INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) oraz § 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz.
U. Nr 112, poz. 770 ze zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działając w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko, przedstawione we wniosku z dnia 25 stycznia 2012 r. (data wpływu 13 lutego 2012 r.) o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie czynności niepodlegających opodatkowaniu – jest prawidłowe. UZASADNIENIE W dniu 13 lutego 2012 r. został złożony ww. wniosek o udzielenie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w indywidualnej sprawie dotyczącej podatku od czynności cywilnoprawnych w zakresie czynności niepodlegających opodatkowaniu.
W przedmiotowym wniosku zostało przedstawione następujące zdarzenie przyszłe. Wojskowa Agencja Mieszkaniowa ma zamiar sprzedać lokal niemieszkalny (użytkowy - garaż) wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, która to sprzedaż zwolniona jest od podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług. W związku z powyższym zadano następujące pytanie.
Czy w sytuacji gdy Wojskowa Agencja Mieszkaniowa sprzedaje lokal niemieszkalny (użytkowy - garaż) wraz z udziałem w nieruchomości wspólnej, która to sprzedaż zwolniona jest od podatku od towarów i usług, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 10a ustawy o podatku od towarów i usług, notariusz jako płatnik, powinien pobrać podatek od czynności cywilnoprawnych, czy też w takim przypadku powinien zastosować art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych i nie pobrać podatku od czynności, która temu podatkowi nie podlega?
Zdaniem Wnioskodawcy, z treści art. 14 ust. 2 ustawy o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej wynika, że Agencja gospodaruje nieruchomościami, o których mowa w ust. 1, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, z wyjątkiem przepisów dotyczących wywłaszczania nieruchomości, oraz z uwzględnieniem zmian wynikających z niniejszej ustawy. Powołany przepis pozwala uznać, że ustawa o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej reguluje też sprawy dotyczące gospodarki nieruchomościami.
Natomiast według art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych nie podlegają podatkowi czynności cywilnoprawne w sprawach podlegających przepisom o gospodarce nieruchomościami lub przepisom o autostradach płatnych. Przyjmuje się, że wymieniony przepis dotyczy szeroko rozumianej gospodarki nieruchomościami i podobnie jak pojęcie „sprawa” ma charakter bardzo ogólny. Tym samym można by przyjąć, że będą to sprawy dla których materialnoprawna podstawa rozstrzygnięcia jest zawarta w przepisach o gospodarce nieruchomościami. Ponadto art. 2 pkt 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.
U. z 2004 r. nr 261, poz. 2603 z późn. zm.) stanowi, że ustawa nie narusza innych ustaw w zakresie dotyczącym gospodarki nieruchomościami, a w szczególności ustawy z dnia 22 czerwca 1995 r. o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (Dz. U. z 2002 r. Nr 42, poz. 368, z późn. zm.).
W świetle wyżej powołanych przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zakwaterowaniu Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej uzasadnione wydaje się stwierdzenie, że sprzedaż lokali niemieszkalnych (użytkowych-garażu) przez Agencję stanowi czynność cywilnoprawną mieszczącą się w sprawach objętych przepisami o gospodarce nieruchomościami i w związku z tym nie podlega podatkowi na podstawie art. 2 pkt 1 lit. g) ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych. W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego zdarzenia przyszłego uznaje się za prawidłowe.
Mając powyższe na względzie, stosownie do art. 14c § 1 Ordynacji podatkowej, odstąpiono od uzasadnienia prawnego dokonanej oceny stanowiska Wnioskodawcy. Interpretacja dotyczy zdarzenia przyszłego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dniu wydania interpretacji. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem. Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art.
52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t. j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art. 53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy) na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.