INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko Pani przedstawione we wniosku z dnia 4 kwietnia 2008 r. (data wpływu 17 kwietnia 2008 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości – jest nieprawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 17 kwietnia 2008 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie opodatkowania sprzedaży nieruchomości.
Wyżej wymieniony wniosek dotyczy 2 stanów faktycznych: w podatku od towarów i usług oraz w podatku od czynności cywilnoprawnych, a uiszczona została opłata w kwocie 75 zł., tj. w wysokości nie odpowiadającej 2 stanom faktycznym. W związku z powyższym Wnioskodawczyni została wezwana pismem z dnia 03 lipca 2008 r. znak ILPB2/436-27/08-2/AJ do uzupełnienia wniosku poprzez wskazanie, którego stanu faktycznego dotyczy uiszczona kwota lub o dopłatę 75 zł. Wezwanie skutecznie doręczono w dniu 07 lipca 2008 r., natomiast w dniu 08 lipca 2008r. na konto Izby Skarbowej w Poznaniu wpłynęła kwota 75 zł. W przedmiotowym wniosku został przedstawiony następujący stan faktyczny.
W dniu 21 września 2007 r. został sporządzony akt notarialny ”Umowa sprzedaży” obejmujący sprzedaż prawa użytkowania wieczystego działek nr: Xa i Xb o łącznej powierzchni 3,3268ha oraz własność budynków i urządzeń (stanowiących odrębną nieruchomość), położonych we XXX, dla których Sąd Rejonowy prowadzi księgę wieczystą (…). W umowie strony ustaliły cenę transakcji na kwotę brutto 6.010.000,00zł., a sprzedający oświadczył, że jest podatnikiem podatku od towarów i usług.
W związku z określeniem ceny w kwocie brutto i oświadczeniem strony sprzedającej, że jest podatnikiem podatku od towarów i usług, nie został pobrany podatek od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 ust. 4 ustawy z dnia 9 września 2000 r. o podatku od czynności cywilnoprawnych (Dz. U. 2005 r. Nr 41, poz. 399 ze zm.). Obecnie strony wyraziły chęć zmiany aktu notarialnego w ten sposób, że sprzedaż nieruchomości w części podlegać będzie opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, w pozostałej zaś części będzie zwolniona z tego podatku, wobec czego będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Sposób podziału ceny nieruchomości został przedstawiony przez strony następująco: część prawa użytkowania wieczystego gruntu (działki Xa i Xb) zabudowanego drogą wewnętrzną, modernizowaną w trakcie użytkowania, która to część nieruchomości zdaniem stron będzie podlegać opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług; pozostała część prawa użytkowania wieczystego gruntu (działki Xa i Xb) oraz budynki i urządzenia (stanowiące odrębną nieruchomość), zdaniem stron mające charakter towaru używanego, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 2 ustawy o VAT, w związku z czym sprzedaż tej część nieruchomości będzie korzystać ze zwolnienia od podatku od towarów i usług.
W związku z powyższym zadano następujące pytanie w zakresie podatku od czynności cywilnoprawnych. Czy dopuszczalne jest pobranie podatku od czynności cywilnoprawnej od części przedmiotu sprzedaży, która byłaby zwolniona od podatku od towarów i usług oraz uznanie, że część przedmiotu sprzedaży nie podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4) lit. b) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych? Zdaniem Wnioskodawczyni, nie można dokonać częściowego opodatkowania umowy sprzedaży tej samej nieruchomości podatkiem od czynności cywilnoprawnych oraz uznać, że częściowo sprzedaż nie podlega temu podatkowi.
W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawczyni w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego uznaje się za nieprawidłowe. Na wstępie tut. organ wskazuje, że przedstawiając stan faktyczny, Wnioskodawczyni podała art.2 ust. 4 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych, jako przepis, zgodnie z którym sprzedaż nieruchomości nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych. Mając jednak na uwadze merytoryczną treść przedmiotowego wniosku, tut. organ zrozumiał, iż Wnioskodawczyni miała na uwadze treść art. 2 pkt 4 ww. ustawy. Zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy z dnia 9 września 2000 roku o podatku od czynności cywilnoprawnych (t.j.
Dz. U. z 2007 r. Nr 68 poz. 450) podatkowi od czynności cywilnoprawnych podlegają m.in. umowy sprzedaży oraz zamiany rzeczy i praw majątkowych.
Równocześnie, w myśl art. 2 pkt 4 ww. ustawy, nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne, jeżeli przynajmniej jedna ze stron z tytułu dokonania tej czynności jest: opodatkowana podatkiem od towarów i usług, zwolniona z podatku od towarów i usług, z wyjątkiem: umów sprzedaży i zamiany, których przedmiotem jest nieruchomość lub jej część, albo prawo użytkowania wieczystego spółdzielcze własnościowe prawo do lokalu, prawo do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej lub prawo do miejsca postojowego w garażu wielostanowiskowym lub udział w tych prawach, umowy spółki i jej zmiany, umowy sprzedaży udziałów i akcji w spółkach handlowych.
W interpretacji nr ILPP1/443-408/08-2/KG z dnia 14 lipca 2008r. Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów poinformował Wnioskodawczynię, że w związku z tym, że posadowione na przedmiotowym gruncie budynki spełniają definicję towaru używanego ich sprzedaż korzysta ze zwolnienia od podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 6 cyt. ustawy. Zgodnie z przepisem art. 29 ust. 5 ustawy o podatku od towarów i usług, zwolnieniem tym objęta zostanie także dostawa gruntu, na którym te budynki są posadowione.
Przesłanek do skorzystania z ww. zwolnienia nie spełnia natomiast znajdująca się na ww. gruncie droga wewnętrzna, w związku z tym dostawa tej budowli wraz z gruntem, na którym jest posadowiona będzie podlegać opodatkowaniu podstawową stawką podatku od towarów i usług w wysokości 22%. W związku z tym, mając na uwadze wyżej wskazane przepisy ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych uznać należy, że sprzedaż budynków, jak również gruntu na którym budynki są posadowione nie podlega wyłączeniu od opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. b) ww. ustawy.
W art. 7 ust. 1 pkt. 1 a) ww. ustawy określono stawki podatku od czynności cywilnoprawnych od umowy sprzedaży: nieruchomości, rzeczy ruchomych, prawa użytkowania wieczystego, własnościowego spółdzielczego prawa do lokalu mieszkalnego, spółdzielczego prawa do lokalu użytkowego oraz wynikających z przepisów prawa spółdzielczego: prawa do domu jednorodzinnego oraz prawa do lokalu w małym domu mieszkalnym. Stawka ta wynosi 2 %. Natomiast sprzedaż drogi wewnętrznej wraz z gruntem na którym znajduje się ww. droga będzie opodatkowana podatkiem od towarów i usług, w związku z czym nie podlega ona opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 lit. a) cyt. ustawy.
W sprawie dotyczącej podatku od towarów i usług w zakresie stawki podatku od towarów i usług dla sprzedaży prawa użytkowania wieczystego gruntu oraz własności znajdujących się na tym gruncie zabudowań i urządzeń została wydana odrębna interpretacja o nr ILPP1/443-408/08-2/KG z dnia 14 lipca 2008 r. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawczynię i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia w przedstawionym stanie faktycznym. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, ul. Jasna 2/4, 00-013 Warszawa po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).
Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.