INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 7 sierpnia 2013 r. (data wpływu 16 sierpnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia wypłaconego z tytułu świadczonych usług zarządzania bieżącą działalnością spółki komandytowej – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 16 sierpnia 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia z tytułu świadczonych usług marketingowych, w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty licencyjnej oraz w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia wypłaconego z tytułu świadczonych usług zarządzania bieżącą działalnością spółki komandytowej. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Wnioskodawca jest osobą fizyczną i podlega w Polsce nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu w podatku dochodowym od osób fizycznych, zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wnioskodawca jest wspólnikiem spółki komandytowej z siedzibą w Polsce, która w Polsce prowadzi działalność gospodarczą. Komplementariuszem spółki komandytowej jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w Polsce, która w Polsce prowadzi działalność gospodarczą. Zgodnie z umową spółki komandytowej, komplementariusz i komandytariusz spółki są uprawnieni do określonego procentowo udziału w zyskach spółki komandytowej.
Spółka komandytowa zamierza zawrzeć z komplementariuszem umowę menadżerską, na podstawie której komplementariusz będzie zarządzał bieżącą działalnością przedsiębiorstwa spółki komandytowej. Zarządzanie bieżącą działalnością będzie obejmowało w szczególności zarządzanie zasobami ludzkimi i organizację pracy pracowników, realizowanie zamówień na towary i usługi, zakup materiałów oraz usług podwykonawców czy kontrolę rozliczeń i utrzymanie płynności finansowej przedsiębiorstwa. Zarządzanie będzie miało formę świadczenia usług przez komplementariusza na rzecz spółki komandytowej, a z tytułu świadczonych usług komplementariusz będzie wystawiał spółce faktury VAT.
Zgoda na taką formę wypłaty wynagrodzenia dla komplementariusza za zarządzanie bieżącą działalnością przedsiębiorstwa spółki komandytowej będzie wyrażona w uchwale wspólników. Bieżące zarządzanie działalnością przedsiębiorstwa spółki będzie miało bezpośredni związek z osiąganymi przez spółkę, a zatem również przez Wnioskodawcę, przychodami z działalności gospodarczej. W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia wypłaconego z tytułu świadczonych usług zarządzania bieżącą działalnością spółki komandytowej.
Czy w przypadku opisanego zdarzenia przyszłego wynagrodzenie wypłacone przez spółkę komandytową komplementariuszowi z tytułu świadczonych usług zarządzania bieżącą działalnością spółki komandytowej będzie stanowiło dla komandytariusza spółki (Wnioskodawcy) koszt uzyskania przychodu z działalności gospodarczej prowadzonej w spółce komandytowej w części, w jakiej uczestniczy on w zyskach spółki? Zdaniem Wnioskodawcy, odpowiedź na ww. pytanie jest twierdząca. Zgodnie z art. 39 § 1 w zw. z art. 103 Kodeksu spółek handlowych, komplementariusz spółki komandytowej jest uprawniony i zobowiązany do prowadzenia spraw spółki, w tym do zarządzania przedsiębiorstwem spółki.
Ponadto zgodnie z art. 46 w zw. z art. 103 Kodeksu spółek handlowych wspólnicy nie pobierają wynagrodzenia za prowadzenie spraw spółki. Norma ta ma jednak charakter względnie wiążący i jej zastosowanie może zostać wyłączone w umowie spółki, jak również poprzez podjęcie jednomyślnej uchwały wspólników spółki.
Wynagrodzenie za zarządzanie bieżącą działalnością spółki może być zatem wypłacane komplementariuszowi w następujących wypadkach: gdy umowa spółki tak stanowi w określonej w umowie spółki wysokości, na podstawie podjętej przez wszystkich wspólników spółki komandytowej jednomyślnej uchwały we wskazanej w uchwale wysokości, na podstawie podjętej przez wszystkich wspólników spółki komandytowej jednomyślnej uchwały we wskazanej w uchwale wysokości, przy czym w przypadku, gdy komplementariusz prowadzi działalność gospodarczą w rozumieniu art. 15 ustawy o podatku od towarów i usług, poza działalnością w spółce komandytowej, może (o ile uchwała spółki komandytowej tak stanowi) wykonywać bieżące zarządzanie działalnością przedsiębiorstwa spółki komandytowej w ramach świadczenia usług i wystawiać z tego tytułu na rzecz spółki komandytowej faktury VAT.
W związku z powyższym świadczone przez komplementariusza na rzecz spółki komandytowej usługi zarządzania bieżącą działalnością przedsiębiorstwa Wnioskodawcy będą wykonywane w ramach prowadzonej przez komplementariusza działalności gospodarczej poza działalnością w spółce komandytowej.
Zarządzanie bieżącą działalnością przedsiębiorstwa spółki komandytowej przez komplementariusza będzie nierozłącznie związane z osiąganiem przez spółkę komandytową (Wnioskodawcę) przychodów, a zatem wydatki poniesione na ten cel będą stanowiły po stronie Wnioskodawcy koszt uzyskania przychodów z działalności gospodarczej wykonywanej w formie spółki komandytowej (w części, w jakiej komandytariusz uczestniczy w zysku spółki). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z treścią art. 22 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Zatem kosztem uzyskania przychodów nie są wszystkie wydatki, ale tylko takie, które nie są wymienione w art. 23 ww. ustawy i których poniesienie pozostaje w związku przyczynowo-skutkowym z uzyskaniem (zwiększeniem) przychodu z danego źródła, bądź też zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów.
Jednakże ciężar wskazania owego związku spoczywa na podatniku, który wywodzi z tego określone skutki prawne. Kosztami uzyskania przychodu są wszelkie racjonalne i gospodarczo uzasadnione wydatki związane z prowadzoną działalnością gospodarczą. Z oceny związku z prowadzoną działalnością winno wynikać, że poniesiony wydatek obiektywnie może się przyczynić do osiągnięcia przychodów z danego źródła.
Aby zatem wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, winien, w myśl powołanego przepisu, spełniać łącznie następujące warunki: pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodem lub źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, nie znajdować się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, być właściwie udokumentowany.
Ponieważ spółki osobowe prawa handlowego nie posiadają osobowości prawnej, to w zakresie opodatkowania dochodów spółki prowadzącej działalność gospodarczą w takiej formie podatnikiem podatku dochodowego nie jest spółka, lecz jej wspólnicy. Sposób opodatkowania dochodu z udziału w spółce osobowej (w tym komandytowej) jest uzależniony od cywilnoprawnego statusu danego wspólnika. Jeżeli wspólnikiem takiej spółki jest osoba fizyczna, to dochód z udziału w tej spółce podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W myśl art. 5b ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, jeżeli pozarolniczą działalność gospodarczą prowadzi spółka niemająca osobowości prawnej, przychody wspólnika z udziału w takiej spółce, określone na podstawie art. 8 ust. 1, uznaje się za przychody ze źródła, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3, tj. pozarolniczej działalności gospodarczej.
Zgodnie z art. 8 ust. 1 ww. ustawy, przychody z udziału w spółce niebędącej osobą prawną, ze wspólnej własności, wspólnego przedsięwzięcia, wspólnego posiadania lub wspólnego użytkowania rzeczy lub praw majątkowych u każdego podatnika określa się proporcjonalnie do jego prawa do udziału w zysku (udziału) oraz, z zastrzeżeniem ust. 1a, łączy się z pozostałymi przychodami ze źródeł, z których dochód podlega opodatkowaniu według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1. W przypadku braku przeciwnego dowodu przyjmuje się, że prawa do udziału w zysku (udziału) są równe.
Zasady wyrażone w ust. 1 stosuje się odpowiednio do rozliczania kosztów uzyskania przychodów, wydatków niestanowiących kosztów uzyskania przychodów i strat (art. 8 ust. 2 pkt 1 ww. ustawy). Z przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego wynika, że Wnioskodawca jest wspólnikiem (komandytariuszem) spółki komandytowej, natomiast komplementariuszem tej spółki jest spółka z ograniczoną odpowiedzialnością. Spółka komandytowa zamierza zawrzeć z komplementariuszem umowę menadżerską, na podstawie której komplementariusz będzie zarządzał bieżącą działalnością przedsiębiorstwa spółki komandytowej.
Zarządzanie bieżącą działalnością będzie obejmowało w szczególności zarządzanie zasobami ludzkimi i organizację pracy pracowników, realizowanie zamówień na towary i usługi, zakup materiałów oraz usług podwykonawców czy kontrolę rozliczeń i utrzymanie płynności finansowej przedsiębiorstwa. Zarządzanie będzie miało formę świadczenia usług przez komplementariusza na rzecz spółki komandytowej, a z tytułu świadczonych usług komplementariusz będzie wystawiał spółce faktury VAT. Zgoda na taką formę wypłaty wynagrodzenia dla komplementariusza za zarządzanie bieżącą działalnością przedsiębiorstwa spółki komandytowej będzie wyrażona w uchwale wspólników.
W związku z tym Wnioskodawca powziął wątpliwość, czy wynagrodzenie wypłacone przez spółkę komandytową komplementariuszowi z tytułu świadczonych usług zarządzania bieżącą działalnością spółki komandytowej będzie stanowiło dla komandytariusza spółki (Wnioskodawcy) koszt uzyskania przychodu z działalności gospodarczej prowadzonej w spółce komandytowej w części, w jakiej Zainteresowany uczestniczy w zyskach spółki.
W odniesieniu do przedstawionego we wniosku opisu zdarzenia przyszłego należy zauważyć, że koszty wynagrodzenia wypłaconego przez spółkę komandytową komplementariuszowi z tytułu świadczonych usług zarządzania bieżącą działalnością spółki komandytowej niewątpliwie będą pozostawać w związku przyczynowo-skutkowym z przychodami spółki komandytowej.
Koszty związane ze świadczeniem usług zarządzania bieżącą działalnością spółki komandytowej polegających na zarządzaniu zasobami ludzkimi i organizacji pracy pracowników, realizowaniu zamówień na towary i usługi, zakupie materiałów oraz usług podwykonawców czy kontroli rozliczeń i utrzymaniu płynności finansowej przedsiębiorstwa mają na celu osiągnięcie przychodu lub zachowanie albo zabezpieczenie źródła przychodu spółki komandytowej, a tym samym mają wpływ na osiągany przez Wnioskodawcę przychód z tytułu udziału zyskach tej spółki.
Co więcej, wskazane przez Zainteresowanego koszty nie znajdują się na liście kosztów nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. W szczególności, w odniesieniu do Wnioskodawcy nie znajdzie zastosowania przepis art. 23 ust. 1 pkt 10 ww. ustawy, w myśl którego nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wartości własnej pracy podatnika, jego małżonka i małoletnich dzieci, a w przypadku prowadzenia działalności w formie spółki cywilnej lub osobowej spółki handlowej – także małżonków i małoletnich dzieci wspólników.
Należy bowiem zauważyć, że usługi zarządzania bieżącą działalnością spółki komandytowej prowadzić będzie odrębny od Zainteresowanego (komandytariusza) podmiot – spółka z ograniczoną odpowiedzialnością będąca komplementariuszem tej spółki.
Mając na uwadze przedstawiony we wniosku opis zdarzenia przyszłego oraz przytoczone regulacje prawne, należy wskazać, że wynagrodzenie wypłacone przez spółkę komandytową komplementariuszowi z tytułu świadczonych usług zarządzania bieżącą działalnością spółki komandytowej będzie stanowiło dla komandytariusza spółki (Wnioskodawcy) koszt uzyskania przychodu z działalności gospodarczej prowadzonej w formie spółki komandytowej w części, w jakiej Zainteresowany uczestniczy w zyskach tej półki.
W związku z tym stanowisko Wnioskodawcy w kwestii dotyczącej możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia wypłaconego z tytułu świadczonych usług zarządzania bieżącą działalnością spółki komandytowej należało uznać za prawidłowe. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Końcowo tut.
Organ informuje, że wniosek Zainteresowanego w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia z tytułu świadczonych usług marketingowych został rozstrzygnięty interpretacją indywidualną z dnia 15 listopada 2013 r. nr ILPB1/415-924/13-2/AP, natomiast w zakresie możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów opłaty licencyjnej wniosek został rozstrzygnięty interpretacją indywidualną z dnia 15 listopada 2013 r. nr ILPB1/415-924/13-3/AP. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.