INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 13 kwietnia 2011 r. (data wpływu: 14 kwietnia 2011 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania renty wypłaconej osobie uprawnionej do jej podjęcia – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 14 kwietnia 2011 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania renty wypłaconej osobie uprawnionej do jej podjęcia. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W dniu 24 kwietnia 2008 r. został złożony wniosek do sądu rejonowego na opiekuna prawnego małoletnich, X, Y i Z, przebywających w domu dziecka. Od dnia 23 listopada 2009 r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych przyznał ww. małoletnim rentę rodzinną po zmarłym ojcu.
Środki finansowe przychodzą na adres domu dziecka, a następnie przez opiekuna prawnego są przekazywane na rachunek bankowy założony na nazwisko Zainteresowanej. Zgodnie z przepisami prawnymi, dotyczącymi sprawowanej opieki, Wnioskodawczyni zarządza majątkiem małoletnich w ten sposób, że wpłaca miesięcznie całą kwotę świadczenia rentowego na rachunek bankowy. Wnioskodawczyni podała, iż nigdy pieniądze małoletnich nie były przeznaczone na ich choćby uzasadnione potrzeby. Zainteresowana oświadczyła również, iż jako opiekun prawny tym bardziej nie robiła z tych pieniędzy użytku.
W marcu bieżącego roku Wnioskodawczyni otrzymała z zakładu ubezpieczeń społecznych PIT-40A, wystawiony na Jej nazwisko, w którym nie ma wzmianki o faktycznych osobach, do których należą pieniądze z renty. W dokumencie tym (PIT-40A) Zainteresowana jest ujęta jako jedyny podatnik. W związku z tym, zasięgając niejednokrotnie informacji w zakładzie ubezpieczeń społecznych, w urzędzie skarbowym oraz w ogólnopolskiej informacji dla podatników, Wnioskodawczyni uzyskała odpowiedź, iż jako podatnik ujęty w PIT-40A powinna rozliczyć tę rentę jako swój dochód. Zainteresowana zaznaczyła, że rodzeństwo X, Y i Z nie są Jej dziećmi własnymi, ani przysposobionymi.
Dzieci te są półsierotami, przez co zakład ubezpieczeń społecznych nie może wystawić odrębnych PIT-40A na każde z dzieci i ich nazwiska. Po doliczeniu owej renty do własnych dochodów, wynika iż Zainteresowana ma niedopłatę podatku w wysokości 555 zł. Niedopłaty owej nie miałaby rozliczając się samodzielnie, tylko z własnych dochodów, bez doliczenia renty dzieci. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy Wnioskodawczyni musi rozliczyć się z renty rodzeństwa X, Y, i Z, która nie jest Jej dochodem i nie czerpie z niej żadnych korzyści, a jeśli tak, to dlaczego?
Dlaczego Wnioskodawczyni musi ponosić koszta związane z rentą w wysokości 555 zł, których nikt Jej nie zwróci, skoro realnie renta nie jest Jej dochodem? Zdaniem Wnioskodawczyni, skoro renta X, Y i Z wpływająca na Jej nazwisko nie jest faktycznie Jej dochodem, nie powinna Ona się z niej rozliczać i co za tym idzie, nie powinna ponosić jakichkolwiek kosztów związanych z rentą. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe.
Zgodnie z art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), dochody małoletnich dzieci własnych i przysposobionych, z wyjątkiem dochodów z ich pracy, stypendiów oraz dochodów z przedmiotów oddanych im do swobodnego użytku, podlegające opodatkowaniu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, dolicza się do dochodów rodziców, chyba że rodzicom nie przysługuje prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów dzieci. Powyższy przepis wprowadza obowiązek doliczania dochodów małoletnich dzieci (w wieku do 18 lat) własnych i przysposobionych, do dochodów rodziców.
Wyjątek stanowi dochód uzyskany przez dziecko z własnej pracy, stypendium oraz dochód z przedmiotów oddanych mu do swobodnego użytku. Dochodów małoletnich dzieci nie dolicza się do dochodów rodziców także wówczas, gdy rodzicom nie przysługuje prawo pobierania pożytków ze źródeł przychodów dzieci. Z przedstawionego we wniosku opisu stanu faktycznego wynika, iż Wnioskodawczyni została opiekunem prawnym rodzeństwa X, Y i Z, przebywających w domu dziecka. W związku z powyższym, na rachunek bankowy Wnioskodawczyni przekazywana jest renta rodzinna tych dzieci. Rodzeństwo X, Y i Z – pomimo sprawowania nad nimi opieki prawnej – nie są jednak dziećmi własnymi, ani przysposobionymi, Zainteresowanej.
Biorąc powyższe pod uwagę, stwierdzić należy, iż Wnioskodawczyni nie ma obowiązku doliczania przedmiotowej renty rodzeństwa X, Y i Z do swoich dochodów i rozliczania tejże renty w swoim zeznaniu rocznym o wysokości osiągniętego dochodu (poniesionej straty). Z uwagi na fakt, iż stanowisko Zainteresowanej dotyczące pytania pierwszego zawartego we wniosku jest prawidłowe, odstąpiono od udzielenia odpowiedzi na drugie pytanie, gdyż stało się ono bezprzedmiotowe Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Ponadto informuje się, że wydając interpretację w trybie art. 14b Ordynacji podatkowej, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, działając w imieniu Ministra Finansów, nie przeprowadza postępowania dowodowego, w związku z czym nie jest obowiązany, ani uprawniony, do oceny dokumentów załączonych do wniosku; jest związany wyłącznie opisem stanu faktycznego przedstawionym przez Wnioskodawczynię i Jej stanowiskiem. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim, ul. Dąbrowskiego 13, 66-400 Gorzów Wielkopolski, po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.