INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 2 lutego 2015 r. (data wpływu 3 lutego 2015 r.), uzupełnionym w dniu 27 kwietnia 2015 r., o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 3 lutego 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie skutków podatkowych sprzedaży nieruchomości.
Z uwagi na fakt, że wniosek nie spełniał wymogów formalnych, o których mowa w art. 14b § 3 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 15 kwietnia 2015 r. nr ILPB1/4511-1-154/15-2/AP Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia podania bez rozpatrzenia. Wezwanie wysłano w dniu 15 kwietnia 2015 r., skutecznie doręczono w dniu 20 kwietnia 2015 r., natomiast w dniu 27 kwietnia 2015 r. do tut. Organu wpłynęła odpowiedź na ww. wezwanie, w której Wnioskodawca uzupełnił wniosek (nadano w polskiej placówce pocztowej w dniu 24 kwietnia 2015 r.).
We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. W czerwcu 2007 r. Wnioskodawca nabył nieruchomość (akt notarialny) jako osoba fizyczna, którą wprowadził na majątek trwały swojej jednoosobowej działalności gospodarczej. Wnioskodawca dokonywał amortyzacji przedmiotowej nieruchomości - odpisy amortyzacyjne stanowiły koszty uzyskania przychodów, natomiast przychody z najmu stanowiły przychody z działalności gospodarczej, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przedmiotowa nieruchomość została nabyta w celu uzyskiwania przychodów z najmu, a nie przychodów z obrotu nieruchomościami, jednak w grudniu 2014 r. (akt notarialny) Zainteresowany zmuszony był dokonać sprzedaży przedmiotowej nieruchomości z powodów ekonomicznych i osobistych, ponieważ przychody z najmu nie pokrywały kosztów utrzymania nieruchomości, a ponadto jest zmuszony zakupić sobie lokal mieszkalny w miejscu obecnej pracy. W uzupełnieniu wniosku wskazano, że przedmiotowa nieruchomość to użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej oraz własność posadowionych na przedmiotowej nieruchomości budynków mieszkalnych.
Co więcej, przed zbyciem nieruchomość nie została wycofana z działalności gospodarczej. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Czy przychody ze sprzedaży ww. nieruchomości będą zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych? Zdaniem Wnioskodawcy, przychody ze sprzedaży ww. nieruchomości będą zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z zapisem art. 10 ust. 1 pkt 8a cyt. ustawy oraz wyrokami Naczelnego Sądu Administracyjnego (np. wyrok z dnia 10 lutego 2010 r., sygn. akt II FSK 1507/080), ponieważ Wnioskodawca dokonał sprzedaży ponad 5 lat od momentu zakupu.
Nadto w orzecznictwie NSA ugruntowany jest pogląd, że zbycie ww. składników majątku w ramach wykonywanej działalności gospodarczej występuje wówczas, gdy podatnik prowadzi działalność gospodarczą polegającą na obrocie nieruchomościami, a więc sprzedaż dokonywana jest z pewną regularnością, powtarzalnością w sposób profesjonalny, a więc do tych rzeczy należałoby użyć określenia towar handlowy. Nie jest zatem - a contrario - sprzedażą wykonywaną w ramach działalności gospodarczej jednostkowe zbycie nieruchomości, nabytej w innym niż obrót nią celu.
Mając powyższe na uwadze, kwoty uzyskane ze sprzedaży nieruchomości, która była wykorzystywana w działalności gospodarczej podatnika, nie stanowi przychodów w rozumieniu art. 14 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, co najwyżej, gdy sprzedaż nastąpi przed upływem 5 lat od momentu zakupu. Jednocześnie Wnioskodawca nadmienił, że uzyskane przychody ze sprzedaży nieruchomości chce zainwestować na własne cele mieszkaniowe. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe. Zgodnie z przepisem art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl art. 10 ust. 1 ww. ustawy, odrębnym źródłem przychodów są określone w pkt 3 i 8 tego przepisu: pozarolnicza działalność gospodarcza; odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, innych rzeczy, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany.
Tut. Organ zauważa, że stosownie do treści art. 10 ust. 2 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
Natomiast w myśl art. 10 ust. 3 cyt. ustawy, przepisy ust. 1 pkt 8 mają zastosowanie do odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.
Z powyższych przepisów wynika zatem, że w przypadku odpłatnego zbycia składników majątku wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej, mających charakter mieszkalny, zastosowanie znajduje przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 cyt. ustawy.
W odniesieniu do przychodów ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wskazać należy, że stosownie do treści art. 14 ust. 1 tej ustawy, za przychód z działalności, o której mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3 (tj. pozarolniczej działalności gospodarczej), uważa się kwoty należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, po wyłączeniu wartości zwróconych towarów, udzielonych bonifikat i skont. U podatników dokonujących sprzedaży towarów i usług opodatkowanych podatkiem od towarów i usług za przychód z tej sprzedaży uważa się przychód pomniejszony o należny podatek od towarów i usług.
Zgodnie z art. 14 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących: środkami trwałymi, składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1500 zł, wartościami niematerialnymi i prawnymi − ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b), spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
Natomiast w myśl art. 14 ust. 2c ww. ustawy, do przychodów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, nie zalicza się przychodów z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej: budynku mieszkalnego, jego części lub udziału w takim budynku, lokalu mieszkalnego stanowiącego odrębną nieruchomość lub udziału w takim lokalu, gruntu lub udziału w gruncie albo prawa użytkowania wieczystego gruntu lub udziału w takim prawie, związanych z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub udziału w takim prawie oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udziału w takim prawie.
Przepis art. 30e stosuje się odpowiednio. Jeżeli zatem przedmiotem odpłatnego zbycia jest budynek mieszkalny, jego część lub udział w takim budynku, lokal mieszkalny stanowiący odrębną nieruchomość lub udział w takim lokalu, grunt lub udział w gruncie albo prawo użytkowania wieczystego gruntu lub udział w takim prawie, związane z tym budynkiem lub lokalem, spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu mieszkalnego lub udział w takim prawie oraz prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub udział w takim prawie, to wówczas przychody uzyskane z tej umowy nie stanowią przychodu z działalności gospodarczej.
Treść art. 14 ust. 2c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych wyraźnie wskazuje, że skutki podatkowe odpłatnego zbycia nieruchomości o charakterze mieszkalnym należy rozpatrywać na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca w grudniu 2014 roku sprzedał nieruchomość nabytą w 2007 roku. Nieruchomość ta została wprowadzona do ewidencji środków trwałych prowadzonej w ramach jednoosobowej działalności gospodarczej Wnioskodawcy.
Co istotne, przedmiotową nieruchomość Zainteresowany sklasyfikował jako użytkowanie wieczyste nieruchomości gruntowej oraz własność posadowionych na przedmiotowej nieruchomości budynków mieszkalnych. Z uwagi na fakt, że ww. nieruchomość ma charakter mieszkalny, skutki podatkowe jej sprzedaży należy oceniać na gruncie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że sprzedaż nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, skutkuje powstaniem obowiązku podatkowego w postaci zapłaty podatku dochodowego.
Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie powstaje przychód w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Mając na uwadze przedstawiony we wniosku stan faktyczny oraz przytoczone regulacje prawne, tut.
Organ zauważa, że dokonana przez Wnioskodawcę w 2014 roku sprzedaż nieruchomości o charakterze mieszkalnym, nie skutkuje powstaniem przychodu ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ nastąpiła ona po upływie pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym miało miejsce nabycie nieruchomości. Należy bowiem wskazać, że ww. pięcioletni termin w odniesieniu do nieruchomości nabytej w 2007 roku minął z dniem 31 grudnia 2012 roku.
Podsumowując, Wnioskodawca nie będzie zobowiązany do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych w związku ze sprzedażą nieruchomości wskazanej w treści wniosku, ponieważ sprzedaż ta nie skutkuje powstaniem przychodu ze źródła wskazanego w art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tut. Organ zauważa, że w rozpatrywanej sprawie Wnioskodawca wyraził pogląd, że „przychody ze sprzedaży ww. nieruchomości będą zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych zgodnie z zapisem art. 10 ust. 1 pkt 8a cyt. ustawy”.
Z poglądem tym nie można się zgodzić, gdyż w niniejszym przypadku przychód w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych w ogóle nie powstaje. Należy zaznaczyć, że art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych traktuje o tym, czy dana transakcja podlega przepisom tejże ustawy – stanowiąc źródło przychodu podlegającego opodatkowaniu – bądź czy jest z opodatkowania podatkiem dochodowym wyłączona, a nie o zwolnieniach od tegoż podatku.
O zwolnieniach od podatku dochodowego traktują natomiast inne przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, które w analizowanej sprawie nie mają zastosowania, ponieważ – jak wskazano wyżej – przedmiotowa sprzedaż w ogóle nie podlega przepisom o podatku dochodowym od osób fizycznych, w tym przepisom konstytuującym zwolnienia od podatku. Co więcej należy nadmienić, że powołany przez Wnioskodawcę przepis art. 10 ust. 1 pkt 8a został dodany do ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez art. 2 pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 2014 r. o zmianie ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych oraz niektórych innych ustaw (Dz.
U. poz. 1328, z późn. zm.) i wszedł w życie 1 stycznia 2015 r. Wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy, ww. przepis nie jest podstawą zwolnienia z opodatkowania, lecz wskazuje na jedno ze źródeł przychodów podlagających opodatkowaniu – działalność prowadzoną przez zagraniczną spółkę kontrolowaną. Podsumowując, wbrew twierdzeniu Wnioskodawcy w rozpatrywanej sprawie przychód nie podlega zwolnieniu z opodatkowania, lecz – w świetle przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych - w ogóle nie powstaje. Zatem czynność sprzedaży nieruchomości jest dla Wnioskodawcy neutralna podatkowo, jednakże z innych przyczyn niż przez niego wskazane.
W konsekwencji, w myśl zasady, że wadliwa argumentacja prawna Wnioskodawcy, przy prawidłowo wywiedzionym skutku prawnym, winna skutkować uznaniem stanowiska podatnika za nieprawidłowe, stanowisko Wnioskodawcy w rozpatrywanej sprawie należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św.
Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.