INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, póz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. z 2007 r. Nr 112, póz.
770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani, przedstawione we wniosku z dnia 14 listopada 2008 r. (data wpływu -20 listopada 2008 r.) uzupełnionym pismem z dnia 23 grudnia 2008 r. (data wpływu 29 grudnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego – jest prawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 20 listopada 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie opodatkowania przychodu ze sprzedaży lokalu mieszkalnego. W związku ze stwierdzeniem braków formalnych, pismem z dnia 15 grudnia 2008 r. nr ILPB2/415-748/08-2/ES, Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów wezwał Wnioskodawczynię do uzupełnienia braków formalnych wniosku.
Jednocześnie poinformowano, że stosownie do postanowień art. 139 § 4 w zw. z art. 14d Ordynacji podatkowej, okresu oczekiwania między wezwaniem przez organ, a jego uzupełnieniem przez Zainteresowaną nie wlicza się do trzymiesięcznego terminu przewidzianego na wydanie interpretacji indywidualnej przepisów prawa podatkowego. Wezwanie wysłano w dniu 15 grudnia 2008 r. (skuteczne doręczenie nastąpiło w dniu 17 grudnia 2008 r.), zaś w dniu 29 grudnia 2008 r. (data nadania 23 grudnia 2008 r.) do tut. organu wpłynęła odpowiedź na ww. wezwanie, w której Wnioskodawczyni uzupełniła ww. wniosek. W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe.
Na podstawie aktu notarialnego z dnia 28 lipca 1992 r. Wnioskodawczyni nabyła udział w nieruchomości od osoby fizycznej. Zainteresowana wyjaśniła, że nabyty udział w nieruchomości stanowi nieruchomość będąca działką gruntową zabudowaną budynkiem wielomieszkalnym, podpiwniczonym w części, pięciokondygnacyjnym z poddaszem strychowym, wpisaną do księgi wieczystej. Postanowieniem Sądu z dnia xx października 2004 r. zniesiono współwłasność ww. nieruchomości poprzez ustanowienie odrębnej własności lokali i przyznanie Wnioskodawczyni na wyłączność kilku lokali wraz z udziałem w częściach wspólnych tego budynku.
Ponadto Zainteresowana poinformowała, że nigdy nie zamieszkiwała w lokalach przyznanych Jej na wyłączność przez sąd w wyniku zniesienia współwłasności przedmiotowej nieruchomości. Wnioskodawczyni zaplanowała sprzedać w 2008 r. jeden z lokali przyznanych Jej na wyłączność przez sąd w wyniku zniesienia współwłasności rzeczonej nieruchomości. W uzupełnieniu z dnia xx grudnia 2008 r. Zainteresowana wyjaśniła, że wartość lokali wraz z udziałem w częściach wspólnych, nabytych w drodze zniesienia współwłasności w nieruchomości (postanowienie Sądu z dnia xx października 2004 r.) jest równa wartości nabytego udziału w tej nieruchomości (na podstawie aktu notarialnego z dnia xx lipca 1992 r.).
W związku z powyższym zadano następujące pytanie. Czy Wnioskodawczyni będzie zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego w przypadku sprzedaży jednego ze swoich lokali przyznanych Jej na wyłączność przez Sąd w wyniku zniesienia współwłasności nieruchomości, w której udział nabyła aktem notarialnym z dnia xx lipca 1992 r., a jeśli tak to w jakiej wysokości?
Zdaniem Wnioskodawczyni, nie jest Ona zobowiązana do zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych od tej czynności prawnej jaką będzie sprzedaż jednego lokalu mieszkalnego (nigdy w nim nie zamieszkując) spośród lokali mieszkalnych przydzielonych Jej na wyłączność w wyniku zniesienia przez Sąd współwłasności w nieruchomości, bowiem aktem notarialnym z dnia xx lipca 1992 r. nabyła Ona udział w nieruchomości i opłaciła na etapie tej czynności prawnej wszelkie zobowiązania publicznoprawne związane z jego nabyciem. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Przepis art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 14, póz. 176 z późn. zm.) stanowi, iż opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52 i 52a ustawy oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) - c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Zatem należy stwierdzić, iż aby odpłatne zbycie nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości nie stanowiło źródła przychodu, w rozumieniu ww. przepisu, konieczne jest spełnienie łącznie następujących warunków: zbycie nie może następować w wykonaniu działalności gospodarczej, zbywane nieruchomości lub ich części oraz udział w nieruchomości nie mogą stanowić składników majątku wykorzystywanych w prowadzonej działalności gospodarczej, zbycie musi nastąpić po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie.
Z przedstawionych we wniosku informacji wynika, że na podstawie aktu notarialnego z dnia xx lipca 1992 r. Wnioskodawczyni nabyła udział w nieruchomości stanowiący działkę gruntową zabudowaną budynkiem wielomieszkalnym. Natomiast Postanowieniem Sądu z dnia xx października 2004 r. zniesiona została współwłasność ww. nieruchomości poprzez ustanowienie odrębnej własności lokali i przyznanie Zainteresowanej na wyłączność kilku lokali wraz z udziałem w częściach wspólnych tego budynku.
Jeden z tych kilku lokali Wnioskodawczyni zaplanowała zbyć w 2008 r. Wnioskodawczyni wyjaśniła również, że wartość lokali wraz z udziałem w częściach wspólnych, nabytych w drodze zniesienia współwłasności w nieruchomości jest równa wartości nabytego udziału w tej nieruchomości (na podstawie aktu notarialnego z dnia xx lipca 1992 r.). Zgodnie z art. 195 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. - Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, póz. 93 ze zm.), współwłasność jest instytucją prawa cywilnego polegającą na tym, iż własność tej samej rzeczy przysługuje niepodzielnie kilku osobom.
W myśl art. 196 § 1 Kodeksu cywilnego, współwłasność jest albo współwłasnością w częściach ułamkowych, albo współwłasnością łączną. Współwłasność łączną regulują przepisy dotyczące stosunków, z których ona wynika. Do współwłasności w częściach ułamkowych stosuje się przepisy Działu IV Księgi drugiej Kodeksu cywilnego, o czym stanowi art. 196 § 2 tej ustawy. Zgodnie z nimi każdy ze współwłaścicieli w każdym czasie może domagać się zniesienia współwłasności. Jednym ze sposobów zniesienia współwłasności jest fizyczny podział rzeczy wspólnej między współwłaścicielami. Następuje to w drodze przyznania każdemu ze współwłaścicieli wyodrębnionej (podzielonej) rzeczy wspólnej.
Wielkość tej części powinna odpowiadać wielkości udziału we współwłasności. Zniesienie współwłasności nie stanowi nabycia rzeczy, jeżeli mieści się w ramach udziału jaki przypadał byłym współwłaścicielom w rzeczy wspólnej. Z przedstawionego we wniosku zdarzenia przyszłego wynika, że w następstwie zniesienia współwłasności poprzez ustanowienie odrębnej własności lokali i przyznanie Wnioskodawczyni na wyłączność kilku lokali wraz z udziałem w częściach wspólnych nieruchomości nie wystąpiło wobec Niej przysporzenie majątku ponad posiadany udział przed zniesieniem współwłasności.
Zatem, zniesienie współwłasności dokonane przez sąd w dniu 18 października 2004 r. dla celów podatku dochodowego od osób fizycznych nie stanowi daty nabycia, bowiem mieści się w ramach udziału jaki przypadał Jej na podstawie aktu notarialnego z dnia 28 lipca 1992 r. Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpatrywanej sprawy należy podkreślić, iż Wnioskodawczyni jest właścicielem przedmiotowej nieruchomości od dnia nabycia na podstawie aktu notarialnego z dnia xx lipca 1992 r., zatem upłynął już pięcioletni termin, określony zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Mając na uwadze ww. przepisy prawa oraz przedstawione zdarzenie przyszłe, należy stwierdzić, iż uzyskany przez Zainteresowaną przychód z odpłatnego zbycia jednego spośród kilku lokali mieszkalnych przydzielonych Jej na wyłączność w wyniku zniesienia przez Sąd współwłasności w nieruchomości, nie będzie stanowił źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a) ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, o ile przedmiotowy lokal nie stanowi składnika majątku wykorzystywanego w prowadzonej działalności gospodarczej i jego zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej.
Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu - do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach - art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.