INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 27 stycznia 2012 r. (wg daty wpływu) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie podatku od remanentu likwidacyjnego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 27 stycznia 2012 r. Pani x złożyła wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie, dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązku podatkowego oraz w zakresie podatku od remanentu likwidacyjnego. W związku z tym, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14f § 1 i § 2 oraz art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 10 kwietnia 2012 r., znak ILPB1/415-97/12-2/IM, na podstawie art. 169 § 1 i § 2 tej ustawy wezwano do usunięcia braków w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia.
Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 12 kwietnia 2012 r., a zatem wyznaczony termin upłynął z dniem 19 kwietnia 2012 r. i w tym czasie nie uzupełniono wniosku. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Dnia 24 grudnia 2011 r. zmarł nagle mąż Wnioskodawczyni. Małżonek prowadził spółkę cywilną wraz ze wspólnikiem, których udział w spółce wynosił po ½. Zostało przeprowadzone postępowanie spadkowe. Wnioskodawczyni odziedziczyła wraz z córką i synem ½ towaru w postaci części samochodowych (wcześniej został przeprowadzony remanent). Dzieci darowały Zainteresowanej swoją część udziału w spadku (towar) w wyniku czego stała się jedynym ich dysponentem.
Darowizny zostały zgłoszone w urzędzie skarbowym, wartość darowizny nie rodziła obowiązku podatkowego. Towar Wnioskodawczyni chce sprzedać byłemu współwłaścicielowi spółki, który zarejestrował działalność na swoje nazwisko. Zamierza to zrobić w formie umowy cywilno-prawnej (Zainteresowanej zależy na tym by zrobić to jak najszybciej). Wnioskodawczyni zaznacza, że jest osobą fizyczną nie posiada działalności gospodarczej i osobowości prawnej, a Jej mąż był płatnikiem VAT. W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku od remanentu likwidacyjnego. Czy Wnioskodawczyni musi płacić podatek od remanentu likwidacyjnego?
(Jeżeli musi płacić podatek dochodowy i od remanentu likwidacyjnego to będzie płacić kolejny raz podatek za ten sam towar?). Zdaniem Wnioskodawczyni, uważa iż dwa razy od tego samego towaru podatku płacić nie można. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Ustawa z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.) nie precyzuje wprost skutków prawnych związanych ze śmiercią podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych, jednak śmierć podatnika jest jedną z form zakończenia bytu prawnego podmiotu prowadzącego działalność gospodarczą, a więc również zakończeniem występowania podmiotu w obrocie gospodarczym w charakterze podatnika podatku dochodowego od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.), spadkobiercy podatnika przejmują przewidziane w przepisach prawa podatkowego majątkowe prawa i obowiązki spadkodawcy. Natomiast § 2 ww. artykułu przewiduje, że jeżeli na podstawie przepisów prawa podatkowego, spadkodawcy przysługują prawa o charakterze niemajątkowym, związane z prowadzoną działalnością gospodarczą, uprawnienia te przechodzą na spadkobierców, pod warunkiem dalszego prowadzenia tej działalności na ich rachunek. W chwili śmierci prawa i obowiązki podatnika przechodzą na spadkobierców. Krąg spadkobierców ustalany jest zgodnie z przepisami Kodeksu cywilnego.
Do odpowiedzialności spadkobierców za zobowiązania podatkowe spadkodawcy znajdują zastosowanie przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Treść art. 922 § 1 Kodeksu cywilnego stanowi, „że prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób stosownie do przepisów księgi niniejszej”. Z tym momentem następuje ustalenie, kto staje się spadkobiercą oraz co wchodzi w skład masy spadkowej. Natomiast zgodnie z art. 924 Kodeksu cywilnego, spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą jego otwarcia (art. 925 Kodeksu cywilnego).
W związku z powyższym, do czasu postanowienia o nabyciu spadku oraz dokonania podziału spadku, cały majątek wykorzystywany do prowadzenia działalności gospodarczej przez zmarłego małżonka wnioskodawczyni stanowi masę spadkową, a zarząd majątkiem spadkowym sprawują spadkobiercy, chyba że został ustanowiony wykonawca testamentu, kurator spadku lub dozór.
Odnosząc się do obowiązku sporządzenia przez Wnioskodawczynię remanentu w przypadku śmierci spadkodawcy należy stwierdzić, że zgodnie z treścią art. 24 ust. 3a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w razie likwidacji działalności gospodarczej, w tym także w formie spółki niebędącej osobą prawną, lub wystąpienia wspólnika ze spółki niebędącej osobą prawną, sporządza się wykaz składników majątku na dzień likwidacji działalności gospodarczej lub na dzień wystąpienia wspólnika z takiej spółki.
Wykaz powinien zawierać co najmniej następujące dane: liczbę porządkową, określenie (nazwę) składnika majątku, datę nabycia składnika majątku, kwotę wydatków poniesionych na nabycie składnika majątku oraz kwotę wydatków poniesionych na nabycie składnika majątku zaliczoną do kosztów uzyskania przychodów, wartość początkową, metodę amortyzacji, sumę odpisów amortyzacyjnych oraz wysokość wypłaconych środków pieniężnych należnych wspólnikom z tytułu udziału w spółce niebędącej osobą prawną na dzień wystąpienia lub likwidacji. Wśród wymienionych okoliczności, powodujących powstanie obowiązku sporządzenia spisu z natury, nie wymienia się jednak śmierci podatnika.
Wobec powyższego, następca prawny nie jest obowiązany do sporządzenia remanentu likwidacyjnego i tym samym odprowadzenia z tego tytułu podatku. Również na mocy przepisów Ordynacji podatkowej, spadkobierca nie jest obowiązany tego uczynić, gdyż przepisy te przewidują jedynie odpowiedzialność spadkobiercy za zobowiązania spadkodawcy, ale tylko tych powstałych za jego życia, zaś obowiązek sporządzenia remanentu powstaje po zaprzestaniu wykonywania czynności opodatkowanych, czyli po śmierci podatnika.
Ponadto tut. organ wskazuje, iż nowelizacja ustawy z dnia 25 listopada 2010 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych oraz ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od niektórych przychodów osiąganych przez osoby fizyczne (Dz. U. Nr 226, poz. 1478) z dniem 1 stycznia 2011 r. uchyliła treść art. 44 ust. 4 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych co oznacza, że podatnik nie ma obowiązku zapłaty podatku z tytułu sporządzenia remanentu likwidacyjnego.
Zatem podsumowując stwierdza się, iż w sytuacji przedstawionej we wniosku, Wnioskodawczyni, jako spadkobierca po zmarłym podatniku, nie będzie miała obowiązku zapłaty podatku z tytułu sporządzenia remanentu likwidacyjnego. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Tutejszy organ wskazuje, że w niniejszej interpretacji został rozstrzygnięty wniosek w zakresie podatku od remanentu likwidacyjnego bowiem w tym zakresie Wnioskodawczyni przedstawiła wyczerpująco zdarzenie przyszłe, przyporządkowała pytanie do przedstawionego zdarzenia przyszłego oraz zawarła własne stanowisko w sprawie oceny prawnej zdarzenia przyszłego. Natomiast wniosek w zakresie obowiązku podatkowego został rozstrzygnięty w dniu 27 kwietnia 2012 r. postanowieniem o pozostawieniu bez rozpatrzenia nr ILPB1/415-97/12-4/IM, bowiem Wnioskodawczyni nie uzupełniła braków formalnych wskazanych w wezwaniu z dnia 10 kwietnia 2012 r. nr ILPB1/415-97/12-2/IM.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.