INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 749) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 27 kwietnia 2012 r. (data wpływu 4 maja 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów z tytułu sprzedaży akcji NFI – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 4 maja 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie kosztów uzyskania przychodów z tytułu sprzedaży akcji NFI.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Przed rokiem 2004 Wnioskodawca nabył Państwowe Świadectwa Udziałowe (PSU) w ilości 151 sztuk. Świadectwa te, wówczas można było kupić w różnych miejscach (od osób fizycznych i w banku P również) i po różnych cenach. W związku z powyższym Zainteresowany nie posiada dowodów potwierdzających ich nabycie. Niemniej jednak, wszystkie zawarte przez Niego transakcje odnotowywał w swoich prywatnych dokumentach. Na tej podstawie Wnioskodawca wyliczył, że nabył w tym czasie 151 sztuk PSU za sumę 20 770,05 zł, czyli koszt 1 PSU wynosił: 20 770,05:151 szt. = 137,55 zł.
Następnie za każde PSU przydzielono Zainteresowanemu po 15 szt. akcji różnych Narodowych Funduszy Inwestycyjnych (NFI), czyli koszt 1 akcji NFI wynosił 9,17 zł (137,55 zł:15 szt. = 9,17 zł). Po roku 2004 Wnioskodawca nabył na drodze subskrypcyjnej określoną ilość akcji NFI, na kupno których posiada dokumenty nabycia, czyli koszty zakupu. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy po sprzedaży wszystkich akcji NFI Zainteresowany powinien wpisać w koszty uzyskania przychodu kwotę wydaną na zakup PSU, z których później przydzielono Mu akcje NFI? Zdaniem Wnioskodawcy, koszty nabycia PSU, a potem akcji NFI powinny być uznane jako koszty uzyskania przychodu.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
W myśl ust. 2 tego artykułu, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24-25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przekraczają sumę przychodów, różnica jest stratą ze źródła przychodów. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawca przed rokiem 2004 nabył Państwowe Świadectwa Udziałowe, na które nie ma dokumentów zakupu. Powyższe świadectwa zostały następnie zamienione na akcje Narodowych Funduszy Inwestycyjnych. Po roku 2004 Zainteresowany dokonał zakupu kolejnych akcji NFI, na które już posiada dokumenty zakupu.
Przy zbyciu wszystkich posiadanych akcji NFI Wnioskodawca zamierza zaliczyć w ciężar kosztów uzyskania przychodu kwoty wydatkowane na nabycie Państwowych Świadectw Udziałowych, które wynikają z jego prywatnych wyliczeń. Na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy, źródłami przychodów są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w pkt 8 lit. a)-c).
Natomiast zgodnie z treścią art. 17 ust. 1 pkt 6 wyżej wymienionej ustawy, za przychody z kapitałów pieniężnych uważa się należne, choćby nie zostały faktycznie otrzymane, przychody z: odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz papierów wartościowych, realizacji praw wynikających z papierów wartościowych, o których mowa w art. 3 pkt 1 lit. b) ustawy z dnia 29 lipca 2005 r. o obrocie instrumentami finansowymi (Dz. U. Nr 183, poz. 1538 ze zm.).
W myśl art. 30b ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, od dochodów uzyskanych z odpłatnego zbycia papierów wartościowych lub pochodnych instrumentów finansowych, i z realizacji praw z nich wynikających oraz z odpłatnego zbycia udziałów w spółkach mających osobowość prawną oraz z tytułu objęcia udziałów (akcji) w spółkach mających osobowość prawną albo wkładów w spółdzielniach w zamian za wkład niepieniężny w postaci innej niż przedsiębiorstwo lub jego zorganizowana część, podatek dochodowy wynosi 19% uzyskanego dochodu.
Przy czym, w myśl ust. 2 pkt 1 tego artykułu, dochodem jest różnica pomiędzy sumą przychodów uzyskanych z tytułu odpłatnego zbycia papierów wartościowych a kosztami uzyskania przychodów, określonymi na podstawie art. 22 ust. 1f lub ust. 1g, lub art. 23 ust. 1 pkt 38, z zastrzeżeniem art. 24 ust. 13 i 14 – osiągnięta w roku podatkowym.
Stosownie do przepisów zawartych w art. 22 ust. 1 w/w ustawy kosztami uzyskania przychodów z poszczególnych źródła są wszelkie koszty poniesione w celu osiągnięcia tych przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W myśl art. 23 ust. 1 pkt 38 ww. ustawy, nie uważa się za koszty uzyskania przychodów, wydatków na objęcie lub nabycie udziałów albo wkładów w spółdzielni, udziałów (akcji) w spółce mającej osobowość prawną oraz innych papierów wartościowych, a także wydatków na nabycie tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych; wydatki takie są jednak kosztem uzyskania przychodu z odpłatnego zbycia tych udziałów (akcji), wkładów oraz innych papierów wartościowych, w tym z tytułu wykupu przez emitenta papierów wartościowych, a także z odkupienia tytułów uczestnictwa lub jednostek uczestnictwa w funduszach kapitałowych, albo umorzenia jednostek uczestnictwa, tytułów uczestnictwa oraz certyfikatów inwestycyjnych w funduszach kapitałowych, z zastrzeżeniem ust. 3e.
W świetle treści cytowanego powyżej przepisu art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, aby określony wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu winien spełniać łącznie następujące warunki: pozostawać w związku przyczynowym z przychodem lub ze źródłem przychodu i być poniesiony w celu osiągnięcia przychodu lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodu, nie znajdować się na liście wydatków nieuznanych za koszty uzyskania przychodów, wymienionych w art. 23 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, być właściwie udokumentowany.
Należy przy tym podkreślić, iż obowiązek jednoznacznego wykazania związku przyczynowo - skutkowego pomiędzy poniesionym wydatkiem, a uzyskanym przychodem, zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła tego przychodu – każdorazowo spoczywa na podatniku Ponadto poniesione koszty powinny być udokumentowane w sposób bezsporny i kompletny, a obowiązek właściwego ich udokumentowania obciąża podatnika. Zatem aby Wnioskodawca mógł zaliczyć w ciężar kosztów cenę nabycia przedmiotowych papierów wartościowych musi posiadać dokumenty potwierdzające ich poniesienie. Ciężar dowodu w tej sprawie spoczywa na podatniku a nie na organie podatkowym.
Tak więc – skoro Zainteresowany nie posiada dokumentów potwierdzających nabycie Państwowych Świadectw Udziałowych – nie będzie On mógł zaliczyć kwot wydatkowanych na ich nabycie w ciężar kosztów uzyskania przychodu ze sprzedaży akcji NFI. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu, ul. Św.
Mikołaja 78/79, 50-126 Wrocław po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy).
Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.