INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana przedstawione we wniosku z dnia 11.10.2007 r. (data wpływu 12.10.2007 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości - jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 12.10.2007 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Wnioskodawca na podstawie aktu notarialnego z dnia 04.06.19XX r. nabył prawo użytkowania wieczystego nieruchomości o powierzchni ok. 5 arów, nie będącej działką rolniczą oraz prawo własności znajdującego się na tej nieruchomości budynku gospodarczego. Ponadto informuje, że w 2003 r. nastąpiło przekształcenie prawa użytkowania wieczystego w prawo własności. We wrześniu 2007 r. Wnioskodawca sprzedał przedmiotową nieruchomość. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy w opisanym stanie faktycznym Wnioskodawca jest zobowiązany do zapłaty zryczałtowanego podatku dochodowego od całości (nieruchomość plus budynek), czy tylko od nieruchomości (w akcie notarialnym jest wyodrębniona cena za nieruchomość i budynek), czy też nie jest zobowiązany do zapłaty zryczałtowanego podatku dochodowego? Zdaniem Wnioskodawcy, nie powstał obowiązek zapłaty podatku, gdyż nabycie nastąpiło w 1996 r., a więc minęło 5 lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Wnioskodawca przedstawił następujące uzasadnienie stanowiska.
Przekształcenie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości w prawo własności nie jest nabyciem nieruchomości lecz tylko zmianą formy prawnej faktycznego prawa do nieruchomości na podstawie aktu administracyjnego. Nadmienia, że takie stanowisko zajęło Ministerstwo Finansów w piśmie z dnia 21 kwietnia 1999 r. Znak PB2/MK-0212/99 opublikowanym w Biuletynie Skarbowym Nr 1999/3/12. Wnioskodawca ponadto dodaje, że prawo użytkowania wieczystego jest również prawem zbywalnym. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Jednocześnie tut. organ wskazuje, iż stanowisko Wnioskodawcy znajduje potwierdzenie w następujących przepisach: art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), art. 46 § 1 i art. 48 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego przysługującego osobom fizycznym w prawo własności (Dz.
U. z 1997 r. Nr 123, poz. 781 ze zm.). Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art.
54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.