INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 12 grudnia 2011 r. (data wpływu do Biura KIP w Lesznie 2 stycznia 2012 r.), uzupełnionym pismem z dnia 28 marca 2012 r. (data wpływu 29 marca 2012 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia obowiązku podatkowego – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 15 grudnia 2011 r. Wnioskodawczyni złożyła do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w (…) wniosek o interpretacje dotyczącą podatków.
Pismem z dnia 21 grudnia 2011 r. nr (…) ww. Organ przekazał przedmiotowy wniosek do Urzędu Skarbowego w (…) celem załatwienia zgodnie z właściwością. Następnie pismem z dnia 30 grudnia 2011 r. nr (…) Naczelnik Urzędu Skarbowego w (…), działając na podstawie art. 170 w zw. z art. 14b Ordynacji podatkowej przekazał pismo Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 21 grudnia 2011 r. wraz z wnioskiem Wnioskodawczyni do rozpatrzenia Dyrektorowi Izby Skarbowej w Poznaniu. Wyjaśnić bowiem należy, że zgodnie ze znowelizowanym art. 14a ustawy Ordynacja podatkowa, z dniem 1 lipca 2007 r. organem właściwym do dokonywania interpretacji przepisów prawa podatkowego został Minister Finansów.
Natomiast, stosownie do art. 14b § 6 Ordynacji podatkowej Minister Finansów upoważnił – w drodze ww. rozporządzenia – dyrektorów pięciu izb skarbowych do wydawania interpretacji indywidualnych w jego imieniu i w ustalonym zakresie, określając jednocześnie właściwość rzeczową i miejscową upoważnionych organów. W analizowanym przypadku, właściwym miejscowo organem podatkowym do wydania pisemnej interpretacji od dnia 1 lipca 2007 r. jest – w związku z § 6 ww. rozporządzenia – Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu.
Z uwagi na fakt, że przedmiotowy wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 oraz 14f § 1 ustawy – Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 23 marca 2012 r. nr ILPB2/415-22/12-2/WM, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania – braków formalnych wniosku.
Jednocześnie poinformowano, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a jego uzupełnieniem przez Wnioskodawczynię nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Wezwanie wysłano w dniu 23 marca 2012 r. (skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 26 marca 2012 r.), zaś w dniu 29 marca 2012 r. Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W związku z podjęciem opieki nad wnuczką, w myśl przepisów ustawy z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi do lat 3 (Dz.
U. Nr 45, poz. 235) Wnioskodawczyni zwraca się z prośbą o jednoznaczną informację w przedmiocie opisanej sytuacji prawnej. Zainteresowana aktualnie pobiera świadczenie emerytalne z Zakładu Ubezpieczeń Społecznych i jednocześnie opiekuje się wnuczką. Z tego tytułu Wnioskodawczyni nie pobiera żadnego wynagrodzenia. Wnioskodawczyni podaje, iż stosownie do ww. ustawy spełnione zostały trzy warunki: Zainteresowana została zgłoszona przez rodzica do ubezpieczenia społecznego, rodzice wnuczki są zatrudnieni, wnuczka nie jest umieszczona w żłobku, klubie dziecięcym i nie jest objęta opieką przez innego dziennego opiekuna.
Jak z powyższego wynika zostały spełnione trzy ww. warunki, na podstawie których Zakład Ubezpieczeń Społecznych zobowiązany jest opłacać składki na ubezpieczenie społeczne. Ponieważ za opiekę nad wnuczką Zainteresowana nie pobiera od jej rodziców żadnego wynagrodzenia, po stronie Wnioskodawczyni wystąpiła wątpliwość co do ewentualnego obowiązku podatkowego od opłaconej składki. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy istnieje podatek od należnych składek? Zdaniem Wnioskodawczyni, nie musi Ona płacić podatku. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Z kolei zgodnie z art. 10 ust. 1 ww. ustawy, źródłami przychodów są: stosunek służbowy, stosunek pracy, w tym spółdzielczy stosunek pracy, członkostwo w rolniczej spółdzielni produkcyjnej lub innej spółdzielni zajmującej się produkcją rolną, praca nakładcza, emerytura lub renta; działalność wykonywana osobiście; pozarolnicza działalność gospodarcza; działy specjalne produkcji rolnej; (uchylony); najem, podnajem, dzierżawa, poddzierżawa oraz inne umowy o podobnym charakterze, w tym również dzierżawa, poddzierżawa działów specjalnych produkcji rolnej oraz gospodarstwa rolnego lub jego składników na cele nierolnicze albo na prowadzenie działów specjalnych produkcji rolnej, z wyjątkiem składników majątku związanych z działalnością gospodarczą; kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a-c; odpłatne zbycie, z zastrzeżeniem ust. 2: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, innych rzeczy, - jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a-c - przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, a innych rzeczy - przed upływem pół roku, licząc od końca miesiąca, w którym nastąpiło nabycie; w przypadku zamiany okresy te odnoszą się do każdej z osób dokonującej zamiany; inne źródła.
Natomiast, w myśl art. 11 ust. 1 ustawy podatkowej, przychodami, z zastrzeżeniem art. 14-15, art. 17 ust. 1 pkt 6, 9 i 10 w zakresie realizacji praw wynikających z pochodnych instrumentów finansowych, art. 19 i art. 20 ust. 3, są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika w roku kalendarzowym pieniądze i wartości pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Z analizy stanu faktycznego wynika, iż Zainteresowana podjęła się opieki nad wnuczką i nie pobiera z tego tytułu żadnego wynagrodzenia.
Ze względu na spełnienie warunków określonych w ustawie z dnia 4 lutego 2011 r. o opiece nad dziećmi do lat 3 Zakład Ubezpieczeń Społecznych opłaca składki na rzecz Wnioskodawczyni. Reasumując, stwierdzić należy, iż kwota składek opłacanych przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych na rzecz Zainteresowanej nie stanowi dla Niej źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Tym samym, Wnioskodawczyni nie jest zobowiązana do zapłaty podatku z tego tytułu. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.