INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. u. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. u. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pana, przedstawione we wniosku z dnia 15 lutego 2010 r. (data wpływu 15 lutego 2010 r.), uzupełnionym w dniu 30 kwietnia 2010 r. o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia prawa majątkowego – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 15 lutego 2010 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od spadków i darowizn w zakresie opodatkowania odpłatnego działu spadku oraz podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu z odpłatnego zbycia prawa majątkowego.
Z uwagi na fakt, że przedmiotowy wniosek nie spełniał wymogów określonych w art. 14b § 3 oraz 14f § 2 ustawy Ordynacja podatkowa, pismem z dnia 23 kwietnia 2010 r., nr ILPB2/436 -49/10-2/MK, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawcę do uzupełnienia wniosku w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Jednocześnie poinformowano Zainteresowanego, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ a uzupełnieniem wniosku przez Wnioskodawcę nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego.
Powyższe uzupełniono w dniu 30 kwietnia 2010 r. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W dniu 14 listopada 2006 r. na rozprawie sądowej Wnioskodawca wraz siostrą nabyli spadek po zmarłej w dniu 5 maja 2006 r. matce. Przedmiotem spadku był wkład mieszkaniowy za lokal mieszkalny w spółdzielni mieszkaniowej, o wartości 100.375 zł (słownie sto tysięcy trzysta siedemdziesiąt pięć złotych). Każdy ze spadkobierców nabył po 1/2 części w ww. majątku. Decyzją urzędu skarbowego naliczono Wnioskodawcy, na podstawie art. 15 ustawy o podatku od spadków i darowizn, należny podatek w kwocie 2.057 zł, który został zapłacony w terminie.
Następnie 7 lipca 2009 r. Zainteresowany wraz siostrą notarialnie dokonali dziali spadku w ten sposób, że siostra na wyłączność przejęła wkład mieszkaniowy związany ze spółdzielczym lokatorskim prawem do lokalu mieszkalnego i zobowiązała się dokonać spłaty pieniężnej w kwocie 80.000 zł (osiemdziesiąt tysięcy złotych) na rzecz Wnioskodawcy. w dniu 12 stycznia 2010 r. na konto Zainteresowanego siostra wpłaciła kwotę 80.000 zł. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy otrzymana kwota pieniężna od siostry powinna podlegać opodatkowaniu? Jeśli tak, to w jakiej wysokości i kiedy należy zapłacić podatek oraz złożyć właściwą deklarację?
Tutejszy Organ informuje, iż przedmiotem niniejszej interpretacji jest odpowiedź na powyższe w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych. w zakresie podatku od spadków i darowizn w dniu 18 maja 2010 r. została wydana interpretacja indywidualna nr ILPB2/436 -49/10-4/MK Zdaniem Wnioskodawcy, otrzymane przez Niego od siostry pieniądze są konsekwencją odziedziczenia po ich matce 1/2 części wkładu mieszkaniowego za lokal mieszkalny w spółdzielni mieszkaniowej. Istniejące wówczas przepisy prawa podatkowego od spadków i darowizn zobowiązywały Zainteresowanego do opłacenia podatku, który został zapłacony.
Stąd też otrzymane od siostry pieniądze Wnioskodawca traktuje jako darowiznę i uważa, że nie powinien płacić żadnego podatku. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. u. z 2010 r. Nr 51, poz. 307 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a i 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 7 ww. ustawy, źródłami przychodu są kapitały pieniężne i prawa majątkowe, w tym odpłatne zbycie praw majątkowych innych niż wymienione w art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c). Jak wskazuje art. 18 ww. ustawy, za przychód z praw majątkowych uważa się w szczególności przychody z praw autorskich i praw pokrewnych w rozumieniu odrębnych przepisów, praw do projektów wynalazczych, praw do topografii układów scalonych, znaków towarowych i wzorów zdobniczych, w tym również z odpłatnego zbycia tych praw. Zawarte wyliczenie praw majątkowych ma charakter otwarty, o czym świadczy użyte przez ustawodawcę sformułowanie „w szczególności”.
Należy zatem przyjąć, iż do katalogu praw majątkowych objętych zakresem regulacji art. 18 ww. ustawy, można zaliczyć także inne prawa nie wymienione w tym przepisie. Jednocześnie treść tego przepisu wskazuje, że opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zarówno przychody z wykonania (wykorzystania) tych praw jak również z ich odpłatnego zbycia. Rozpatrując przedmiotową sprawę należy również zwrócić uwagę na zapisy ustawy z dnia 15 grudnia 2000 r. o spółdzielniach mieszkaniowych (t.j. Dz. u. z 2003 r. Nr 119, poz. 1116 ze zm.) - w stanie prawnym obowiązującym na dzień dokonania przez spadkobierców działu spadku - a szczególnie na postanowienia Rozdziału 2 tej ustawy.
Stosownie do art. 9 ust. 1 ww. ustawy przez umowę o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego spółdzielnia zobowiązuje się oddać członkowi lokal mieszkalny do używania, a członek zobowiązuje się wnieść wkład mieszkaniowy oraz uiszczać opłaty określone w ustawie i w statucie spółdzielni. z kolei z art. 9 ust. 3 ww. ustawy wynika, że spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego jest niezbywalne, nie przechodzi na spadkobierców i nie podlega egzekucji. Jednakże z chwilą śmierci jednego z małżonków spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego, które przysługiwało obojgu małżonkom, przypada z mocy prawa drugiemu małżonkowi (art. 14 ust. 1 ustawy).
Wreszcie należy również zwrócić uwagę na treść art. 9 ust. 4 ww. ustawy według którego spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego powstaje z chwilą zawarcia między członkiem a spółdzielnią umowy o ustanowienie spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego. Umowa powinna być zawarta pod rygorem nieważności w formie pisemnej. Jak z powyższego wynika ze spółdzielczym lokatorskim prawem do lokalu związany jest wkład mieszkaniowy, który członkowie spółdzielni są obowiązani wnieść w celu uczestniczenia w pokryciu kosztów budowy lokalu.
Wykluczenie możliwości dziedziczenia spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu nie narusza uprawnień spadkobierców do dziedziczenia wkładu mieszkaniowego związanego z takim prawem, co zostało uregulowane w art. 14 ust. 2 ww. ustawy. W konsekwencji stwierdzić należy, że w przypadku spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu przedmiotem spadku nie jest to prawo, ale wkład mieszkaniowy z nim związany. Zatem odpłatny dział spadku, który ma za przedmiot wkład mieszkaniowy w spółdzielni mieszkaniowej, stanowi przychód z praw majątkowych, o których mowa w art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że w 2006 r. zmarła matka Wnioskodawcy.
Do dziedziczenia jako spadkobiercy powołani zostali Zainteresowany i jego siostra – po 1/2 części każdy z nich. Przedmiotem spadku było spółdzielcze lokatorskie prawo do lokalu mieszkalnego. w 2009 r. spadkobiercy dokonali w formie aktu notarialnego działu spadku, w następstwie którego siostra Wnioskodawcy stała się wyłącznym dysponentem spółdzielczego lokatorskiego prawa do lokalu mieszkalnego z jednoczesnym obowiązkiem dokonania spłaty na rzecz Zainteresowanego. w wykonaniu powyższego w styczniu bieżącego roku na konto Wnioskodawcy wpłynęło 80.000 zł.
Zgodnie z zasadą zawartą w art. 9 ust. 2 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, dochodem ze źródła przychodów, jeżeli przepisy art. 24 - 25 nie stanowią inaczej, jest nadwyżka sumy przychodów z tego źródła nad kosztami ich uzyskania osiągnięta w roku podatkowym. Jeżeli koszty uzyskania przychodów przekraczają ich sumę, różnica jest stratą ze źródła przychodów.
W myśl art. 22 ust. 1 ww. ustawy, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. W powołanym przepisie art. 22 ust. 1 ustawodawca nie wskazuje enumeratywnie jakie wydatki mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu. Możliwość zaliczenia konkretnego wydatku do kategorii kosztów uzyskania przychodów uzależniona została od istnienia związku przyczynowo – skutkowego, tzn. poniesienie wydatku ma lub może mieć wpływ na powstanie lub zwiększenie tego przychodu, bądź funkcjonowanie tego źródła.
Kosztami uzyskania przychodów są zarówno koszty bezpośrednio, jak i pośrednio związane z uzyskiwanymi przychodami, pod warunkiem że podatnik wykaże, iż zostały one w sposób racjonalny poniesione w celu uzyskania przychodów. A zatem kosztami uzyskania przychodów są wszelkie wydatki, które łącznie spełniają następujące warunki: zostały faktycznie poniesione w celu uzyskania przychodu, tzn. pozostają w racjonalnym związku przyczynowo-skutkowym z osiąganymi przychodami oraz nie zostały wymienione w art. 23 ustawy zawierającym katalog wydatków nie uznawanych za koszty uzyskania przychodów.
Zgodnie z art. 23 ust. 1 pkt 12 ww. ustawy nie uważa się za koszty uzyskania przychodów wydatków na podatek od spadków i darowizn.
Zatem, podlegający opodatkowaniu dochód uzyskany z odpłatnego zbycia (działu spadku z obowiązkiem dokonania spłaty na rzecz Wnioskodawcy) prawa do 1/2 części wkładu mieszkaniowego związanego ze spółdzielczym lokatorskim prawo do lokalu mieszkalnego, stosownie do dyspozycji art. 45 ust. 1 ww. ustawy, winien być wykazany - wraz z pozostałymi dochodami podlegającymi opodatkowaniu według skali podatkowej - w rocznym zeznaniu podatkowym (PIT-36), składanym do urzędu skarbowego w terminie do 30 kwietnia roku następującego po roku podatkowym, w którym dokonano zbycia ww. prawa. w tym samym terminie należy zapłacić podatek z ww. tytułu.
Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. u. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.