INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 13 stycznia 2009 r. (data wpływu 16 stycznia 2009 r.), uzupełnionym pismem z dnia 4 marca 2009 r. (data wpływu 9 marca 2009 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów biegłych tłumaczy i innych specjalistów powoływanych na mocy postanowienia właściwych organów – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 16 stycznia 2009 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodów biegłych tłumaczy i innych specjalistów powoływanych na mocy postanowienia właściwych organów. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. Prokurator w ramach czynności procesowych powołuje biegłych, tłumaczy lub innych specjalistów w celu wydania przez nich opinii specjalistycznej. Zgodnie z art. 13 pkt 6 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j.
Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) do przychodów z działalności wykonywanej osobiście zalicza się przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym. Prokurator powołuje biegłego postanowieniem, stosując w tym zakresie przepisy zawarte w kodeksie postępowania karnego. Biegli opinię lub tłumaczenia składają z rachunkiem za wykonaną pracę w Prokuraturze.
Wnioskodawca nadmienia, że do ustalania wysokości wynagrodzenia mają zastosowanie przepisy dekretu z dnia 26 października 1950 r. (Dz. U. Nr 49, poz. 445 ze zm.) i przepisy wykonawcze do dekretu oraz ustawy z dnia 25 listopada 2005 r. o zawodzie tłumacza przysięgłego (Dz. U. Nr 273, poz. 2702 ze zm.) i przepisy wykonawcze do ustawy. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy w związku z nowelizacją przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (art. 30 ust. 5a pkt 1) w przypadku rachunków do wysokości 200,00 zł należy potrącić podatek zryczałtowany?
Zdaniem Wnioskodawcy, w omawianym przypadku nie będzie miał zastosowania przepis art. 30 ust. 5a pkt 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, ponieważ suma jaka jest należna nie wynika z umowy. W tym zakresie pomiędzy Prokuraturą a biegłym lub tłumaczem nie jest nawiązywana odrębna umowa, zaś dokumentem zobowiązującym biegłego do wykonania czynności jest „postanowienie o zasięgnięciu opinii – powołaniu biegłego”. Zdaniem Zainteresowanego, winno się stosować przepisy w dotychczasowym zakresie, stosując koszty uzyskania przychodów na zasadach ogólnych.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 30 ust. 1 pkt 5a) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176 ze zm.) – w brzmieniu obowiązującym od dnia 1 stycznia 2009 r. – z tytułu, o którym mowa w art. 13 pkt 2 lub 5-9, jeżeli suma należności określonych w umowie lub umowach zawartych z osobą niebędącą pracownikiem płatnika z tego samego tytułu nie przekracza miesięcznie od tego samego płatnika kwoty 200 zł – pobiera się zryczałtowany podatek dochodowy w wysokości 18% przychodu.
W myśl art. 30 ust. 3 ww. ustawy, podatek o którym mowa powyżej pobiera się bez pomniejszania przychodu o koszty uzyskania.
W art. 13 pkt 2 i pkt 5-9 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych ustawodawca za przychody z tytułu działalności wykonywanej osobiście wskazał m.in: przychody z osobiście wykonywanej działalności artystycznej, literackiej, naukowej, trenerskiej, oświatowej i publicystycznej, w tym z tytułu udziału w konkursach z dziedziny nauki, kultury i sztuki oraz dziennikarstwa, jak również przychody z uprawiania sportu, stypendia sportowe przyznawane na podstawie odrębnych przepisów oraz przychody sędziów z tytułu prowadzenia zawodów sportowych, przychody otrzymywane przez osoby wykonujące czynności związane z pełnieniem obowiązków społecznych lub obywatelskich, bez względu na sposób powoływania tych osób, nie wyłączając odszkodowania za utracony zarobek, z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7, przychody osób, którym organ władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, sąd lub prokurator, na podstawie właściwych przepisów, zlecił wykonanie określonych czynności, a zwłaszcza przychody biegłych w postępowaniu sądowym, dochodzeniowym i administracyjnym oraz płatników, z zastrzeżeniem art. 14 ust. 2 pkt 10, i inkasentów należności publicznoprawnych, a także przychody z tytułu udziału w komisjach powoływanych przez organy władzy lub administracji państwowej albo samorządowej, z wyjątkiem przychodów, o których mowa pkt 9, przychody otrzymywane przez osoby, niezależnie od sposobu ich powoływania, należące do składu zarządów, rad nadzorczych, komisji lub innych organów stanowiących osób prawnych, przychody z tytułu wykonywania usług, na podstawie umowy zlecenia lub umowy o dzieło, uzyskiwane wyłącznie od: a) osoby fizycznej prowadzącej działalność gospodarczą, osoby prawnej i jej jednostki organizacyjnej oraz jednostki organizacyjnej niemającej osobowości prawnej, b) właściciela (posiadacza) nieruchomości, w której lokale są wynajmowane, lub działającego w jego imieniu zarządcy albo administratora - jeżeli podatnik wykonuje te usługi wyłącznie dla potrzeb związanych z tą nieruchomością - z wyjątkiem przychodów uzyskanych na podstawie umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej oraz przychodów, o których mowa w pkt 9, przychody uzyskane na podstawie umów o zarządzanie przedsiębiorstwem, kontraktów menedżerskich lub umów o podobnym charakterze, w tym przychody z tego rodzaju umów zawieranych w ramach prowadzonej przez podatnika pozarolniczej działalności gospodarczej - z wyjątkiem przychodów, o których mowa w pkt 7. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że Prokurator powołuje na mocy postanowienia biegłych, tłumaczy lub innych specjalistów w celu wydania przez nich opinii specjalistycznej.
Po wykonaniu pracy opinię lub tłumaczenia wraz z rachunkiem składają oni w Prokuraturze. Przychody wyżej wymienionych osób mieszczą się więc w katalogu przychodów z tytułu działalności wykonywanej osobiście, o której mowa w art. 13 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Wobec powyższego, jeżeli dochody tych osób nie przekraczają miesięcznie kwoty 200 zł – to zastosowanie powinien mieć art. 30 ust. 1 pkt 5a) ww. ustawy. Przepis ten należy rozumieć w ten sposób, że wszystkie tytuły określone w poszczególnych punktach art. 13 należy traktować, tak jak byłyby zawarte umowy.
Jeżeli jest powoływany np. biegły czy tłumacz to z odrębnego aktu prawnego powinno wynikać jaka kwota należności mu przysługuje. Dopiero jeżeli kwota ta nie wynika z innego aktu prawnego płatnik z tytułu wypłacanych świadczeń powinien pobierać zaliczkę na podatek wg skali. Z treści wniosku wynika, że wynagrodzenia przysługujące osobom powoływanym przez Wnioskodawcę są określone w aktach prawnych (m.in. dekrecie z dnia 26 października 1950 r.) – wobec czego powinien On pobrać od tych osób zryczałtowany podatek dochodowy od osób fizycznych, o którym mowa w art. 30 ust. 1 pkt 5a).
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.