INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz.770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Spółki akcyjnej przedstawione we wniosku z dnia 9 grudnia 2011 r. (data wpływu 12 grudnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 12 grudnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie obowiązków płatnika. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
Pani X (dalej: „Pracownik”) zawarła ze skutkiem od dnia 2 stycznia 2007 r. z poprzednikiem prawnym Spółki, umowę o pracę na czas nieokreślony. Dnia 5 maja 2008 r. strony stosunku pracy zawarty umowę o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy (dalej: „Umowa”). W postanowieniach Umowy strony uzgodniły, że zakaz konkurencji będzie trwał 6 miesięcy od zakończenia stosunku pracy, a odszkodowanie będzie płatne w sześciu równych ratach. Ponadto, strony uzgodniły, że pracodawcy będzie przysługiwać w każdym czasie prawo do zwolnienia pracownika z zakazu konkurencji i wskazały, że w takim przypadku ustalone w umowie odszkodowanie ulegnie proporcjonalnemu zmniejszeniu.
Pismem z dnia 20 maja 2010 r. Spółka (dalej: „Wnioskodawca” oraz „Zainteresowany”) powiadomiła Pracownika, że zwalnia go z zakazu konkurencji, określonego w Umowie. Z uwagi na likwidację stanowiska pracy, pracodawca rozwiązał z pracownikiem stosunek pracy, który ustał z upływem okresu wypowiedzenia, tj. z upływem 30 czerwca 2010 r. Pomimo zwolnienia pracownika z zakazu konkurencji, Pracownik wystąpił do sądu rejonowego o zasądzenie na jego rzecz odszkodowania wraz z odsetkami za opóźnienie.
Wyrokiem z dnia 3 grudnia 2010 r. sąd oddalił w całości powództwo Pracownika przeciwko poprzednikowi prawnemu Wnioskodawcy o wypłatę odszkodowania z tytułu związania umową o zakazie konkurencji po ustania stosunku pracy. Od powyższego wyroku Pracownik wniósł apelację, żądając jego zmiany, poprzez zasądzenie na jego rzecz kwoty 30 000,00 zł wraz z odsetkami i kosztami zastępstwa procesowego z tytułu odszkodowania z zakazu konkurencji po ustaniu stosunku pracy.
W wyniku rozpoznania apelacji sąd okręgowy zmienił zaskarżony wyrok w ten sposób, że zasądził od poprzednika prawnego Wnioskodawcy na rzecz Pracownika kwotę 30 000,00 zł z ustawowymi odsetkami liczonymi od kwoty: 5 000 zł od dnia 11 sierpnia 2010 r., 5 000 zł od dnia 11 września 2010 r., 5 000 zł od dnia 11 października 2010 r., 5 000 zł od dnia 11 listopada 2010 r., 5 000 zł od dnia 11 grudnia 2010 r., 5 000 zł od dnia 11 stycznia 2011 r., oraz kwotę 2 747 zł tytułem zwrotu kosztów procesu za obie instancje. W wykonaniu wyżej wymienionego wyroku Wnioskodawca przelewem dokonał zapłaty łącznej kwoty w wysokości 29 102,92 zł na wskazany rachunek bankowy przez pełnomocnika Pracownika.
W rozliczeniu podatku dochodowego od osób fizycznych za miesiąc kwiecień 2011 r. za Pracownika (w związku z wypłatą zasadzonej na jego rzecz kwoty w wysokości 30 000,00 zł wraz z odsetkami z tytułu zakazu konkurencji po ustaniu stosunku pracy), Wnioskodawca obliczył, pobrał i wpłacił na rachunek bankowy urzędu skarbowego przelewem zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych w wysokości 5 400,00 zł.
Jednak, niezależnie od powyższego, pismem z dnia 2 czerwca 2010 r. komornik sądowy powiadomił Spółkę o wszczęciu na wniosek Pracownika egzekucji, prowadzonej na podstawie wyroku sądu rejonowego z dnia 3 grudnia 2010 r. oraz wyroku sądu okręgowego z dnia 28 marca 2011 r. zaopatrzonego w klauzulę wykonalności z dnia 12 maja 2011 r. Wraz z zawiadomieniem o wszczęciu egzekucji komornik dokonał zajęcia rachunku bankowego Zainteresowanego.
W dniu 30 czerwca 2011 r. powyższe zajęcie zostało zrealizowane, w związku z czym z rachunku bankowego Wnioskodawcy została pobrana kwota, stanowiąca zasadniczo równowartość wpłaconej na rzecz urzędu skarbowego zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych Pracownika, powiększona o odsetki oraz koszty postępowania egzekucyjnego. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy kwota odszkodowania wypłacona byłemu pracownikowi z tytułu zakazu konkurencji po ustaniu stosunku pracy na podstawie wyroku sądowego jest opodatkowana podatkiem dochodowym od osób fizycznych?
Czy odsetki od odszkodowania z tytułu umowy o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy wypłacone byłemu pracownikowi na podstawie wyroku sądowego są opodatkowane podatkiem dochodowym od osób fizycznych? Czy były pracodawca, dokonując wypłaty odszkodowania wraz z odsetkami z tytułu umowy o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy, zasądzonego na rzecz byłego pracownik na podstawie wyroku sądowego, zobowiązany jest do obliczenia, pobrania i wpłaty zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych od kwoty wypłacanego odszkodowania?
Zdaniem Wnioskodawcy – w odniesieniu do pytania pierwszego – podstawową zasadą obowiązującą w przepisach ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, póz. 307 z późn. zm.; dalej jako: „PDOF”) jest zasada powszechności opodatkowania. W myśl tej zasady wyrażonej w art. 9 ust. 1 PDOF opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W opinii Wnioskodawcy, przedmiotowe odszkodowanie należy zakwalifikować do przychodów ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 ust. 1 PDOF, bowiem jego wypłata jest uwarunkowana łączącym wcześniej strony stosunkiem pracy. Na podstawie tego przepisu, za przychody ze stosunku pracy uważa się wszelkiego rodzaju wypłaty pieniężne oraz wartość pieniężną świadczeń w naturze bądź ich ekwiwalenty, bez względu na źródło finansowania tych wypłat i świadczeń. Użyty przez ustawodawcę zwrot „w szczególności” oznacza, że wymienione kategorie przychodów stanowią katalog otwarty.
Przychodem ze stosunku pracy i stosunków pokrewnych są więc wszelkiego rodzaju wypłaty i świadczenia skutkujące u podatnika powstaniem przysporzenia majątkowego, mające swoje źródło w łączącym pracownika z pracodawcą stosunku pracy lub stosunku pokrewnym. Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż do przedmiotowego odszkodowania nie będzie miało zastosowanie zwolnienie określone w treści art. 21 ust. l pkt 3b PDOF, gdyż do kategorii zwolnień objętych tym uregulowaniem zalicza się bowiem inne odszkodowania, niż wynikające z przepisów prawa, a więc te które nie zostały wymienione w treści art. 21 ust. 1 pkt 3 PDOF.
Mając powyższe na uwadze, w ocenie Zainteresowanego, uznać należy, że odszkodowanie z tytułu umowy o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy wypłacane na podstawie wyroku sądu nie korzysta ze zwolnienia przedmiotowego, co oznacza, że podlega ono opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. Odnośnie zwolnienia z opodatkowania odsetek od przedmiotowego odszkodowania, tj. z tytułu umowy o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy, należy zauważyć, że zgodnie z art. 21 ust. l pkt 95 PDOF wolne od podatku dochodowego są odsetki z tytułu nieterminowej wypłaty wynagrodzeń i świadczeń z tytułów, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt l PDOF.
W myśl art. 10 ust. 1 pkt 1 PDOF źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta. Ponieważ, jak zostało to wyjaśnione powyżej, przedmiotowe odszkodowanie, które zostało wypłacone na podstawie wyroku sądowego, stanowi przychód ze stosunku pracy, który mieści się w katalogu przychodów wymienionych w art. l0 ust. 1 pkt 1 PDOF, to odsetki od tego odszkodowania nie powinny podlegać opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Zainteresowany wskazuje, iż powyższe stanowisko ugruntowane jest również w licznych interpretacjach organów podatkowych, wydanych w podobnych stanach faktycznych (por. pismo z dnia 12 lutego 2010 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, sygn. IBPBII/1/415-885/09/BD; pismo z dnia 7 stycznia 2010 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Katowicach, sygn. IBPBII/2/415-1000/09/NG; pismo z dnia 4 marca 2009 r. Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, sygn. IPPB2/415-1610/08-2/AZ). Mając powyższe na uwadze, Wnioskodawca stoi na stanowisku, że kwota należnych odsetek jest zwolniona od podatku dochodowego od osób fizycznych.
Prezentując stanowisko w odniesieniu do pytania trzeciego, Wnioskodawca stoi na stanowisku, iż w myśl art. 31 PDOF osoby fizyczne, osoby prawne oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej, zwane dalej „zakładami pracy”, są obowiązane jako płatnicy obliczać i pobierać w ciągu roku zaliczki na podatek dochodowy od osób, które uzyskują od tych zakładów przychody ze stosunku służbowego, stosunku pracy, pracy nakładczej lub spółdzielczego stosunku pracy, zasiłki pieniężne z ubezpieczenia społecznego wypłacane przez zakłady pracy, a w spółdzielniach pracy – wypłaty z tytułu udziału w nadwyżce bilansowej.
Z uwagi na powyższy przepis, Zainteresowany obliczył i pobrał zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych od wypłaconego na rzecz Pracownika odszkodowania z tytułu zakazu konkurencji po ustaniu stosunku pracy, gdyż – jak zostało to wyjaśnione powyżej – przedmiotowe odszkodowanie należy zakwalifikować jako przychód ze stosunku pracy, o którym mowa w art. 12 PDOF.
Zatem, Wnioskodawca wypłacając tego typu odszkodowanie pełnił rolę płatnika i był zobowiązany obliczyć, pobrać i odprowadzić podatek dochodowy od zasądzonej kwoty odszkodowania, z tytułu umowy o zakazie konkurencji po ustaniu stosunku pracy, wskazanej w wyroku sądu, a Pracownikowi wypłacić wartość odszkodowania po potrąceniu podatku dochodowego od osób fizycznych, w wysokości 18% kwoty zasądzonego odszkodowania. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Odnosząc się do powołanych przez Wnioskodawcę interpretacji indywidualnych organów podatkowych należy stwierdzić, iż wydane zostały w indywidualnych sprawach i nie mają zastosowania ani konsekwencji wiążących w odniesieniu do żadnego innego zaistniałego stanu faktycznego, czy też zdarzenia przyszłego.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św. Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.