INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 12 lipca 2013 r. (data wpływu 17 lipca 2013 r.), uzupełnionym pismem z dnia 16 października 2013 r. (data wpływu 22 października 2013 r.), o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania otrzymanego odszkodowania – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 17 lipca 2013 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania otrzymanego odszkodowania. Wniosek nie spełniał wymogów formalnych określonych w art. 14b § 3 Ordynacji podatkowej, w związku z powyższym pismem z dnia 7 października 2013 r. nr ILPB2/415-695/13-2/WS, wezwano Wnioskodawczynię do jego uzupełnienia w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpatrzenia.
Jednocześnie poinformowano Wnioskodawczynię, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ, a jego uzupełnieniem nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Wezwanie wysłano w dniu 7 października 2013 r., skutecznie doręczono dnia 10 października 2013 r., zaś w dniu 22 października 2013 r. (data nadania 17 października 2013 r.), do tut. organu wpłynęła odpowiedź, w której Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
Sąd Okręgowy Wydział Pracy zasądził prawomocnym wyrokiem w dniu 15 marca 2012 r. od byłego pracodawcy Wnioskodawczyni na rzecz Wnioskodawczyni jako powódki odszkodowanie w wysokości 31.624 zł z ustawowymi odsetkami.
Sąd Okręgowy uznał tę kwotę jako naprawienie szkody wyrządzonej Wnioskodawczyni jako powódce na podstawie obowiązujących przepisów Prawa Pracy, która powstała przez bezprawne działanie pracodawcy w postaci wyrejestrowania Wnioskodawczyni z systemu ubezpieczeń społecznych mimo łączącej Wnioskodawczynię umowy o pracę do 30 września 2006 r., które to działanie było sprzeczne z przepisami ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych i ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa (cytat z wyroku). Po nadaniu wyrokowi klauzuli natychmiastowej wymagalności, komornik sądowy na podstawie egzekwowanego wyroku dokonał egzekucji w kwietniu 2012 roku.
Niedawno Wnioskodawczyni otrzymała informację od komornika, że pomniejszył on kwotę wypłaconą o kwotę podatku dochodowego i odprowadził on zaliczkę na podatek dochodowy od osób fizycznych w kwocie 3.470 zł od zasądzonej kwoty z odsetkami do urzędu skarbowego w dniu 2 kwietnia 2012 roku. Po przedstawieniu przez pełnomocnika Wnioskodawczyni i radcę prawnego opinii, że z podatku są zwolnione odszkodowania otrzymane na podstawie wyroku Sądu Pracy do wysokości w nich określonej, komornik zalecił Wnioskodawczyni zwrócenie się do organów podatkowych o ich zwrot. Jednocześnie Wnioskodawczyni wskazała, że wysokość odszkodowania i zasady jego ustalania wskazał Sąd Okręgowy w wyroku i uzasadnieniu.
Wnioskodawczyni podkreśliła, że z wyroku i uzasadnienia wyczytać można, że wysokość odszkodowania i zasady jego ustalania wynikły z przepisów Kodeksu Pracy, ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa. W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy zasądzone przez Sąd Okręgowy prawomocnym wyrokiem w dniu 15 marca 2012 r. odszkodowanie jest zwolnione z podatku dochodowego od osób fizycznych?
Zdaniem Wnioskodawcy, wypłacone odszkodowanie zasądzone wyrokiem sądu z tytułu zakończonego stosunku pracy korzysta ze zwolnienia w podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem jego wysokość oraz zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw, tj. Kodeksu pracy oraz ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.
Podobne stanowisko zajął Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie w interpretacji indywidualnej z dnia 7 września 2012 r. nr IPPB4/415-516/12-2/JK3. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Stosownie do art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 361 ze zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych podlegają zatem wszelkie dochody osiągane przez podatnika, z wyjątkiem tych dochodów, które zostały enumeratywnie wymienione przez ustawodawcę, jako zwolnione od podatku, bądź od których zaniechano poboru podatku, w drodze rozporządzenia wydanego przez Ministra Finansów.
Stosownie do art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, wolne od podatku dochodowego są otrzymane odszkodowania lub zadośćuczynienia, jeżeli ich wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw, z wyjątkiem: określonych w prawie pracy odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia umowy o pracę, odpraw pieniężnych wypłacanych na podstawie przepisów o szczególnych zasadach rozwiązywania z pracownikami stosunków pracy z przyczyn niedotyczących pracowników, odpraw i odszkodowań z tytułu skrócenia okresu wypowiedzenia funkcjonariuszom pozostającym w stosunku służbowym, odszkodowań przyznanych na podstawie przepisów o zakazie konkurencji, odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzoną działalnością gospodarczą, odszkodowań za szkody dotyczące składników majątku związanych z prowadzeniem działów specjalnych produkcji rolnej, z których dochody są opodatkowane według skali, o której mowa w art. 27 ust. 1, lub na zasadach, o których mowa w art. 30c, odszkodowań wynikających z zawartych umów lub ugód innych niż ugody sądowe.
Należy jednak podkreślić, że zwolnieniem określonym w art. 21 ust. 1 pkt 3 cyt. ustawy, objęte są tylko te odszkodowania, których wysokość lub zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw lub przepisów wykonawczych wydanych na podstawie tych ustaw. Oznacza to, że zwolnienie nie obejmuje wszystkich odszkodowań, a tylko te, których wysokość lub zasady ustalania zostały określone wprost w stosownych przepisach prawa. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że sąd okręgowy zasądził prawomocnym wyrokiem od byłego pracodawcy na rzecz Wnioskodawczyni jako powódki odszkodowanie z ustawowymi odsetkami.
Wysokość odszkodowania i zasady jego ustalania wskazał Sąd Okręgowy w wyroku i uzasadnieniu do niego. Zainteresowana podkreśliła, że z wyroku i jego uzasadnienia wyczytać można, że wysokość odszkodowania i zasady jego ustalania wynikły z przepisów Kodeksu Pracy, ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych oraz ustawy o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa.
W związku z powyższym należy stwierdzić, że wypłacone Wnioskodawczyni odszkodowanie zasądzone wyrokiem sądu korzysta ze zwolnienia na podstawie art. 21 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, bowiem jego wysokość oraz zasady ustalania wynikają wprost z przepisów odrębnych ustaw. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Należy dodać, iż dokumenty dołączone do wniosku nie podlegały analizie i weryfikacji w ramach wydanej interpretacji.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.