INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 18 kwietnia 2008 r. (data wpływu 22 kwietnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie przedmiotu opodatkowania jest: - prawidłowe w części dotyczącej pytania nr 1, - bezprzedmiotowe w części dotyczącej pytania nr 2, UZASADNIENIE W dniu 22 kwietnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie przedmiotu opodatkowania.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W dniu 31 marca 2008 r. nastąpiło uprawomocnienie się decyzji stwierdzającej nieważność przejęcia na rzecz Skarbu Państwa nieruchomości należącej do rodziców Wnioskodawcy. Decyzja ta obowiązuje z mocą wsteczną od 1958 r. i zwraca imiennie spadkobiercom bezprawnie zabrany majątek rodziców. Rodzice Zainteresowanego nie żyją, przy czym ojciec zmarł w 1976 r., a matka w 1992 r. Spadkobiercami ustawowymi po nich, zgodnie z wydanym przez sąd postanowieniem o stwierdzeniu nabycia spadku są: Wnioskodawca i Jego siostra. W związku z powyższym zadano następujące pytania.
Czy nastąpiło przedawnienie obowiązku podatkowego z racji upływu powyżej pięciu lat od formalnego uzyskania postanowienia sądu o nabyciu spadku? Czy obowiązek podatkowy powstał od chwili powiadomienia spadkobierców, że decyzja jest prawomocna i czy wtedy są obowiązani zgłosić nabycie spadku w czasie 30 dni w celu uzyskania zwolnienia od podatku? Zdaniem Wnioskodawcy, zobowiązanie podatkowe wygasło z powodu upływu pięcioletniego terminu przedawnienia. W opinii Zainteresowanego również obowiązek podatkowy w przedmiotowej sprawie nie powstał na nowo, bowiem decyzja ministra zwraca imiennie spadkobiercom ww. nieruchomość w oparciu o bezprawny zabór mienia, a nie spadkobranie.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za: - prawidłowe w części dotyczącej pytania nr 1, - bezprzedmiotowe w części dotyczącej pytania nr 2. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t.j. Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 z późń. zm.) podatkowi temu podlega nabycie przez osoby fizyczne własności rzeczy znajdujących się na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej lub praw majątkowych wykonywanych na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, tytułem spadku.
Art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 16 listopada 2006 r. o zmianie ustawy o podatku od spadków i darowizn oraz ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. z 2006 r. Nr 222, poz. 1629) stanowi, że do nabycia własności rzeczy lub praw majątkowych, które nastąpiło przed dniem 1 stycznia 2007 r., stosuje się przepisy ustawy o podatku od spadków i darowizn w brzmieniu obowiązującym do dnia 31 grudnia 2006 r. Z uwagi na fakt, że powyższa ustawa nie zawiera definicji spadku, należy w tej kwestii odnieść się do przepisów ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz.
U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 z późn. zm.) Stosownie do art. 922 § 1 tej ustawy, prawa i obowiązki majątkowe zmarłego przechodzą z chwilą jego śmierci na jedną lub kilka osób. Według art. 924 i 925 ww. ustawy spadkobierca nabywa spadek z chwilą śmierci spadkodawcy. Zgodnie z art. 6 ust. 4 zd. 1 ww. ustawy o podatku od spadków i darowizn, jeżeli nabycie niezgłoszone do opodatkowania stwierdzono następnie pismem, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą sporządzenia pisma; jeżeli pismem takim jest orzeczenie sądu, obowiązek podatkowy powstaje z chwilą uprawomocnienia się orzeczenia. Na podstawie art. 21 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j.
Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z późn. zm.), zobowiązanie podatkowe powstaje z dniem doręczenia decyzji organu podatkowego, ustalającej wysokość tego zobowiązania. Art. 68 § 1 i § 2 ww. ustawy stanowi, że zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w art. 21 § 1 pkt 2, nie powstaje, jeżeli decyzja ustalająca to zobowiązanie została doręczona po upływie 3 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy.
Natomiast, gdy podatnik: nie złożył deklaracji w terminie przewidzianym w przepisach prawa podatkowego, w złożonej deklaracji nie ujawnił wszystkich danych niezbędnych do ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego, zobowiązanie podatkowe, o którym mowa w § 1, nie powstaje, pod warunkiem że decyzja ustalająca wysokość tego zobowiązania została doręczona po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym powstał obowiązek podatkowy. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że w chwili nabycia spadku przez Wnioskodawcę nie wchodziło w skład masy spadkowej prawo własności ww. nieruchomości, albowiem przysługiwało ono Skarbowi Państwa.
Dopiero wydanie decyzji, właściwego organu spowodowało z mocą wsteczną (ex tunc) powstanie sytuacji, w której okazało się, że w skład masy spadkowej już w chwili otwarcia spadku wchodziła również ta nieruchomość. Należy zatem stwierdzić, że przedmiotowa decyzja jest aktem, który tylko uchyla bezprawne akty organów administracji, dokonane w przeszłości w stosunku do praw przysługujących właścicielom tej nieruchomości i pozostawia wolny od bezprawia dotychczasowy stan prawny nieruchomości co do prawa własności. W związku z tym decyzja ta nie może zostać uznana za pismo w rozumieniu art. 6 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn.
Tym samym na podstawie tego aktu administracyjnego w przedmiotowej sprawie nie może powstać obowiązek podatkowy w podatku od spadków i darowizn. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że od formalnego uzyskania przez Wnioskodawcę postanowienia sądu o stwierdzeniu nabycia spadku minęło ponad pięć lat. Należy zatem stwierdzić, że jeżeli od uprawomocnienia się ww. postanowienia minęło również ponad pięć lat, wówczas doszło do przedawnienia obowiązku podatkowego, a zatem zobowiązanie podatkowe nie powstanie.
Z uwagi na to, że wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczy stosowania przepisów ustawy z dnia 28 lipca 1983 r. o podatku od spadków i darowizn (t. j. Dz. U. z 2004 r. Nr 142, poz. 1514 z późn. zm.), został złożony przez jednego ze spadkobierców zaznacza się, iż interpretacja nie wywiera skutku prawnego dla drugiego spadkobiercy tj. siostry Zainteresowanego. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.