INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 4 marca 2013 r. (data wpływu 8 marca 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 23 kwietnia 2013 r. (data wpływu 26 kwietnia 2013 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 8 marca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów uzyskanych ze sprzedaży nieruchomości. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wnioskodawczyni jest właścicielem gruntu o charakterze rolnym. Zainteresowana grunt nabyła w 2007 roku w ramach powiększenia gospodarstwa rolnego. Wnioskodawczyni nie poniosła nakładów na uzbrojenie gruntu. Zawarła jedynie warunkową umowę ze spółką X na podłączenie energii elektrycznej.
Wnioskodawczyni gruntu nie wykorzystuje i nie wykorzystywała w działalności gospodarczej, w tym również w działalności rolniczej, ani go nie udostępnia i nie udostępniała innym osobom na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub użyczenia. W stosunku do gruntu wydano warunki zabudowy, na zabudowę mieszkaniową, ale wydano je nie z Jej inicjatywy. Zainteresowana nie dokonywała żadnego podziału nieruchomości. Poza opisanym gruntem rolnym, Wnioskodawczyni jest w ramach małżeńskiej wspólnoty majątkowej współwłaścicielem z mężem, działki ok. 500 m2, w której posiadanie weszli drogą zasiedzenia, oraz domu, w którym zamieszkują. Zainteresowana nie posiada nieruchomości innych niż wskazane grunty i dom.
Obecnie Wnioskodawczyni rozważa sprzedaż przedmiotowego gruntu rolnego w całości. Ewentualna sprzedaż nastąpi najwcześniej w 2013 roku. Zainteresowana nie dokonywała wcześniej sprzedaży gruntów, czy działek. Zainteresowana prowadzi działalność gospodarczą w zakresie prowadzenia ksiąg rachunkowych i doradztwa księgowego. W piśmie stanowiącym uzupełnienie wniosku Zainteresowana wskazała, iż: z gruntów nabytych w 2007 roku nie były dokonywane dostawy produktów rolnych. W okresie od chwili nabycia grunt leżał odłogiem i nie był wykorzystywany rolniczo, nie zostały poniesione żadne nakłady w celu przygotowania gruntu do sprzedaży i nie będą one ponoszone przed sprzedażą.
Jedyną czynnością podjętą przez Wnioskodawczynię było zlecenie pośrednikowi w obrocie nieruchomościami poszukiwania nabywcy nieruchomości, nie planuje w przyszłości sprzedaży kolejnych gruntów, nie prowadzi działalności pozarolniczej w zakresie sprzedaży i wynajmu nieruchomości. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w przypadku ewentualnej sprzedaży gruntu rolnego Zainteresowana będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych? Zdaniem Wnioskodawczyni, w przypadku ewentualnej sprzedaży gruntu rolnego nie będzie Ona zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
Zgodnie z art. 10 ust. l pkt 8 lit. a)-c) ustawy o PIT, źródłem przychodu jest odpłatne zbycie (...): nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane w przypadku odpłatnego zbycia nieruchomości i praw majątkowych określonych w lit. a)-c) przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Powyższy przepis formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości oraz ww. praw majątkowych przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie, rodzi obowiązek podatkowy w podatku dochodowym. Zatem jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu lub prawa wieczystego użytkowania gruntów następuje po upływie 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie – nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. l pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a tym samym przychód uzyskany z odpłatnego zbycia w ogóle nie podlega opodatkowaniu.
Skoro Zainteresowana grunt nabyła w 2007 roku, to jego sprzedaż, która nastąpi po 31 grudnia 2012 roku, nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych (bo od końca roku, w którym grunt nabyła, tj. od 31 grudnia 2007 r., do dnia sprzedaży upłynie 5 lat), chyba że sprzedaż wchodziłaby w zakres prowadzonej przez Nią działalności gospodarczej. Sprzedaż gruntu nie będzie zaś elementem prowadzonej przez Nią działalności gospodarczej ze względów wskazanych poniżej.
Zgodnie z art. 5a pkt 6 ustawy o PIT pozarolniczą działalnością gospodarczą jest działalność zarobkowa: wytwórcza, budowlana, handlowa, usługowa, (...), polegająca na wykorzystywaniu rzeczy oraz wartości niematerialnych i prawnych prowadzona we własnym imieniu bez względu na jej rezultat, w sposób zorganizowany i ciągły (...). Zatem w celu uznania działań podatnika za działalność gospodarczą działania te powinny spełniać jednocześnie przesłanki ciągłości i zorganizowania.
Zgodnie z Nowym Słownikiem Poprawnej Polszczyzny Wydawnictwo Naukowe PWN pod redakcją Andrzeja Markowskiego Warszawa 2000, organizować to przygotowywać, zakładać jakieś przedsięwzięcie, bądź w znaczeniu drugim nadawać czemuś reguły, wprowadzać porządek. Ewentualna sprzedaż gruntu przez Wnioskodawczynię nie będzie miała charakteru zorganizowanego, a będzie to sprzedaż incydentalna. Nie poniosła bowiem nakładów na podniesienie wartości gruntu (jak np. doprowadzenie mediów, ogrodzenie, budowa drogi, itp.) ani innych zorganizowanych prac, które mogłyby świadczyć o prowadzeniu przez Nią działalności w zakresie obrotu nieruchomościami.
Jest jedynie stroną warunkowej umowy z X. Warunkiem doprowadzenia energii elektrycznej do gruntu jest wydzielenie działki pod budowę stacji transformatorowej lub ustanowienie służebności wyodrębnionego pomieszczenia w przypadku stacji wbudowanej oraz zarezerwowanie pasów wolnych od zabudowy i przeszkód terenowych dla linii energetycznych prowadzących do stacji. Warunki te nie zostały spełnione i w najbliższym czasie Zainteresowana nie zamierza ich spełnić. W stosunku do gruntu wydano wprawdzie warunki zabudowy, ale wydano je nie z inicjatywy Wnioskodawczyni. Jej działania w stosunku do gruntu nie mają zatem charakter zorganizowanego.
Na to, kiedy działania właściciela mają taki charakter, wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie, który w wyroku z dnia 27 czerwca 2012 r. (sygn. I SA/Ol 232/12) uznał, że: „W szczególności należy zwrócić uwagę, że Skarżący dokonywał systematycznych transakcji w zakresie zakupu i sprzedaży nieruchomości. (...) Ponadto, Skarżący ogłaszał informacje o oferowanych do sprzedaży nieruchomościach w Internecie, za pośrednictwem strony internetowej. Z ustaleń organów wynikało zatem, iż działania podejmowane przez Skarżącego miały charakter zawodowy, podejmowane były w sposób zorganizowany i planowany, co świadczy o tym, że była to działalność gospodarcza”.
Kryterium ciągłości w wykonywaniu działalności gospodarczej oznacza względnie stały zamiar jej wykonywania. Przy czym, do zachowania ciągłości wystarczające jest, aby z całokształtu okoliczności sprawy wynikał zamiar powtarzania określonego zespołu konkretnych działań w celu osiągnięcia efektu w postaci zarobku. Przez powtarzalność rozumie się cały szereg wielokrotnie powtarzanych czynności podejmowanych w konkretnym celu.
Taki zespół wielokrotnie powtarzanych czynności (nie zaś czynności sporadyczne, oderwane od siebie, nie powiązane ze sobą) w dziedzinie wytwórczej, usługowej lub handlowej podejmowanych w celach zarobkowych i na własny rachunek, można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej. Zainteresowana nie ma natomiast planów wykonywania w stosunku do nieruchomości zorganizowanych czynności o powtarzalnym charakterze, bo jest właścicielem tylko jednej nieruchomości (poza domem, w którym z mężem mieszka, i poza gruntem, w którego posiadanie weszli z mężem drogą zasiedzenia, dom i ten grunt są współwłasnością Wnioskodawczyni i męża).
Zainteresowana nie posiada innych gruntów i nie zamierza ich nabywać. Wpływu na kwalifikację sprzedaży przez Nią gruntu nie ma fakt, że prowadzi działalność gospodarczą w zakresie prowadzenia ksiąg i doradztwa księgowego, bo prowadzenie ksiąg to działalność całkowicie odmienna od obrotu nieruchomościami. Z powyższych względów zasadne będzie potraktowanie ewentualnego zbycia przez Wnioskodawczynię gruntu jako sprzedaży majątku prywatnego, nie związanego z działalnością gospodarczą. Reasumując, prawidłowe jest stanowisko, zgodnie z którym sprzedaż przez Zainteresowaną gruntu nie będzie podlegała opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni. Jednocześnie należy wskazać, iż powołany w treści wniosku wyrok sądu administracyjnego nie może wpłynąć na ocenę prawidłowości przedmiotowej kwestii.
Nie negując treści tego orzeczenia, jako cennego źródła w zakresie wskazywania kierunków wykładni norm prawa podatkowego, należy stwierdzić, iż zdaniem organu podatkowego teza badanego rozstrzygnięcia nie ma zastosowania w przedmiotowym postępowaniu. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, ul. Ratajczaka 10/12, 61-815 Poznań po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.