INTERPRETACJA INDYWIDUALNA Na podstawie art. 14b § 1 i § 6 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r., poz. 613) oraz § 6 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 20 czerwca 2007 r. w sprawie upoważnienia do wydawania interpretacji przepisów prawa podatkowego (Dz. U. Nr 112, poz. 770, z późn. zm.) Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu działający w imieniu Ministra Finansów stwierdza, że stanowisko przedstawione we wniosku z dnia 27 lutego 2015 r. (data wpływu 2 marca 2015 r.) o wydanie interpretacji przepisów prawa podatkowego dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia daty nabycia nieruchomości – jest nieprawidłowe.
UZASADNIENIE W dniu 2 marca 2015 r. został złożony ww. wniosek o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie ustalenia daty nabycia nieruchomości. We wniosku przedstawiono następujący stan faktyczny. W 1990 r. zmarł ojciec Wnioskodawcy. W dniu 6 września 2007 r. sąd rejonowy wydał postanowienie stwierdzające nabycie przez Wnioskodawcę 1/3 części gospodarstwa rolnego po ojcu w ramach dziedziczenia ustawowego. W 2010 r. brat Wnioskodawcy zakwestionował treść ww. postanowienia, ponieważ został w nim pominięty jako spadkobierca ustawowy.
W związku z tym sąd rejonowy przychylając się do wniosku brata Zainteresowanego, dnia 22 września 2011 r. wydał ponowne postanowienie spadkowe. Na podstawie zmienionego postanowienia, Wnioskodawca nabył 1/4 tegoż gospodarstwa rolnego. W ramach spadku Wnioskodawca otrzymał tylko nieruchomości gruntowe. Część nieruchomości przejętych w drodze spadku Wnioskodawca zamierza sprzedać i uzyskane środki przeznaczyć na cele mieszkaniowe. W związku z powyższym opisem zadano następujące pytanie. Które z ww. postanowień sądu rejonowego jest terminem nabycia przez Wnioskodawcę spadku, czy postanowienie z 2007 r., czy też postanowienie z 2011 r.?
Zdaniem Wnioskodawcy, pierwsze postanowienie sądu rejonowego z 2007 r. jest terminem nabycia spadku, ponieważ wówczas Wnioskodawca nabył 1/3 gospodarstwa rolnego, natomiast drugie postanowienie tylko zmniejszyło masę spadkową do 1/4. W związku z powyższym Wnioskodawca uważa, że nie ma obowiązku płacenia podatku dochodowego od sprzedaży, ponieważ upłynęło więcej niż 5 lat od dnia nabycia (uprawomocnienia się postanowienia sądu). W świetle obowiązującego stanu prawnego stanowisko Wnioskodawcy w sprawie oceny prawnej przedstawionego stanu faktycznego jest nieprawidłowe. Na podstawie art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (Dz.
U. z 2012 r., poz. 361, z późn. zm.), opodatkowaniu podatkiem dochodowym podlegają wszelkiego rodzaju dochody, z wyjątkiem dochodów wymienionych w art. 21, 52, 52a, 52c oraz dochodów, od których na podstawie przepisów Ordynacji podatkowej zaniechano poboru podatku.
Zgodnie z treścią art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a)-c) ww. ustawy, jednym ze źródeł przychodów jest odpłatne zbycie: nieruchomości lub ich części oraz udziału w nieruchomości, spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu mieszkalnego lub użytkowego oraz prawa do domu jednorodzinnego w spółdzielni mieszkaniowej, prawa wieczystego użytkowania gruntów, – jeżeli odpłatne zbycie nie następuje w wykonaniu działalności gospodarczej i zostało dokonane przed upływem pięciu lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie.
Podkreślić należy, że przepis art. 10 ust. 1 pkt 8 ww. ustawy formułuje generalną zasadę, że odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości przed upływem 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie lub wybudowanie rodzi obowiązek podatkowy w postaci zapłaty podatku dochodowego.
Tym samym, jeżeli odpłatne zbycie nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości nastąpi po upływie 5 lat, licząc od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie jest źródłem przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, a co za tym idzie, kwota uzyskana z tego zbycia nieruchomości, jej części lub udziału w nieruchomości w ogóle nie podlega opodatkowaniu. Z przedstawionego we wniosku stanu faktycznego wynika, że Wnioskodawca otrzymał w drodze spadku po zmarłym ojcu nieruchomości gruntowe.
Ojciec Wnioskodawcy zmarł w 1990 r. W dniu 6 września 2007 r. sąd rejonowy wydał postanowienie stwierdzające nabycie przez Wnioskodawcę 1/3 części gospodarstwa rolnego po ojcu w ramach dziedziczenia ustawowego. W 2010 r. brat Wnioskodawcy zakwestionował treść ww. postanowienia, ponieważ został w nim pominięty jako spadkobierca ustawowy. W związku z tym sąd rejonowy przychylając się do wniosku brata Zainteresowanego, dnia 22 września 2011 r. wydał ponowne postanowienie spadkowe. Na podstawie zmienionego postanowienia, Wnioskodawca nabył 1/4 tegoż gospodarstwa rolnego. Zgodnie z art. 922 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. – Kodeks cywilny (t.j.
Dz.U. z 2014 r., poz. 121 z późn. zm.) spadek stanowią prawa i obowiązki majątkowe zmarłego, które z chwilą jego śmierci przechodzą na jedną lub kilka osób, stosownie do przepisów niniejszej ustawy. W myśl art. 924 Kodeksu cywilnego spadek otwiera się z chwilą śmierci spadkodawcy, natomiast spadkobierca nabywa spadek z chwilą otwarcia spadku (art. 925 Kodeksu cywilnego). Oznacza to, że dniem nabycia spadku jest data śmierci spadkodawcy. Natomiast, zgodnie z art. 1025 § 1 Kodeksu cywilnego, prawomocne postanowienie sądu o nabyciu spadku, czy też akt poświadczenia dziedziczenia sporządzony przez notariusza, potwierdza jedynie prawo spadkobiercy do tego spadku od momentu jego otwarcia.
Zatem w niniejszej sprawie dniem nabycia przez Wnioskodawcę spadku jest data śmierci ojca, czyli 1990 r. Reasumując, żadne z postanowień sądu rejonowego nie jest terminem nabycia przez Wnioskodawcę spadku. W przedmiotowej sprawie dniem nabycia przez Wnioskodawcę spadku jest data śmierci ojca. Zatem, jeśli Wnioskodawca sprzeda nieruchomości otrzymane w drodze spadku po zmarłym ojcu, pięcioletni termin o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 należy liczyć od końca 1990 r. W konsekwencji planowana sprzedaż ww. nieruchomości nie spowoduje po stronie Wnioskodawcy obowiązku zapłaty podatku dochodowego od osób fizycznych.
W związku z powyższym stanowisko Wnioskodawcy, zgodnie z którym pierwsze postanowienie sądu rejonowego z 2007 r. jest terminem nabycia spadku, należało uznać za nieprawidłowe. Interpretacja dotyczy zaistniałego stanu faktycznego przedstawionego przez Wnioskodawcę i stanu prawnego obowiązującego w dacie zaistnienia zdarzenia. Stronie przysługuje prawo do wniesienia skargi na niniejszą interpretację przepisów prawa podatkowego z powodu jej niezgodności z prawem.
Skargę wnosi się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego po uprzednim wezwaniu na piśmie organu, który wydał interpretację – w terminie 14 dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o jej wydaniu – do usunięcia naruszenia prawa (art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm.). Skargę do WSA wnosi się (w dwóch egzemplarzach – art. 47 ww. ustawy) w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia tego wezwania (art.
53 § 2 ww. ustawy). Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi (art. 54 § 1 ww. ustawy), na adres: Izba Skarbowa w Poznaniu, Biuro Krajowej Informacji Podatkowej w Lesznie, ul. Dekana 6, 64-100 Leszno.