działalnością spółki komandytowej wniosek został rozstrzygnięty interpretacją indywidualną z dnia 15 listopada 2013 r. nr ILPB1/415-924/13-4/AP. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.