INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, reprezentowanego przez pełnomocnika – radcę prawnego, przedstawione we wniosku z dnia 23 września 2010 r. (data wpływu 28 września 2010 r.), uzupełnionym w dniach: 24 grudnia 2010 r. oraz 10 stycznia 2011 r., o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości w ramach działalności gospodarczej – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 28 września 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu uzyskanego ze sprzedaży nieruchomości. W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, pismem z dnia 14 grudnia 2010 r. nr ILPB2/415-1091/10-2/WM, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – braków formalnych wniosku.
Jednocześnie poinformowano Zainteresowanego, iż nieuzupełnienie wniosku w wyznaczonym terminie spowoduje pozostawienie podania bez rozpatrzenia. Wezwanie wysłano w dniu 14 grudnia 2010 r. (skutecznie doręczono dnia 20 grudnia 2010 r.), zaś w dniu 24 grudnia 2010 r. Zainteresowany uzupełnił ww. wniosek (data nadania w polskiej placówce pocztowej operatora publicznego – 21 grudnia 2010 r.). Z uwagi na treść pisma z dnia 21 grudnia 2010 r. stanowiącego uzupełnienie wniosku zaistniała konieczność ponownego wezwania Zainteresowanego o brakującą opłatę, co Organ uczynił pismem z dnia 28 grudnia 2010 r. nr ILPB2/415-1091/10-4/WM (skutecznie doręczono dnia 3 stycznia 2011 r.).
Dnia 10 stycznia 2011 r. uiszczono ww. opłatę. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Dnia 21 maja 2007 r. Wnioskodawca wraz z małżonką zawarli, w formie aktu notarialnego, umowę przeniesienia własności nieruchomości, tj. niezabudowana działka gruntu o powierzchni 0,5000 ha. Małżonkowie nabyli ową działkę na prawach wspólności majątkowej.
Niezabudowana działka gruntu numer 178 została podzielona na działki numer 178/1 – o powierzchni 24a 93 m2, 178/2 – o powierzchni 28a 11 m2 i 172/3 – o powierzchni 24 m2. Dnia 6 kwietnia 2009 r. Zainteresowany wraz z małżonką zawarli w formie aktu notarialnego umowę majątkową małżeńską ustanawiającą ustrój rozdzielności majątkowej. Dnia 16 września 2010 r. zawarto, w formie aktu notarialnego, umowę o podział majątku wspólnego. Zgodnie z powyższą umową, żona Wnioskodawcy otrzymała niezabudowaną nieruchomość stanowiącą działkę numer 178/1 o powierzchni 24a 93m2, której wartość wynosi 199 440,00 zł.
Natomiast Zainteresowany otrzymał niezabudowaną nieruchomość składającą się z działek numer 178/2 i 178/3 – o łącznej powierzchni 28a 35m2. Wartość działki numer 178/2 wynosi 281 100,00 zł, zaś działki numer 178/3 – 2 400,00 z. Wnioskodawca zobowiązał się dokonać spłaty na rzecz małżonki w kwocie 60 000 zł. Obecnie Zainteresowany planuje sprzedać w 2013 r. niezabudowane nieruchomości, jakimi są działki numer 178/2 i 178/3. W uzupełnieniu do wniosku wskazano, iż planowa w 2013 r. sprzedaż jednej z działek może nastąpić w ramach wykonywanej działalności gospodarczej, zaś sprzedaż drugiej – poza wykonywaną działalnością gospodarczą. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy Wnioskodawca sprzedając w 2013 r. działki numer 178/2 i 178/3 będzie musiał opodatkować przychód z tytułu sprzedaży tych nieruchomości, czy też sprzedaż ta będzie zwolniona z podatku dochodowego od osób fizycznych? Tut. Organ informuje, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest zdarzenie przyszłe dotyczące sprzedaży nieruchomości, która może nastąpić w wykonaniu działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. w zakresie opodatkowania sprzedaży jednej z działek, której zbycie może nie nastąpić w wykonaniu działalności gospodarczej dnia 13 stycznia 2011 r. wydano odrębne rozstrzygnięcie nr ILPB2/415-1091/10-8/WM.
Zdaniem Wnioskodawcy – w odniesieniu do sprzedaży nieruchomości, która może nastąpić w wykonaniu działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych – zgodnie z orzecznictwem sądów administracyjnych, nabyciem rzeczy, w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (dalej: u.p.d.f) nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, jeżeli podział taki jest ekwiwalentny w naturze, nie towarzyszą mu spłaty lub dopłaty lub jeżeli wartość otrzymanej przez daną osobę nieruchomości w wyniku podziału tego majątku mieści się w udziale, jaki przysługuje drugiemu małżonkowi w majątku dorobkowym małżeńskim. w teorii prawa rzeczowego przyznanie danej osobie na wyłączną własność rzeczy w drodze zniesienia współwłasności (podział majątku wspólnego) jest nabyciem rzeczy, ale przeniesienie tego poglądu na grunt prawa podatkowego nie powinno mieć miejsca, ponieważ zdaniem sądów administracyjnych dla współwłaściciela (małżonka) termin z art. 10 ust. 1 pkt 8 u.p.d.f biegłby bowiem dwukrotnie – raz od daty nabycia udziału razem z innym współwłaścicielem i drugi raz – od daty zniesienia współwłasności.
W świetle powyższego, zdaniem Zainteresowanego, stwierdzić należy, iż Wnioskodawca dokonał razem z żoną zakupu nieruchomości w ramach wspólności majątkowej. w wyniku zawartej umowy o podział majątku, Wnioskodawca otrzymał niezabudowane nieruchomości, tj. działki numer 178/2 i 178/3, których wartość wynosi 283 500,00 zł oraz zobowiązał się do dokonania spłaty na rzecz żony w kwocie 60 000,00 zł. Natomiast małżonka Zainteresowanego otrzymała niezabudowaną nieruchomość, jaką jest działka numer 178/1, której wartość wynosi 199 440,00 zł.
Tak więc, w opinii Wnioskodawcy, wartość niezabudowanych nieruchomości, tj. działek numer 178/2 i 178/3, które otrzymał nie przekroczyła Jego udziału w majątku dorobkowym małżeńskim. Zatem za datę nabycia niezabudowanej nieruchomości należy przyjąć dzień, w którym dokonano zakupu nieruchomości w ramach wspólności majątkowej, a więc 21 maja 2007 r. Powyższe – zdaniem Zainteresowanego – oznacza, iż przychód z planowanej w 2013 r. sprzedaży nieruchomości nie będzie opodatkowany podatkiem dochodowym od osób fizycznych albowiem bieg terminu pięcioletniego należy liczyć od dnia zakupu nieruchomości w ramach wspólności majątkowej.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za nieprawidłowe. Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. u. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Jednakże, w myśl art. 10 ust. 2 pkt 3 tej ustawy, przepisów ust. 1 pkt 8 nie stosuje się do odpłatnego zbycia składników majątku, o których mowa w art. 14 ust. 2 pkt 1, z zastrzeżeniem ust. 3, nawet jeżeli przed zbyciem zostały wycofane z działalności gospodarczej, a między pierwszym dniem miesiąca następującego po miesiącu, w którym składniki majątku zostały wycofane z działalności i dniem ich odpłatnego zbycia, nie upłynęło 6 lat.
Z kolei, zgodnie z przywołanym wyżej przepisem art. 14 ust. 2 pkt 1 ustawy podatkowej, przychodem z działalności gospodarczej są również przychody z odpłatnego zbycia wykorzystywanych na potrzeby związane z działalnością gospodarczą oraz przy prowadzeniu działów specjalnych produkcji rolnej składników majątku będących: środkami trwałymi, składnikami majątku, o których mowa w art. 22d ust. 1, z wyłączeniem składników, których wartość początkowa ustalona zgodnie z art. 22g nie przekracza 1 500 zł, wartościami niematerialnymi i prawnymi - ujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, w tym także przychody z odpłatnego zbycia składników majątku wymienionych w lit. b, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu użytkowego lub udziału w takim prawie nieujętych w ewidencji środków trwałych oraz wartości niematerialnych i prawnych, z zastrzeżeniem ust. 2c; przy określaniu wysokości przychodów przepisy ust. 1 i art. 19 stosuje się odpowiednio.
W myśl wyżej przytoczonych przepisów, rozstrzygające znaczenie odnośnie ewentualnego opodatkowania odpłatnego zbycia przedmiotowej nieruchomości będzie miał moment i forma prawna pierwotnego nabycia oraz fakt, czy nieruchomość była wykorzystywana w działalności gospodarczej. Z analizy wniosku wynika, że w 2007 r. Wnioskodawca nabył wraz z żoną niezabudowaną działkę gruntu numer 178. Ww. nabycie nastąpiło w ramach ustroju wspólności majątkowej małżeńskiej.
Następnie przedmiotowa działka została podzielona na działki o numerach: 178/1, 178/2 oraz 178/3. Dnia 6 kwietnia 2009 r. małżonkowie znieśli ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej, zaś dnia 16 września 2010 r. – została zawarta umowa o podział majątku wspólnego. Przedmiotowego podziału dokonano w ten sposób, iż żona Wnioskodawcy uzyskała na wyłączną własność działkę numer 178/1, zaś Zainteresowany – działki numer 178/2 i 178/3. Jednocześnie, Wnioskodawca zobowiązał się do spłaty żony w wysokości 60 000,00 zł. Wskazać należy, iż stosunki majątkowe między małżonkami zostały uregulowane w ustawie z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. u. Nr 9, poz. 59 ze zm.).
Zgodnie z art. 31 § 1 ww. ustawy, z chwilą zawarcia małżeństwa między małżonkami z mocy prawa powstaje wspólność majątkowa obejmująca przedmioty nabyte w czasie jego trwania przez oboje małżonków lub jednego z nich. Stosownie do art. 47 § 1 ww. ustawy, małżonkowie mogą przez umowę zawartą w formie aktu notarialnego wspólność ustawową rozszerzyć lub ograniczyć albo ustanowić rozdzielność majątkową lub rozdzielność majątkową z wyrównaniem dorobków (umowa majątkowa). Umowa majątkowa małżeńska może być zmieniona albo rozwiązana. w razie jej rozwiązania w czasie trwania małżeństwa, powstaje między małżonkami wspólność ustawowa, chyba że strony postanowiły inaczej (art. 47 § 2 ww. ustawy).
Wskazać należy, iż współwłasność jest instytucją prawa cywilnego uregulowaną w ustawie z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. u. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Zgodnie z art. 195 ww. Kodeksu współwłasność polega na tym, iż własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom w myśl art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV, Tytułu I, Księgi drugiej Kodeksu cywilnego, o czym stanowi art. 196 § 2 Kodeksu cywilnego.
Zgodnie z art. 210 ww. Kodeksu każdy ze współwłaścicieli może domagać się zniesienia współwłasności. Jednym ze sposobów zniesienia współwłasności jest fizyczny podział rzeczy wspólnych między współwłaścicielami. Następuje to w drodze przyznania każdemu ze współwłaścicieli wyodrębnionych (podzielonych) rzeczy wspólnych. Celem postępowania o zniesienie współwłasności jest zatem nowe ukształtowanie prawa własności rzeczy, które stanowią przedmiot współwłasności. Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału, jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej i odbył się bez spłat i dopłat.
Gdy w wyniku zniesienia współwłasności udział danej osoby ulega powiększeniu mamy do czynienia z nabyciem, gdyż zwiększa się stan jej majątku osobistego. Analogicznie, okoliczność, że udział innego współwłaściciela ulega pomniejszeniu, traktowana być musi w kategorii zbycia, gdyż w ten sposób ulega pomniejszeniu zarówno zakres dotychczasowego władztwa tej osoby nad rzeczą (tu nieruchomością), jak też stan jej majątku osobistego.
W konsekwencji, stwierdzić należy, iż nabyciem nieruchomości lub prawa w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy o podatku dochodowym nie jest przyznanie jej na wyłączną własność jednemu z małżonków w wyniku podziału majątku wspólnego, ale tylko wtedy, jeśli podział taki jest ekwiwalentny w naturze i nie towarzyszą mu spłaty lub dopłaty. Podkreślić należy, iż w każdej sytuacji, kiedy w wyniku podziału majątku jeden z małżonków został zobowiązany do spłaty, mamy do czynienia z nieekwiwalentnym podziałem majątku, a po stronie małżonka zobowiązanego do spłaty następuje nabycie majątku przekraczające pierwotnie posiadany przez niego udział w majątku wspólnym.
Z analizy wniosku wynika, iż Zainteresowany w wyniku przeprowadzonego w 2009 r. podziału majątku wspólnego zobowiązał się do dokonania spłaty na rzecz małżonki w kwocie 60 000,00 zł. Ponadto, wskazano, iż sprzedaż jednej z przedmiotowych działek może nastąpić w ramach wykonywanej działalności gospodarczej. Reasumując, stwierdzić należy, iż z uwagi na fakt, iż planowana w 2013 r. sprzedaż jednej z działek ma nastąpić w wykonaniu działalności gospodarczej, stanowić będzie ona źródło przychodu, o którym mowa w art. 14 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Tym samym, przychód uzyskany ze sprzedaży przedmiotowej działki w 2013 r. będzie podlegać opodatkowaniu jako przychód z działalności gospodarczej. Nadmienić również należy, iż z uwagi na fakt, że w wyniku podziału majątku wspólnego Zainteresowany zobowiązał sie do dokonania spłaty na rzecz żony – w przedmiotowej sprawie mamy do czynienia z nieekwiwalentnym podziałem majątku, a w konsekwencji – po stronie Wnioskodawcy – z nabyciem majątku przekraczającym pierwotnie posiadany przez Niego udział w majątku wspólnym. Zatem, datą nabycia tej części nieruchomości, która przekracza pierwotny udział w majątku wspólnym – jest dzień dokonania podziału majątku wspólnego, tj. 2009 r. Końcowo tut.
Organ informuje, że zgodnie z art. 14b § 1 ww. ustawy Ordynacja podatkowa minister właściwy do spraw finansów publicznych, na pisemny wniosek zainteresowanego, wydaje, w jego indywidualnej sprawie, pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego (interpretację indywidualną). Mając powyższe na względzie, należy stwierdzić, iż interpretacje prawa podatkowego wydaje się wyłącznie na pisemny wniosek zainteresowanego i tylko w jego indywidualnej sprawie.
Z uwagi na to, że wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego, dotyczącej stosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych dotyczący sprzedaży nieruchomości, został złożony przez jednego z małżonków, tj. Wnioskodawcę, zaznacza się, iż interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla żony Zainteresowanego. Żona Wnioskodawcy, chcąc uzyskać interpretację indywidualną, powinna wystąpić z odrębnym wnioskiem o jej udzielenie. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.