INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 28 listopada 2012 r. (data wpływu 29 listopada 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania emerytury otrzymywanej z Włoch – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 29 listopada 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania emerytury otrzymywanej z Włoch.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca posiada obywatelstwo tylko i wyłącznie włoskie oraz zamieszkuje w Polsce. W związku z tym emerytura Zainteresowanego powinna być opodatkowana wyłącznie we Włoszech. Wnioskodawca prosi o potwierdzenie tego faktu, tak, aby bank polski przestał pobierać zaliczki miesięczne na podatek dochodowy w Polsce. Z informacji uzyskanych w banku wynika, że bank zaprzestanie pobierania drugiego podatku w Polsce, jeśli Zainteresowany przedstawi jednoznaczną interpretację dotyczącą Wnioskodawcy, skierowaną do Niego.
Zainteresowany podkreślił, że Jego emerytura wynika z pracy na kolei włoskiej czyli przedsiębiorstwa państwowego (sfera budżetowa) oraz Wnioskodawca nie posiada obywatelstwa polskiego. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w przypadku Zainteresowanego, podatek dochodowy od emerytury uzyskiwanej z Włoch powinien być odprowadzany tylko i wyłącznie we Włoszech? Zdaniem Wnioskodawcy, zgodnie z art. 19 Umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, podatek powinien być odprowadzony we Włoszech, gdyż: Zainteresowany pracował w przedsiębiorstwie państwowym na kolei, nie posiada On obywatelstwa polskiego.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Zgodnie z art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), osoby fizyczne, jeżeli mają miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, podlegają obowiązkowi podatkowemu od całości swoich dochodów (przychodów) bez względu na miejsce położenia źródeł przychodów (nieograniczony obowiązek podatkowy). Powołany przepis stosuje się z uwzględnieniem umów w sprawie unikania podwójnego opodatkowania, których stroną jest Rzeczpospolita Polska (art. 4a ustawy).
Zgodnie z art. 18 umowy z dnia 21 czerwca 1985 r. między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania (Dz. U. z 1989 r. Nr 62, poz. 374) z zastrzeżeniem artykułu 19 ustęp 2, emerytury oraz inne podobne świadczenia wypłacane osobie mającej miejsce zamieszkania w Umawiającym się Państwie z tytułu jej zatrudnienia w przeszłości będą opodatkowane tylko w tym Umawiającym się Państwie, w którym ich odbiorca ma stałe miejsce zamieszkania.
Stosownie do art. 19 ust. 2 lit. a) ww. umowy każda emerytura wypłacana bezpośrednio bądź z funduszy Umawiającego się Państwa lub jego jednostki politycznej, administracyjnej bądź władzy lokalnej każdej osobie fizycznej z tytułu usług, świadczonych na rzecz tego Państwa lub jednostki, lub władzy, będzie opodatkowana wyłącznie w tym Państwie. Jednakże taka emerytura będzie opodatkowana tylko w drugim Umawiającym się Państwie jeśli osoba fizyczna jest obywatelem oraz ma stałe miejsce zamieszkania w tym Państwie - art. 19 ust. 2 lit. b) ww. umowy.
Należy zauważyć, że do umowy między Rządem Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej a Rządem Republiki Włoskiej w sprawie unikania podwójnego opodatkowania w zakresie podatków od dochodu i zapobiegania uchylaniu się od opodatkowania podjęto dodatkowe postanowienia, które zawarto w protokole do tej umowy stanowiące jej integralną część.
I tak zgodnie z lit. f) protokołu do ww. umowy wynagrodzenia wypłacane osobie fizycznej z tytułu świadczonych Włoskim Kolejom Państwowym (F.S.), Poczcie Włoskiej (P.P.TT.), Włoskiej Izbie Handlu Zagranicznego (I.C.E.) i Włoskiej Organizacji Turystycznej (E.N.I.T), jak również usług wobec odnośnych polskich instytucji, podlegają postanowieniom dotyczącym funkcji publicznych i w konsekwencji postanowieniom artykułu 19 ust. 1 i 2 umowy. Zauważyć przy tym należy, iż ust. 1 ww. artykułu 19 dotyczy zasad opodatkowania wynagrodzeń innych niż emerytura, natomiast ust. 2 dotyczy emerytur uzyskiwanych przez pracowników państwowych.
Z treści wniosku wynika, że Wnioskodawca mieszka w Polsce i posiada obywatelstwo tylko i wyłącznie włoskie. Zainteresowany otrzymuje emeryturę z Włoch z tytułu zatrudnienia w przeszłości na Kolei Włoskiej (przedsiębiorstwie państwowym). Z uwagi na fakt, że Wnioskodawca posiada obywatelstwo tylko i wyłącznie włoskie, w przedmiotowej sprawie zastosowanie znajdzie art. 19 ust. 2 lit. a) ww. umowy. Wobec powyższego mając na uwadze uregulowania prawne zawarte w art. 19 ust. 2 lit. a) ww. umowy w sprawie unikania podwójnego opodatkowania otrzymywana przez Zainteresowanego emerytura podlega opodatkowaniu tylko we Włoszech.
Końcowo należy zauważyć, że wydając interpretacje w trybie art. 14b § 1 ustawy Ordynacja podatkowa Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów nie przeprowadza postępowania dowodowego w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony do analizy i oceny dokumentów dołączonych przez Zainteresowanego do wniosku; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawcę i Jego stanowiskiem. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.