INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. z 2007 r. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 15 stycznia 2008 r. (data wpływu – 25 stycznia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 25 stycznia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży nieruchomości.
W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny. W 2002 r. współmałżonek Wnioskodawczyni kupił niezabudowaną nieruchomość. Również w 2002 r. uzyskał pozwolenie na budowę na tej nieruchomości budynku mieszkalnego i gospodarczego. Ww. inwestycja budowlana trwa do dnia dzisiejszego (tj. budynki są nieodebrane). Ponadto Zainteresowana nadmienia, iż 4 września 2004 r. zawarty został związek małżeński, a 7 lutego 2006 r. małżonkowie na podstawie umowy majątkowej sporządzonej w formie aktu notarialnego, rozszerzyli wspólność ustawową na tę nieruchomość wraz z prowadzoną na niej budową.
W 2008 r. z powodów rodzinnych Wnioskodawczyni wraz z małżonkiem postanowili sprzedać nieruchomość z prowadzoną na niej budową. W związku z powyższym zadano następujące pytania. Czy przychód uzyskany ze sprzedaży nieruchomości w 2008 r., na której od 2002 r. prowadzona jest budowa budynku mieszkalnego i gospodarczego (budynki w budowie), podlega opodatkowaniu 10% podatkiem dochodowym, jeśli nabycie tej nieruchomości przez jednego z małżonków nastąpiło w drodze rozszerzenia wspólności majątkowej a dla drugiego stanowiła własność od 2002 r.? Czy ewentualnemu opodatkowaniu podlegać będzie grunt wraz z budynkami, czy osobno grunt i osobno budynki?
Zdaniem Wnioskodawczyni, dla Jej małżonka, który nabył nieruchomość w 2002 r. minął okres 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie. Tak więc nie ma dla niego obowiązku podatkowego z tytułu uzyskania przychodu ze sprzedaży. Natomiast w odniesieniu do osoby Wnioskodawczyni, uważa Ona za bez znaczenia fakt włączenia w 2006 r. do majątku wspólnego małżonków w drodze umowy rozszerzającej wspólność majątkową, która została uregulowana w art. 47 § 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy. Dodaje, że taka umowa jest czynnością organizacyjną i reguluje stosunki majątkowo-prawne małżonków.
Wspólność małżeńską, która jest współwłasnością łączną cechuje bezudziałowy charakter (art. 196 § 1 ustawy Kodeks cywilny). Możliwe są wszelkie przesunięcia z majątku osobistego jednego małżonka do majątku wspólnego i odwrotnie. W ocenie Wnioskodawczyni włączenie do majątku wspólnego małżonków w drodze umowy rozszerzającej ustawową wspólność majątkową, nieruchomości wraz z rozpoczętą budową, która stanowi majątek odrębny jednego małżonka nie jest nabyciem tej nieruchomości w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych przez drugiego z małżonków.
W związku z powyższym Wnioskodawczyni uważa, jako że na podstawie umowy majątkowej stała się współwłaścicielem przedmiotowej nieruchomości – nie ciąży na niej obowiązek podatkowy z tytułu uzyskania przychodu ze sprzedaży łącznie z drugim małżonkiem tej nieruchomości. Ponadto, w odniesieniu do sposobu opodatkowania przychodu ze sprzedaży gruntu i budynków - ocena Wnioskodawczyni jest następująca.
W świetle przepisów prawa cywilnego budynek (nawet niewykończony) stojący na gruncie objętym prawem własności stanowi razem z tym gruntem, zgodnie z art. 46 ustawy Kodeksu cywilnego, jednorodny przedmiot transakcji – nieruchomość gruntową z jej częścią składową, jaką dla prawa cywilnego jest każdy budynek trwale związany z gruntem. Jeżeli sprzedawana jest nieruchomość gruntowa razem ze stojącym na niej budynkiem stanowiącym część składową tej nieruchomości – termin pięcioletni liczy się od końca roku, w którym nabyto grunt. Nie może on być liczony odrębnie dla gruntu i odrębnie dla wybudowanego na nim budynku stanowiącego jego część składową.
Reasumując, Zainteresowana uważa, iż na podstawie przepisów prawa podatkowego, cywilnego, rodzinnego i opiekuńczego w opisanym we wniosku stanie faktycznym przychód ze sprzedaży nieruchomości z budynkami w budowie nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za prawidłowe. Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawczyni.
Jednocześnie tut. organ wskazuje, iż stanowisko Wnioskodawczyni znajduje potwierdzenie w następujących przepisach: art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz. U. z 2000 r. Nr 14, poz. 176, ze zm.), art. 46 § 1 i art. 48 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. Kodeks cywilny (Dz. U. z 1964 r. Nr 16, poz. 93 ze zm.), art. 47 ust. 1 ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 1964 r. Nr 9, poz. 59 ze zm.). Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym.
Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.